Ο Χάρτινος Σεπτέμβρης της Καρδιάς μας

Registered by karjim of Skyros - Σκύρος, Evia Greece on 9/23/2009
Buy from one of these Booksellers:
Amazon.com | Amazon UK | Amazon CA | Amazon DE | Amazon FR | Amazon IT | Bol.com
2 journalers for this copy...
Journal Entry 1 by karjim from Skyros - Σκύρος, Evia Greece on Wednesday, September 23, 2009
...Το ταραγμένο καλοκαίρι του 1974, η μεταπολίτευση κι εμείς. Εμείς ολομόναχοι στον έρωτα, στη ζωή, στο θάνατο και στους μεγάλους αποχαιρετισμούς. Τότε που ήμασταν ακόμα νέοι, αλλά έπρεπε να αποκτήσουμε γρήγορα τη σοφία των δοκιμασμένων -και περισσότερο εγώ που, όπως έλεγε και η Φανή, κυνηγούσα τα φαντάσματα της αγάπης μέσα στα παραμύθια μιας ένοχης αθωότητας... Μα δε γινόταν ν' απαρνηθώ τη ζωή μου στο άψε σβήσε, τόσο γρήγορα, με το πρόσχημα της ενηλικίωσης. Κι εξάλλου ήθελα να ζήσω το δράμα αυτής της περίφημης "ενηλικίωσης" σ' όλη του την έκταση, για να μάθω επιτέλους, ποιο ήταν το άλλοθι για τόσα "συναισθηματικά τιμήματα". Κάποτε, όμως άρχισα να μεγαλώνω πραγματικά και μόνο τότε ταξινόμησα εκείνες τις σκόρπιες μέρες του "Χάρτινου Σεπτέμβρη", που πέρασε κι έφυγε μέσα απ' τα πιο λαμπερά καλοκαίρια μας, λογαριάζοντάς τον σαν μήνα του φθινοπώρου από συνήθεια ημερολογιακή...

Journal Entry 2 by kermit60 from Nea Smirni - Νέα Σμύρνη, Attica Greece on Sunday, October 04, 2009
Συγνώμη για τη καθυστερηση να το δηλώσω!!
Άλλος ένας Ξανθούλης στο κατώφλι μου:))

Journal Entry 3 by kermit60 from Nea Smirni - Νέα Σμύρνη, Attica Greece on Sunday, November 22, 2009
Μου φαίνεται ότι για λίγο πρεπει να κάνω ένα διάλειμμα από τον αγαπητό Ξανθούλη.
Μια μικρή ανάπαυλα για να τον ξαναερωτευτώ χρειάζεται!!

Journal Entry 4 by karjim from Skyros - Σκύρος, Evia Greece on Monday, November 30, 2009
Κι αυτό πίσω σε μένα πάλι.

Journal Entry 5 by karjim at Kallithea - Καλλιθέα, Attica Greece on Tuesday, September 04, 2012
Αυτό το βιβλίο το είχα ξαναρχίσει παλιά. Ίσως και να το είχα διαβάσει ολόκληρο. Η μνήμη μου πάντως το είχε απωθήσει, ίσως γιατί ξεκινάει με την κηδεία της δίχρονης κόρης του ήρωα. Δεν είναι κλασσικός Ξανθούλης. Όχι στη γραφή που κι εδώ είναι ανατρεπτική και εύφλεκτη αλλά κυρίως στο πόσο "μαύρο" είναι το βιβλίο και στην κατάθλιψη που κουβαλάει. Η κατάθλιψη ως γνωστόν δεν είναι ίδιον του Ξανθούλη. Δεν το προτιμώ από τα άλλα του γιατί με δυσκόλευε να χαμογελάσω ακόμα και όταν εκανε τις πιο περίεργες λεκτικές και νοηματικές υπερβάσεις.

Are you sure you want to delete this item? It cannot be undone.