Του φιδιού το γάλα

Registered by tigressaki of Athens - Αθήνα, Attica Greece on 2/28/2009
Buy from one of these Booksellers:
Amazon.com | Amazon UK | Amazon CA | Amazon DE | Amazon FR | Amazon IT | Bol.com
This book is in the wild! This Book is Currently in the Wild!
7 journalers for this copy...
Journal Entry 1 by tigressaki from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Saturday, February 28, 2009
Θέμα του βιβλιου ειναι η μνήμη' η μνήμη που χάνεται,που αμβλύνεται-κι όχι απαραίτητα με το μοδάτο "ευσημο"της νόσου Αλτσχάιμερ.Και δεν μιλω για το βασικό άλλοθι της "επιλεκτικής" μνήμης αλλά για δραστικά κομμάτια της ζωής που συχνά τα βλέπουμε να ξεθωριάζουν.......κομμάτια που μπορεί να'ναι οτι πιο σπουδαίο μας συνέβη.


Αποσπάσματα απο το οπισθόφυλλο



Tρίτη 26 Μαίου 2009

Το βιβίο αυτό ήταν δώρο στον σύζυγο απο φίλο,δεν κατόρθωσε να φτάσει στην τελευταία σελίδα, για την ακρίβεια ούτε μέχρι την μέση δεν έφτασε, δεν τού άρεσε...έτσι το πήρα εγώ να το διαβάσω, με προκατάληψη.Κι όμως μου άρεσε πολύ, αν και λίγο καταθλιπτικό μιά και ο ήρωας αφέθηκε...ξέχασε ή έσβησε με την θέλησή του πράγματα που πονάνε,για μένα,το βιβλίο που έγραψε θα έπρεπε να το μοιραστεί με όλο τον κόσμο και όχι να το κρατάει για τον εαυτό του λες και ήταν ντροπή το πάθος του, η περίεργη φιλία του και ότι άλλο του συνέβη τότε.
Το απελευθερώνω με την ελπίδα να πέσει σε πολλά χέρια ώστε να μοιραστώ τη γνώμη όσο πιό πολλών γίνεται.Το έδωσα στον θρυλικό "βουνοβιβλιοφάγο" και αξιολάτρευτο Panost.Καλό διάβασμα panost,ελπίζω να σου αρέσει.

Journal Entry 2 by panost from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Wednesday, May 27, 2009
Σε ευχαριστώ πολύ πολύ για την ευκαιρία. Θα το τιμήσω δεόντως.

30/6/2009:

Συνεχίζω να απογοητέυομαι. Ένας τύπος εκδότης απίστευτα κουλών βιβλίων διαβάζει ένα μυθιστόρημα υποψήφιο προς έκδοσιν που είναι ακριβώς η δική του ζωή. Πολλά τα υποννοουμενα, πολλές οι μεταφορές, άκρη δε βγάζω με το κείμενο, υποβόσκουσες ομοφυλοφιλικές τάσεις, όλα υποβοσκουν. Γιατί όμως μου άρεσε κάποτε ο Ξανθούλης;Δεν ξέρω, ειλικρινά. Συγνώμη αλλά και πάλι δεν...

Journal Entry 3 by TIFFANY1972 from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Tuesday, June 30, 2009
Χέρι με χέρι έφτασε και στα δικά μου χέρια...
Το πήρα σήμερα το απόγευμα από τον Panost, όμως δεν θα το διαβάσω αμέσως. Προηγούνται άλλα...
Ένα μεγάλο ευχαριστώ και στους δυό σας, για την ευκαιρία που μου δώσατε!

Journal Entry 4 by TIFFANY1972 from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Thursday, July 23, 2009
Καλημέρα! Μετά από 3 εβδομάδες που το έχω στο σπίτι, σήμερα θ' αξιωθώ να το αρχίσω. Για να δούμε... θα είναι κάπως πιο "νορμάλ" σε σχέση με το "Τρένο με τις φράουλες";
https://www.bookfriends.gr/book.php?isbn=9789601901336

25/7/2009 : Ήταν, όντως, περισσότερο νορμάλ ως βιβλίο, αν και ο Ξανθούλης δε μπορεί να γράψει "νορμάλ" βιβλία. Πάντα κάτι θα υπάρχει σε σεξουαλικό-ίσως και διαστροφικό, με μπόλικες τύψεις, προδοσία, εγκατάλειψη, νεύρα κρόσσια και ανθρώπους στην κοσμάρα τους.
Εντυπωσιακή η επιλογή των λέξεων, μέχρι και να χάνεις αρκετές φορές το νόημα των φράσεων- τόσο πομπώδεις λέξεις χρησιμοποιεί.

Journal Entry 5 by TIFFANY1972 at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Sunday, July 26, 2009

Released 11 yrs ago (7/26/2009 UTC) at Athens - Αθήνα, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Το πήγα στη σημερινή συνάντηση. Ευχαριστώ και πάλι για το βιβλίο και το ring!

Journal Entry 6 by kermit60 from Nea Smirni - Νέα Σμύρνη, Attica Greece on Monday, July 27, 2009
Κατέφτασε σε μένα δια χειρός Karjim, θα το διαβάσω από το κρεββάτι του πόνου και θα επανέλθω σύντομα!

Journal Entry 7 by kermit60 from Nea Smirni - Νέα Σμύρνη, Attica Greece on Sunday, November 22, 2009
Προκύπτουν δύο ερωτηματικά ή εγώ έχω διαβάσει πολλά του Ξανθούλη ή το συγκεκριμμένο βιβλίο δεν μίλησε σε μένα,
οπωσδήποτε πρέπει να το αφήσω να συνεχίσει το ταξίδι του και ζητώ συγνώμη για την καθυστέρηση.
Προβλήματα υγείας διάφορα με έκαναν να το λησμονήσω για λίγο!

Journal Entry 8 by karjim from Skyros - Σκύρος, Evia Greece on Monday, November 30, 2009
Αυτό το βιβλίο, παρόλο που η αγαπητή μου tigressaki δεν το έκανε ring, για κάποιον ανεξήγητο λόγο περνάει από χέρι σε χέρι. Έτσι ήρθε και στα δικά μου χέρια και επιφυλάσσομαι να το διαβάσω αν και όχι αμέσως. Ευχαριστώ!

Journal Entry 9 by karjim from Skyros - Σκύρος, Evia Greece on Wednesday, January 13, 2010
Πρέπει να σταματήσω να διαβάζω Ξανθούλη γιατί έχω αρχίσει κι επαναλαμβάνομαι στις κριτικές μου. Το πρόβλημα είναι ότι οι κριτικές έχουν πάντοτε δύο σκέλη.
Πρώτο σκέλος ο Ξανθούλης: Μ' αρέσει ανεξήγητα πολύ ο τρόπος που γράφει. Δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορεί να γίνεται τόσο εξωστρεφήγς και υποδόριος ταυτόχρονα, δεν καταλαβαίνω πως μπορεί να ηχεί τόσο προφανής μέσα από το αναπάντεχο, δεν εξηγείται γιατί ενώ θα έκλεινα φυσιολογικά οποιοδήποτε άλλο βιβλίο ανάλογης υπόθεσης, ο Ξανθούλης με κρατάει να το διαβάσω μέχρι το τέλος, ακόμα κι όταν δε μ' αρέσει!
Και δε μου άρεσε το συγκεκριμένο βιβλίο. Η εποχή των καφέδων είχε ως βασικό θέμα έναν σαραντάρη και την κρίση μέσης ηλικίας που περνάει προσπαθώντας να λύσει και να συμφιλιωθεί με άλυτες εκκρεμότητες της εφηβικής ηλικίας. Σου έδινε την εντύπωση ότι ο συγγραφέας, - ανάλογης ηλικίας- ξέρει καλά την κρίση αυτή. Εδώ, μου δόθηκε η εντύπωση ότι ο Ξανθούλης πέρασε μία κρίση προσωρινής απώλειας μνήμης που παθαίνουν όλοι οι άνθρωποι,ιδίως όταν μεγαλώσουν. Πως ξεχνάνε αν έφαγαν και τι, που έβαλαν τα κλειδιά τους, που πάρκαραν το αυτοκίνητο κλπ. Κι έγραψε ένα βιβλίο για να αντιμετωπίσει - και να ξορκίσει- αυτά τα πρώιμα συμπτώματα γεροντικής άνοιας, με την μνήμη και αν'άλυση των γεγονότων που σημάδεψαν την ενηλικίωσή μας, τις συνθήκες που οδήγησαν έναν άνθρωπο μακριά από αυτό που ήταν οι καταβολές του σε αυτό που έγινε τελικά. Δεν του βγαίνει όμως εδώ καλά! Ο Ξανθούλης δεν είναι ένας ηλικιωμένος άνθρωπος που ταλαιπωρείται από λανθάνουσα μνήμη. Είναι ένα μυαλό που σφύζει από ζωή και μπρίο εφήβου. Δεν μπορεί αυτή η γλώσσα γραφής να βγάλει απόσυρση και εσωστρέφεια τρίτης ηλικίας. Γράφει ένα βιβλίο που υποτίθεται ότι εκτυλίσσεται παράλληλα στο 2005 (Πάσχα) και 1963 (Μάιος με Χριστούγεννα) και κρατάει το ρεαλισμό για το πρώτο κομμάτι και το σουρρεαλισμό για το δεύτερο. Όμως ο ήρωας φαίνεται πιο ρεαλιστικός στο τότε και πιο σουρρεαλιστής στο σήμερα. Ο Ανέστης στην ηλικία των εξήντα δύο ταιριάζει πολύ περισσότερο στο κλίμα του 1963. Ένα κλίμα ερωτικό, σαγηνευτικό, με υποψίες ομοφυλοφιλικές, με υποψίες κανιβαλισμού (που έντεχνα δεν επιβεβαιώνει ρητά πουθενά), με υποψίες μεταφυσικές (όπως συνήθως στα βιβλία του εξάλλου). Και μετά από αυτόν τον ποταμό (το πιο μεγάλο βιβλίο του που έχω διαβάσει κάποια στιγμή) καταλήγει σε ένα τέλος που δεν έχει κατάληξη. Ή έχει απλώς "κατάληξη". Όπως λέμε ο ασθενής κατέληξε. Δεν το κατάλαβα το τέλος. Δεν ήθελα αυτό το τέλος. Δεν ξέρω τι τέλος ήθελα. Αλλά η υπόθεση μου φάνηκε υπερβολική και ανούσια.
Κλασσικός Ξανθούλης πάντως. Και εξακολουθεί να μου αρέσει ο συγγραφέας. κρίμα να μη μου αρέσουν τα βιβλία του, όσο ο ίδιος!

Journal Entry 10 by karjim at Singles in Athens - Αθήνα, Attica Greece on Saturday, February 27, 2010

Released 11 yrs ago (2/28/2010 UTC) at Singles in Athens - Αθήνα, Attica Greece

WILD RELEASE NOTES:

WILD RELEASE NOTES:

Μια που ο Ξανθούλης δείχνει να έχει πέραση στους bookcrossers στο meetup Φεβρουαρίου των Αθηναίων. Για να συνεχίσει την πορεία του...

Journal Entry 11 by wingAnonymousFinderwing on Thursday, March 25, 2010
ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑ!

CAUGHT IN ATHENS ATTICA GREECE

Journal Entry 12 by taxidiarikopoul from Piraeus - Πειραιάς, Attica Greece on Monday, March 29, 2010
Βρήκα το βιβλίο στη μηνιαία συνάντηση των Αθηναίων. Ο Γιάννης Ξανθούλης μου είναι οικείος. Μάλιστα, το "Ροζ που δεν ξέχασα" το θεώρησα όταν το διάβασα σαν ένα από τα καλύτερα βιβλία εκείνης της χρονιάς. Έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που διάβασα τελευταία φορά βιβλίο του Ξανθούλη. Άρα ήρθε η ώρα να ξαναδώ το συγγραφέα με τα μάτια των χρόνων που πέρασαν για μένα αλλά και για κείνον.
Το διάβασα και μου άρεσε. Θα γράψω παρακάτω.

Journal Entry 13 by taxidiarikopoul at Roosters in Athens - Αθήνα, Attica Greece on Sunday, April 11, 2010

Released 10 yrs ago (4/11/2010 UTC) at Roosters in Athens - Αθήνα, Attica Greece

WILD RELEASE NOTES:

WILD RELEASE NOTES:

Μου αρέσει πολύ ο τρόπος που γράφει ο Ξανθούλης, οι λέξεις που διαλέγει, οι μεταφορές του, τα επιρρήματα του. Μου αρέσει το ύφος του. Στο βιβλίο αυτό το ύφος γινόταν πολλές φορές έντονα παρακμιακό. Μου άρεσε επίσης που ο συγγραφέας μεγαλώνοντας φαίνεται ότι άγχεται για τα χρόνια που περνούν και παίρνουν άθελα μας μαζί τους μνήμες και κομμάτια ζωής. Ο μεγαλύτερης ηλικίας αναγνώστης ίσως καταλαβαίνει καλύτερα τις αγωνίες του. Το βιβλίο δεν με κούρασε, αν και μεγάλο, ούτε βαρέθηκα. Πολλά τα υπονοούμενα όμως και οι αναπάντητες απορίες στην πλοκή. Πάντως το βρήκα ατμοσφαιρικό και κυριολεκτικά νόμιζα κάποιες στιγμές ότι ήμουν μέσα σε αυτόν το θαυμάσιο όσο και εφιαλτικό κήπο.
Άφησα το βιβλίο στο Roosters προς άγραν νέων αναγνωστών!

Are you sure you want to delete this item? It cannot be undone.