Αμαρτωλά θαύματα

Registered by aris1 of Nea Smirni - Νέα Σμύρνη, Attica Greece on 6/8/2010
Buy from one of these Booksellers:
Amazon.com | Amazon UK | Amazon CA | Amazon DE | Amazon FR | Amazon IT | Bol.com
17 journalers for this copy...
Journal Entry 1 by aris1 from Nea Smirni - Νέα Σμύρνη, Attica Greece on Tuesday, June 08, 2010
Εκδ. Διόπτρα, 2010, Σελ. 336

Περιγραφή από τον εκδότη:

Ιστορίες και ζωές που θα πλεχθούν γύρω από το μοναστήρι της Παναγιάς της Χορταρούς και θα ψελλίσουν ότι ένα θαύμα μπορεί να είναι ανομολόγητη αμαρτία και πως μια αμαρτία μπορεί να είναι το προσωπικό θαύμα στη ζωή ενός ανθρώπου. Ένα βιβλίο όχι για τον Θεό των ανθρώπων αλλά για τον μικρό θεό που κάθε άνθρωπος κουβαλά μέσα του και για τα θαύματα τα οποία χρειάζεται, αλλά και χαρίζει.

Τα Αμαρτωλά Θαύματα είναι το δεύτερο ανθρωποκεντρικό μυθιστόρημα του Δημήτρη Αλεξίου μετά τα Πικρά κεράσια, που αγαπήθηκαν από κοινό και κριτικούς (Διόπτρα 2008).

Journal Entry 2 by aris1 at Nea Smirni - Νέα Σμύρνη, Attica Greece on Thursday, June 10, 2010
H γνώμη μου (θα προστεθεί μετά)

Journal Entry 3 by aris1 at Nea Smirni - Νέα Σμύρνη, Attica Greece on Thursday, June 10, 2010
Ξέρω ότι πολλοί θα το πάρετε για να έχετε και αυτόγραφο, αλλά είπα να ξεκινήσω ένα bookring για να προσθέσουμε εδώ σχόλια και στο τέλος να του το κάνουμε δώρο, αφού γράψουμε το κατιτίς μας μέσα.

Ισχύουν οι γνωστοί κανόνες της apapsa και 2 δικοί μου, λίγο τροποποιημένοι:

1) προσπαθήστε να κρατήσετε το βιβλίο *ΤΟ ΠΟΛΥ* μέχρι δυο μήνες,
2) προσπαθήστε να μην χαθεί στο ταχυδρομείο ή κάπου αλλού. Αν στείλετε μέσω ΕΛΤΑ παρακαλώ *ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ* συστημένο,
3) δε δανείζουμε το βιβλίο σε εξωσχολικούς,
4) επικοινωνήστε μαζί μου (ή μπορεί να σας προλάβω εγώ) αν ο επόμενος από σας έχει εξαφανιστεί από το BC ή δεν απαντάει στα PM,
5) αν είστε πολύ-πολύ νέοι, κατ' αρχάς συγχαρητήρια, τόπο στα νιάτα, και δεύτερον «θα μπείτε στο τέλος για να σιγουρευτώ πως θα είστε ακόμη εδώ γύρω και δε θα χαθεί το βιβλίο όπως τόσα άλλα» :o)
6) Γράφετε οπωσδήποτε ένα σχόλιο. Και όχι απλώς: «το πήρα, είναι στα χέρια μου» και μετά «μου άρεσε, το έστειλα στον επόμενο». Ο σκοπός είναι να μοιραστούμε τις απόψεις μας. Αν βαριέστε να γράψετε πέντε-δέκα αράδες, μην κάνετε τον κόπο να μπείτε σε αυτό το bookring.
7) Από το bookring αποκλείονται συγκεκριμένοι άνθρωποι που θα αποφασίσω εγώ. Ακούγεται εγωιστικό, αλλά έχω παρατηρήσει ότι εξαφανίζουν βιβλία. Πρώτη στη μαύρη λίστα η maroula που αρνείται πεισματικά να μου επιστρέψει το βιβλίο «Κρήτη μου» επειδή έτσι της έχει κ@βλώσει. Ειδικά τα «Θαύματα» δεν θέλω να χαθούν γιατί θα δωθουν ως δώρο στον karjim.

Η (άσπρη) λίστα:

* Luz-de-Luna
* StrangeEmily
* chrissalatas
* Kermit60
* Panigirtzou
* sofiathereader
* panselin
* panost
* TIFFANY1972
* taxidiarikopoul
* dreamy24
* deadendmind
* pengman
* Sousy
* eleftherita

* Alerion
* karjim (το έχει διαβάσει, αλλά κάτι θα βρει να γράψει)


Journal Entry 4 by Luz-de-Luna at Veria - Βέρια, Imathia Greece on Monday, June 21, 2010
Ήρθε κι ήταν μέσα στο φάκελο σφιχταγκαλιασμένο με ένα περιοδικό τεύχος για διακοπές. Στρίψε το μαχαίρι στην πληγή, ρίξε και αλατάκι... Κακούργε άνθρωπε. :-P

Το ξεκίνησα ήδη, και βρίσκομαι ήδη έκθαμβη στη σελίδα 60. Θέλω κι άλλο, θέλω να δω τι γίνεται παρακάτω!!
Θα επανέλθω για σχόλια μόλις τελειώσω την ανάγνωση.

Journal Entry 5 by Luz-de-Luna at Veria - Βέρια, Imathia Greece on Thursday, July 01, 2010
Να ξεκινήσω με 2-3 σημειώσεις που κράτησα διαβάζοντας, και που αφορούν μάλλον τεχνικά θεματάκια.
1. Στη σελίδα 210, η ηρωίδα ξαφνικά γίνεται 'Μαρία' για λίγο. Ουπς!
2. Στη σελίδα 228... Κομμώτριες και γραμματείς? ROTFL, karjim! Πού είναι ο Σκαμπαρδώνης να σ' αγκαλιάσει αδερφικά? χιχιχι
3. Στη σελίδα 309, "Τρουά πιε". Ενίσταμαι, κύριε πρόεδρε! Η λέξη στα γαλλικά είναι pièce ('πιες'), ο πληθυντικός παίρνει τελικό -s => pièces (και διαβάζεται πάλι 'πιες'). Ως 'πιε' διαβάζεται η γαλλική λέξη pied, που σημαίνει πόδι. Τρία πόδια? χμ... :-)
Υπήρχαν κι άλλα λαθάκια στη στίξη, πράγμα που με στενοχωρεί, μα δεν είναι της παρούσης.

Στα ενδότερα, τώρα.
Αρχίζοντας το βιβλίο, και όπως βυθίστηκα πολύ γρήγορα στην ανάγνωση, ήμουν κατενθουσιασμένη με το πόσο σωστή ήταν η πρόβλεψή μου όταν διάβασα τα "Πικρά Κεράσια" πριν κάποιους μήνες... Κάνω copy/paste από το entry μου: "Ανυπομονώ να διαβάσω κι άλλο Δημήτρη Αλεξίου, και είμαι σίγουρη όσον αφορά τη συγγραφική ωριμότητα που θα αποκτήσει με το χρόνο, και που θα δώσει στη γραφή του άλλον αέρα".
Στο πρώτο μέρος του βιβλίου, ήμουν με το στόμα ανοιχτό. Στο δεύτερο μέρος όμως... είχα ένα déjà vu από τα "Πικρά Κεράσια". Η πλοκή ξαφνικά έχασε τη στιβαρή πυκνότητά της και έγινε πιο... πώς να το πω... Ροζ. "Το ροζ εκδικείται πάντα", έγραψε ο συγγραφέας (σ.302), και κατά κάποιο τρόπο εκδικήθηκε. Ευτυχώς η 'εκδίκηση' ήταν μόνο προσωρινή, και σύντομα η ιστορία ξαναβρήκε τα twists & turns και κάτι από το προηγούμενο χρώμα της.

Το βιβλίο με άφησε πολύ ικανοποιημένη από την ανάγνωση, και πολύ περήφανη για το φίλο (πλέον) Δημήτρη Αλεξίου που όντως ωριμάζει συγγραφικά, με άκρως εντυπωσιακό τρόπο. Δε βλέπω την ώρα για το τρίτο μυθιστόρημα!

Journal Entry 6 by Luz-de-Luna at Kallithea - Καλλιθέα, Attica Greece on Tuesday, July 13, 2010

Released 10 yrs ago (7/13/2010 UTC) at Kallithea - Καλλιθέα, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Εστάλη συστημένο στην StrangeEmily.
Να ευχαριστήσω τον aris1 που με έχει στην άσπρη λίστα. :-)

Journal Entry 7 by StrangeEmily at Kallithea - Καλλιθέα, Attica Greece on Thursday, July 29, 2010
To παρέλαβα από τη θυρίδα εδώ και 3 - 4 μέρες και ξέχασα να κάνω journal entry. Αυχαριστώ luz για τον όμορφο χειροποίητο και ζεστό σελιδοδείκτη :-)

Το άρχισα, κοντέυω τις 100 σελίδες και ήδη το βρίσκω συναρπαστικό.

Θενκς aris1 (lol για το αυτοκόλλητο με τη λεζάντα)

edit 21/8/2010: Το εχω διαβάσει εδώ και καιρό αλλά πού καιρός ακόμα για σχόλια... Επειδή η Ροδή θα σχολιάσει βάσει bCID έστειλα pm στον επόμενο. Μόλις βρω χρόνο θα γράψω εδώ τα σχόλιά μου.

edit 29/3/2011: Τελικά το θέμα του χρόνου δεν το έχω λύσει αλλά επειδή γενικά δεν αφήνω πράγματα ατελείωτα και αυτό με απασχολεί καιρό θα γράψω, αν και έχω ξεχάσει ορισμένα πράγματα. Οπότε οι παρατηρήσεις μου θα είναι πολύ γενικές.

Λοιπόν, έχοντας διαβάσει τα πικρά κεράσια προηγουμένως, η γραφή στα Αμαρτωλά Θαύματα ήτανε αρκετά διαφορετική, σχεδόν σα να έγραφε άλλος. Οι πρώτες σελίδες του βιβλίου και μέχρι περίπου τη μέση με συνεπήραν στην ιστορία και η ροή του λόγου κυλά πολύ ευχάριστα. Δεν θα έλεγα το ίδιο για το δεύτερο μέρος του βιβλίου, όπου με κούρασαν κάποιοι φιλοσοφικοί μονόλογοι, κάτι που πάντοτε με κουράζει στη λογοτεχνία. Ένας παραπάνω λόγος ίσως είναι το γεγονός ότι δεν πιστεύω και επομένως τα θαύματα δεν με αφορούν.
Μου άρεσε πολύ ο χαρακτήρας του καλόγερου και οι σχέσεις του με τους άλλους μοναχούς και η όλη πορεία του είχε ενδιαφέρον.
Με προβλημάτισε όμως ο χαρακτήρας της κοπέλας που, αν και "δεν είναι του κόσμου τούτου" εγώ δεν μπόρεσα να καταλάβω πώς γίνεται να έχει αγαπήσει το βιαστή της. Νομίζω ότι εκεί κάτι έλειπε.


Journal Entry 8 by chrissalatas at Kala Nera - Καλά Νερά, Magnisia Greece on Tuesday, September 07, 2010
Το παρέλαβα χθες αυτοπροσώπως και ιδιοχείρως στα Καλά Νερά από τη Strange Emily.
Θα φροντίσω να το διαβάσω το συντομότερο δυνατό για να το δώσω στον επόμενο.

Υ.Γ. Ποτέ δε μου άρεσε η μαυρίλα........ (άσπρη λίστα)

Journal Entry 9 by kermit60 at Nea Smirni - Νέα Σμύρνη, Attica Greece on Thursday, September 09, 2010
το έχω το βιβλίο όντως ήρθε δύο φορές ο συγγραφεύς απεναντί μου και τις δύο ξέχασα
να τον βάλω να υπογράψει!! Φρίκη!

Μετά τα Πικρά Κεράσια έμεινα άφωνη με τα Αμαρτωλά θαύματα, δεν το περίμενα
να γράψει ένα βιβλίο με εντελώς διαφορετικό ύφος και στυλ.
Με ξιάφνασε ευχάριστα ο καινουριος Δημήτρης, γράφοντας το αγαπημένο μου είδος
μυθιστόρημα με πλοκή και δράση, το διάβασα μέσα σε δύο ημέρες και θάλεγα
ότι ήταν ευχάριστο , θα το προτιμούσα να διαδραματίζεται μακριά από μοναστήρια,
αλλά ο αγαπημένος φίλος αυτό διάλεξε οπότε η γνώμη μου περισεύει εδώ.
Κάποιες στιγμές έχασα τον μπούσουλα γιατί έψαχνα την πλοκή και την έχανα, ευτυχία
μετά από λίγο επανήλθε η ροή και εγώ ηρέμησα.

Καλέ μου φίλε περιμένω ένα νέο βιβλίο με περισσότερη δράση γιατί το έχεις και σου πάει το στυλ αυτό .
Σε ευχαριστώ για τη χαρά της ανάγνωσης!!

Journal Entry 10 by chrissalatas at Thessaloniki - Θεσσαλονίκη, Thessaloniki Greece on Sunday, October 03, 2010

Released 10 yrs ago (10/3/2010 UTC) at Thessaloniki - Θεσσαλονίκη, Thessaloniki Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Καταπληκτικό βιβλίο!
Θα ενημερώσω με τα πλήρη σχόλια μου σε κάποια άλλη στιγμή, που θα έχω χρόνο και όρεξη.

Το βιβλίο θα δοθεί ιδιοχείρως σήμερα στη Panigirtzou, αλλάζοντας λιγάκι τη σειρά του ring. Ο λόγος αλλαγής της σειράς του ring είναι προς αποφυγή περιττών μετακινήσεών του βιβλίου από πόλη σε πόλη. Έτσι, πηγαίνοντας πρώτα στη Θεσσαλονίκη, μετά μπορεί να πάει στη Πάτρα και να φτάσει τελικά στην Αθήνα, που είναι και οι περισσότεροι που το περιμένουν. Θα έχουμε οπότε μόνο δύο μετακινήσεις από πόλη σε πόλη και όχι πέντε ή έξι, σύμφωνα με την κανονική σειρά.
Ελπίζω να έκανα καλά και να μη με βαρέσετε!

Journal Entry 11 by Panigirtzou at Thessaloniki - Θεσσαλονίκη, Thessaloniki Greece on Monday, October 04, 2010
Το πήρα χθές στο meet up απο τον chrissalatas! Και όπως με ενημέρωσε, έχει συνεννοηθεί με aris1, αφού το διαβάσω και πω και γω τη γνώμη μου, θα το δώσω στη sofiathereader. Η αλήθεια είναι οτι μετά απο τα "Πικρά Κεράσια" ήθελα να διαβάσω κάτι αντίστοιχα "δυνατό", που όπως διαβάζω τα σχόλια είναι...Για να δούμε...θα επανέλθω λοιπόν με τα σχόλιά μου. thanks aris1!

Journal Entry 12 by Panigirtzou at Thessaloniki - Θεσσαλονίκη, Thessaloniki Greece on Saturday, December 11, 2010
Αρχικά να πώ οτι μου άρεσε πολύ. Ήμουν συνεχώς με την προσοχή στραμμένη στις εναλλαγές των ιστοριών. Ομολογώ και γω πως έχασα λίγο την μπάλα, αλλά μετά την ξαναβρήκα. Έντονα συναισθήματα και ποικίλα. Θα σημειώσω κάποιες φράσεις, που άγγιξαν, που με προβλημάτισαν, που με ταρακούνισαν...

"Το θαύμα έχει στην ψυχή του μύστη προέλευση, αλλά δεν πρέπει κανεις να ξεχνά οτι έχει καν παραλήπτη. Δεν απευθύνεται σε όλους αλλά σε συγκεκριμένη ατομική ή συλλογική συνείδηση κάθε φορά".

"Τη ζωή δε τη διαλέγεις σε διαλέγει απο την ώρα που γεννιέσαι και οι Μοίρες γράφουν για σένα,αν η Μοίρα μας ήταν αυτό που πίστευε ο καθένας μας θα ήμασταν όλοι πλούσιοι και τεμπέληδες και άλλο να σε περιφρονούν, άλλο να σ αποφεύγουν και άλλο να σε ψάχνουν, κάθε στιγμή για να εκτονώσουν τις δικές τους αμαρτίες πάνω σου".

Με ένα σημείο που δε συμφώνησα απόλυτα, με την Πέρσα (βέβαια εκείνη ήξερε απο το τι αντιμετώπιζε απο τους άλλους, είχε τα δικά της θέματα), ήταν το γεγονός οτι "δεν εμπιστευόταν τους χαμογελαστούς ανθρώπους ποτέ, οι άνθρωποι χαμογελούν μόνο όταν θέλουν να κερδίσουν κάτι απο σένα, κάτι να σου πάρουν". Ισχύει μεν, αλλά..."Βλέπεις το ελάττωμα είναι πάντα προσωπικό, ενώ το χάρισμα απευθυντέο. Παίρνει ζωή και μεγαλώνει, πάντα προς τα έξω". "Αν νόμιζες οτι μόνο η πίστη στο Θεό προκαλεί θαύματα, τότε σου λείπει η πιο βασική πίστη απ'όλες...θαύματα που έγιναν όχι με τη δύναμη του Θεού, αλλά με τη δύναμη της πίστης".

Θα περάσει η sofiathereader κάποια στιγμή απο το γραφείο να το πάρει. Ευχαριστούμε karjim και περιμένουμε με λαχτάρα το επόμενο σου βιβλίο, και ευχαριστώ και πάλι τον aris1.


Journal Entry 13 by sofiathereader at Thessaloniki - Θεσσαλονίκη, Thessaloniki Greece on Tuesday, January 04, 2011
Εξαιρετικα εξυπνο και ευρηματικό!

Μου αρεσε αρχικα πως μπλέκονται οι ιστορίες μεταξύ τους αν και οπως και η Panigιrtzou (η οποια μετα τα τοσα θαυματα στα πανηγύρια πρεπει να ενοιωσε μια bookcrossικη υπεριφάνεια) εχασα καποια στιγμη την μπάλα άλλα την ξαναβρήκα λιγο αργότερα. Βεβαια, και επειδη δεν ηθελα να χασω καποια λεπτομέρια και επειδη καταλαβα οτι το παιχνιδι παιζόταν στις λεπτομέρειες 2-3 φορε γύρισα πισω μερικες σελίδες και ξαναδιαβασα το κομμάτι με διαφορετικη ματια.

Σαν ρομαντικο κοριτσακι εχω να πω οτι το δευτερο μερος μου αρεσε περισσοτερο. Μου φανηκε πιο δροσερο και νεανικο. Παντως ετσι πως εινα χωρισμενο το βιβλίο σε δυο μερη νομιζω οτι τουλάχιστον ένα κομμάτι του θα αρέσει σε κάθε αναγνώστη.

Επισης αναρωτιεμαι αν κομμάτι της πηγης εμπνευσης ήταν τα σκάνδαλα με τα μοναστήρια. Απλά ρωτάω.

Κατι ακομα. Οι περιγραφες των παραισθήσεων απο τα μανιτάρια ήταν ύποπτα ζωντανες. Βρε συγγραφέα μηπως για τη συγγραφικη σου ερευνα δοκιμασες???

Το τέλος θελω να πω οτι δεν μου αρεσε και πάρα πολυ. Μου φανηκε αρκετά απότομο. Ισως θα ηταν που ηθελα και άλλο λίγο ιστορια. Επισης νομιζω το μυστηριο του χαμένου ημερολογίου τελικά δεν λύνεται...οποτε θα μπορουσε να μην τελειωνει τοσο αποτομα...

Ειμαι πολύ περιφανη που οι Bookcrossers φιλοι μου είναι τόσο καλοί και δημιουργικοί συγγραφεις. Και ο Δημήτρης ειναι ενας ανθρωπος που πραγματικά θεωρω οτι εχει να δώσει ακόμα πολλα, τοσο στο αναγνωστικο κοινο, στο Bookcrossing αλλα και σε μας τους bookcrossers φιλους του.

Journal Entry 14 by sofiathereader at Thessaloniki - Θεσσαλονίκη, Thessaloniki Greece on Saturday, January 08, 2011

Released 10 yrs ago (1/7/2011 UTC) at Thessaloniki - Θεσσαλονίκη, Thessaloniki Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Το έστειλα σήμερα με συστημένο στην panselin που ηταν η επόμενη μετα την παρακαμψη στη Θεσσαλονικη στη λίστα. Επλιζω να μην αδικισα κανεναν αλλον...αν και δεν νομιζω...

Journal Entry 15 by panselin at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Tuesday, January 11, 2011
Το παρέλαβα σήμερα συστημένο απο τη sofiathereader μαζί με αναζωογονητικές καραμελίτσες!!! ευχαριστώ Σοφάκι!!

Journal Entry 16 by panselin at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Friday, February 11, 2011
Συγχαρητήρια και από μένα στο Δημήτρη Αλεξίου! Στο δεύτερο αυτό βιβλίο του η λογοτεχνική του γραφή είναι κατα πολύ βελτιωμένη και σε συνεπαίρνει!!
Παίρνει το δρόμο του για τον επόμενο..

Journal Entry 17 by panost at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Thursday, March 17, 2011
Τοχω τοχω τοχω!

Journal Entry 18 by panost at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Tuesday, March 29, 2011
Μα που στο διάλο είναι αυτή η Παναγιά η Χορταρού και δεν τη βρίσκω; Μου μένει η Πολεοδομία πια για να ψάξω. Μα πουθενά; Λοιπόν το βιβλίο απλώς τα σπάει. Ο συγγραφέας δε σε παίρνει από το χεράκι να σε ξεναγήσει στην ιστορία του. Σου κάνει ένα κεφαλοκλείδωμα, σε πετάει σε μια λακκούβα με μπόλικο φως κι ώσπου να κολυμπήσεις έχει τόσες στροφές και καταβόθρες που εγκαταλείπεις κι αφήνεσαι. Έχοντας διαβάσει το πρώτο του βιβλίο, τα Πικρά κεράσια, ομολογώ ότι ο συγγραφέας ανέβασε τον πήχυ και των φιλοδοξιών του αναγνωστικού κοινού και της τεχνοτροπίας του.. Καμία σχέση το ένα βιβλίο με το άλλο. Εδώ η ιστορία ξεκινάει από έναν βιασμό μιας 12χρονης μουγκής κοπέλας (ευτυχώς εδώ σταματούν οι ομοιότητες με τη Μαρία της σιωπής) από έναν ξένο που βγαίνει στο βουνό γεμάτος τύψεις για το κακό που έκανε και βρίσκει καταφύγιο σε ένα μοναστήρι. Εκεί βρίσκει έναν σκοπό στη ζωή του κι έναν τρόπο για να εξιλεωθεί απέναντι στο Θεό. Το κορίτσι όμως είναι έγκυος και μπορείτε να φανταστείτε το σοκ της χήρας μάνας που δεν ξέρει τι να πρωτοκρύψει. Δεν μπορώ να σας αποκαλύψω τη συνέχεια γιατί είναι τέτοια η μαγεία από τις περιγραφές και την αφήγηση που θα στερήσω τη μαγική επαφή με το κείμενο του συγγραφέα. Η Μαρία είναι ένας άγγελος, ένα ον που ακροβατεί ανάμεσα στην απλοϊκή ζωή της κόρης της μυλωνούς και στην υπέρβαση του Χριστού, με μικρά ανεξήγητα και μυστηριώδη θαυματάκια....Παράλληλα με αυτήν έχουμε τη ζωή του βιαστή της στο μοναστήρι, τις εσωτερικές του αναζητήσεις, τις πανέμορφες και γαλήνιες συζητήσεις με τον ηγούμενο για το Θεό και την αλήθεια που έχει κάθε χριστιανός μέσα του. Το θαύμα συντελείται στον καθένα μας, δεν είναι ευρύτερο θέαμα. Ο Θεός νιώθει πότε είσαι έτοιμος και σου ανοίγει τα μάτια. Από σένα εξαρτάται αν θα ανταποκριθείς στις προσδοκίες Του ή όχι. Τι να πω. Το βιβλίο ακροβατεί ανάμεσα σε ροζ λογοτέχνημα, βιβλίο χριστιανικής αυτοβοήθειας (στυλ Ζωή του Παιδιού) και καταγγελία εφημερίδων για την καταπάτηση δημόσιας γης από μοναστήρια. Ναι αλλά το έχει γράψει ο Δημήτρης Αλεξίου οπότε μιλάμε για κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό, κάτι απερίγραπτο, κάτι που δεν εντάσεται σε κανόνες και γι' αυτό μόνο θαυμασμό και ευχαρίστηση εμπνέει. Καταπληκτικές οι περιγραφές των "θαυμάτων" (έως και ανατριχιαστικές μπορώ να πω), άμεσες και τρισδιάστατες οι συμπεριφορές των παιδιών στο ορφανοτροφείο (ειδικά ο Χρίστος, λες και τον είχα δίπλα μου και με πείραζε) (βλέπεις πώς γράφει κάποιος που έχει κάνει παιδιά και μεγαλώνει μαζί τους;) (μισώ τις παρενθέσεις). Ένα βιβλίο που ποτέ δεν το βαριέσαι, ένα βιβλίο που σαν άλλη Αγκάθα Κρίστι σου υποδεικνύει την αλήθεια αλλά την ώρα που είσαι βέβαιος ότι το ξέρεις σου δίνει μια και μένεις άφωνος! Από τα ελάχιστα βιβλία που με έκαναν να αναφωνήσω ΩΧ και δυστυχώς μέσα σε τρόλευ (κατέβηκα δυο στάσεις νωρίτερα από την ντροπή). Είναι τόσο καλοδουλεμένο, τόσο μεστό, τόσο...τόσο...μα τόσο... που δεν έχω λόγια να το περιγράψω. Τελειώνει το πρώτο μέρος με υποδόρια αναπάντητα ερωτήματα και ξαφνικά έρχεσαι στο σήμερα και στην απτή πραγματικότητα των μοναστηριών-κυβέρνηση, των προσωπικών φιλοδοξιών ανθρώπων που δεν έχουν κυριολεκτικά ούτε ιερό ούτε όσιο εις το όνομα του κέρδους. Η Ζωή λοιπόν έρχεται στο χωριό και αναζητά την αλήθεια για τα θαύματα που συντελούνται σε αυτό το μοναστήρι. Έρχεται όμως αντιμέτωπη με τον έρωτα και με μια αλήθεια που θα ταράξει συθέμελα την ήρεμη και μονότονη ως τότε ζωή της. Ο συγγραφέας στην τελευταία σελίδα μας αποκαλύπτει το όνομα του πατέρα της Ζωής και παγώνουμε για αρκετά δευτερόλεπτα!Θα μπορούσα να γράφω ώρες για αυτό το βιβλίο και για τα αισθήματα και τις σκέψεις που μου προκάλεσε. Με λίγα λόγια ένα πρωτότυπο, ουσιώδες, μοντέρνο, ανατρεπτικό (κάπου κάπου χιουμοριστικό, ακόμα γελάω με τη θεραπεία του κριθαριού στο μάτι: σου περνάει αν σε μουντζώσει πρωτότοκος! δεν το ήξερα!) και σκάλες ανώτερω από το πρώτο του συγγραφέα μυθιστόρημα. Σας συμβουλεύω να κλείσετε ό,τι εκκρεμότητες έχετε με τη ζωή πριν το ξεκινήσετε γιατί θα χαθείτε! Κάποια ενδεικτικά αποσπάσματα:
"Τα θαύματα ήταν γι' αυτόν αντικείμενο προσωπικής πίστης και σύνδεσης με το Θείο. Δεν ήταν είδηση, δεν ήταν κουτσομπολιό, δεν ήταν προϊόν δημοσιοποίησης. Το θαύμα αφορούσε μόνο στην ψυχή και τη συνείδηση του ανθρώπου που το βίωνε. Και έπρεπε να το βιώσει απροετοίμαστος, απροειδοποίητος, χωρίς την έξωθεν καλλιεργημένη πεποίθηση της ύπαρξής του." (σελ. 70).
"Ο Θεός δεν έδωσε μόνο τις μέρες, ίδιες τη μία μετά την άλλη, έδωσε και τις εποχές. Κάθε εποχή άλλα πράγματα θέλει, άλλες δουλειές έχει, άλλα τρόφιμα βγάζει, άλλα χρώματα χρωματίζει κι άλλες γιορτές έχει. Μόνο κάποιος που δεν έχει δουλειά βλέπει όλες τις μέρες ίδιες, οι νοικοκυραίοι ξέρουν τη διαφορά από μέρα σε μέρα κι από μήνα σε μήνα κι από γιορτή σε γιορτή" (σελ. 117).

Journal Entry 19 by TIFFANY1972 at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Saturday, April 02, 2011
Το πήρα χτες το μεσημεράκι από τον (όπως πάντα) γλυκύτατο panost και δεσμεύομαι να το διαβάσω όσο πιο γρήγορα μπορώ.

Ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία να θαυμάσω στα χέρια μου και αυτό το τόσο παινεμένο από όλους σας "δαχτυλίδι"!!!

Journal Entry 20 by TIFFANY1972 at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Monday, April 11, 2011
Καλημέρα και καλή εβδομάδα!

Να πω ότι κόντεψα να το τελειώσω μέσα σε μια μέρα (Σάββατο), απλά άφησα τις τελευταίες 10 σελίδες για την επόμενη μέρα (χτες, Κυριακή).
Ξεκίνησα να το διαβάζω, έχοντας κιόλας αρρωστήσει από το περιστατικό του βιασμού. Με βαριά καρδιά διάβαζα το κορίτσι να μεγαλώνει & μαζί μ' αυτό το έμβρυο. Με τάραξε αρκετά η μέθοδος της Πέρσας να απαλλαγεί από το μωρό αλλά και η παρεξήγηση που δημιουργήθηκε στο μυαλό της για το Δημήτρη και περίμενα τα χειρότερα για το νεαρό δάσκαλο.
Όσο για το δεύτερο μέρος... τί να πω!!! Με συνάρπασε όσο τα βιβλία του Ζουργού (Αηδονόπιτα & Στη σκιά της πεταλούδας). Δε μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου!!!
Για λίγο, αναρωτήθηκα για τους γονείς του Άρη. Αλλά, όντας υποψιασμένη από τον panost, μου ήρθε φυσιολογικά το νέο για τους γονείς της Ζωής.
Χάρηκα και ανακουφίστηκα πολύ για το τέλος/καινούργια αρχή.
Να ευχηθώ, λοιπόν, ένα μεγάλο μπράβο στον καλό μας συγγραφέα και φίλο Δημήτρη!!!

Journal Entry 21 by TIFFANY1972 at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Friday, April 15, 2011

Released 9 yrs ago (4/17/2011 UTC) at Athens - Αθήνα, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Στη Deadendmind, στη μηνιαία συνάντηση.

Καλό διάβασμα :-)

Journal Entry 22 by taxidiarikopoul at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Monday, April 18, 2011
Κάπως στην πορεία βρέθηκα κι εγώ με το βιβλίο στα χέρια. Είχα ήδη διαβάσει τα "Πικρά Κεράσια" και στη συνέχεια - για να μη φύγω από το κλίμα - συνέχισα με τα "Αμαρτωλά Θαύματα". Η σύγκριση ήταν αναπόφευκτη και για μένα τουλάχιστον έκλινε υπέρ των κερασιών.
Το δυνατό σημείο του συγγραφέα είναι να εξιστορεί το παρελθόν. Έχει τον τρόπο του να γίνεται ατμοσφαιρικός, να σε παρασύρει σε εποχές και τόπους και να σου κινεί το ενδιαφέρον κρατώντας ψηλά την αναγνωστική περιέργεια. Και ενώ στο παρελθόν όλα είναι γοητευτικά, όταν η ιστορία φτάνει στο σύγχρονο κομμάτι της κάτι συμβαίνει ως δια μαγείας και περιπίπτει σε μια σκληρή πραγματικότητα νεωτερισμών που τελικά διώχνουν τον αναγνώστη από το κλίμα.
Ενώ λοιπόν, το πρώτο μέρος του βιβλίου μου άρεσε (ακόμα και η σκηνή του βιασμού ήταν πολύ ωραία γραμμένη, αν και τόσο δύσκολο θέμα) οι περιπέτειες της δημοσιογράφου και του φαρμακοποιού με ξενέρωσαν ολίγον.
Μα θα μου πεις, αφού συνέβησαν στο μυαλό του συγγραφέα, αφού ήταν η φυσική συνέχεια της ιστορίας, η λύση του γρίφου, τι έπρεπε να γίνει? Να τελειώσουμε την ιστορία εκεί που ήθελες εσύ για να μη σου χαλάσει το κλίμα? Σωστές και αυτές οι παρατηρήσεις.
Εκείνο που θέλω να πω (και μπορεί να κάνω λάθος γιατί δεν είμαι βιβλιοκριτικός ούτε φιλόλογος) είναι ότι ο Δημήτρης θα ήθελα να αποδώσει και να δέσει την ιστορία των δύο νέων πρωταγωνιστών με την ατμόσφαιρα και τη γοητεία της γραφής του πρώτου μέρους του βιβλίου.
Βλέπω τα αυγά και τις ντομάτες που έρχονται και γι αυτό σταματώ εδώ.


Journal Entry 23 by dreamy24 at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Monday, April 18, 2011
το έχω δηλώσει πολλές φορές ότι και τα δυο βιβλία μου άρεσαν , αλλά το αμαρτωλά θαύματα ήταν πιο ενδιαφέρον για μένα , η υπόθεση πολύ διαφορετική , η πλοκή , οι ήρωες , η περιγραφή των τοπίων . Η ιστορία ξεκινάει τόσο αινιγματικά που δεν πολυκαταλαβαίνεις για το τι πρόκειται αυτό σε κάνει να μην θες να το αφήσεις απο τα χέρια σου , το διάβασα σε διακοπές φέτος το καλοκαίρι στην Σκιάθο , το πρώτο μέρος συγκλονιστικό , περιγράφει δύσκολα γεγονότα αλλά με ένα τρόπο που δεν σε σοκάρει. Το δεύτερο μέρος είναι τελείως διαφορετικό , σε άλλο ύφος πιο σύγχρονο , εμένα μου άρεσε αυτή η διαφορά που ξεχωρίζει το παρόν με το παρελθόν , το βρίσκω ενδιαφέρον ..μου άρεσε πολύ και το τέλος της ιστορίας ήταν πολύ ρομαντικό ήρθε να ελαφρύνει το βαρύ κλίμα του πρώτου μέρους! οι ήρωες τραγικοί ,εκεί που τους μισείς διαβάζοντας την ιστορία τους αρχίζεις, αν όχι να τους συμπαθείς ,να τους συμπονείς..το κατατάσσω στα καλύτερα βιβλία που διάβασα φέτος ανεπιφύλακτα !!

Journal Entry 24 by deadendmind at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Sunday, May 08, 2011
Είναι στα χέρια μου και περιμένει να διαβαστεί. Ευχαριστώ! :-)

Journal Entry 25 by deadendmind at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Sunday, September 11, 2011
Διάβασα το βιβλίο στις διακοπές μου. Πρέπει να ομολογήσω ότι τα βιβλία του Δημήτρη δεν είναι καθόλου το είδος του βιβλίου που διαβάζω συνήθως και το έπιασα με μια μικρή επιφύλαξη.

Το πρώτο μέρος δεν μου άρεσε πολύ, καθώς δεν ταυτίζομαι με θέματα θρησκείας και δεν είχα όρεξη να διαβάζω για μοναστήρια και θαύματα. Μέχρι που σκέφτηκα να το παρατήσω, αλλά προχώρησα, σκεπτόμενη ότι πρέπει τουλάχιστον να έχω μια ολοκληρωμένη γνώμη να προσφέρω στον άνθρωπο που δούλεψε σκληρά για να το γράψει. Η αλήθεια είναι ότι με κράτησε και λίγο η υπόθεση, ήθελα να δω πού θα το πάει. Ως εδώ καλά. Μετά πέρασα στο δεύτερο μέρος, το οποίο κύλησε πολύ πιο εύκολα και με μεγαλύτερο ενδιαφέρον για μένα, με πιο συμπαθητικούς και πιο αληθινούς (έτσι μου φάνηκε) χαρακτήρες, με μια μικρή αποστασιοποίηση από το θέμα της θρησκείας, πιο απτή και ταιριαστή για την εποχή που ζούμε. Τελείωσα το βιβλίο με σαφώς καλύτερη διάθεση απ'ότι το άρχισα, αλλά και πάλι δεν ήταν κάτι που με ενθουσίασε, κυρίως λόγω θεματικής.

Όμως: έχω αντικειμενικές παρατηρήσεις να κάνω για την πρόοδο του συγγραφέα μεταξύ των δύο βιβλίων του. Είδα σημαντικές βελτιώσεις στην τεχνική από τα Πικρά Κεράσια ως τα Αμαρτωλά Θαύματα. Βελτιώσεις στη γραφή, στους χαρακτήρες, στην πλοκή. Στα Θαύματα έδειξε πως μπορεί να διαχειριστεί πολλές διαφορετικές φωνές μέσα στο βιβλίο και όλες σχεδόν να είναι ισότιμες και ζωντανές. Διαφορετικές εποχές και δύσκολες καταστάσεις, όπως αυτές του μοναστηριού, που έμενα προσωπικά -παρότι δεν με άγγιξαν- μου φάνηκε ότι πρέπει να χρειάστηκαν πολλή δουλειά για να αποτυπωθούν στο βιβλίο. Μου άρεσε το πώς τα δύο μέρη του βιβλίου, τόσο διαφορετικά το ένα με το άλλο, έδεσαν ταιριαστά μεταξύ τους για να κλιμακώσουν την ιστορία.

Δεν θα επέλεγα από μόνη μου να διαβάσω τα Αμαρτωλά Θαύματα αν δεν ήξερα το συγγραφέα προσωπικά. Δεν είναι το είδος βιβλίου που με συγκινεί, δεν με ενθουσίασε και παραλίγο να το παρατήσω. Παρόλα αυτά, και για να είμαι δίκαιη, είναι ένα μεστό και ολοκληρωμένο βιβλίο, πιο ώριμο από το προηγούμενο, πιο βαθύ. Μου προσέφερε κάτι όσο το διάβαζα και τώρα που γράφω για αυτό κοιτώντας πίσω, είναι πιο εύκολο να εστιάσω στα θετικά παρά στα αρνητικά του.

Σκέφτηκα όσο διάβαζα το πρώτο μέρος ότι τώρα που έχω περιορισμένο χρόνο δεν θα έπρεπε να διαβάζω βιβλία από υποχρέωση όταν νιώθω ότι δεν θα μου αρέσουν. Όταν το τελείωσα σκέφτηκα ότι το κάθε βιβλίο έχει κάτι να προσφέρει, κι αν κατάφερα να το τελειώσω, ήταν γιατί είχε κάτι να μου πει. Είναι σίγουρα μια δύσκολη κι επίπονη διαδικασία για να βγει ένα βιβλίο από το μυαλό του συγγραφέα του. Αυτό και μόνο το κατόρθωμα το θαυμάζω κι εύχομαι ο συγγραφέας να βγάλει πολλά ακόμα τέτοια βιβλία που θα μιλήσουν και θα συγκινήσουν το κοινό που τα διαβάζει, ακόμα κι αν δεν το κατάφεραν με εμένα.



Journal Entry 26 by pengman at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Monday, September 12, 2011
Ελήφθη κατά τη διάρκεια της χθεσινής ανεπίσημης συνάντησης.

Ας είναι αυτό το πρώτο ελληνικό και το πρώτο χάρτινο λογοτεχνικό βιβλίο που θα διαβάσω μετά από καιρό. (-;


Journal Entry 27 by pengman at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Thursday, September 15, 2011
Το βιβλίο το ρούφηξα κυριολεκτικά, μέσα σε 5-6 ώρες κατά τη διάρκεια του ταξιδιού Αθήνας-Αμβούργου. Μου άρεσε αρκετά και σταμάτησα πολλές φορές την ανάγνωση συλλογιζόμενος για το βαθύτερο νόημα των γραμμένων σε συνδυασμό με τις τωρινές προσωπικές μου αναζητήσεις.



Tagline: Ουδέν θαύμα αμιγές αμαρτίας. Καλό και κακό συμπλέκονται, διαπλέκονται, περιπλέκονται.

Μια απίστευτα συνεκτική ιστορία, ένα παζλ στο παρελθόν και στο παρόν με πρωταγωνιστές έναν αμαρτωλό άγιο, μια τυρρανισμένη βουβή ύπαρξη, έναν άπληστο (;) καιροσκόπο, αρκετούς εγκληματικά πεισματάρηδες/παρωπιδοφόρους χωρικούς και τέλος δύο νέες υπάρξεις που κληρονομούν αμαρτίες γονέων και πασχίζουν να βρουν την αλήθεια και τη λύτρωση.

Δεν υπάρχουν αυστηρά καλοί και κακοί στο μυθιστόρημα, όπως ίσως και στη ζωή. Τα πρόσωπα ενεργούν κατά συνείδηση, ή κατά τις προσταγές των εσωτερικών τους δαιμονίων τέλος πάντων, αγαπάνε, μισούν, αναζητούν τη λύτρωση.

Η ιστορία είναι φροντισμένη και καλοστημένη. Υπάρχουν ένα σωρό λεπτομέρειες που δε θα ξεχάσω, όπως οι επισημάνσεις/σκέψεις για τους "εξαιρετικούς ανθρώπους", ο ενθεογενής μύκητας, το "φοράω τη γλώσσα μου" και άλλα. Καλά λόγια μόνο μπορώ να πω, ο συγγραφέας και γνωστός μας Δημήτρης Αλεξίου ανεβαίνει τα σκαλιά της συγγραφικής τέχνης και εύχομαι ακόμα μεγαλύτερες προόδους στο επόμενο!



Μου θύμισε λιγάκι ένα best seller που είχα διαβάσει πριν εκατό εκατομμύρια χρόνια περίπου, τους "Στυλοβάτες της γης" (http://bit.ly/qbtHfh) του Ken Follet. Έχουμε κι εδώ κάτι σαν "έπος" γύρω από έναν Θείο άξονα, με τη διαφορά ότι εκεί είναι σαφής σε όλο το έργο ο αγώνας καλού <-> κακού.

Εδώ ίσως ο αγώνας είναι στο εσωτερικό των ανθρώπων, όπου το καλό και το κακό (αντ)αγωνίζονται μέσα τους. Και για μένα, αυτός ο αγώνας δεν τελειώνει ποτέ, ούτε με το συμβατικό ευτυχισμένο τέλος του μυθιστορήματος, αλλά συνεχίζεται επ' άπειρον όσο υπάρχουν άνθρωποι.



(Αφού διάβασα τις προηγούμενες κριτικές και ξαναέψαξα λίγο):

* Προσωπικά, δεν είδα το δεύτερο μέρος σαν υποδεέστερο από άποψη πλοκής, ούτε θεώρησα ότι φέρνει προς "ροζ" άρλεκιν. Αντίθετα, είχα εστιάσει στις αποκαλύψεις που φέρνει στο Φως η ζωή καθώς και με τη σταδιακή σύγκλιση ανθρώπων και καταστάσεων μέχρι το τέλος που φτάνουν ουσιαστικά στο αρχικό σημείο, στο βιασμό.

* "Γραμματείς και κομμώτριες": Χαχά, όταν το είδα κι εγώ χαμογέλασα! Δεν είναι στη σ. 228, δε θυμάμαι σε ποια σελίδα είναι. Με την ευκαιρία:
-> σ. 222: "Μ' ένα φεγγάρι, νύχι κομμένο" (-:
-> σ. 210: "Λευκό αέρινο ύφασμα σε γραμμή άλφα, αμάνικο με γραμμή αμερικέν". Εκεί σκέφτηκα "Ωχ, πιάσαμε hardcore τεχνική ορολογία εδώ..."



Για να κλείσω, πιστεύω ότι η μεγαλύτερη ικανοποίηση του συγγραφέα είναι όχι μόνο ο χρόνος που εμείς το κοινό αφιερώνουμε στην ανάγνωση, αλλά και ο χρόνος για να γράψουμε μια κριτική εδώ ή αλλού αναλύοντας την επίδραση του πονήματος στα εσώψυχά μας. Όπως και η όρεξη στο να ανατρέξουμε ξανά στις σελίδες μετά την πρώτη ανάγνωση.

Ευχαριστώ πολύ τον aris1 για το bookring.

Journal Entry 28 by Sousy at Kallithea - Καλλιθέα, Attica Greece on Monday, October 24, 2011
Το παρέλαβα σήμερα. Ευχαριστώ τον pengman που μου το έστειλε.

Journal Entry 29 by Sousy at Kallithea - Καλλιθέα, Attica Greece on Thursday, November 03, 2011
To τελείωσα!!
Ήταν πολύ καλό, το είδος του βιβλίου που μου αρέσει και με συνεπαίρνει!!!
Ομολογώ ότι το πρωτοπήρα στα χέρια μου με άγχος. Από τη στιγμή που έχω γραφτεί στους bookcrossers και παίρνω με "ελαφριά την καρδιά" βιβλία δωρεάν, έχω αφήσει στη μέση δύο και ένα τρίτο το τελείωσα με το ζόρι... Δεν θα ήθελα να γίνει κάτι τέτοιο με το βιβλίο ενός φίλου, για το οποίο θα έγραφα και αντικειμενική γνώμη. Ευτυχώς, από τις πρώτες δέκα σελίδες, το άγχος αυτό έφυγε και κατάλαβα ότι είχα στα χέρια μου ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα, από εκείνα που μου αρέσει πολύ να διαβάζω!!!
Τα συγχαρητήριά μου στον συγγραφέα για την πλοκή, το πως βάζει, έστω και την τελευταία στιγμή, όλα τα πράγματα στη θέση τους (μέχρι το τέλος σκεφτόμουνα ότι ήθελα μια αναφορά στο τι είχε γίνει ο δάσκαλος εκείνο το βράδυ που εξαφανίστηκε μυστηριωδώς).
Αν και έχω κάποιες ενστάσεις για τον "έρωτα" που άνθισε (το θεωρώ κλασικό και όχι απραίτητα χρειαζούμενο στο συγκεκριμένο βιβλίο, όλο το υπόλοιπο περιεχόμενο έφτανε και περίσσευε για μια απίθανη πλοκή) νομίζω ότι κατά τα άλλα με ενθουσίασε και με εξέπληξε η ευστροφία, και το "πάντρεμα" όλων των ιστοριών!!! Το τέλος θα μπορούσε να κρατήσει λίγες σελίδες ακόμη!!!
Ανυπομονώ να διαβάσω τα "Πικρά κεράσια" που δεν έχω ακόμη και ανυπομονώ για το επόμενο βιβλίο του φίλου karjim.

Journal Entry 30 by eleftherita at Thessaloniki - Θεσσαλονίκη, Thessaloniki Greece on Tuesday, November 15, 2011
Το έλαβα επιτέλους μέσω ΕΛΤΑ, είχε "κολλήσει" μία εβδομάδα στο ταχυδρομείο χωρίς να λάβω ποτέ την ειδοποίηση! Ευτυχώς ήμασταν σε επικοινωνία με τη Sousy και το ζήτησα με τον αριθμό του συστημένου.
Είναι τόσο καλά τα σχόλιά σας που ανυπομονώ να το διαβάσω!
Ευχαριστώ πολύ aris1 για το ρινγκ! :))

Journal Entry 31 by eleftherita at Volos - Βόλος, Magnisia Greece on Wednesday, June 06, 2012

Released 8 yrs ago (6/2/2012 UTC) at Volos - Βόλος, Magnisia Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Η πλοκή μου κράτησε το ενδιαφέρον ως το τέλος! Μου άρεσε η αφήγηση και οι συνεχείς ανατροπές, οι ίντριγκες, τα σκάνδαλα, τα προφανή και καλυμμένα "αμαρτήματα".
Το συνιστώ ανεπιφύλακτα στους φίλους μου!
Συγχαρητήρια στον δικό μας karjim και ανυπομονώ να διαβάσω πολλά ακόμα βιβλία του στο μέλλον!

Το βιβλίο θα δοθεί χέρι με χέρι στον aris1 με τη βοήθεια της γλυκιάς panigirtzou:)

Journal Entry 32 by Alerion at Haarlem, Noord-Holland Netherlands on Monday, September 03, 2012
Τελικά αποφάσισα να το αγοράσω το βιβλίο οπότε μπορώ τώρα να γράψω κι εγώ τις εντυπώσεις μου. Η αφήγηση ήταν καλή αλλά θα στεναχωρήσω τον συγγραφέα μας λέγοντας πως τα Κεράσια μου άρεσαν περισσότερο. Θα συμφωνήσω στα σημεία με την deadenmind. Το πρώτο κομμάτι με κούρασε λίγο και επειδή δύσκολα αφήνω βιβλίο και λόγω της γνωριμίας με τον karjim είπα να συνεχίσω. Το δεύτερο τμήμα κύλησε πολύ πιο γρήγορα. Πάντως μπορώ να παραδεχθώ πως το τέλος δεν το προείδα. Μέχρι τελευταίας στιγμής είχα πέσει στην παγίδα νομίζοντας πως ο Άρης ήταν το χαμένο παιδί.

Τα παρακάτω σημεία μου έκαναν εντύπωση, χωρίς αυτό να είναι αρνητικό. Ο χαρακτήρας της Πέρσας παρα ήταν περίεργος, αλλά η νέμεσις για την αδικία που πήγε να κάνει ήταν σκληρή. Αντιθέτως η Μαρία ειναι εξωπραγματικά καλός άνθρωπος. Ο δε καλόγερος-βιαστής ενώ στην πραγματικότητα δεν περιγράφεται άμεσα, αφήνεται στον αναγνώστη να σκιαγραφήσει την προσωπικότητά του, γεγονός που πρόσθεσε στο ενδιαφέρον του δευτέρου τμήματος. Το βιβλίο τελειώνει χωρίς να ξεκαθαριστεί το γεγονός του ημερολογίου. Αυτό το σημείο θα προτιμούσα να είναι πιο ξεκάθαρο. Αλλά σε γενικές γραμμές η γεύση που μου έμεινε στο τέλος ήταν καλή. Δεν το βρήκα απαισιόδοξο (ξέρει ο karjim).

Συγχαρητήρια και σύντομα θα διαβάσω και το επόμενο της συλλογής.

Journal Entry 33 by aris1 at Nea Smirni - Νέα Σμύρνη, Attica Greece on Monday, June 22, 2015
Το αντίτυπο αυτό βρίσκεται στα χέρια μου εδώ και πολύ καιρό, περιμένοντάς με να γράψω επιτέλους ένα σχόλιο πριν να το παραδώσω στον συγγραφέα.

Ήμουν από τους λίγους που είχαν την τιμή να διαβάσουν το βιβλίο σε μορφή χειρογράφου· ο Δημήτρης μου είχε κάνει αυτή την τιμή ξέροντας ότι θα είμαι ειλικρινής με το κείμενό του και πως θα του έλεγα πραγματικά όσα πίστευα γι αυτό. Θυμάμαι πως το διάβασα παρέα με ένα στυλό μπικ, υπογραμμίζοντας και σημειώνοντας διάφορα στα περιθώρια του χειρογράφου: διορθώσεις, σχόλια, απορίες, σημεία που μου άρεσαν κλπ κλπ. (Είμαι σίγουρος πως κάπου θα έχει κρατήσει το χειρόγραφο που μου έδωσε τότε, ελπίζω να το έχει κάψει παναγία μου).

Κάμποσα χρόνια μετά, ξεφύλλισα και πάλι τις σελίδες του για να το ξαναθυμηθώ. Το ξαναθυμήθηκα :-) Διαπίστωσα δε πως ο συγγραφεύς διάβασε πολύ προσεκτικά κάποιες από τις τότε σημειώσεις μου ;-) Συνεχίζω βέβαια να επιμένω πως το όνομα της πρωταγωνίστριας θα έπρεπε να είναι Δέσποινα! :-P

Νομίζω πάνω κάτω τα έχετε γράψει όλα εδώ οι προηγούμενοι που διαβάσατε τα «Αμαρτωλά Θαύματα». Μου αρέσει η άποψη που έχει ο Δημήτρης για τη λογοτεχνία, πως, δηλαδή, ένα λογοτεχνικό κείμενο είναι επιτυχημένο όταν καταφέρνει να απευθύνεται σε όλους: να είναι αρκετά λαϊκό, αλλά όχι ευτελές και αρκετά «κουλτουρέ», αλλά όχι ακαταλαβίστικο. Το μυστικό είναι να βρει κανείς αυτή τη χρυσή τομή, κάτι που οι περισσότεροι συγγραφείς αδυνατούν να βρουν. Δεν νομίζω ότι θέλουν κιόλας. Δεν ξέρω αν ο Δημήτρης Αλεξίου το έχει πετύχει ακριβώς, νομίζω πάντως πως με τα «Θαύματα» είναι σε πολύ καλό δρόμο.

Προσωπικά μου άρεσε περισσότερο το πρώτο μέρος του βιβλίου, αν και στους περισσότερους από όσο ξέρω άρεσε το δεύτερο. Είμαι λίγο «παλιακός» στα γούστα μου, τι να κάνουμε, γι αυτό και κάποια κλισέ του βιβλίου δεν με ενόχλησαν :-) Θα προτιμούσα επίσης να αναφέρεται ρητά ο τόπος όπου διαδραματίζεται η υπόθεση· εγώ θα το τοποθετούσα κάπου στο Πήλιο, ενώ με τον maltrebus που το συζητούσα μου έλεγε ότι εκείνος τοποθετούσε την Παναγιά τη Χορταρού κάπου στην Ορεινή Ναυπακτία. Μου αρέσει να γνωρίζω μέρη μέσα από μυθιστορήματα, καταλαβαίνω ωστόσο τους λόγους που οδήγησαν τον συγγραφέα να το αφήνει αόριστο…

Το έχω ξαναπεί πως ο Δημήτρης γράφει πολύ «τηλεοπτικά». Με την έννοια του ότι τα βιβλία του εύκολα θα μπορούσαν να γίνουν μίνι τηλεοπτικές σειρές. Η γραφή του έχει κάτι το σεναριακό. Βλέπεις μπροστά σου πλάνα και σκηνές, ακόμη και το που θα χωρίζονται τα επεισόδια. Στο συγκεκριμένο βιβλίο δε, στο φινάλε έβλεπα τη σκηνή μπροστά μου με τους τίτλους τέλους να κατεβαίνουν :-P Θα ήθελα πολύ να το δω μια μέρα στην τηλεόραση. Ποιοι άραγε θα μπορούσαν να παίξουν τους πρωταγωνιστικούς ρόλους; Θα μας πει άραγε ο συγγραφέας;

Are you sure you want to delete this item? It cannot be undone.