Sprakeloos

by Tom Lanoye | Parenting & Families |
ISBN: 9789044611076 Global Overview for this book
Registered by bibbeveren of Beveren, Oost-Vlaanderen / Flandre Orientale Belgium on 7/9/2010
Buy from one of these Booksellers:
Amazon.com | Amazon UK | Amazon CA | Amazon DE | Amazon FR | Amazon IT | Bol.com
3 journalers for this copy...
Journal Entry 1 by bibbeveren from Beveren, Oost-Vlaanderen / Flandre Orientale Belgium on Friday, July 09, 2010
Dit boek maakt deel uit van een project van de bibliotheek van Beveren-Waas.

Journal Entry 2 by wingAnonymousFinderwing at Beveren, Oost-Vlaanderen / Flandre Orientale Belgium on Wednesday, October 27, 2010
In de zomer van 2010 werd mij door de Bibliotheek van Beveren gevraagd of ik als "bekende Beverenaar" een boek wilde lezen en vervolgens de wereld in sturen om het fenomeen "bookcrossing" te promoten. Hoewel ik echt geen lezer ben (helaas) vond ik dit toch een zeer interessant aanbod.

Het gaf mij de gelegenheid en het perfecte excuus om "Sprakeloos" te lezen, het boek van Tom Lanoye dat inmiddels tot een ongekende hype is uitgegroeid. Ik heb zelfs opgevangen dat het stadstoerisme in Sint-Niklaas helemaal heropleeft sinds er des weekends bussen met 60-plussers toestromen om de "Sprakeloos wandeling" te maken.

Een stadswandeling in het grijzige Sint-Niklaas is niet meteen aan mij besteed, maar het boek heeft wel een diepe indruk op mij nagelaten. En dat heeft niks met de hype, Tom Lanoye, of het boek op zich te maken. Ik had zo mijn eigen reden om het boek te lezen.

Dat zit zo: Josée Verbeke -de moeder van Tom, waar het boek over gaat- is ook nog heel even mijn moeder geweest. Zij heette toen Irene. Vreemd, zou je kunnen denken, maar in toneel is alles mogelijk. En toneel was haar wereld. Ik heb kortstondig de eer gehad om daar deel van uit te maken. Ik was haar zoon -toevallig ook een Tom- in het stuk “om nooit te vergeten” van Alan Ayckbourn. Ik was een sul -twee linkerhanden, niet weten van welk hout pijlen maken-, zij een moeder uit één stuk -onvervaard, altijd in de bres voor zoonlief-. Het leek toen alsof er veel van de echte Josée in die rol verscholen zat. Ik kende haar niet in het dagelijks leven, ik kan er glad naast gezeten hebben.

Alleszins was zij een zeer opmerkelijke vrouw, die op 75-jarige leeftijd, zonder noemenswaardige problemen, kilometers dialogen kon memoriseren en met vuur kon debiteren. Haar man Roger -haar grootste fan- was er elke repetitie bij. Meestal ergens op een stoel, halverwege de zaal, met steevast een klein houten kistje met een flesje jenever en twee glaasjes. Voor hem en voor haar. Na de repetitie, of na de voorstelling. Een klein, maar fascinerend schouwspel naast haar grote toneel.

Na dat stuk heb ik haar nooit meer terug gezien. Ik was toen 19, ik ben nu 33. Bijna 15 jaar geleden. Het eerste wat ik sindsdien over haar hoorde was dat Tom een boek over haar had geschreven. Na haar dood. Na een lijdensweg waarbij ze een beroerte kreeg, haar spraak verloor en ten slotte helemaal aftakelde. Niet dat ik haar zo goed heb gekend, maar ik was daar toch erg van geschrokken.

Ik wilde weten wat haar overkomen was. Hoe die sterke, taalvaardige vrouw plots haar sterkste wapen verloor. Ik wilde ook weten wie zij in het echte leven was, en of het beeld dat ik van haar gevormd had strookte met wie zij in werkelijkheid was.

Ik heb dit boek daardoor door een bijzondere bril gelezen. De beschrijving van haar karakter, haar theatrale uitspattingen en haar rol als moederdier, kon ik mij bijzonder levendig en realistisch voor de geest halen. Alsof ik er zelf bij stond. Haar stem, haar mimiek, haar gedrongen lichaamshouding: ik zie haar zo in een schort achter de beenhouwerstoog iedereen de les spellen. Al heb ik dat nooit echt gezien. Dat maakt het des te moeilijker om te begrijpen wat haar overkomen is.

Ik ben dankbaar dat ik deze fantastische vrouw haar pad heb mogen kruisen en dat ik haar via dit boek beter heb leren kennen. Zij is -ook zonder dit boek- voor veel mensen een monument. Daar twijfel ik niet aan.




Journal Entry 3 by wingAnonymousFinderwing at Beveren, Oost-Vlaanderen / Flandre Orientale Belgium on Tuesday, November 02, 2010
Beste boek dat ik ooit van Tom Lanoye heb gelezen - geestig, ontroerend, eerlijk getuigenis -
herkenbaar qua lokale situatie (als mede-Waaslander), rijke taal.

Journal Entry 4 by nelevanmieghem at Beveren, Oost-Vlaanderen / Flandre Orientale Belgium on Wednesday, May 15, 2013
Lanoye staat voor kwaliteit. Als ambachtelijk schrijver zal hij geen half werk leveren, zeker niet als het het levensverhaal van zijn bloedeigen moeder betreft. Het boek is even liefdevol als schrijnend. Deze geromantiseerde werkelijkheid die niets tracht te verbloemen grijpt recht naar je ziel. De tragiek van het aftakelen strijdt met de liefdevolle herinneringen aan de levendige moeder. Ik heb het zeer graag gelezen en het bleef nog lang nazinderen. Wellicht daardoor bleef het boek te lang in mijn kast staan; ik kon het niet zomaar wegdoen, wilde het nog wat langer tastbaar houden. Maar nu is het weer onderweg!

Journal Entry 5 by wingAnonymousFinderwing at Antwerpen, Antwerpen / Anvers Belgium on Tuesday, April 29, 2014
Heb het boek niet gelezen, maar wil zal het op weg helpen naar een volgende bestemmming.

Are you sure you want to delete this item? It cannot be undone.