Πικρά κεράσια

Registered by wingOBCZ-Ethniquewing of Nea Smirni, Attica Greece on 1/9/2009
Buy from one of these Booksellers:
Amazon.com | Amazon UK | Amazon CA | Amazon DE | Amazon FR | Amazon IT | Bol.com
27 journalers for this copy...
Journal Entry 1 by wingOBCZ-Ethniquewing from Nea Smirni, Attica Greece on Friday, January 09, 2009
Περιγραφή (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου):

Σμύρνη 1922 - Σάμος - Αθήνα...

Η πορεία μιας ζωής σε ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα!

Η Πλουσία είναι μία γυναίκα με πάθος και τόλμη. Μία περίεργη σχέση τη δένει με τα κεράσια από τη στιγμή που γεννιέται. Τα κεράσια με πολύ περίεργο τρόπο γίνονται προάγγελος καλών και κακών ειδήσεων σε όλη την πορεία της ζωής της. Η ιστορία της ζωής της είναι ένα συνεχές ταξίδι σε νέους τόπους, νέους ανθρώπους και μια ζωή μοιρασμένη σε δύο πατεράδες, δύο συζύγους και δύο πατρίδες.

Τα "Πικρά κεράσια" είναι ένα απολαυστικό μυθιστόρημα γεμάτο ανατροπές που ξεδιπλώνει στις σελίδες του τρεις γενιές ανθρώπων.

Εκδ: Διόπτρα, 2008, Σελ: 434

Journal Entry 2 by kermit60 from Nea Smirni, Attica Greece on Friday, January 09, 2009
-@Το βιβλίο ξεκινά το μακρύ ταξίδι του.

Συγγραφέας ο Karjim !!
http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/karjim

Πρώτος σταθμός εκεί όπου ο συγγραφέας εκδήλωσε ενδιαφέρον να αφεθεί στο ραφάκι της βιβλιοθηκούλας του Ethnique!
Δεύτερος σταθμός Kermit60, το να είσαι υπεύθυνη ζώνης έχει και τα τυχερά του!

Ξεκινά το bookring.

Λίστα συμμετεχόντων:


Kermit60!
StrangeEmily!
alpha!
tigressaki!
pilscher!
strangegr!
panost!
pengman!
aris1!
Okyrhoe!
Alerion!
mafaldaQ!
Luz de Luna!
nona35!
Karry!
Dem!
Maria Kall!
Helen100
sismografos!
panselin!
taxidiarikopoul!
chrissalatas=!
sousy!εδω πάει!
markan!
sofiathereader!
TIFFANY 1972!
elenemix!
Mirana_Neko!






Journal Entry 3 by kermit60 from Nea Smirni, Attica Greece on Sunday, January 25, 2009
"Πλούσιο βιβλίο" ωραίο μυθιστόρημα , σε γοητεύει και σε ταξιδεύει σε μέρη και τόπους ξεχασμένους και λησμονημένους.
Ακολουθεί την Ελλάδα από την καταστροφή της Σμύρνης τον ξεριζωμό ,την προσφυγιά σε μέρη και σε τόπους όπου τίποτα δεν είναι το ίδιο, μέχρι την Αθήνα την ψυχρή ,με τα δικά της προβλήματα του μεσοπολέμου και προσπαθούν να φτιάξουν ξανά τη ζωή τους από το μηδέν.

Παιδί προσφύγων του Πόντου, με γονείς που έζησαν βίο παράλληλο με των ηρώων μας, γρήγορα με κέρδισε η ιστορία τους και ειδικά όταν με μεγάλη έκπληξη, ανακάλυψα ότι κατοικία τους στην Αθήνα ήταν η Νέα Σμύρνη η δική μου γειτονιά το βιβλίο έγινε αναπόσπαστο κομμάτι μου που με ακολουθούσε παντού για να το τελειώσω!

Για μένα κορυφαίες ήρωες του βιβλίου ήταν :
Ο κύριος Αριστείδης ο σεμνός ταπεινός καθηγητής γυμνασίου με τον κρυφό του καημό να τον σιγοκαίει όλα τα χρόνια στη Σμύρνη φτάνοντας στη Σάμο αναλαμβάνει μια οικογένεια έτοιμη ,σε ένα ρόλο δύσκολο ,αυτό του πατριού και να τα καταφέρνει με κορυφαία στιγμή να διαδραματίζεται όταν πρέπει ν’ επεξηγήσει το κύκλο της ζωής στη μικρή του κόρηκαι να απαντά με σαφήνεια την ερώτηση της μικρής Πλουσίας «γιατί έχω περίοδο μπαμπά ; νομίζω λίγοι πατεράδες θα μπορούσαν να απαντήσουν τόσο μα τόσο όμορφα και απλά στο δύσκολο αυτό ερώτημα.

Ο γιός της Πλουσίας ο Χαράλαμπος γεννημένος «περιθωριακός» με τη συμπλοκή του στο Πολυτεχνείο , την φυλάκιση του τα μαρτύρια που υπεβλήθηκε από τους ταγματασφαλίτες και την μέχρι του τέλους της ζωής του πορεία του προς την άλλη κατεύθυνση αυτή της διαφορετικότητας.

Ο Φώτης ο πρωτότοκος με ευαισθησία και καλοσύνη με επιλογή συντρόφου ομοίου φύλου με συγκίνησε ο τρόπος με τον οποίο θίχτηκε το θέμα της ομοφυλοφιλίας σε ένα βιβλίο μυθοπλασίας.

Μέλπω η συντρέχτρια η παρηγορήτρια ένα παιδί γεννημένο για να φροντίζει με αγάπη και αφοσίωση όλους όσους είχαν ανάγκη από βοήθεια, βάζοντας στο περιθώριο την προσωπική της ζωή. Κλείνοντας τα μάτια θαρρούσα ότι την έβλεπα μπροστά μου, στους δρόμους της Αθήνας να περπατά με το κεφάλι σκυφτό και να είναι έτοιμη να δώσει ένα γλυκό χαμόγελο σε όποιον το ζητούσε αψηφώντας την προσωπική της ζωή μέχρι τη στιγμή που η ζωή αποφασίζει αλλιώς…

Πλουσία με το καλάθι της με τα όνειρα της και τα μηνύματα που της έφερναν τα κεράσια κάθε φορά που κάτι κακό θα συνέβαινε στη οικογενειακά της, πάνω της ο συγγραφέας βασίζει όλο το βιβλίο και μέσα από τα δικά της μάτια ζούμε τις διαδρομές της οικογενείας της και των παιδιών της, πλούσια σε αισθήματα και συναισθήματα , δυναμική , δε διστάζει να δεχτεί καταστάσεις δύσκολες να αντιμετωπίσει δύο αγόρια με τόσο διαφορετικούς χαραχτήρες το ένα από το άλλο, να δεχτεί τα παράλογα της φύσης να παλέψει για να κρατήσει μονιασμένη και ασφαλή την οικογένεια της , πλασμένη από το συγγραφέα της με χρώματα και αρώματα να την ακολουθούν μέχρι το τέλος της ζωής της.
Και τέλος τα κεράσια αχ αυτά τα κεράσια και τι δεν θα έδινα να δοκίμαζα έστω και μια μπουκίτσα από αυτή την κερασόπιτα , από αυτό το γλυκό το κερασάκι η έτρωγα ένα φρούτο κερασάκι και τι δεν θα έδινα για ήμουν στο ζαχαροπλαστείο της Πλουσίας και αργότερα σε κείνο του Φώτη και να ανακατευόμουν με τις υπέροχες μυρωδιές, νομίζω ότι συνταγή της κερασόπιτας πρέπει να συμπεριληφθεί στο βιβλίο, θάταν μια ευχάριστη έκπληξη για τους αναγνώστες.!!!!!!


Καιρός να κλείσω ευχαριστώντας τον Karjim, για το βιβλίο που άφησε στο ραφάκι του Ethnique, δίνοντας μου έτσι την ευκαιρία να το φυλλομετρήσω και να περάσω όμορφες στιγμές μαζί του, τον καλωσορίζω στον όμορφο κόσμο μας και του εύχομαι ολόψυχα να περάσει «πλούσια» το βιβλίο του στα ράφια των βιβλιοπωλείων όπως «πλούσια θα περάσει και από τους αναγνώστες του μικρού μας bookring»






Journal Entry 4 by kermit60 at Kallithea, Attica Greece on Sunday, January 25, 2009

Released 11 yrs ago (1/25/2009 UTC) at Kallithea, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Το βιβλίο ταξιδεύει με αγάπη για την StrangeEmily!!!

Καλό ταξίδι βιβλιαράκι!


Journal Entry 5 by StrangeEmily from Trikala, Trikala Greece on Sunday, January 25, 2009
Μόλις το παρέλαβα και θα αρχίσω να το διαβάζω μόλις τελειώσω το bookring που έχω στη μέση αυτή τη στιγμή.

(Ευχαριστώ -Kermitt?- για το όμορφο μολυβάκι και το λουλουδάκι - σελιδοδείκτη, είχα ένα παρόμοιο λουλούδι για σελιδοδείκτη και το χρησιμοποιούσα για αρκετό καιρό, πολύ μου αρέσει!)

Journal Entry 6 by StrangeEmily from Trikala, Trikala Greece on Thursday, March 12, 2009
Μια όμορφη ιστορία με τρυφερή αφήγηση... Το διάβαζα σαν παραμύθι κάθε βράδυ κι από λίγο, και κυρίως στα νυχτερινά ξυπνήματα της κόρης μου (γίναμε 11 εβδομάδων τη μέρα που το τελείωσα).

Πολλές μητέρες στην ιστορία και πολλές κόρες, και κυρίως η Πλουσία (ωραία η επιλογή ονόματος) που έζησε μια πλούσια ζωή. Αυτό το μυθιστόρημα διαβάζοντάς το με έβαλε σε σκέψεις για το πόσο γρήγορα περνάει η ζωή... και πως καλό είναι να κάνουμε πράγματα που μας ευχαριστούν. Πιστεύω πως βρήκα κι εγώ τα κεράσια μου! Καλή συνέχεια karjim!


Σημ.: Μέσα στο Σ/Κ ελπίζω να το δώσω στον επόμενο.

edit 29 Μαρτίου: Δεν κατάφερα να το δώσω στην apapsa... :-( Θα το παραλάβει ή ο alpha ή o pengman στο σημερινό meetup!

Journal Entry 7 by winga1phawing from Thessaloniki, Thessaloniki Greece on Friday, April 03, 2009
...και ξαφνικά η StrangeEmily έρχεται στην αθηναϊκή συνάντηση του Μαρτίου 2009 στο Bartesera και μου δίνει αυτό το βιβλίο! Και ευτυχώς που ξανακοίταξα σήμερα ποια βιβλία δεν είχα κάνει catch, γιατί θα το είχα ξεχάσει πως είναι ring!

Journal Entry 8 by winga1phawing from Thessaloniki, Thessaloniki Greece on Sunday, April 05, 2009
Ενδιαφέρουσα ιστορία που διαβάζεται άνετα, αλλά κάποια στιγμή φοβήθηκα πως θα χάσω το μπούσουλα με τα τόσα πρόσωπα, ειδικά αφού έμοιαζε πως η ζωή τους κύκλους κάνει - λες κι ήταν οι ίδιες σκηνές με άλλα άτομα (ίσως να καθήσω να γράψω σε ένα χαρτί όλα τα πρόσωπα που θυμάμαι, και μετά να προσπαθήσω να κάνω τις συνδέσεις μεταξύ τους, αυτό κι αν είναι πρόκληση!).


- - - ΠΡΟΣΟΧΗ - ΠΙΘΑΝΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ - ΠΡΟΣΟΧΗ - - -

Κάποια σχόλια για να θυμάμαι:
α) Πολύ ωραίο το σχεδιάκι με τα κεράσια που χωρίζει τις ενότητες στο βιβλίο! (κάποια ιδιαίτερη ονομασία δεν έχουν τα σχέδια που έχουν αυτή τη χρήση;)
β) Κάποιες φράσεις στο κείμενο είχαν την άσχημη ιδιότητα να διαρρηγνύουν αναπάντεχα και χωρίς λόγο την ατμόσφαιρα και το ρυθμό του παρελθόντος και να με επιστρέφουν απότομα στο παρόν (το παρόν της ανάγνωσης, 2009 δηλαδή). Παραδείγματα: «κι επειδή πάντα πρέπει να προσέχεις τι εύχεσαι», «σεξουαλική παρενόχληση», «με αγάπη για την Αγάπη», «πολύ μεγάλα μπαλκόνια». Απλά νομίζω πως δεν ταίριαζαν εκεί - π.χ. η πράξη όντως θα ήταν σεξουαλική παρενόχληση, αλλά ο συγκεκριμένος όρος δεν μπορούσε να με κρατήσει στο χίλια εννιακόσια εικοσιτόσο.
γ) Σε κάποιες περιπτώσεις ένιωθα πως ο συγγραφέας εισέβαλε στην ιστορία του, έδιωχνε για λίγο τον αφηγητή, σχολίαζε και αποσυρόταν, δίνοντας ξανά τη θέση στον αφηγητή. Νομίζω πως δεν χρειάζονταν τέτοιες παρεμβολές, τουλάχιστον όχι με τέτοιο εμφανή τρόπο (π.χ. η αναφορά για την ονομασία τής πλατείας Κλαυθμώνος, η παράγραφος που σχολίαζε τον Εμφύλιο, το σχόλιο για «το τσιμεντένιο τερατούργημα»).
δ) «Η Αγάπη είχε χάσει την αγνότητα της ψυχής της πολλά χρόνια πριν». Δηλαδή μήπως ήταν ήδη καταδικασμένη πριν ακόμα από τη γέννησή της; Δεν μου άρεσε αυτή η άποψη.
ε) Αν το «περιπετειακής» γινόταν «περιπετειώδους», θα ήμουν ευτυχισμένος.
στ) Νιώθω πως όταν η ιστορία έφτασε στο παρόν (στο σύγχρονό μας παρόν), τα πάντα περιγράφονταν υπερβολικά γρήγορα και συμπυκνωμένα. Ταυτόχρονα, η ιστορία μεταξύ Φώτη, Οδυσσέα, Μαρίας, μου έδωσε την εντύπωση ότι επειδή ήμαστε στο παρόν, έπρεπε με το ζόρι να χωρέσει όλη η «πολιτική ορθότητα» (είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα, είμαστε) αυτού του μάταιου κόσμου.
ζ) Πολύ θα ήθελα να δω την κερασοπόρτα! :-)

- - -

Journal Entry 9 by winga1phawing at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Wednesday, April 15, 2009

Released 10 yrs ago (4/15/2009 UTC) at Athens - Αθήνα, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Το βιβλίο παραδόθηκε χέρι με χέρι στην tigressaki για να συνεχίσει το ταξίδι του (apapsa και pengman δεν επιθυμούσαν να το παραλάβουν αυτή τη χρονική περίοδο).

Journal Entry 10 by tigressaki from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Thursday, April 16, 2009
Εχθές παρέλαβα το βιβλίο απο τον Α1pha,ακόμα δεν έχω να πω τίποτα παρά μόνο ότι είναι τεράστιο κ θα μου πάρει κάμποσο γιατί παράλληλα διαβάζω άλλα 2 ευτυχώς μικρά.Εις το επανιδείν.






Δευτέρα 11 Μαίου 2009

Μόλις τέλειωσα τα Πικρά Κεράσια,αφού προηγουμένως πέρασε απο τα χέρια του συζύγου, ο οποίος το διάβασε σε 3 μέρες και όπως δήλωσε του άρεσε πολύ κ μπράβο στον συγγραφέα,εγω...τι να πω;Είναι πολλά τα συναισθήματά μου για αυτό το βιβλίο,συναισθήματα λύπης, χαράς,συγκίνησης,θυμού,έτσι όπως άλλαζαν τα συμβάντα στο βιβλίο άλλαζαν κ τα συναισθήματά μου μέχρι το τέλος και κλείνοντας το βιβλίο ταυτόχρονα πήρα μια μεγάλη απόφαση που τόσο καιρό αδυνατούσα να πάρω, δεν θα την μοιραστώ μαζί σας γιατί είναι πάρα πολύ προσωπική,αλλά θα ευχαριστήσω τον συγγραφέα που έγραψε αυτό το βιβλίο και με βοήθησε να πάρω αυτή την απόφαση.Ο λόγος που μπήκα στο bookring ήταν ο τίτλος του,λατρεύω τα κεράσια κ υπήρξαν στιγμές που διαβάζωντας το βιβλίο καταβρόχθιζα λαίμαργα τα κατακκόκινα κεράσια μου, ρίχνωντας κλεφτές ματιές στο εξώφυλλο κ συγκρίνωντας τα κεράσια που έτρωγα, με τα κεράσια του εξώφυλλου.Ομως δεν μου άρεσε ο ρόλος που είχαν αναλάβει τα κεράσια, δηλαδή να βγαίνουν στο όνειρο της Πλουσίας απο τις δέκα φορές τις οκτώ για κακό.Πολλές φορές αναρρωτήθηκα αν η ιστορία αυτή είναι αληθινή αν την έχει ζήσει ο ίδιος ο συγγραφέας η την έχει ακούσει από κάποιον αλλον,αυτό σημαίνει μάλλον ότι με συνεπήρε.Και τελειώνω λέγωντας ένα μεγάλο μπράβο στον συγγραφέα και με γέμισε το βιβλίο του και με βοήθησε.Α!και κάτι άλλο αν δεν ήταν bookring θα το χάριζα στην μητέρα μου που έχει τα γενέθλιά της δεκατρείς μέρες μετά της Πλουσίας,δεν έχω λοιπόν παρά να το αγοράσω πιστεύω πως θα της αρέσει πολύ.

Journal Entry 11 by pilcher from Kallithea, Attica Greece on Thursday, May 14, 2009
Το βιβλίο είναι στα χέρια μου από χθες κι ανυπομονώ να ξεκινήσω διάβασμα!Ευχαριστώ tigressaki για τον κόπο!

Journal Entry 12 by pilcher from Kallithea, Attica Greece on Wednesday, May 20, 2009
Μπήκα σε αυτό το bookring κυρίως από περιέργεια για τον συγγραφέα του μόλις έμαθα ότι είναι μέλος της παρέας μας.Από τις πρώτες σελίδες του όμως ξέχασα το λόγο για τον οποίο άρχισα να το διαβάζω και μπήκα σε ένα άλλο κλίμα,σε μια άλλη εποχή..ένιωσα σαν να άκουγα μια ιστορία από τη γιαγιά μου,ταξίδεψα στην Αθήνα της Πλουσίας και των κερασιών της.Αναρωτιέμαι αν πρόκειται για πραγματικά γεγονότα(αφού σκέφτηκα να ψάξω αν υπάρχει το ζαχαροπλαστείο με την κερασένια πόρτα!).Θα συμφωνήσω πάντως με τον alpha:πιστεύω κι εγώ πως όταν η ιστορία έφτασε στο παρόν η περιγραφή γινόταν γρήγορα.
Επικοινωνώ με τον επόμενο αμέσως.

Journal Entry 13 by pilcher from Kallithea, Attica Greece on Friday, May 22, 2009
Το βιβλίο ταξιδεύει προς strangergr.

Journal Entry 14 by wingAnonymousFinderwing on Wednesday, May 27, 2009
Ήρθε και σε μένα! Ευχαριστώ pilcher! Το διαβάζω και επιστρέφω με σχόλια...

Journal Entry 15 by strangergr from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Wednesday, May 27, 2009
Σε μένα εννοούσα...

Journal Entry 16 by panost from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Tuesday, July 07, 2009
Ήρθε ήρθε. Γεια σου Μητσάρα συγγραφάρα!!!

Journal Entry 17 by panost from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Monday, July 13, 2009
Το μεταφυσικό της Αλιέντε, η πλοκή του Πολυράκη, τα συναισθήματα της Παπαδάκη, οι γυναίκες της Παπαοικονόμου, η σύγχρονη ελληνική τοιχογραφία του Τερζάκη, τα πρόσωπα της Ζατέλη...Όλα αυτά σε ένα φρέσκο, πρωτότυπο δημιούργημα. Με ταξίδεψε, με συγκίνησε, με εξόργισε, με άγγιξε. Η Πλουσία, αγκαλιά με τα κεράσια, φεύγει από την πατρίδα της, αναζητώντας σαν τις κερασιές που φυτεύει, να ριζώσει κι αυτή καπου. Κάνει οικογένεια, γνωρίζει ανθρώπους, χάνει ανθρώπους, και τα κεράσια πάντα εκει, να της χτυπάνε την πόρτα κυρίως για κακό. Ένα απίστευτο μεταφυσικό εύρημα που ταιριάζει τόσο ωραία με τις εξελίξεις. Βγάζω το καπέλο στο Δημήτρη που κατάφερε να μη χάσει τον μπούσουλα με τόσα πρόσωπα και να προσαρμόσει τις περιπέτειες, τα συναισθήματα και τις ιστορίες τους στις σύγχρονες ιστορικές εξελίξεις. Είναι όντως πολλά τα πρόσωπα κι αν το διαβάσει κάποιος με μεγάλα χρονικα διαστήματα θα χαθεί και θα χάσει και τη μαγεία του βιβλίου. Γιατί αν το πιάσεις ενιαία, ο συγγραφέας με παρεμβολές σε βοηθάει να καταλάβεις για τι πράγμα μιλάει, σε ποιον αναφέρεται κλπ. Όντως θα έπρεπε η αφήγηση να συμβαδίζει με την εποχή και όντως αυξηθήκαμε και πληθύναμε μετά τον πόλεμο. Πώς καταφέρνουν όμως οι ήρωες να βρουν τον δρόμο τους, να βρουν δουλειά και να ανταπεξέλθουν σε όλες τις δυσκολίες της ζωής...Μπορεί να είναι χαζό για όσους είναι απαισιόδοξοι αλλά είναι μαγικό για κάποιον που το διαβάζει και για κείνον που το γράφει. Η αλήθεια είναι ότι η ιστορία είναι τραβηγμένη από τα μαλλιά σε ελάχιστα σημεία ευτυχώς. Δυστυχώς επιτρέψατε μου να εναντιωθώ σε ένα πράγμα, που με ξένισε αρκετά: δεν είναι δυνατόν, όσο προχωρημένης νοοτροπίας και να είσαι, έστω και μάνα να είσαι που θες το καλό του παιδιού σου, να ανεχτείς την ομοφυλοφιλική σχέση του γιου σου, σε μια περίοδο που η ομοφυλοφιλία ήταν παράνομη (αυτό καταργήθηκε με το ΠΑΣΟΚ το 1981, αν θυμάμαι καλώς) και πάλι καλά που τη γλύτωσε ελαφρώς ο Φώτης στον στρατό (έχω διαβάσει για πολύ χειρότερες περιπτώσεις). Ήταν μια περίοδος που κρατούσες τέτοιου είδους πράγματα κρυφά μετά φόβου Θεού. Ούτε καν αναφέρθηκε κάτι τέτοιο στο έργο. Οι συνθήκες γνωριμίας και ανάπτυξης αυτής της σχέσης δόθηκαν τρυφερά και αληθοφανώς αλλά η όλη αυτή περιπέτεια ήταν χωμένη βαθιά στο σκοτάδι. Και το χειρότερο από όλα ήταν ο τρόπος που απέκτησαν παιδί. Σόρυ αλλά εκεί χάθηκε η μπάλα. Δέχομαι την ανάγκη της κοπελιάς του αδερφού του Φώτη να κάνει παιδί από οικογένεια τόσο δική της αλλά όχι τριπλέτα βρε παιδιά. Θα δεχόμουνα την εξωσωματική γονιμοποίηση. Είναι δυνατόν να είσαι τοσο στενά δεμένος με τον σύντροφό σου που να πάρετε μαζί μια γυναίκα για να την γκαστρώσετε; Και μετά δε σε ξέρω, δε με ξέρεις. Τρομερά δύσκολο, όσο αληθοφανώς κι αν θέλει να καταδειχτεί. Αυτή η περίπτωση ήταν πέραν του κόσμου τούτου. Ευτυχώς που η γραφή του Δημήτρη, οι γυναίκες του, τα πάθη τους και οι περιπέτειές τους ήταν τόσο καθημερινές, τόσο λιτές, τόσο τραγικές και τόσο όμορφες που δεν κόλλησα ιδιαίτερα σε αυτό. Σε γενικές γραμμές ήταν ένα όμορφο ταξίδι, που κράτησε αρκετά, με γέμισε σκέψεις και άγχος για την ηλικία και για τα χρόνια που περνούν. Και φυσικά τρελάθηκα με το τέλος. Η εγγονή της Πλουσίας συνεχίζει το έργο με τα κεράσια. Κρίμα που η Σάμος αναφέρεται τόσο λίγο. Και η Ρώμη όπου αναζητείται το μαύρο πρόβατο (μαύρο για όσους δεν ξέρουν την ψυχολογία του εννοώ) της Πλουσίας. Από τα πολύ καλά έργα νέων Ελλήνων συγγραφέων. Μπράβο Δημήτρη. Και σε ευχαριστώ πολύ για την ευκαιρία να διαβάσω το έργο σου (κι αν μου ξαναμιλήσεις μετά από όσα έγραψα εδώ, σφύρα μου) :) ΥΓ. Κάπου κάπου ένιωθα σαν να διάβαζα το Φως του φεγγαριού της Αλκυόνης Παπαδάκη. Προς Θεού καμία ομοιότητα το ένα με το άλλο, αλά οι εναλλαγές των σκηνών, τα πρόσωπα και τα συναισθήματα, μιας που δέθηκα και με την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά όταν είχε προβληθεί, μου γέννησαν μια σκέψη: αυτό το βιβλίο, μετην κατάλληλη επιμέλεια και στήσιμο, μπορεί να γίνει ένα καλό σήριαλ (μην πετάτε ντομάτες, παιδιά!!)

Journal Entry 18 by pengman from Hamburg, Hamburg Germany on Thursday, July 16, 2009
Μου το έδωσε σήμερα το πρωί ο panost Και σημειωτέον, αυτή την ώρα που το καταχωρώ, τρώω κεράσια, όχι πικρά πάντως (-:

Journal Entry 19 by pengman from Hamburg, Hamburg Germany on Saturday, August 01, 2009
Σε μια πρόταση: Γλυκό και πικρό ταυτόχρονα με διήγηση που κυλάει σα νερό, μια όμορφη ιστορία μιας γυναίκας και μιας οικογένειας παράλληλα με μιας χώρας.

~

Ευχαριστήθηκα αρκετά το βιβλιαράκι και αν δεν ήταν η μεγάλη κούραση που αντιμετωπίζω το βράδυ πριν κοιμηθώ, που κυρίως τότε διαβάζω, μάλλον θα το πήγαινα μονορούφι (-:

Ο αγαπητός a1pha υπήρξε εξαιρετικός και αρκετά πλήρης στην ανάλυσή του και έχει καλύψει κι εμένα στο μεγαλύτερο μέρος.

Σημειώνω επιπλέον σκέψεις με τυχαία σειρά:

(Προειδοποίηση: Ακολουθούν spoilers)

* Μου άρεσε το φετίχ του απόλυτου σύνδεσμου Κεράσια - Πλουσία. Τα κεράσια είναι για το βιβλίο ένα απόλυτο Σύμβολο, το σύμβολο της Ζωής ίσως, του "ξενοδόχου" αν θέλετε (με την έννοια που δίνει η παροιμία "λογαριάζω χωρίς τον ξενοδόχο" (-:). Το μυθιστόρημα περιστρέφεται ουσιαστικά γύρω από το βίο της Πλουσίας, η οποία προσπαθεί να ζήσει τη ζωή της περνώντας (ανά)μεσα από καταστροφές και πίκρες. Κι όμως ζει μια πλήρη ζωή με πολλές πολλές χαρές. Αυτό μου υπενθυμίζει την ομορφιά (του αγώνα) της ζωής, κάτι που πάντα πίστευα κι ο ίδιος και ίσως ζω κιόλας.

* Το βιβλίο είναι αρκετά πολυπρόσωπο και νομίζω ότι οι χαρακτήρες αναλύονται σε ικανοποιητικό βαθμό. Η διαφορετικότητα των ανθρώπων και το πως τους διαμορφώνουν οι καταστάσεις που ζουν είναι ενδιαφέρουσα. Αν με ρωτούσαν ποιον χαρακτήρα θαύμασα περισσότερο πέρα από την αναμφισβήτητη πρωταγωνίστρια, μάλλον θα απαντούσα τον Χαράλαμπο. Θαύμασα την αποφασιστικότητα με την οποία διεκδίκησε την Πλουσία, τη εσωτερική και εξωτερική δουλειά που έριξε για να ανεβεί πνευματικά και κοινωνικά και πολλά άλλα πάνω του. Επίσης, θαυμάζω τη Μέλπω και θα τη χαρακτήριζα "ήρεμη δύναμη σταθεροποίησης" που αφιέρωσε τη ζωή της στο να βοηθά τους άλλους και να θυσιάζεται πότε λιγότερο, πότε περισσότερο προσφέροντας υποστήριξη σε δύσκολες καταστάσεις.

* Με ξένισαν κάπως, χωρίς να με χαλάσουν αναγκαστικά, κάποια σημεία που ο συγγραφέας κάνει σχόλια για το μέλλον της αφήγησης. Παράδειγμα όταν η Πλουσία πηγαίνει για πρώτη φορά στο νεκροταφείο, το σχόλιο "θα επισκεφτεί ξανά το μέρος αυτό πολλές φορές".

* Σχετικά με το πολυσυζητημένο τρίγωνο Φώτη - Οδυσσέα - Μαρίας, εγώ θα διαφωνήσω με τον panost και θα παρατηρήσω ότι -πάντα κατά την ταπεινή μου γνώμη- υπάρχουν σε κάθε εποχή άνθρωποι που μπορούν να αποδεχτούν και να σκαρώσουν δομές πάνω και πέρα από τα κοινωνικά στερεότυπα. Αυτό κατά κάποιον τρόπο τους τιμάει, αν και μπορεί να χρειαστούν απίστευτα πολύ ενέργεια για να τα καταφέρουν (-: Εκτίμησα βαθύτατα τη στάση της Πλουσίας και του Χαράλαμπου και τη δήλωση "Δε θέλω να χάσω ακόμα ένα γιο. Μου αρκεί να είναι ευτυχισμένοι". Κι όσο για το δύσκολο της εποχής, είμαστε σίγουροι ότι δε γίνονταν τότε πράγματα; Μήπως απλά αποκρύπτονταν;

* Νομίζω ότι προς το τέλος του βιβλίου η διήγηση επιταχύνει. Σα να περνάνε αρκετά πιο γρήγορα τα χρόνια. (Γμτ, έχεις δίκιο StrangeEmily, η ζωή περνάει γρήγορα! Απόψε κάθομαι και γράφω αυτή την καταχώρηση, αύριο θα την ξαναδιαβάζω πιθανόν κανακεύοντας την ιδια στιγμή κανένα κουτσούβελο ((-;)

* Βρήκα αρκετά συγκινητικό το τέλος (είμαι αρκετά ρομαντικό αγοράκι, μην κοιτάτε που κρύβομαι πίσω από τα μηδέν και τα ένα q-:). Στη λήξη του βίου της η Πλουσία άνετα μπόρεσε να κάνει ένα απολογισμό, να αποφανθεί "αγάπησα, πόνεσα, έπραξα, λάθεψα, γέννησα, παίδευσα, πάντρεψα, κήδευσα. Έζησα". Συμφιλιωμένη με αυτούς που ήδη έφυγαν, ήσυχη γι' αυτούς που θα αφήσει, έχοντας διαιωνίσει την ύπαρξή της μέσω αυτών, μπόρεσε να ακολουθήσει τα κεράσια της...

* Το μυθιστόρημα είναι γραμμένο με τη λογική του flash back. Το μεγαλύτερο μέρος είναι αφήγηση του παρελθόντος, ενώ το παρόν βρίσκεται στις τελευταίες μέρες της Πλουσίας.

* Σε συζητήσεις που έγιναν ενώ διάβαζα το βιβλίο, άκουσα κάποια αρνητικά σχόλια σχετικά με τα ονόματα. "ΠΛουσία", "Ελλάδα", "Πλούταρχος Σοφός". (-; Τα ονόματα είναι λίγο χτυπητά ίσως, αλλά η επιλογή τους είναι σφοδρά συμβολική. Νομίζω πως τα δικαιολογεί. Δεν είμαι από αυτούς που ενοχλούνται από τα ασυνήθιστα ονόματα. Ευτυχώς ο συγγραφέας απέχει αρκετά από το να γίνει Νίκος Φώσκολος (respect: Γιάγκος Δράκος, Βύρνα, Σεβαστός, Σελήνη κλπ q-:)

* Η Σμύρνη τελικά ακούγεται σε μικρό μέρος του βιβλίου, πιο πολύ σαν αφετηρία του ταξιδιού, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας ξετυλίγεται στην Αθήνα.

* Είναι ίσως λίγο τραβηγμένο το πως συμπίπτουν πολλά από τα ορόσημα της οικογένειας με εκείνα της χώρας Ελλάδας. Αυτό πιθανόν να είναι λίγο υπερβολή. Αλλά πάλι, σχετικό είναι κι αυτό.

~

Σαν κατακλείδα, να πω ότι νομίζω πως ο Δημήτρης Αλεξίου έχει κάνει αρκετά καλή δουλειά. Το βιβλίο το σημειώνω για να το δωρίσω ως καλοκαιρινό (και όχι μόνο) ανάγνωσμα σε αγαπημένα πρόσωπα.

Επόμενη στη σειρά για τον βιβλιοδακτύλιο είναι η okyrhoe μιας που ο aris1 το έχει ήδη διαβάσει.

Journal Entry 20 by pengman from Hamburg, Hamburg Germany on Saturday, August 01, 2009
.

Journal Entry 21 by okyrhoe from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Friday, August 21, 2009
Το έλαβα σήμερα από την Κρήτη όπου είναι για διακοπές ο pengman.

Journal Entry 22 by okyrhoe from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Wednesday, September 23, 2009
Χτύπησε το καμπανάκι ένα μήνα που έχω το βιβλίο! 'Εχω σχεδόν τελειώσει, θα το προσπαθήσω μέχρι την Κυριακάτικη συνάντηση, ελπίζω να παρευρεθεί η Alerion που είναι η επόμενη αναγνώστρια.

Journal Entry 23 by Alerion from Laufen, Baselland Switzerland on Sunday, October 25, 2009
Μου το έδωσε η okyrhoe στην συνάντηση Οκτωβρίου

Journal Entry 24 by Alerion from Laufen, Baselland Switzerland on Thursday, November 05, 2009
Το βιβλίο ολοκληρώθηκε και ήρθε η ώρα της γνώμης μου. Το ενδιαφέρον διατηρείται αμείωτο καθ' όλη την διάρκεια του βιβλίου και εναλλαγές κακών στιγμών με καλές εποχές είναι διαρκείς, ώστε να μην καταντά βαρετό. Η αλήθεια είναι πως η "μοίρα" της Πλουσίας και κατ'επέκτασιν και της Ασπασίας ήταν τουλάχιστος σκληρή. Είναι ωραίο που τα κυριότερα συμβάντα της νεοελληνικής ιστορίας συνδέθηκαν με την ζωή της οικογενείας. Ορισμένοι χαρακτήρες θα έλεγα πως ήταν εντυπωσιακά ιδιαίτεροι, όπως του υιού Χαραλάμπου, ο οποίος με εξέπληξε με την κακία που έδειχνε προς τον αδερφό του, αλλά φαντάζομαι πως είναι φαινόμενα που υπάρχουν και στην πραγματικότητα. Χωρίς να έχει να κάνει με το γεγονός πως συγγραφέας είναι ο φίλτατος karjim, νομίζω ότι ήταν από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα μέσα στο 2009. Δεν θα πω περισσότερα για να μην προϊδεάσω τους επόμενους αναγνώστες. Αλλά πραγματικά μου άρεσε πολύ, παρά την σκληρότητα της ζωής των πρωταγωνιστών, χαρακτηριστικό που μάλλον ενίσχυσε την έμφυτη απαισιοδοξία μου.

θα επικοινωνήσω άμεσα με την mafalda που είναι η επόμενη για να το παραλάβει.

Journal Entry 25 by Alerion at Veria, Imathia Greece on Sunday, December 13, 2009

Released 10 yrs ago (12/7/2009 UTC) at Veria, Imathia Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Το έστειλα στην Luz de Luna με το ταχυδρομείο.

Journal Entry 26 by Luz-de-Luna from Veria, Imathia Greece on Sunday, December 20, 2009
Το έλαβα μαζί με ένα απίστευτο στολιδάκι για το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Χίλια ευχαριστώ, Alerion!!!

Πρέπει πρώτα να διαβάσω ένα άλλο bookring που έφτασε νωρίτερα και έχει σειρά προτεραιότητας. Μου αρέσει που έτυχε έτσι, μιας και τα "Πικρά Κεράσια" θα είναι το πρώτο μου βιβλίο για το 2010!
(Αινιγματικέ Δημήτρη Αλεξίου, είσαι η συμπάθειά μου, κι ας μη σε έχω γνωρίσει/διαβάσει ακόμα. Πότε θα έχω την τιμή?)

Journal Entry 27 by Luz-de-Luna from Veria, Imathia Greece on Tuesday, January 19, 2010
Έχοντας (πλέον) γνωρίσει προσωπικά τον karjim, ήταν πιο ολοκληρωμένη η αντίληψη της ανάγνωσης. Ένιωθα σαν να καθόμαστε στο μπαλκόνι, παρεΐτσα, πίνοντας μπύρες - και ο Δημήτρης να μας αφηγείται αυτή την απίστευτη ιστορία με το δικό του τρόπο, τόσο ανάλαφρα, σχεδόν με μια παιδική αθωότητα και αφέλεια. Ο τρόπος που γράφει μοιάζει με τον τρόπο που μιλάει!

[*** Προσοχή! Πιθανά SPOILER ***]
Στενοχωρέθηκα με το πόσο κακή ήταν η επιμέλεια του βιβλίου. Πέρα από λάθη και παραλείψεις στη στίξη, υπήρχαν κάποια παράταιρα σημεία που θα μπορούσαν να στρώσουν αν τύγχαναν καλύτερης μεταχείρισης, που ομολογουμένως άξιζε στο βιβλίο... Τρανταχτό παράδειγμα, στη σελίδα 320: "[...] εξακολουθούσε να εργάζεται όπως και πριν, αποφεύγοντας να εμπλακεί στο παραμικρό με το νέο καθεστώς και να γεμίζει τη ζωή του με την αγάπη του για την Πλουσία". Μ' αυτή τη σύνταξη, η λέξη 'αποφεύγοντας' αναφέρεται στο 'να εμπλακεί' και στο 'να γεμίζει'! Δε νομίζω πως αυτό ήταν που ήθελε να πει ο συγγραφέας!! Μάλλον το "αποφεύγοντας να εμπλακεί [...] και γεμίζοντας τη ζωή του" θα ήταν σωστότερο. Αυτό όμως δεν είναι ευθύνη του συγγραφέα, που έχει συνήθως έναν κυκεώνα ιδεών στο μυαλό του, αλλά του επιμελητή. Κρίμα.

Τα δύο πράγματα που με κούρασαν κάπως:
* Η συνεχής χρήση του πρωθύστερου. Η αφήγηση πήγαινε μπρος-πίσω διαρκώς, κάνοντάς με να χάνω την ακολουθία των γεγονότων πάνω στη γραμμή του χρόνου, την ηλικία των ηρώων, το overlapping των διαφορετικών καταστάσεων.
* Η παρέμβαση της φωνής του αφηγητή, που αποκάλυπτε τα μελλούμενα με τη σιγουριά του γνώστη. Το επεσήμανε ο pengman και συμφωνώ απόλυτα. Νομίζω πως ο αφηγητής έπρεπε να κάνει δυο βήματα πιο πίσω και να παραθέτει τα γεγονότα χωρίς σχόλια, αφού σε μια τόσο πλούσια ιστορία γεμάτη ενδιαφέροντα πρόσωπα και εκπλήξεις, δεν ήταν απαραίτητο να προκαλέσει το συναίσθημα.

Καταπληκτική φράση από το βιβλίο: "Δουλεύουν, τρώνε φακές και πεθαίνουν". Απίθανο!

Κοντά στο τέλος του βιβλίου, ένιωσα κι εγώ το εσπευσμένο κλείσιμο της ιστορίας, χωρίς να καταλαβαίνω το λόγο αυτής της βιασύνης. Η Πλουσία εγκατέλειψε την αναζήτηση στη Ρώμη επειδή η εγγονή της έπαθε ΚΑΙ κρίση σκωληκοειδίτιδας ΚΑΙ ανεμοβλογιά ταυτόχρονα? Στράβωσα λίγο, εδώ.
Επίσης στράβωσα (χειρότερα) με το θέμα του βιολογικού πατέρα της Πλουσίας. Από την αρχή του βιβλίου υπαινίχθηκε ότι ο Αριστείδης μπορεί και να είχε καταφέρει να δώσει το δικό του γονίδιο, δε μας επιβεβαιώθηκε όμως ποτέ κάτι τέτοιο, και στα μισά του βιβλίου η Ασπασία αναφέρεται να δηλώνει "κατηγορηματικά στον Αριστείδη Τσαούση ότι το κερασοκόριτσό της δεν ήταν παιδί του". Εκεί απέκλεισα την οποιαδήποτε πιθανότητα, αφού η αφήγηση διέψευσε τη νύξη. Και λίγο πριν το φινάλε, εντελώς matter-of-factly και χωρίς ίχνος αποκαλυπτικής ατμόσφαιρας (στην οποία κατά τα άλλα μάς είχε καλομάθει ο συγγραφέας από την αρχή), ο Ευάγγελος Φραντζής δεν είναι πια βιολογικός παππούς της Άσπας. Μήπως έχασα κάτι?

Μου άρεσαν τα "Πικρά Κεράσια" ως σύνολο, παρά τα μελανά σημεία. Ανυπομονώ να διαβάσω κι άλλο Δημήτρη Αλεξίου, και είμαι σίγουρη όσον αφορά τη συγγραφική ωριμότητα που θα αποκτήσει με το χρόνο, και που θα δώσει στη γραφή του άλλον αέρα. Η προσμονή να είναι τα "Πικρά Κεράσια" το πρώτο βιβλίο του 2010, με έκανε να ξεχαστώ εντελώς και να σπάσω την παράδοση του Stephen King που διαβάζω πάντα στις γιορτές!
Πέρασα πολύ όμορφα διαβάζοντας, αν και είχα μια απελπισμένη διάθεση να φάω κεράσια, και πού να τα βρω Γενάρη μήνα!!! Έφτιαξα όμως για πρώτη φορά κερασόπιτα χτες, αφού βρήκα κονσέρβες, και δέχτηκα τα συγχαρητήρια όλης της οικογένειας. Δεν άντεχα, θα έσκαγα! Και πάνω στην κερασόπιτα ρώτησα τη μητέρα μου αν η ανάμνηση που ανασύρθηκε από τα τρίσβαθα του μυαλού μου είναι αληθινό γεγονός, και εκείνη το επιβεβαίωσε: ως παιδί, είχα κι εγώ ένα καπελάκι "Πλουσία", ψάθινο με κερασάκια! :-)

Journal Entry 28 by Luz-de-Luna at Sent by mail, a fellow bookcrosser -- Controlled Releases on Wednesday, January 27, 2010

Released 10 yrs ago (1/28/2010 UTC) at Sent by mail, a fellow bookcrosser -- Controlled Releases

CONTROLLED RELEASE NOTES:

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Φεύγει συστημένο για τη nona35!

Υ.Γ.: Ομολογώ πως δεν κατάλαβα τι ακριβώς είναι το χαρτάκι με τους αριθμούς πίσω από το εξώφυλλο...

Journal Entry 29 by kermit60 from Nea Smirni, Attica Greece on Sunday, April 11, 2010
Λυπηρό να χάνεται ένα βιβλίο αναμεσά μας!!
το βιβλίο είναι δεύτερο αντίτυπο ευγενική προσοφρά του Karjim για να συνεχίσει το ταξίδι του!
Αυτή τη φορά θα είμαι αυστηρή με τους συμμετέχοντες, το βιβλίο θέλω να έχει τη αποψή μας
και μόλις ολοκληρώσει τον κύκλο οτυ να το παραδώσω στο Δημήτρη για να το έχει ενθύμιο από όλους μας.
Αν νομίζετε ότι δε το θέλετε η δεν έχετε χρόνο παρακαλώ να μη συμμετέχετε.

Journal Entry 30 by deadendmind from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Monday, April 26, 2010
Μου το έδωσε η Kermit60 στη χθεσινή μας συνάντηση. Ελπίζω να μην το καθυστερήσω και θα επανέλθω με σχόλια αφού το διαβάσω. Ευχαριστώ πολύ!

Journal Entry 31 by deadendmind at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Wednesday, July 07, 2010
Ζητώ συγνώμη για την καθυστέρηση, το βιβλίο είναι ασφαλές μαζί μου κι έχω ξεκινήσει να το διαβάζω! Δεν θα το καθυστερήσω πολύ ακόμα, θα το παραδώσω ευθύς αμέσως στον επόμενο!

Journal Entry 32 by deadendmind at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Monday, July 26, 2010
H mariakall είχε ήδη το βιβλίο, οπότε το έδωσα σήμερα στην sismografos. Τα σχόλιά μου θα γίνουν ως edit στο παρόν journal αργότερα σήμερα.

03/09/10: Η χθεσινή συνάντηση μου θύμισε ότι έχω αφήσει μια υποχρέωση εδώ ανεκπλήρωτη. Συγνώμη και πάλι, είμαι ανοργάνωτη.

Στο θέμα μας λοιπόν. Το βιβλίο το διάβασα σε μικρό χρονικό διάστημα, τον Ιούλιο που πήγα ένα ΣΚ στη Θεσσαλονίκη. Το βρήκα χορταστικό και καλή παρέα για το ταξίδι, αφού κυλούσε γρήγορα και αβίαστα, και μου κρατούσε αμείωτο το ενδιαφέρον (ειδικά στην αρχή). Ομολογώ ότι βρήκα κάποια προβληματάκια, αλλά σε γενικές γραμμές ήμουν ικανοποιημένη από το χρόνο που του διέθεσα και δεν το μετάνιωσα επ'ουδενί.

Μου άρεσε που το βιβλίο μιλάει για ολόκληρη τη ζωή της πρωταγωνίστριάς του, ένιωσα σα να διαβάζω βιογραφία. Περνάει από εποχή σε εποχή, κάτι που βοηθάει τον αναγνώστη να κατανοήσει πώς ήταν η ζωή των απλών ανθρώπων σε διάφορες εποχές της ελληνικής ιστορίας του 20ου αιώνα. Βέβαια το μέγεθος και ο όγκος των γεγονότων πιστεύω πως περιορίζουν την αφήγηση και δεν αφήνουν πολύ χώρο για εμβάθυνση σε ορισμένα σημεία, ή πιο έντονη λογοτεχνική γραφή. Πριν προλάβουμε να καταλάβουμε τι ακριβώς γίνεται, περνάμε στο επόμενο συμβάν.

Είδα πως αρκετοί μίλησαν στα σχόλιά τους για το εσπευσμένο τέλος, το οποίο πρόσεξα κι εγώ. Όπως πρόσεξα και μια τάση "τακτοποίησης" της ιστορίας, ένα "ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα" κι ένα κλείσιμο όσων ζητημάτων έμεναν ανοιχτά (οικογένειες, παιδιά, εγγόνια, δουλειές, κλπ.). Αυτό δεν ήταν ίσως τόσο απαραίτητο, όμως στο σύνολό του το βιβλίο μου έδωσε αρκετές σκέψεις σχετικά με τη ζωή, τις ανθρώπινες σχέσεις και την οικογένεια, και θεωρώ πως έμεινε συνεπές σε αυτή τη γραμμή σε όλη του την έκταση, καθώς και στο τέλος.

Η αλήθεια είναι πως το βιβλίο δεν με συνεπήρε, θα μπορούσε να είναι κάπως πιο μαζεμένο για να αναδεικνύει καλύτερα τη γραφή, καθώς επίσης και το μεταφυσικό στοιχείο των κερασιών. Μου άρεσε σαν λογοτεχνική τεχνική, αλλά θεωρώ ότι θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ίσως λίγο καλύτερα. Ορισμένοι χαρακτήρες ήταν ελαφρώς στερεοτυπικοί, αλλά στην πλειονότητά τους αρκετά καλοδουλεμένοι, με κορυφαίο παράδειγμα βέβαια αυτόν της Πλουσίας.

Από την άλλη όμως ήταν το πρώτο μεγάλο σε όγκο βιβλίο που διάβασα μετά από πολύ καιρό και αποτέλεσε κατά κάποιο τρόπο τη βάση για τα υπόλοιπα καλοκαιρινά μου διαβάσματα. Ένιωσα μια ικανοποίηση όταν το τελείωσα, και χαρά που το κατάφερα, που δεν έμεινε ξεχασμένο ανάμεσα στο σπίτι και τη δουλειά να περιμένει πότε θα έχω λίγο χρόνο για να το προχωρήσω. Μου άφησε μια γλυκόπικρη γεύση και το γεγονός ότι είναι τόσο έντονα συνδυασμένο συμβολικά με τα κεράσια προσδίδει σε αυτή την αίσθηση. Είναι ένα βιβλίο που το πρότεινα σε κόσμο που πίστευα πως θα το απολαύσει και έχω κάποιους ακόμα στο μυαλό μου για να το προσφέρω σαν δώρο.

Ένα χορταστικό, γλυκόπικρο βιβλίο, που σε γενικές γραμμές μου άρεσε και πέρασα καλά διαβάζοντάς το. Για να είμαι ειλικρινής, δεν χρειάζεται να ζητήσω κάτι παραπάνω.

Journal Entry 33 by sismografos at Kallithea, Attica Greece on Monday, July 26, 2010
Το παρέλαβα σήμερα από τη Dem και ειναι ο δεύτερος Αλεξίου μέσα σε δύο μέρες. Δεν θα διαβάσω τις αλλες κριτικές, παρα μόνο στο τέλος.

Journal Entry 34 by sismografos at Kallithea, Attica Greece on Saturday, August 28, 2010
Το πρώτο βιβλίο του νέου συγγραφέα Δ. Αλεξίου, είναι τελείως διαφορετικό από το δεύτερο, που τελικά το διάβασα πρώτο. Από την αρχή η δομή του μου θύμισε λίγο Αλιέντε και λίγο Ζατέλη, αλλά δε μύρισε μίμηση. Μου άρεσε πάρα πολύ, αφήνοντας μου μια συνολική εικόνα γλυκιά και κερασένια, καθώς και μια τεράστια λιγούρα. Γράφει σε τόσο όμορφη γλώσσα, χρησιμοποιεί όμορφες φράσεις και λέξεις (καμία σχέση με μερικούς που έχουν καταπιεί λεξικό κουλτουριάρικων όρων), δημιουργεί όμορφες εικόνες. Οι ήρωες μιλούν σαν κανονικοί άνθρωποι, όχι σαν πανεπιστημιακοί και μάντηδες μαζί (δλδ είναι απόλυτα τοποθετημένοι στο χρόνο τους, κι όχι λες και μπήκαν στη χρονομηχανή για πίσω). Ακόμα και τη συμφορά την περνάει με τρόπο που δε σε κάνει ακόμα πιο χάλια (άλλη μόδα κι αυτή, αμέτι μουχαμέτι να σου σηκώσουν το πετσί). Ενας χείμαρος γυναικών, δυνάτών ή αδύνατων παρασύρει θα έλεγα τους ήρωες του βιβλίου. Δεν είναι ανίκανοι, αλλά που να τα βάλουν με τις κυρίες αυτές! Η αγαπημένη μου ήταν η μάνα της Πλουσίας. Μακράν!!!
Μου άρεσε που σε ορισμένα σημεία ο αφηγητής σήκωνε λίγο την κουρτίνα και αποκάλυπτε το μέλλον.
Με ξένισε αλλά δε με ενόχλησε και πάρα πολύ το γεγονός ότι οι ήρωες δεν έγιναν κομμάτια, έστω και για λίγο, κατάφεραν όμως να βρουν δουλειά και να τα βγάλουν πέρα. Αλλά και λίγη αισιοδοξία δε βλάπτει, ε; Άσε που δεν ξέρω μικρασιάτη που να μην τα πήγε καλά στη ζωή του.
Πιστεύω οτι το τελευταίο κομμάτι, το σύγχρονο που πήγαινε του σκοτωμού και όλα ήταν ωραία κι όλοι τα κατάφεραν να εκπληρώσουν το greek dream, θα μπορούσε να κοπεί. Θα μου άρεσε να πεθάνει αυτή πιο πριν και αδιαφορώ για τους απογόνους, τους πολύ μετά. Μια πρόταση και πολύ που θα τους ήταν.
Ηταν ευκολοδιάβαστο, χωρίς μολονότι και οσονούπω, (παρακαλώ να μη συγχέεται με βιβλία παραλίας ή για γραμματείς και κομμώτριες) και το ευχαριστήθηκα πολύ αυτό το βιβλίο.
Επίσης ξετρελάθηκα με τα κερασάκια που χωρίζουν τα κεφάλαια.

Journal Entry 35 by karry at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Friday, September 03, 2010
Είναι στα χέρια μου... το αρχίζω σήμερα.

4/1/2011
Πέρασε αρκετός καιρός αλλά σίγουρα δεν θα ξεχνούσα να γράψω και εγώ την γνώμη μου για το βιβλίο...
Κατάφερα να το διαβάσω μέχρι το σημείο που η Πλουσία κάνει τα δίδυμα και αρχίζουμε να τα γνωρίζουμε. Προσπάθησα να το συνεχίσω αλλά κατάφερα μόνο να το καθυστερήσω από τον επόμενο της λίστας.
Μερικά από τα πράγματα που με έκαναν να το αφήσω ήταν:

-Ο απίστευτος αριθμός δυσκολιών που συνέβαιναν στην οικογένεια (όλα όσα μπορούσαν να της τύχουν της έτυχαν) και κάποιες τραβηγμένες καταστάσεις, περιγραφές. Θυμάμαι πολύ έντονα, πόσο τραβηγμένος μου είχε φανεί ο τσακωμός και ταυτόχρονος τραυματισμός των δύο ατόμων την περίοδο του εμφυλίου.
-Η πληθώρα ατόμων που με έκανε να μην μπορώ να αγαπήσω, συμπαθήσω, νοιαστώ για κανέναν τους (ούτε την Πλουσία συμπάθησα ιδιαίτερα)
-Η αποκαλύψεις του αφηγητή για το μέλλον που ενώ στην αρχή μου φάνηκε πολύ έξυπνο εύρημα, μετά με κούρασε γιατί επαναλαμβανόταν συνεχώς.
-Η προβλεψιμότητα στην ροή της αφήγησης. Η ομαλότητα και η ίδιου ύφους αφήγηση σε τόσης μεγάλης έκτασης βιβλίο νοιώθω ότι το αποδυνάμωσε.
-Η μεγάλη έκτασή του βιβλίου (σε συνδυασμό με τα παραπάνω)

Νοιώθω ότι ο Δημήτρης έχει να δώσει πολλά και καλύτερα γραπτά από αυτό που διάβασα μιας που η ποιότητα της γραφής του είναι ολοφάνερη.Θα ήθελα απ' αυτόν να καταπιάνεται με ιστορίες που θα βγαίνουν με πόλεμο (ή και πόνο) μέσα από τα σωθικά του ώστε να μπορεί να ξεδιπλώνεται η δύναμη της συγγραφικής του ικανότητας.

Ευχαριστώ για την υπομονή που έδειξες όταν σου είπα την γνώμη μου από κοντά.

Journal Entry 36 by panselin at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Friday, November 05, 2010
Μου το έφερε ο ταχυδρόμος σήμερα, επιτέλους ήρθε η σειρά μου να το διαβάσω!!

Journal Entry 37 by panselin at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Wednesday, January 05, 2011
Πολύ ωραίο μυθιστόρημα που σου κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι τέλος! Θα γινόταν ωραίο σήριαλ!!
Φεύγει για taxidiarikopoul.

Journal Entry 38 by taxidiarikopoul at Piraeus - Πειραιάς - Peiraias, Attica Greece on Monday, January 24, 2011
Παρέλαβα σήμερα το βιβλίο από τα ΕΛΤΑ. Ευχαριστώ panselin!

Journal Entry 39 by taxidiarikopoul at Piraeus - Πειραιάς - Peiraias, Attica Greece on Wednesday, February 23, 2011
Είναι το πρώτο βιβλίο του Δημήτρη που διάβασα και ομολογώ ότι το πήρα στα χέρια μου με αρκετή αγωνία για το τι (αναγνωστικό) με περιμένει.
Το βιβλίο μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις. Για να πω την αλήθεια, χάρηκα πολύ που δεν ήμουν αναγκασμένη να αποφύγω τα σχόλια ή να κάνω "ευγενικά" πλην όμως αρνητικά σχόλια, όπως έχω κάνει πρόσφατα με άλλους γνωστούς συγγραφείς του BC. Και τέλος, χάρηκα πραγματικά και ανακουφίστηκα που αυτό το παιδί (sic) που έτυχε να γνωρίσω από κοντά, μέσω του BC, ξέρει να χειρίζεται το λόγο τόσο επιδέξια, απόρροια μιας παιδείας που εύκολα αναγνωρίζεται.
Τα σχόλια μου τώρα.
Η αφήγηση πάσχει προς το τέλος. Μαζεύονται πολλά πρόσωπα, πολλά ονόματα, πολλές ευτυχείς και ρόδινες καταλήξεις, που με κούρασαν. Θα ήθελα η ροή να είναι πιο μαζεμένη για να μπορεί ο αναγνώστης που ήδη έχει εγκλιματιστεί να ακολουθήσει απρόσκοπτα το ποτάμι της αφήγησης μιας ζωής. Ήταν σα να βιαζόταν από τη μιά αλλά και σα να είχε συμφωνήσει σε όγκο συγκεκριμένων σελίδων που είχε να γράψει από την άλλη.
Δεν βρήκα καλά επεξεργασμένο το μυστήριο του πατέρα της Πλουσίας. Ήταν ή δεν ήταν τελικά ο Αριστείδης? Από όλα τα γεγονότα και τις αιχμές φαίνεται ότι ήταν αλλά η ευθεία απάντηση προς τους αναγνώστες δεν υπήρξε ποτέ. Αντίθετα υπήρχαν αυτοαναιρέσεις που μπέρδευαν.
Δεν μου άρεσε επίσης η ιστορία της σύλληψης του παιδιού με το τρίο της μητέρας και του γκέι ζευγαριού στο κρεβάτι. Ήταν too much για μένα, όπως φαίνεται.
Μου άρεσε η τεχνική του αφηγητή που προϊδεάζει για το μέλλον. Μου δημιουργούσε περιέργεια και ενδιαφέρον.
Τέλος, θα γράψω κάτι ειδικό, για να διορθωθεί στην επόμενη έκδοση. "Το κουκούτσι (από το κεράσι) που στάθηκε στον οισοφάγο του, δεν βγήκε ποτέ, παρά αφού ξεψύχησε ...". Δεν πεθαίνει ποτέ κανείς από κουκούτσι ή κάτι άλλο που στέκεται στον οισοφάγο, γιατί ο οισοφάγος είναι ο φυσιολογικός σωλήνας που πηγαίνει τις τροφές στο στομάχι. Ο θάνατος, και μάλιστα ο ακαριαίος θάνατος, γίνεται όταν το ξένο σώμα, σφηνώνει στο σωλήνα που διοχετεύει τον αέρα στους πνεύμονες, δηλαδή την τραχεία στο λαιμό.
Παρά τις μικρές αυτές ενστάσεις, το βιβλίο ήταν πολύ ωραίο στο σύνολο του και το διάβασα με αληθινή ευχαρίστηση και αμείωτο ενδιαφέρον!
Θα ταξιδέψει σύντομα προς markan.

Journal Entry 40 by taxidiarikopoul at Pteleos, Magnisia Greece on Wednesday, March 23, 2011

Released 8 yrs ago (3/24/2011 UTC) at Pteleos, Magnisia Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Η markan λόγω φόρτου εργασίας παραχωρεί ευχαρίστως τη σειρά της. Με τα ΕΛΤΑ στον chrissalatas λοιπόν. Καλή ανάγνωση και μην ξεχάσετε στο τέλος τη markan!

Journal Entry 41 by chrissalatas at Pteleos, Magnisia Greece on Monday, April 04, 2011
Το παρέλαβα σήμερα από τον ταχυδρόμο. Είναι το πέμπτο, αν δεν κάνω λάθος, ring που παραλαμβάνω μέσα σε δυο εβδομάδες. Ελπίζω να μη βαρέσετε πολύ, αν το καθυστερήσω λιγάκι.

Journal Entry 42 by kermit60 at Nea Smirni, Attica Greece on Tuesday, January 17, 2012
φεύγει για sousy!

Journal Entry 43 by Sousy at Kallithea, Attica Greece on Thursday, January 19, 2012
Παρέλαβα το βιβλιαράκι από την γλυκύτατη Kermit και ανυπομονώ να το διαβάσω!!! Ευχαριστώ γλυκό μου βατραχάκι για το βιβλίο, αλλά και για όλα τα καλούδια που είχε μέσα ο φάκελος!!! Ήταν υπέροχη έκπληξη!!!

Journal Entry 44 by Sousy at Kallithea, Attica Greece on Thursday, March 29, 2012
Ωραίο βιβλίο, αν και κάπως μεγάλο (όχι ως προς τις σελίδες, ως προς την ιστορία). Νομίζω ότι θα μπορούσε να γίνει άνετα δύο βιβλία.
Έχοντας διαβάσει πρώτα το άλλο βιβλίο του Δημήτρη, το δεύτερο, οφείλω να ομολογήσω ότι έχει βελτιωθεί πολύ.

(Προειδοποίηση: Ακολουθούν spoilers)

Θα συμφωνήσω με τους προλαλήσαντες σχετικά με το κάπως "εσπευσμένο" τέλος του βιβλίου και με την "συμπύκνωση" του παρόντος... αν και πιο αναλυτικό θα ήτανε πλέον κουραστικό.

Μου άρεσε πολύ η παιδική αφέλεια της Πλουσίας, η υπόταξη στη μοίρα της "τον αγαπάς;" "δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, μου τον έφεραν τα κεράσια μου..." καθώς και η εξιλέωση στο τέλος, όπου όλα μπαίνουν στη θέση τους.

Επίσης, μου άρεσε που δεν ήτανε μία κλασική ιστορία με άκρως ευτυχισμένους τους πάντες (αν και θεώρησα τραβηγμένο να πεθάνουν και μητέρα (Αθηνά) και κόρη (Αγάπη)).
Η ιστορία με τους ομοφυλόφυλους μία χαρά πήγαινε... μέχρις του σημείου που γίνανε πατέρες... το θεωρώ πολύ "προχωρημένο" και όχι τόσο σωστό.
Ο "επαναστάτης" Χριστόφορος αποτελεί μία πολύ ωραία παρουσία στο βιβλίο, αν και θα ήθελα να μάθαινα περισσότερα για την τύχη του...
Εν κατακλείδι, το βιβλίο ήτανε αρκετά ενδιαφέρον, τρυφερό, με πολλούς χαρακτήρες, μεγάλη πλοκή, καλύπτοντας 3 γενιές των ηρώων του, λίγο κουραστικό από τους πολλούς χαρακτήρες και την μεγάλη πλοκή...

Σήμερα θα ταξιδέψει στη sophiathereader!!!

Journal Entry 45 by sofiathereader at Liverpool, Merseyside United Kingdom on Wednesday, May 30, 2012
Το εχω εγω και το διαβαζω.
Για καποιο λογο νομιζα οτι μπηκα και το ειπα αλλα η Ροδη μου ειπε οχι. Τι να πω? Μπορει να το ειδα στον υπνο μου!
Θα επανελθω με σχολια και εντυπωσεις!

Journal Entry 46 by sofiathereader at Liverpool, Merseyside United Kingdom on Saturday, June 16, 2012
Αρχικα να πω οτι δεν τρωω κεράσια. Οχι ωμά τουλάχιστον. Οχι γιατί έχω αλλεργία σαν τον Φώτη του βιβλίου αλλά γιατί έχω φοβία απέναντι τους από τότε που ανακάλυψα μισό σκουλίκι στο κέρασι μου στα 7 μου. Κατα τα άλλα δνε έχω κάνενα πρόβλημα και καμία ντροπή στο να εξαφανίζω κερασόπιτες, γλυκα του κουταλιού κεράσι, τάρτες με κεράσι κτλ.

Το βιβλίο το είχα παραλάβει καιρό τωρα αλλα δεν βρέθηκε χρόνος να κάτσω να το διαβασω. Οποτε το διάβασα σχεδόν μέσα σε μια μερα (1.5 για την ακριβεια) στο ταξίδι μου από το Λίβερπουλ στην Ελλάδα (και ένα μικρό κομμάτι στο ΚΤΕΛ για Βολο που ταξίδευα για το συνέδριο). Γενικά πολύ μου άρεσε που στο τέλος ακριβως της ανάγνωσης είδα τον συγγραφέα (και αγαπητό μου φίλο) και του έκανα τα σχόλια που είχα φρέσκα φρέσκα!

Αρχικά λοιπον του είπα οτι είναι πολύ προχο.... Σε ορισμένα σημεία ειδικά. Οσοι το έχετε διαβάσει ξέρετε. Μέχρι τα μισά του βιβλίου είχα σκεφτεί να το πάρω στη γιαγιά μου δώρο. Μετά άλλαξα γνώμη. Ας μην την χάσουμε από εγκεφαλικό την γυναίκα! Γενικά εμένα μου άρεσε πολύ ο τρόπος που δόθηκε οτιδήποτε μπορούσε να σε σοκάρει. Και επισης δεν με σοκαραν τα ομοφυλοφυλα ζευγάρια, ίσως επειδη έχω φίλους που είναι σε τετοιες σχέσεις και είναι ευτυχισμένοι.
Καλα το τριο ισως να με σοκαρε λιγο στην αρχη. Αλλα ισως γιατι ξερω τον συγγραφεα και την μικρη του κορη και την σκεφτηκα σε λιγα χρονια να διαβαζει το βιβλίο και να απευθύνει "δυσκολες" ερωτησεις στον μπαμπα της. Αλλα έχουμε χρόνο για αυτο...

Το δευτρο σχολιο/ερώτηση στο συγγραφέα ηταν πολύ ειλικρινές. "Σοβαρά τωρα, έχει κερασιές στο νεκροταφείο της Ν.Σμυρνης;". Για όποιον αναρωτιέται το ίδιο....δεν εχει! Μαλλον μόνο κυπαρίσσια. Είχα φανταστεί οτι ο Δημήτρης είχε πάει καποια στιγμή για καποιο λόγο στο νεκροταφείο, είδε τις κερασιές και εμπνεύστηκε το βιβλίο. Αλλα δεν είναι αυτή η ιστρορία. Κρίμα και ήμουν αρκετά πεπιεσμένη...

Δεν μου αρεσε η συνεχής αποκάλυψη του παρελθόντος με τα σχολιάκια. Οκ ισως αν ηταν λιγότερα να χαριζαν καπως στο υφος αλλα νομιζω ηταν υπερβολικά πολλα.

Τέλος να πώ οτι ο συγγραφέας με συγκίνησε και ένιωσα τα ματια μου να υγραίνουν απο τα δακρυα για δικους μου προσωπικούς λόγους.
Ο προπάπους μου έφυγε με την ίδια φυγή της Πλουσίας από τη Σμύρνη. Το οτι η Πλουσία κατέληξε στη Ν.Σμύρνη με εκανε να σκεφτώ τον εαυτό μου και το μεταφυσικό της ζωης μας γενικά, αφού όπως ξέρετε πέρασα τα φοιτητικά μου χρόνια στην Ν. Σμύρνη και νιώθω πολυ συναισθηματικά δεμένη με την περιοχή.

Περιμένω λοιπόν να διαβάσω και το επόμενο βιβλίο που μόλις κυκλοφόρισε!

Journal Entry 47 by sofiathereader at Volos, Magnisia Greece on Saturday, June 16, 2012

Released 7 yrs ago (6/1/2012 UTC) at Volos, Magnisia Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Δόθηκε στην Kermit χερι με χέρι!

Journal Entry 48 by mafaldaQ at Thessaloniki, Thessaloniki Greece on Saturday, June 16, 2012
Όταν έφτασε η σειρά μου στο bookring επικοινώνησε η Alerion μαζί μου αλλά με πέτυχε πάνω σε μια πολύ κακή εποχή με μια μετακόμιση και έναν πατέρα άρρωστο και αρνήθηκα τη σειρά μου. 2 χρόνια μετά αγόρασα το βιβλίο δώρο για μια φίλη, το έβαλα στο βαλιτσάκι μου και κατέβηκα Αθήνα με την ελπίδα ότι θα πήγαινα στο Αθηναϊκό meetup και θα μου το υπέγραφε ο Karjim. Δεν είχα καλή τύχη και έτσι εξαιτίας ενός τραυματισμού δεν κατάφερα να πάω στο meetup. Βρέθηκα με ένα αμπαλαρισμένο πόδι, έναν κακό συνεπιβάτη και μια πολύ κακή διάθεση στο τρένο του γυρισμού και άνοιξα το δώρο για να ρίξω κλεφτές ματιές στο βιβλίο μπας και απασχοληθώ. Τελικά διάβασα το μισό στο τρένο και το άλλο μισό την επόμενη μέρα στο σπίτι πλέον.

Μερικές σκέψεις για το βιβλίο:
- Διαβάζεται τόσο μα τόσο ευχάριστα. Μερικές φορές μπορεί λιγάκι να μπερδεύει με τα πολλά πρόσωπα και τα πολλά παθήματα αλλά δεν με ζόρισε.
- Ωραίο το εύρημα με τα κεράσια αλλά θα πρέπει το βιβλίο να έχει συμβουλές βέλτιστης ανάγνωσης του τύπου: «Προτιμήστε να το διαβάσετε Άνοιξη που θα μπορείτε να το συνοδεύσετε με μερικά κεράσια», γιατί ξελιγώθηκα η γυναίκα και τα αγαπάω τόσο πολύ.
- Πολλές γυναίκες, πολλά κεράσια, πολλά παθήματα και πολλά χαϊδευτικά. Αυτό μπορεί και να με βοήθησε να παρακολουθήσω καλύτερα την πλοκή αλλά με ξένισε λιγάκι. Εγώ θα σε λέω έτσι και αυτός θα σε λέει έτσι αλλά εσένα σε ονομάσαμε έτσι. Όχι, όχι γιατί; Πολύς διχασμός προσωπικότητας αυτό.
- Εγώ αγαπάω τα spoilers. Αθεράπευτα πολύ αλλά αυτό που έκανε ο αφηγητής δεν μου άρεσε πολύ. Το θεώρησα πιο πολύ καρμική παρέμβαση παρά spoiler ή και σε κάποιες φορές το είδα σα κουτσομπολιό.
- Αγάπησα πολύ τον Μπάμπη (το αγαπάω τόσο αυτό το όνομα) και τη συμπεριφορά του αλλά με χάλασε λιγάκι το «φτιάξιμο» των αντρών για να γίνουν ανάλογοι των γυναικών. Γιατί δηλαδή να γίνει Χαράλαμπος ο άνθρωπος που έφαγε ένα βράδυ να ζωγραφίζει μια πόρτα με κεράσια; Άδικο.
- Ο Φώτης και ο Ορέστης, η Μέλπω και η Μαριάνθη. Δυο ιδιαίτερα ζευγάρια που αισθάνθηκα ότι κάπως εμφυτεύτηκαν για να αποδείξουν πόσο χαλαρή ήταν η οικογένεια και ότι η αγάπη όλα τα νικάει. Δεν με χάλασαν λεπτομέρειες του βίου τους όπως η τριπλέτα (why not;) απλά μου φάνηκαν λίγο σημαία πολιτικής ορθότητας που θα προτιμούσα είτε να είναι μεσίστια είτε να ανεμίζει περισσότερο.
- Πολύ ωραίες οι περιγραφές των γυναικών γενικά. Είναι λίγο ύμνος στο στρουμπουλό γυναικείο σώμα και αυτό δεν μπορεί παρά να είναι πολύ καλό :)!

Ευχαριστώ που έστω και αργά γράφω και εγώ τις σκέψεις μου για το βιβλίο και τρέχω να δηλωθώ στο ring του καινούριου που έχω ήδη διαβάσει!

Journal Entry 49 by TIFFANY1972 at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Saturday, October 13, 2012
Η υποφαινόμενη το πήρε (μετά από 2 χρόνια) στο χτεσινό άτυπο μιτάπ. Υπόσχεται να το διαβάσει άμεσα, μια και έχουν ξαναρχίσει να συσσωρεύονται τα ρινγκ και πρέπει να βρει χρόνο να τα ξεπετάξει... :-)

Journal Entry 50 by TIFFANY1972 at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Monday, October 22, 2012
Από τα ποοοοοοοοοολύ ωραία βιβλία που έχω διαβάσει τελευταία!
Θα συμφωνήσω, παρόλα αυτά, με τον panost, τον a1pha και τον pengman.
Συναρπαστικό βιβλίο, αλλά με ξένιζε ο συνεχής προϊδεασμός ότι τα κεράσια θα έρθουν και θα τιμωρήσουν (τον εκάστοτε ένοχο), θα τακτοποιήσουν ανοιχτούς λογαριασμούς, θα αναγγείλουν το χαμό κάποιου αρσενικού από το σόϊ κλπ.
Ταυτίστηκα σχεδόν με όλους τους ανθρώπους του σογιού, εκτός από τα "μαύρα πρόβατα" Αθηνά, Αγάπη και Χριστόφορο.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ για το απολαυστικό, κερασένιο & πεντανόστιμο "δαχτυλίδι", το οποίο θα πάει ταχύτατα στην επόμενη.

Journal Entry 51 by elenimix at Patra, Achaia Greece on Saturday, October 27, 2012
Έφτασε χθες. Θα το αρχίσω από αύριο και επιστρέφω με σχόλια.

Journal Entry 52 by elenimix at Patra, Achaia Greece on Monday, November 05, 2012
Πολύ ωραίο βιβλίο, το διάβασα μέσα σε λίγες μέρες και πραγματικά το ευχαριστήθηκα!

(Προειδοποίηση: Ακολουθούν spoilers)
* Με συγκίνησε πολύ το σημείο όπου τη μέρα που γέννησε η Πλουσία την κόρη της ο άντρας της έπρεπε να φύγει καθώς επιστρατεύθηκε και το τελευταίο γράμμα του,που ήρθε στα χέρια της, όταν είχε πια πεθάνει(περιμένω το δεύτερο παιδάκι μου σε 2 μήνες οπότε καταλαβαίνεται το λόγο της συγκίνησης).
* Έκοψα να διαβάζω με τόση όρεξη εκεί που άρχισαν να περιγράφονται οι ζωές των 2 γιών της - ίσως είναι τα πολιτικά δρόμενα που ποτέ δεν με ενδιέφεραν ιδιαίτερα. Αλλά σύντομα που η ιστορία άρχισε να κυλάει πιο γρήγορα με αποζημίωσε.
* Σε αντίθεση με τα σχόλια άλλων, μου άρεσε που τα τελευταία πρόσωπα που εμφανίστηκαν πέρασαν γρήγορα, γιατί διαφορετικά θα ήταν λίγο κουραστικό, και να μην υπήρχαν καθόλου όμως και να είχε τελειώσει η ιστορία νωρίτερα (πριν δηλαδή κάνει η Πλουσία την τελευταία κόρη της) δεν θα με χάλαγε.

Μου άρεσε πολύ το βιβλίο, και σίγουρα θα το προτείνω σαν ένα απ τα καλύτερα που διάβασα φέτος.
Φεύγει σύντομα για την επόμενη.


Journal Entry 53 by Mirana_Neko at Volos, Magnisia Greece on Tuesday, November 27, 2012
Mόλις το πήρα στα χέρια μου... Αυριο θα το ξεκινήσω οπότε λογικά απο βδομάδα θα επανερθω να σας -πω και εγω τη γνώμη μου.. :)

Journal Entry 54 by Mirana_Neko at Volos, Magnisia Greece on Thursday, November 29, 2012
Μόλις το τελείωσα... Δεν είμαι ούτε κριτικός, ούτε ειδική , συνεπώς θα πω την ταπεινή μου γνώμη, αυτή της απλής αναγνώστριας... Σε γενικές το βιβλίο μου άρεσε και μου κράτησε το ενδιαφέρον (δεν ξέρω βέβαια αν ήταν για τους σωστούς λόγους), γι'αυτό εξάλλου και το διάβασα μέσα σε 1 1/2 μέρα... Απ'ότι ξέρω ήταν το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα... Διέκρινα παντού μια υπερβολή... Κατ'αρχήν υπερβολικά πολλά πρόσωπα... Ιδιαίτερα απο τη στιγμή που η Πλουσία παντρεύεται τον Χαράλαμπο.... Σε κάποια στιγμή μπερδευτηκα... Οι σχεσεις μεταξύ τον πρωταγωνιστών χαοτικές... Δεν ήξερες, ποιος είναι παιδί ποιου, ποιος είναι θείος, ποιος πατέρας, ποιος μάνα και ποιος αδερφος.... Επίσης πολλές εγκυμοσύνες , πολλές αποβολές, οι οποίες γινόντουσαν με τη παραμικρή τρομάρα που θα επαιρνε η ηρωίδα κ.λπ...
Επίσης σε μερικα σημεία έμεινα παραπονεμένη, διοτι υπήρξαν καταστάσεις που πέρασαν πολύ επιφανειακα, ενώ εγω θα ήθελα και κάποιες παραπάνω εξηγήσεις, ή σε κάποιες άλλες υπήρχαν πολλές λεπτομέριες, που δεν ήταν απαραίτητες...
Τέλος ο ομοφυλόφιλος γιος, και αδερφή της Πλουσίας δεν με ενόχλησαν , εξάλλου μες στη ζωή ήταν αυτά , απλά μου φάνηκε σαν να μπουκωσαν λίγο την όλη κατάσταση.. Η το ένα ή το άλλο βρε παιδί μου....
Τώρα για το πόσο κόσμο έθαψε η Πλούσια, βαριέμαι ν αρχίσω το μέτρημα.. Όλα τα κακά της μοίρας σ'αυτήν πια....

Δεν θέλω να θεωρηθώ κακιά, και προς Θεού το βιβλίο μου άρεσε απλά θα μου άρεσε αν κάποια πράγματα ήταν λίγο πιο ρεαλιστικά... Αυτά είχα να πω... Το βιβλίο μιας και ήταν ring και ήμουν η τελευταία της λίστας θα επιστραφεί λογικά στον κάτοχο του , κλείνοντας έτσι τον κύκλο του... Ευχαριστώ πολύ που μου δώθηκε η ευκαιρία να συμμετέχω και εγώ και καλές απελευθερώσεις...

Journal Entry 55 by lizbeth_angel at Sykies, Thessaloniki Greece on Thursday, December 06, 2012
Από σήμερα το πρωί πλέον είναι στα χέρια μου! Πρώτη φορά έχω στην κατοχή μου, έστω και γι'αυτό το μικρό χρονικό διάστημα που θα είμαι η κάτοχός του, ένα βιβλίο το οποίο ταξιδεύει από το 2008! Τέσσερα ολόκληρα χρόνια...
Και μάλλον θα είμαι εγώ η τελευταία αναγνώστρια, πριν την πολυπόθητη επιστροφή στα πάτρια εδάφη..

Σαν πρώτη εντύπωση, το βιβλίο είναι καλοδιατηρημένο και φροντισμένο, εκτός από ένα μικρό σκίσιμο στη ράχη του εξωφύλλου, το οποίο θα το φροντίσω με λίγη κόλλα για χαρτιά (η γνωστή και ως UHU!) και όλα θα είναι τέλεια! Το μοναδικό πράγμα που υποδηλώνει το οδοιπορικό του ταξίδι από τόσα ζευγάρια μάτια και χέρια bookcrosser-o αναγνωστών, ειναι οι τσακίσεις που έχουν γίνει στο εξώφυλλο και στη ράχη βιβλιοδεσίας του, εξαιτίας των τόσο πολλών αναγνώσεων. Αλλά αυτό νομίζω είναι φυσικό επακόλουθο.

Η μοναδική απορία που μου γεννήθηκε από ένα πολύ γρήγορο ξεφύλλισμα του βιβλίου, σχετίζεται με την ημερομηνία της πρώτης έκδοσής του, η οποία γράφει ότι έγινε τον Μάρτιο του 2008, ενώ η καταχώρηση πρώτης απελευθέρωσης του βιβλίου, γράφει ότι έχει γίνει την 09/01/2008! Κάτι δεν έχω καταλάβει σωστά..δεν μπορεί..

Σε λίγες μέρες θα ξεκινήσω να το διαβάζω και υπόσχομαι να επιστρέψω το συντομότερο, για να καταγράψω και την δική μου άποψη.

Journal Entry 56 by kermit60 at Nea Smirni, Attica Greece on Sunday, February 03, 2013
Το βιβλίο δείχνει να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε θα υπάρξει ένας ακόμη σταθμός στην Αθήνα και μετά θα δούμε τι θα γίνει!!

Journal Entry 57 by lizbeth_angel at Sykies, Thessaloniki Greece on Monday, February 04, 2013
Λατρεύω τα κεράσια. Λατρεύω το χρώμα τους, το άρωμά τους, το απόλυτα αρμονικό σχήμα τους. Ιδίως όταν είναι πλεγμένα δυο-δυο, μ' αυτόν τον αόρατο δεσμό που θαρρείς πως συμβολίζει την απόλυτη στάθμιση του καλού και του κακού... Τρελαίνομαι για το γλυκό του κουταλιού κεράσι,και θα βάλω σίγουρα στο πρόγραμμα μόλις έρθει η εποχή τους (βλέπεις,εγώ δεν μπορώ να βρω κεράσια μέσα στο καταχείμωνο,όπως η γλυκύτατη Πλουσία..!), να βρω συνταγή για να φτιάξω κερασόπιτα! Δεν έχω δοκιμάσει ποτέ..
Υπήρξαν όμως και στιγμές,καθώς ήμουν βυθισμένη στο βιβλίο,που αυτά τα κεράσια έτσι όπως ξεφύτρωναν,τα μίσησα. Δεν ήθελα να διαβάσω παρακάτω, λες και αν σταματούσα την ανάγνωση σ'εκείνο το σημείο,θα γινόταν κάτι μαγικό και δεν θα συνέβαιναν άλλες απώλειες, άλλες αναποδιές ή άλλοι θάνατοι..

Ήταν ένα μαγευτικό μυθιστόρημα, το οποίο με κέρδισε από τις πρώτες του σελίδες και ιδίως αυτή η πανέξυπνη τεχνική να ξεκινάει η αφήγηση της ιστορίας σχεδόν από το τέλος,είναι το στοιχείο που κάνει την πλοκή ακόμη πιο μαγική για το τι θα επακολουθήσει!

Η Πλουσία, όνομα που δύσκολα μπορεί να το ξεχάσει ή να το ξεπεράσει κανείς, είναι μια γυναίκα που διακατέχεται από τόσα ταλέντα, τόσες ικανότητες,αντοχές για να δημιουργεί, αλλά και να παλεύει με τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες και στο τέλος να τις ξεπερνάει με έναν τόσο φυσικό τρόπο, που ο καθένας μας θα ζήλευε..
Και τι δεν θα 'δινα, να μπορούσα να βρεθώ εκεί μπροστά στην κερασόπορτα του ζαχαροπλαστείου της και να την συναντήσω,έστω και για μία και μοναδική ημέρα, απλά και μόνο για να "κλέψω" λίγη από την δύναμή της, την αύρα της και την θετική της ενέργεια.
Όμως, αυτά θα μπορούσαν να συμβούν μόνο στα παραμύθια…
Αλλωστε, αν το καλοσκεφτούμε, πόσο άραγε διαφέρει και η δική μας καθημερινότητα από τα παραμύθια? Μήπως εμείς δεν περνάμε δυσκολίες? Δεν βιώνουμε αποτυχίες? Τις οποίες καλούμαστε να τις ξεπεράσουμε το συντομότερο δυνατόν, έτσι ώστε να προλάβουμε αυτό το τρένο της ζωής που καθημερινά κινείται με μεγάλη ταχύτητα χωρίς στάσεις? και στο τέλος, πρέπει να πούμε ότι ζήσαμε όλοι καλύτερα?..?

Πάντα στη ζωή μας όμως πιστεύω, ότι όλο και κάποιος δικός μας άνθρωπος θα βρεθεί εκεί δίπλα μας,στο δρόμο μας, ο οποίος θα μας σηκώσει και θα μας βοηθήσει να στηριχτούμε ξανά στα πόδια μας.

Όπως ακριβώς ήταν και ο Αριστείδης για την Ασπασία, αλλά και για την ίδια την Πλουσία. Ο άνθρωπος που συμπαραστάθηκε όσο κανείς άλλος, σαν πατέρας, σύζυγος, νονός, δάσκαλος, ευεργέτης. Η Μέλπω, που αφιέρωσε όλη της τη ζωή στην οικογένειά της, ο θείος και η θεία της μικρής τότε Πλουσίας, στη Σάμο, που τόσο πολύ τις στήριξαν και τις περιέθαλψαν τα δύσκολα χρόνια μετά την καταστροφή της πατρίδας τους...

Υστερα, ο Μπάμπης ή Χαράλαμπος, ο οποίος εμφανίστηκε σαν από μηχανής θεός και αποτέλεσε την ψυχή της Πλουσίας,αλλά και της κόρης της, της μικρής Ελλάδας. Ήταν ο άνθρωπος που τις αγάπησε πραγματικά και θα έδινε και τη ζωή του την ίδια για να είναι αυτές ευτυχισμένες, αλλά μετέπειτα και όλη του η οικογένεια. Ομολογώ, πως ένιωσα μεγάλη ανακούφιση που ο Χαράλαμπος γλίτωσε από το μένος των κερασιών της Πλουσίας, και δεν συμπεριλήφθηκε κι αυτός στη λίστα των αδικοχαμένων αρρένων της οικογένειας..!

Αν και ήταν ολοφάνερη η παρουσία των μεταφυσικών στοιχείων στο βιβλίο (όπως αυτό το ανεξήγητο χάρισμα των κερασιών της Πλουσίας, που η δύναμή τους θυμίζει κάτι από Μάγισσες της Σμύρνης, μιας που και η ίδια ήταν Σμυρνιά!), αλλά και των παραφύσιν στοιχείων, όπως οι παράξενες (ομοφιλοφιλικές) σχέσεις του Φώτη και της Μέλπως, η πένα όμως του Δημήτρη, τις απέδωσε τόσο προσεκτικά και απαλά, γι'αυτά τα τόσο ιδιαίτερα γνωρίσματα αυτών των χαρακτήρων,που σε έκανε να τους νιώθεις δίπλα σου κάθε λεπτό και έχω την αίσθηση ότι αυτή τους η ιδιαιτερότητα ήταν ένα από τα στοιχεία που τους έκανε τόσο γλυκούς και συμπαθητικούς ταυτόχρονα στα μάτια μας.
Γιατί καμιά στιγμή δεν έφτασα στο σημείο να νιώσω να με προσβάλλει κάποια πράξη τους. Οι σχέσεις όλων μαζί, αλλά και του καθένα ξεχωριστά, είναι αυτές που κάνουν το βιβλίο μοναδικό και ξεχωριστό, όσο κι αν κάποιες φορές μας ξενίζουν..!

Journal Entry 58 by kermit60 at Nea Smirni, Attica Greece on Monday, February 04, 2013
Ήρθε συστυμένο με μια ευχάριστη έκπληξη μαζί του, τρέχει να προλάβει την επόμενη αναγνώστρια!!

Journal Entry 59 by Katerina21 at Goudi, Attica Greece on Monday, February 04, 2013
Επιασα κι εγώ το βιβλίο κι ευχαριστώ την Kermit60 που θυμήθηκε την επιθυμία μου να το διαβάσω και μου το έδωσε. Ευχαριστώ πολύ. Εχω ήδη ξεκινήσει το διάβασμα

Journal Entry 60 by Katerina21 at Goudi, Attica Greece on Wednesday, February 06, 2013
Το αγαπημένο μου φρούτο είναι τα κεράσια!!! Μπορώ να φάω μέχρι σκασμού.
Το βιβλίο του Δημήτρη με γεμισε μυρωδιές και γεύσεις αγαπημένες. Με ταξίδεψε σε τόσες εποχές με τόσες εναλλαγές... Μου θύμισε πως υπάρχουν άρρηκτοι δεσμοί στην οικογένεια όσες γεννεές και αν περάσουν. Καλογραμμένο, ευχάριστο με πολλά νοήματα, δεν το άφησα από τα χέρια μου μέχρι να το τελειώσω (σε 4 απογεύματα). Οι περίεργες σχέσεις της οικογένειας (από τους πατριούς μέχρι τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις) δόθηκαν τόσο λεπτά χωρίς να προσβάλλουν αλλά και χωρίς να θεωρούνται ταμπού. Αλλοστε όλα οσα διαδραματίστηκαν συμβαίνουν πράγματι στη ζωή και θυμίζουν στον αναγνώστη ότι τελικά αυτό που μετράει είναι τα βαθιά αισθήματα αγάπης και φροντίδας των ανθρώπων μεταξύ τους άσχετα από κοινωνικές προκαταλήψεις και απαρχαιομένες ιδέες. Τελικά η λέξη ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ περικλείει τόσα μα τόσα πολύτιμα συναισθήματα και είναι αξία τεράστια στη ζωή του καθενός μας.
Μπράβο στο συγγραφέα μας και αναμένω εναγωνίως να διαβάσω και τα υπόλοιπα βιβλία του. Επέστρεψε στην Kermit60 που μου το είχε δανείσει.

Journal Entry 61 by Katerina21 at Goudi, Attica Greece on Thursday, February 13, 2014
Το βιβλίο επέστρεψε στην kermit60 χέρι με χέρι

Are you sure you want to delete this item? It cannot be undone.