Πινακοθήκη Τεράτων

Registered by aris1 of Nea Smirni - Νέα Σμύρνη, Attica Greece on 1/12/2010
Buy from one of these Booksellers:
Amazon.com | Amazon UK | Amazon CA | Amazon DE | Amazon FR | Amazon IT | Bol.com
2 journalers for this copy...
Journal Entry 1 by aris1 from Nea Smirni - Νέα Σμύρνη, Attica Greece on Tuesday, January 12, 2010
Πατάκης, 2009, σελ: 413

Περιγραφή από το οπισθόφυλλο:

Είμαι αθλητής του λογοτεχνικού επτάθλου – το άθλημά μου περιλαμβάνει τρέξιμο σε ανώμαλο δρόμο, συγγραφή πεζογραφημάτων, άλμα επί κοντώ, δημοσιεύσεις στον ημερήσιο και στον περιοδικό Τύπο, αψιμαχίες με καλλιτέχνες-μαζορέτες, συνεργασίες με εκδοτικούς οίκους, θορυβώδεις απλωτές σε στάσιμα νερά. Λόγω της ντόπιας αντίληψης για το άθλημα, έχω τοποθετηθεί σε διοργανώσεις εφήβων, αλλά σε είκοσι έξι χρόνια από τώρα, στα εξήντα μου, μάλλον θα προβιβαστώ.

Ένα μυθιστόρημα για τον Πέτρο Πετρίδη.

Είναι συγγραφέας και βρίσκεται στο έλεος οχληρών ανθρώπων. Δημοσιογράφων που επιμένουν να τον χρησιμοποιούν δίχως να έχουν κατανοήσει γραμμή από τα γραπτά του. Εκδοτών που υποστηρίζουν ότι φροντίζουν για το καλό του. Κριτικών που ισχυρίζονται ότι γνωρίζουν τι ακριβώς έχει στο μυαλό του. Διορθωτών που πιστεύουν ότι με τις επεμβάσεις τους ανασταίνουν την πεθαμένη λογοτεχνία. Μεσαζόντων που του ζητούν να δώσει νόημα στη ζωή τους. Γραμματέων που τον βομβαρδίζουν με προσκλήσεις για ανόητες εκδηλώσεις. Γυναικών που επιδιώκουν να τον παντρευτούν ή θέλουν να τον χωρίσουν. Επίδοξων καλλιτεχνών που επιζητούν με πάθος την παρέα του.

Βρίσκεται βέβαια στο έλεος και της ίδιας του της συνείδησης. Έχει ωστόσο ένα πλεονέκτημα: μπορεί να καταγράφει οτιδήποτε τον βασανίζει και να το μετατρέπει σε μυθιστορηματικό υλικό. Διότι, πάνω απ’ όλα, δεν υπολογίζει κανένα ψυχικό κόστος. Διότι είναι συγγραφέας.

Journal Entry 2 by aris1 at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Saturday, January 16, 2010

Released 11 yrs ago (1/16/2010 UTC) at Athens - Αθήνα, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

CONTROLLED RELEASE NOTES:

¡Arriba! ¡Arriba! ¡Ándale! ¡Ándale! (μεξικανικά επιφωνήματα)

Journal Entry 3 by karjim from Skyros - Σκύρος, Evia Greece on Tuesday, January 19, 2010
Μου αρέσουν οι άνθρωποι που όντες φυσικά και ενδόμυχα καλοί, γκρινιάζουν, φωνάζουν και αμύνονται επιτιθέμενοι. Τέτοιοι άνθρωποι δίνουν βιβλία για δώρα γεννεθλίων. Όχι όταν έχει άλλος γεννέθλια, αλλά όταν έχουν οι ίδιοι! Γιατί δεν περιμένουν τίποτα από τους άλλους. Έχουν συνηθίσει να μην περιμένουν για να μην πληγώνονται. Αυτό το βιβλίο είναι δώρο από έναν τέτοιο απερίγραπτο τύπο. Με καρτούλα ειδικά για μένα, ένα βιβλίο που διάλεξε ειδικά για μένα.

Εμένα δε με χαλάει το μελό. Θεωρώ ότι μπορεί να έχει ουσία. Το δήθεν με χαλάει. Κι εσύ δεν είσαι. Με κίνδυνο να με βρίσεις για την προσπάθειά μου να σε " αποκαταστήσω", και γνωρίζοντας την απέχθειά σου για τις συναισθηματικές δεσμεύσεις, σου λέω ειλικρινά ότι θα ήθελα πολύ να έχω μία ελεύθερη αδερφή αντάξιά σου και θα σας πάντρευα με το ζόρι. Όχι για να σου κάνω κακό με το γάμο, αλλά γιατί θα σε ήθελα στην οικογένειά μου! Ελλείψει τούτου μου φτάνει η φιλία σου! Να είσαι πάντα γερός! Όλα τα άλλα θα τα βρεις και θα τα καταφέρεις μόνος σου!

(Όπως κατάλαβες δεν ασχολούμαι με το βιβλίο αλλά με αυτόν που μου το έδωσε)

Journal Entry 4 by karjim from Skyros - Σκύρος, Evia Greece on Tuesday, February 09, 2010
Και τώρα θα ασχοληθώ με το βιβλίο... Γαμώτο
Λοιπόν κατ' αρχήν ήταν το σωστό βιβλίο για μένα. Μόνο κάποιος που έχει εισέλθει στο χώρο των εκδόσεων έχει λόγο να διαβάσει αυτό το βιβλίο. Και επιμένω σ' αυτό.
Η αλήθεια είναι ότι δύο bookcrossers μου μίλησαν για το βιβλίο και το συγγραφέα πριν το διαβάσω. Και οι δύο μου είπαν ότι γράφει αυτοβιογραφικά. Σαν να με προειδοποίησαν δηλαδή. Όχι ότι χρειαζόταν. Και ηλίθιος να είσαι πολύ σύντομα στις πρώτες σελίδες θα καταλάβαινες ότι ο ήρωας του βιβλίου Πέτρος Πετρίδης είναι το alter ego του συγγραφέα Μιχάλη Μιχαηλίδη. Ότι τα περισσότερα από τα πρόσωπα που εμφανίζονται στο λογοτεχνικό χώρο του βιβλίου είναι υπάρχοντες συγγραφείς (Κοπετό- Κορτώ, Αρκουμανέας - Κουμανταρέας, Μάντζαρεκ - Κούρτοβικ, κλπ)Ότι οι οίκοι που αναφέρονται και η σχέση τους με τον ήρωα είναι οι ίδιοι με το συγγραφέα (τα 2 πρώτα βιβλία στη Λεύκα- δηλαδή Κέδρος, τα δύο επόμενα στις εκδόσεις Καρύτση- δηλαδή Καστανιώτη, το τελευταίο στις εκδόσεις Πλατάνη- δηλαδή Πατάκη). Όλο το εκδοτικό και λογοτεχνικό συνάφι, ο μικρόσκοσμός του, οι παρατρεχάμενοι, οι εκθέσεις βιβλίου, οι ανθολογίες, οι κριτικές, οι αναγνώστες εκδοτικών οίκων, πράκτορες, επιμελητές, δημοσιογράφοι περνούν από κόσκινο -τις περισσότερες φορές με ονόματα αντίστοιχα των προσώπων που υποννούνται-περιγράφονται- και ρίχνονται κατά 99% στο βόρβορο της ανυποληψίας. Διάβασα και δύο κριτικές του βιβλίου από τα Νέα: του Κούρτοβικ και της Χαρτουλάρη (και οι δύο περιλαμβάνονται στο βιβλίο όχι με τα ομορφότερα χαρακτηριστικά) Καλές και οι δύο. Και εδώ γεννήθηκαν οι απορίες. Που βρήκαν τη σάτιρα στην απαξίωση; Που βρήκαν το κριτικό πνεύμα στη σχεδόν μηδενιστική αντίληψη του χώρου; Γιατί ο μοναδικός ίσως σεβασμός που απορρέει από το συγγραφέα αφορά σε ξένους λογοτέχνες ή πεθαμένους ήδη Έλληνες (είναι και οι μόνοι που αναφέρονται με τα πραγματικά τους ονόματα); Μήπως με ένα βιβλίο που κατακρίνει σύμπαν το σύστημα του βιβλίου εκβιάζεις την εκ μεγαλοθυμίας και πνευματικής ανωτεροτητας των στηλιτευομένων θετική κριτική και αντιμετώπιση για να μη φανούν κοντόνοες και μικρόψυχοι; Φυσικά βρήκα και τον εαυτό μου μέσα - όχι ονομαστικά μην βαυκαλίζομαι και τόσο αλλά περιγραφικά σαν τύπος αδαή συγγραφέα- που γράφει χωρίς να έχει κάτι να πει εύπεπτα και εμπορικά προσανατολισμένα αναίτια παραμυθάκια.
Θα μου πείτε τόση ώρα διαβάζουμε και ακόμα την υπόθεση δεν τη μάθαμε. Φυσικά αφού δεν υπάρχει. Εκτός αν μπορεί να θεωρηθεί υπόθεση το λογοτεχνικό και σεξουαλικό παραλήρημα ενός νεαρού συγγραφέα για μία εννιαετία από τη ζωή του. Πως ζούσε, που ζούσε, πως αντιμετωπίστηκαν τα βιβλία του, πως αντιμετώπισε ο ίδιος τους εκδοτικούς οίκους, πόσες γκόμενες πήδηξε - οι περισσότερες του χώρου- κλπ. Με άσχετα ενδιαμέσως παραρτήματα (ένα παράρτημα μετά από κάθε κεφάλαιο) που κάποιες φορές είχαν σχέση με τους ήρωες και την εξέλιξη (;) της ιστορίας - όταν αφορούσαν μηνύματα και μέιλ που έλαβε και έστειλε ο συγγραφέας -ήρωας -αλλά και αναφορές του για μυθιστορήματα του εξωτερικού που διάβασε και τη γνώμη του γι' αυτά, διηγήματα που είχε γράψει ο ίδιος (τα δύο από αυτά τα θεώρησα το ωραιότερο πράγμα του βιβλίου και πείστηκα ότι ο συγγραφέας καλά θα έκανε να γράφει μόνο διηγήματα), αποσπάσματα από φράσεις ξένων πεζογράφων που τον "σημάδεψαν" (ΒΑΡΙΕΜΑΙ ΚΑΙ ΕΝΙΣΤΑΜΑΙ) και ένα σωρό ανοησίες που φούσκωσαν απλώς τον όγκο του βιβλίου για να φτάσει στο επιθυμητό από τους εκδότες μέγεθος όπως θα έλεγε και ο ίδιος, δημιουργώντας προβλήματα στην έτσι κι αλλιώς αδύνατη συνοχή και συνέχεια.
Και περνάω τώρα στο ζητούμενο: Για ποιο λόγο γράφεται ένα τέτοιο μυθιστόρημα; Για ποιο λόγο γράφεται ένα οποιοδήποτε αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα; Απάντηση πρώτη: Γιατί το πρόσωπο έχει περάσει μία τόσο ενδιαφέρουσα ζωή που πρέπει να τη γνωρίσουν όλοι! Γκρααααν! Μην κολακεύεσαι αγόρι μου, στα δεκαέξι θεωρούσαμε ενδιαφέρουσα ζωή το πόσες γκόμενες γάμησες και με ποιο τρόπο. Στα τριάντα εννιά σου είναι βαρετό όταν είναι το μόνο. Απάντηση δεύτερη: Γιατί είσαι δημόσιο πρόσωπο και υπάρχει έντονο ενδιαφέρον του κοινού για να μάθει. Παρά το βραβείο του συγγραφέα -ευτυχώς- κάτι τέτοιο δεν ισχύει και ουδείς χέστηκε για τη ζωή του πόσο μάλλον με πλαστά διαφοροποιημένα ονόματα που απομακρύνουν από τη βιογραφία και ενισχύουν το μυθιστορηματικό χαρακτήρα. Απάντηση τρίτη: Γιατί μόνο αυτοβιογραφικά μπορώ να γράψω (κάτι που μου είπανε πριν αρχίσω να διαβάζω). Αυτό μπορώ να το δεχθώ. Αλλά σαν αναγνώστης - και όχι ειδικός ή ειδήμων- δε με αφορά και δεν αφορά τον κόσμο. Τον κόσμο με την έννοια που τον αντιλαμβάνομαι εγώ και όχι τον πνευματικό κόσμο που ψάχνει το δυσνόητο, προκλητικό και αγενές για να το αναδείξει σε ρηξικέλευθη τομή και αριστουργηματική προσέγγιση. Σιχαίνομαι τους "ειδικούς", τους "θεωρητικούς" και τους "διανοούμενους". Σιχαίνομαι τους "δυσλειτουργικούς" σε επίπεδο κοινωνίας ανθρώπους που μπορούν μόνο θεωρητικά και "πνευματικά" να φτάσουν σε ανώτερα επίπεδα, αλλά αδυνατούν να επικοινωνήσουν με τους ανθρώπους και το κοινωνικό γίγνεσθαι γύρω τους. Ναι είμαι αντιδραστικός και συντηρητικός, ναι είμαι μικροαστός και αμαθής αλλά πιστεύω ότι όταν προσπαθείς να μου το αποδείξεις πατερναλιστικά μέσα από το έργο σου και να με κάνεις να αισθανθώ λιγότερος, κατώτερος, ανάξιος της δικής σου πνευματικής ανωτερότητας, η οποία εκφράζεται μέσα από στάση και δήλωση, η αυθόρμητη αντίδρασή μου είναι να σκεφτώ ότι είσαι κομπλεξικός - συμπλεγματικός είναι η ελληνική απόδοση, το ξέρω- και προσπαθείς να αυτοεπιβεβαιωθείς απαξιώνοντας τους άλλους, τον κόσμο γύρω σου, τις συνήθειές τους, ακόμα και τις αδυναμίες τους - που προσωπικά τις θεωρώ τη μεγαλύτερη δύναμη καθενός. Εγώ δεν πίστεψα ποτέ σε τέτοιου είδους πνευματική ανωτερότητα. Δεν πίστεψα ποτέ στη συγκριτική ανωτερότητα έτσι κι αλλιώς. Αντιθέτως πιστεύω στην ανωτερότητα που προέρχεται για τον καθένα από εμάς μέσα από τη συλλογικότητα. Τι επονείδιστος άνθρωπος είμαι τελικά...
Θα συνέχιζα να παραληρώ και να κάνω και αναλογικές αντιστίξεις με παγκόσμια "αριστουργήματα" του τύπου "Φύλακας στη σίκαλη" αλλά δε θέλω να κάνω και τόση διαφήμιση στο βιβλίο. Να θυμάμαι μόνο να φυλάγομαι από αυτόν τον τύπο αν τύχει και διασταυρωθούν οι δρόμοι μας. Ελπίζω τουλάχιστον ότι δε θα καταδεχθεί να ασχοληθεί με ένα "υβρίδιο" του εκδοτικού κυκλώματος όπως εγώ.

Are you sure you want to delete this item? It cannot be undone.