ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟ ΓΙΟ ΜΟΥ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΣΤΟΡΟΣ- ΑΒΕΡΩΦ- ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ 1955 - 1962

Registered by kermit60 of Nea Smirni, Attica Greece on 7/23/2007
Buy from one of these Booksellers:
Amazon.com | Amazon UK | Amazon CA | Amazon DE | Amazon FR | Amazon IT | Bol.com
4 journalers for this copy...
Journal Entry 1 by kermit60 from Nea Smirni, Attica Greece on Monday, July 23, 2007
ΕΛΛΗ ΠΑΠΑ
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟ ΓΙΟ ΜΟΥ
ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΣΤΟΡΟΣ- ΑΒΕΡΩΦ- ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ 1955 - 1962

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

...ΟΤΑΝ ΕΓΡΑΦΑ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, δεν περίμενα ποτέ πώς θά τά έβλεπα δημοσιευμένα, και μάλιστα μέ τή δική μου συγκατάνευση.
Πρέπει να ομολογήσω πώς στο θέμα δημόσιο και ιδιωτικό διαφωνούσα μέ τόν Νίκο [Μπελογιάννη].
Για μένα τό ιδιωτικό ήταν τόσο ιερό πού κάθε παραβίαση του ισοδυναμούσε μέ ένα είδος ιεροσυλίας.
Κι όταν εκείνος μού έγραψε πώς λυπόταν γιά τά γραμματά μας πού καταστρέφαμε, γιατί - άν ζούσαμε-
" Θα μπορούσαμε νά τά εκδώσουμε", παραξενεύτηκα. Για μένα, εκείνα τά γράμματα τά γραμμένα σέ κουλερόχαρτα πού τά μαζεύαμε απ' τά σκουπίδια, κι αντί γιά πένα γράφαμε με σπίρτα καρβουνιασμένα σέ αναμμένα τσιγάρα,ήταν ο κρυφός θησαυρός μας, απρόσιτος σέ κάθε άλλον. Η κατάθεση της ψυχής μας
και της σκέψης μας σ' εκείνους τούς ατελείωτους μήνες που ζήσαμε στα μπουντρούμια της Απομόνωσης στή Γενική Ασφάλεια τής Αθήνας.
Ο κίνδυνος νά πάρουνε σε μιά έρευνα τά χαρτιά μας υπήρχε πάντα, και τότε θα μπορούσαμε νά εκμεταλλευτούνε άγρια απόψεις μας για να ζημιώσουνε το Κόμμα. Αυτό το Κόμμα πού τού είχαμε δώσει
τη ζωή μας και τό φυλάγαμε σάν πολύτιμο αγαθό...
'Εκεί, σ'αυτή τή φυλακή, έπεσε η αυλαία της ματωμένης Κυριακής. Με κρατήσανε στο ίδιο κελί από όπου αποχαιρέτησα τόν Νίκο από την Κυριακή ώς τήν Τετάρτη. Απόγευμα έγινε η μεταγωγή μου στή μόνιμη πιά κατοικία μου, τις Γυναικείες Φυλακές 'Αβέρωφ. 'Εκεί βρήκα το γιό μου, πού ήταν επτά μηνών. Αυτά τα γενέθλια ήταν καί τά μόνα πού προλάβαμε να "γιορτάσουμε" μέ τόν Νίκο. Τώρα κρατούσα στά χέρια μου τόν μικρούλη Νίκο, κι έπρεπε νά βρώ τόν τρόπο νά γνωρίσει,μεγαλώνοντας τόν πατέρα του [...]
Τόν ερωτευμένο άντρα πού μπορούσε ακόμη και νά κλάψει άν νόμιζε πώς σέ κάτι έφταιξε ή πώς κάτι βασάνιζε τήν αγαπημένη του και τόν πολιτικό μέ τήν τολμηρή σκέψη και πράξη.
Για τον πολιτικό δέν υπήρχε αμφιβολία πώς πολλά θά άκουγε στό μέλλον.
Ύμνους καί ερμηνείες - μέ αμφίβολη πάντα γνησιότητα. Κι ωστόσο οι πολιτικές υποθήκες του, καθαγιασμένες μέ τό θάνατο, μικρή θέση έχουνε στά γράμματα πού άφησα στό γιό μου. 'Ηταν πάντα
ό κίνδυνος νά πέσουν στά χέρια τού αντιπάλου που μέ κρατούσε δέσμια. Μά ήταν καί κάτι περισσότερο: έγραφα έχοντας μπροστά μου όχι τό μωράκι που κοιμόταν πλάι μου ανίδεο γιά όσα είχαν
γίνει, αλλά τόν έφηβο τών δεκάξι χρόνων γιά τόν οποίο τά προόριζα. Εκείνος ό άγνωστος έφηβος
πού θά διάβαζε τά γραμματά μου.
ΕΛΛΗ ΠΑΠΠΑ

Από το οπισθόφυλο του βιβλίου.


Journal Entry 2 by kermit60 from Nea Smirni, Attica Greece on Thursday, August 02, 2007
ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ - ΕΛΛΗ ΠΑΠΠΑ
Όταν μεγαλώνεις σε μια οικογένεια που αντί για παραμύθια σου διηγούνται ιστορίες από τα βουνά , τη Μακρόνησο,
το Κόμμα, και όλες τις φυλακές που κατά καιρούς εισκέφτηκε ο θείος μου Ζαχαρίας Κανέτης,μοιραία μαθαίνεις και την ιστορία του Νίκου και της Έλλης.

Όταν πήγα στην Κουκίδα ,άρχισα να χαζέυω στα ράφια τα γεμάτα βιβλία και να συζητάω με την Τάνια, για το τι θέλω να διαβάσω έπεσε το μάτι μου στο βιβλίο της 'Ελλης Παππά "Γράμματα στο γιό μου" χιλιάδες αναμνήσεις
των παιδικών χρόνων ξύπνησαν και δάκρυσα γιατί οι θύμησες ήταν έντονες και γιατί και ο τελευταίος αριστερός της οικογενείας μου, έφυγε μόλις πριν από τρείς μήνες και δεν πρόλαβα να του δώσω να διαβάσει το βιβλίο, για να ξαναρχίσουμε την ιστορία της οικογενείας και να περάσουμε ατελείωτες ώρες συζητώντας για το τι είναι τελικά
σήμερα το Κόμμα και τόσα άλλα και μετά να μαζευτούμε στο σπίτι της Σοφούλας για να γίνουν μαραθώνιες οι συζητήσεις μας .

Διαβάζοντας το βιβλίο είπα στον ευατό μου ό,τι ίσως να ενδιαφέρονται και τα παιδιά να διαβάσουν την συγκλονιστική ιστορία των δύο αυτών ανθρώπων, το θάρρος τους , τον ύμνο στον έρωτα δύο ανθρώπων που μέσα στα κελιά των φυλακών δεν σταμάτησαν να ονειρεύονται, τη γέννηση του παιδιού τους, τις ελάχιστες στιγμές πού έίχαν το χρόνο να δούν ο ένας τον άλλο και τόσα άλλα που με περιγράφει η Έλλλη Παππά στο βιβλίο αυτό!

Book ring

Monte-Cristo
apapsa

Journal Entry 3 by kermit60 from Nea Smirni, Attica Greece on Monday, August 06, 2007
Το βιβλίο ταξιδεύει για Θεσσαλονίκη!!
Κατεύθυνση Monte-Cristo

Journal Entry 4 by Monte-Cristo from Argostoli, Kefalonia Greece on Thursday, August 09, 2007

Το βιβλίο βρίσκεται ήδη στην Θεσσαλονίκη. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Kermit60, που το μοιράζεται μαζί μας και χίλια ευχαριστώ για τα καλούδια που το συνοδεύουν.


Journal Entry 5 by Monte-Cristo from Argostoli, Kefalonia Greece on Wednesday, August 29, 2007

Το βιβλίο είναι ένας ύμνος στην ανθρώπινη θέληση και ήδη ταξιδεύει για Αθήνα, τον επόμενο σταθμό του ταξιδιού του, στα χεράκια της apapsa. Για άλλη μια φορά Kermit60, σ' ευχαριστώ που το μοιράστηκες μαζί μας. Καλό ταξίδι!


Journal Entry 6 by apapsa from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Saturday, September 08, 2007
Παρέλαβα το βιβλίο σήμερα. Σας ευχαριστώ πολύ Kermit60 και MonteCristo.

Έχω κι εγώ μια μικρή ιστορία να διηγηθώ για την Έλλη Παπά και τον Μπελογιάννη: Πρέπει να είναι καμιά δεκαριά χρόνια τώρα που εγώ και η φίλη μου η Ελίζα αρχίσαμε να ψάχνουμε την ιστορία του Μπελογιάννη και προσπαθούσαμε να διαβάσουμε ότι υπήρχε γι' αυτόν. Μάθαμε έτσι και για την Έλλη Παπά. Ειδικά η Ελίζα είχε συγκινηθεί ιδιαίτερα με αυτή την ιστορία και είχε φτιάξει αρχείο με δημοσιεύματα κλπ... Πριν από 5 χρόνια περίπου μάθαμε ότι θα μιλούσε η Έλλη Παπά σε μια εκδήλωση για την αδερφή της την Διδώ Σωτηρίου στην Εστία της Ν. Σμύρνης. Τρέξαμε κι εμείς για να την γνωρίσουμε... Ήταν πολύ μεγάλο το τρακ μας, έστω κι αν η Παπά ήταν μια αξιολάτρευτη, μικροκαμωμένη κυρία που εμείς από πάνω της νιώθαμε σαν γίγαντες. Καταφέραμε να ψελλίσουμε ότι την αγαπάμε πολύ και την θαυμάζουμε κι εκείνη τι έκανε, ρε παιδιά; Μας έδωσε το τηλέφωνό της για να πάμε σπίτι της να μιλήσουμε!!! Ούτε που μας ήξερε!

Περιττό να πω ότι έχουμε κολώσει από τότε και δεν την έχουμε πάρει...

Αυτή ήταν η ιστορία... :)

Journal Entry 7 by apapsa from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Sunday, September 09, 2007
Τι να πω; Δε θέλω να πω, θέλω να βρίσω... Να βρίσω για την αδικία, για τα αναπάντητα ερωτηματικά... Δεν θα πω τίποτα...

Ευχαριστώ Kermit60 για την ευκαιρία να διαβάσω το βιβλίο. MonteCristo, δεν βοήθησε... Το ίδιο θυμωμένη με πριν είμαι...

Journal Entry 8 by apapsa from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Sunday, September 16, 2007
Έδωσα το βιβλίο στην travellinglight την Παρασκευή. Είχε ζητήσει να μπει κι εκείνη στο ring και η Kermit δέχτηκε. Δεν ξέρω αν θα καταφέρει να κάνει j.e. σύντομα, αλλά ξέρω ότι ήδη το έχει διαβάσει το βιβλίο :D

Journal Entry 9 by travellinglight from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Friday, October 05, 2007
Ναι, όσοι από εσάς νομίζουν ότι ακροαριστερίζω επικίνδυνα, μπορούν επισήμως να "κατηγορήσουν" την Έλλη Παππά.

Πρέπει να ήταν το καλοκαίρι πριν μπω στο γυμνάσιο που οι αδελφές μου ανακάλυψαν στη σοφίτα κάτι παλιά βιβλία του πατέρα μου. Όλα με χαρτί τραγικά κιτρινισμένο έως καφέ, με πολύ λεπτό χαρτί, τα περισσότερα των Πολιτικών και Λογοτεχνικών Εκδόσεων, τα περισσότερα από τα μέσα της δεκαετίας του '60. Ανάμεσα στα Ματωμένα Χώματα της Διδώς Σωτηρίου, στο Αστοί και Εργάτες του Ζήση Σκαρού (που, μεταξύ μας, ακόμα κι εγώ δεν αντέχω να ξαναδιαβάσω), στο Χωράφι της Μάνας του Αϊτμάτοφ -ανάμεσα σε πολλά παρόμοια, τέλος πάντων- ήταν και ένα λεπτό βιβλιαράκι που οι αδελφές μου το θεώρησαν ανάξιο λόγου και μου το έδωσαν χωρίς δεύτερη σκέψη: Το Ημερολόγιο ενός Φυλακισμένου, της Έλλης Παππά. Τότε δεν είχα ιδέα ποια ήταν, το όνομά της δεν μού έλεγε τίποτα. Αλλά το βιβλίο το λάτρεψα. Πέρασαν κάποια χρόνια μέχρι να συνειδητοποιήσω ποια το είχε γράψει...

Μπορείτε να με αποκαλέσετε όπως θέλετε, αλλά ακόμα και σήμερα δεν υπάρχει περίπτωση να διαβάσω αυτό το -εξαντλημένο, δυστυχώς- μυθιστόρημα χωρίς να δακρύσω (τουλάχιστον). Και το ίδιο έπαθα και με αυτό εδώ το βιβλίο, παρά το ότι το μεγαλύτερο μέρος του το είχα ήδη διαβάσει και ξαναδιαβάσει στην Εντολή της Διδώς Σωτηρίου. Το διάβασα στο σαλόνι του πλοίου, κατεβαίνοντας να ψηφίσω. Νομίζω ότι το timing ήταν άκρως περίεργο...

Kermit και apapsa, ευχαριστώ για το κέρασμα. Ελπίζω το βιβλίο να βρει το δρόμο της επιστροφής στην ιδιοκτήτριά του σύντομα.

Journal Entry 10 by kermit60 from Nea Smirni, Attica Greece on Saturday, January 26, 2008
Το βιβλίο επέστρεψε !!

Ευχαριστώ όλους τους συμμετεχόντες.

Are you sure you want to delete this item? It cannot be undone.