Βασίλης Λιογκάρης

Registered by maltrebus of Athens - Αθήνα, Attica Greece on 4/17/2011
Buy from one of these Booksellers:
Amazon.com | Amazon UK | Amazon CA | Amazon DE | Amazon FR | Amazon IT | Bol.com
2 journalers for this copy...
Journal Entry 1 by maltrebus from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Sunday, April 17, 2011
Αύγουστος ήταν στις 28 του ‘44. Δευτέρα ξημερώματα. Κίνηση ο πατέρας από βαθιά χαράματα να πάει στη δουλιά και πριν ο ήλιος βγει γύρισε πίσω. «Τι συμβαίνει και ξαναγύρισε;». Εκανε με τρόμο η Μάνα. Τότε εκείνος ξεστόμισε την πιο φρικτή λέξη, που όλοι ακούγαμε, όλοι φοβόμασταν κι όλοι περιμέναμε… Μπλόκο!!!

Ολάκερη η Καλλιθέα μπλοκαρισμένη. Από Λεωφ. Συγγρού μέχρι γραμμές ηλεκτρικού κι από τη γέφυρα Κουκακίου μέχρι παραλία. Δεν άργησαν να μπουκάρουν στη γειτονιά. Πλημμύρισε ο τόπος φέσι, φουστανέλα και προστυχόλογα. Ενα χωνί στην πλατεία ουρλιάζει και σπέρνει τρόμο και πανικό… Ολοι οι άντρες από 14 χρόνων κι επάνω να συγκεντρωθούν γρήγορα στο γήπεδο της ΑΕ Καλλιθέας».
Φώναξαν καμιά δεκαπενταριά φορές και μετά άρχισαν τα γιουρούσια στα σπίτια. Τραβολογούν και δέρνουν. Βάζουν τον υποκόπανο μπροστά, χτυπάνε στα πλευρά και σπρώχνουν. Δεν αφήνουν γωνιά που να μην ψάξουν. Αλίμονο σ’ όποιον έκανε την κουτουράδα να προσπαθήσει να κρυφτεί για να ξεφύγει. Σαν σκυλί τον ξαπλώνουν στον τόπο. Οι Γερμανοί αφ’ υψηλού ελέγχουν το έργο. Ευχαριστημένοι που οι υποτελείς κάνουν καλή δουλιά.

Πριν πάρει μεσημέρι ντουμάνιασε ο τόπος. Πυκνές τούφες καπνού σκουραίνουν τον ουρανό. Αμέσως το φρικτό μαντάτο. Τα Σφαγεία καίγονται. Το 5ο Δημ. Σχολείο καίγεται. Μαυροφορεμένες γυναίκες με ξέμπλεκα μαλλιά παίρνουν το δρόμο ξεφωνίζοντας. Η κάπνα κατέβηκε χαμηλά και νύχτωσε αυγουστιάτικα, μέρα μεσημέρι. Πάνω στη Δεξαμενή οι ταγματασφαλίτες απολαμβάνουν το θέαμα, πετώντας τα φέσια τους ψηλά. Βαράνε στον αέρα.

Καταμεσήμερο και ο ήλιος πάνω από τα κεφάλια σε τσουρουφλίζει. Είναι όλοι ανακούρκουδα καθισμένοι και ξεφυσάνε. Τα χείλη σκασμένα για μια στάλα νερό. Η αγωνία του θανάτου μέσα από το βλέμμα του καταδότη με την κουκούλα τσακίζει τα πρόσωπά τους. Ενα τσιγάρο στόμα το στόμα, ρουφηξιά τη ρουφηξιά, μοναδική παρηγοριά.

Με το σούρουπο πήραν οι άντρες να γυρίζουν πίσω. Είκοσι δύο παλικάρια, όμως, δεν ξαναγύρισαν σπίτι τους… Είκοσι δύο μάνες ξεραμένες στο κεφαλόσκαλο δεν άνοιξαν την αγκαλιά τους. Είκοσι δύο παλικάρια έμειναν για πάντα εκεί, Δοϊράνης και Μαντζαγριωτάκη γωνία, σπορά και θεμέλιο για έναν κόσμο ελεύθερο και ειρηνικό που πίστεψαν πως θα ‘ρθει..!
ο πήρα από το ξεκαθάρισμα αποθήκης της MariaKall ( ως αντιπρόσωπος του Karjim)στη συνάντηση του Απριλίου θα το παραδώσω αύριο.

Journal Entry 2 by karjim at Kallithea - Καλλιθέα, Attica Greece on Tuesday, June 14, 2011
Το βιβλίο μου το έχει δώσει ο maltrebus πολύ καιρό αλλά ξέχασα να δηλώσω το catch. Είναι από τη βιββλιοθήκη της γιαγιάς της mariakall και ευχαριστώ πολύ που μου το έδωσε. Το ζήτησα γιατί μένω στην οδό Χαροκόπου στην Καλλιθέα και πίστευα ότι μπορεί να μιλάει για τη γειτονιά μου. Πράγματι το βιβλίο είναι αυτοβιογραφικό και αναφέρεται στον προσφυγικό καταυλισμό του κτήματος Χαροκόπου, εκεί που είναι σήμερα το πάρκο, η Χαροκόπειος Σχολή και το σπίτι της αδελφής μου. Με μία παρένθεση μέσα στο βιβλίο που είναι η αφήγηση της ζωής της οικογένειας του συγγραφέα πριν την καταστροφή κατά τα λοιπά διατρέχει τη ζωή του συνοικισμού των προσφύγων μέχρι λίγο μετά τον εμφύλιο που ο συνοικισμός καταδεαφίστηκε . Δε με τρελλαίνει αυτού του είδους η γλώσσα που είναι κάπως παλαιάς κοπής, το ύφος είναι λίγο γλυκερό και εθνικοπατριωτικό, τα πρόσωπα μυριάδες, αλλά διαβάζεται σχετικά εύκολα κι ευχάριστα και ήταν ενδιαφέρον να μάθω ιστορικά στοιχεία για την περιοχή μου. Ευχαριστώ mariakall και maltrebus.

Are you sure you want to delete this item? It cannot be undone.