Η συνταγή της αγάπης

by Σα Σάιρα | Literature & Fiction |
ISBN: Global Overview for this book
Registered by panost of Athens - Αθήνα, Attica Greece on 9/14/2013
Buy from one of these Booksellers:
Amazon.com | Amazon UK | Amazon CA | Amazon DE | Amazon FR | Amazon IT | Bol.com
8 journalers for this copy...
Journal Entry 1 by panost from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Saturday, September 14, 2013
Η Άννα ξέρει ότι αν θέλεις πραγματικά κάτι πρέπει να το σχεδιάσεις. Στο κάτω κάτω είναι σεφ. Για να φτιάξεις μια πετυχημένη μπεσαμέλ, χρειάζεσαι στα κατάλληλα υλικά στις κατάλληλες ποσότητες τη σωστή στιγμή. Έτσι, όταν μένει έγκυος, σχεδιάζει την τέλεια ζωή της για το τέλειο μωρό της.

Αλλά το όνειρο γίνεται εφιάλτης για την Άννα και τον Τομπάιας όταν μαθαίνουν ότι το κοριτσάκι της, η Φρέγια, γεννήθηκε με ένα σοβαρό διανοητικό και σωματικό πρόβλημα. Ο Τομπάιας ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να αγαπήσει αυτό το παιδί. Και η Άννα έχει σοβαρές αμφιβολίες αλλά κάτι μέσα της δεν την αφήνει να το απαρνηθεί. Πείθει, λοιπόν, τον Τομπάιας να μετακομίσουν στη Γαλλία μαζί με τη Φρέγια μέχρι να περάσει ο καιρός και να καταφέρει να απαγκιστρωθεί από το μωρό.

Η οικογένεια καταλήγει σε ένα παλιό και γεμάτο ποντίκια αγρόκτημα στη γαλλική επαρχία. Η Άννα είναι αποφασισμένη να βάλει και πάλι τη ζωή της σε τάξη ή τουλάχιστον να καθαρίσει μια και καλή την κουζίνα της από τα ποντίκια. Όσο περισσότερο προσπαθεί να επιβάλει τη θέλησή της, τόσο η κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχό της. Και τότε ο αστάθμητος παράγοντας που λέγεται Φρέγια θα αλλάξει τα πάντα...

Μια τρυφερή ιστορία για την απέραντη και άνευ όρων αγάπη των γονιών για τα παιδιά τους.

Journal Entry 2 by panost at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Saturday, September 14, 2013
Αν και είναι καλογραμμένο και γεμάτο αισθήματα, η κυρίως ιστορία με την ανατροφή του μωρού εμπλουτίζεται με τόσες περιγραφές του τοπίου και του σπιτιού στη Γαλλία όπου διαλέγουν να μεγαλώσουν το παιδί τους η Άννα και ο Τομπάιας και με τις ιστορίες των νέων τους γειτόνων και φίλων που προσωπικά σε κάποια σημεία το ξεφύλλιζα για να πάει η ιστορία παρακάτω. Έχει μια νότα αισιοδοξίας, όμως οι περιγραφές της υγείας του μωρού και ο αντίκτυπος στο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον δίνονται ωμότατα, όπως είναι στην πραγματικότητα, οπότε να ξέρετε ότι θα κρατάτε την ανάσα σας κάθε τρεις και λίγο από την αγωνία, τον πόνο και την οργή για την αδικία να γεννηθεί έτσι αυτό το πλασματάκι.

Η Άννα και ο Τομπάιας βλέπουν τη ζωή τους να ανατρέπεται και τα όνειρά τους να εξανεμίζονται όταν η κόρη τους, Φρέγια, γεννιέται με σοβαρό νοητικό και σωματικό πρόβλημα. Η αισιόδοξη Άννα και ο κλεισμένος στον εαυτό του και αφοσιωμένος στη δουλειά του (μουσικοσυνθέτης γαρ) Τομπάιας μετακομίζουν στη Γαλλία, θεωρώντας την ως καλύτερη λύση για την ανάπτυξη του μωρού και την εξέλιξη των αισθημάτων τους στη σχέση τους. Σύντομα, το ερειπωμένο σπίτι που νοίκιασαν, το απομονωμένο μέρος που διάλεξαν, η παράξενη και αλλοπαρμένη Λίζι (κάτι σα φύλακας του κτήματος και του σπιτιού τους), που αρνείται να συμμετάσχει στα εγκόσμια αν ανακαλύψει και συνομιλεί με κάποιο πνεύμα, η αδιαφορία του Τομπάιας, ο φόβος και των δύο να μη συνηθίσουν και κυρίως να μην αγαπήσουν ένα πλασματάκι που από μέρα σε μέρα ίσως πεθάνει, η απόμακρη στάση της μητέρας της, η προσπάθεια της κολλητής της να τους βοηθήσει όπως μπορεί, είναι πάρα πολλά για την υγιή κράση της Άννας, η οποία μετά από έναν ομηρικό καβγά, επιστρέφει στο Λονδίνο, κλείνοντας κινητά και τους διακόπτες του μυαλού της, ξανασκεπτόμενη τα αισθήματά της και τις επιθυμίες της.

Αλήθεια, πώς θα αντιδρούσα αν είχα εγώ αυτό το μωρό; Αν έπρεπε να διαλέξω στο να το χαρίσω σε ίδρυμα ή να το μεγαλώσω χωρίς ανταπόκριση και χωρίς αναγνώριση από το παιδί μου; Θα το άφηνα να πεθάνει αν πάθαινε άλλη μια κρίση, απλώς καθυστερώντας να του δώσω το φάρμακο ή θα αγωνιζόμουν να του δείξω και να το κάνω να καταλάβει τη φύση, τα δέντρα, το ποτάμι, τον ήλιο, ξέροντας πως δε θα έκανε ποτέ την ταύτιση σημαίνοντος και σημαινόμενου, εικόνας και αντίδρασης. Ναι, αλλά αυτό το πλασματάκι είναι τόσο αδύναμο, θα με είχε ανάγκη (λόγω ενστίκτου, όχι λόγω κατανόησης ότι εγώ είμαι ο πατέρας του κι εγώ το μεγαλώνω). Κι αν ήμουν μόνος μου, με μια σύζυγο αδιάφορη επιφανειακά αλλά ουσιαστικά φοβισμένη όσο κι εγώ κι ίσως και περισσότερο; Ίσως γι' αυτό επιδίδεται τόσο απερίσπαστα στις μαρμελάδες: "Συσκευάζω αναμνήσεις...Σε έξι μήνες, όταν ανοίξουμε αυτήν τη γυάλα, θα θυμηθώ ό,τι αισθανόμουν αυτή τη στιγμή" (σελ. 219).

Αυτά τα προβλήματα αντιμετωπίζουν οι δυο γονείς, αυτά μας μεταφέρει αυτούσια, ρεαλιστικά η συγγραφέας (οι σκηνές στο νοσοκομείο, με τη γέννηση, το τάισμα, αργότερα με την υποχρεωτική εισρόφηση φαγητού από σωληνάκι στο στομάχι το οποίο βάζουν οι ίδιοι οι γονείς) είναι στοιχεία που σε φέρνουν αντιμέτωπο με τον πραγματικό σου εαυτό και αναρωτιέσαι τι θα έκανες εσύ στη θέση τους, σοβαρά και ειλικρινά, όχι βιαστικά και επιφανειακά. Ίσως γι' αυτό το λόγο η συγγραφέας μας χαρίζει και πολλές σελίδες με περιγραφές του σπιτιού, της γαλλικής υπαίθρου, της συγκομιδής καρπών για κομποστοποίηση και μαρμελάδα, με τις στιγμές χαράς που επιφέρει το κυνήγι σε μια ομάδα χωρικών, με τη ζωή στο πιο κοντινό χωριό που απέχει κάποια χιλιόμετρα. Και το μωρό μεγαλώνει, αρχίζει να δείχνει τα προβλήματά του, αρχίζει να ταλαιπωρείται κάθε φορά και περισσότερο από τις κρίσεις. Τελικά οι γονείς τι θα κάνουν; Θα το κρατήσουν ή θα το δώσουν; Η απάντηση στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

"Το μωρό μου έφτασε....Θέλω σαν τρελή να τη δω...Επιτέλους, επιτέλους, μου τη φέρνουν...Είναι μια τέλεια στιγμή. Μια από εκείνες τις σπάνιες φορές που δε θέλεις να βρίσκεσαι πουθενά αλλού, δε θέλεις να κάνεις τίποτε άλλο. Όπου παρελθόν και μέλλον λιώνουν και χάνονται και υπάρχει μόνο το τώρα" (σελ. 12).

"Ίσως, σαν ένας υπέργηρος μοναχός, να κοιτούσε το ηλιοβασίλεμα πάνω από τα όρη του Θιβέτ όταν κλήθηκε από το Νιρβάνα. Εκείνη όμως ικέτευσε για μια ακόμη ζωή πάνω στη γη. Έτσι, το μεγαλύτερο τμήμα της ψυχής της έπσευσε σε μένα ενώ ένα κομμάτι του εγκεφάλου της παρέμεινε εκεί πίσω, θρυμματισμένο και κομματιασμένο σαν το ηλιοβασίλεμα πάνω στα σύννεφα" (σελ. 28).

"Πιστεύω ότι αμφιταλαντεύεσαι...Από τη μια το μητρικό ένστικτο σε τραβάει στη Φρέγια και από την άλλη το ένστικτο της αυτοσυντήρησης σε σπρώχνει μακριά της" (σελ. 260).

"Τι είναι αυτό που με κάνει μητέρα; Είναι το ότι σηκώνομαι και της ετοιμάζω το μπιμπερό της όταν το χρειάζεται; Είναι το ότι ποτέ δεν ξεχνώ τα φάρμακά της; Είναι το ότι ανταποκρίνομαι στις ανάγκες της, όσο κουρασμένη και χολωμένη κι αν είμαι;" (σελ. 389).

"Πού σταματά η αγάπη; Αν αγαπώ τη Φρέγια όταν τα μάτια της ανοίγουν και με κοιτούν, είναι δυνατόν να πάψω να την αγαπώ όταν τα μάτια της γυρνούν ανάποδα, όταν δεν εστιάζουν; Αν την αγαπώ όταν το στόμα της είναι κλειστό, θα πάψω να την αγαπώ όταν χάσκει και τρέχουν σάλια; ΕΊναι η αγάπη ορυκτό που κάθε καινούργιο πρόβλημα και μειονέκτημα το πελεκίζει; Μήπως κάνουμε έναν εσωτερικό υπολογισμό όταν το μωρό δεν αποτελεί πλέον ένα προσοδοφόρο στοίχημα;" (σελ. 403).

Journal Entry 3 by elenaiah at Kallithea - Καλλιθέα, Attica Greece on Sunday, September 29, 2013
Από τη συνάντηση του Σεπτέμβρη!

Journal Entry 4 by elenaiah at Kallithea - Καλλιθέα, Attica Greece on Friday, October 04, 2013

Released 6 yrs ago (10/4/2013 UTC) at Kallithea - Καλλιθέα, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Αυτό το βιβλίο με άγγιξε γιατί ταυτίστηκα με την Άννα.Όχι ότι κάποιο από τα παιδιά μου είναι ανάπηρο,αλλά ένας γονιός,φτάνει καθημερινά στα όριά του,κυρίως η μητέρα.Ρεαλιστικές καταστάσεις,ενδιαφέροντες χαρακτήρες και μία επαρχιώτικη Γαλλία,που έχω διαβάσει τόσα ώστε να θέλω να πάω κάποια μέρα.Το συνιστώ στον επόμενο!

Journal Entry 5 by pilcher at Koukaki - Κουκάκι, Attica Greece on Sunday, November 24, 2013

Released 6 yrs ago (11/24/2013 UTC) at Koukaki - Κουκάκι, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Παρά το ενδιαφέρον θέμα του δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε το βιβλίο.Το κομμάτι όπου περιγράφονται συναισθήματα και σκέψεις για το μωρό με τράβηξε, κατά τ΄άλλα όμως ασχολήθηκε τόσο πολύ η συγγραφέας με τις εργασίες του σπιτιού στη Γαλλία και με τα προβλήματα που έβγαζε ώστε ένιωθα σαν να διαβάζω τη λογοτεχνική εκδοχή του ''extreme makeover house edition''.Τι με ενδιαφέρει εμένα τώρα αν το σπίτι έχει έχει ποντίκια και πρέπει να διαβάζω συνέχεια γι΄αυτό..
Θα το δώσω σήμερα στη valia32 στη συνάντηση των Αθηναίων στη ''Βύνη''.

Journal Entry 6 by valia32 at Ilioupoli - Ηλιούπολη, Attica Greece on Sunday, November 24, 2013
απο το meet up!

Journal Entry 7 by valia32 at Ilioupoli - Ηλιούπολη, Attica Greece on Sunday, March 30, 2014
ενα βιβλιο με πολλα συναισθηματα που περιγραφει τα προβληματα που δημιουργουνται οταν φερνουν δυο γονεις στον κοσμο ενα παιδι με σοβαρη νοητικη και κινητικη αναπηρια τις συναισθηματικες διακυμανσεις και φυσικα την μεγαλη ευθυνη!με αγγιξε πραγματικα αν και παρατηρησα πολλες διαφορες της κουλτουρας των ηρωων με την δικη μας στο πως δηλ.αντιμετωπιζουν το θεμα αυτο

Journal Entry 8 by elenimix at bookcrosser, A Bookring -- Controlled Releases on Saturday, April 12, 2014
Βρίσκεται στα χέρια μου. Θα περιμένει λίγο γιατί προηγούνται άλλα δύο ρινγκς.

Journal Entry 9 by elenimix at back home, A Bookring -- Controlled Releases on Sunday, July 13, 2014
Πολύ ωραίο βιβλίο. Το άφησα να το διαβάσω μετά τη γεννα για να μην ψυχοπλακοθω αλλά οι δεν ήταν τοσο δραματικό όσο περιμενα. Μου άρεσε αρκετά και μου κράτησε το ενδιαφέρον ως το τέλος.

Journal Entry 10 by panost at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Monday, August 18, 2014
Ευχαριστώ πολύ elenimix για τον κόπο. και όλους για τη συμμετοχή σας. Το βιβλίο είναι στα χέρια μου.

Journal Entry 11 by taxidiarikopoul at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Monday, October 06, 2014
Από μία ιδιοτροπία της τύχης το βιβλίο είναι στα χέρια μου.

Edit : 13/10/2014
Το βιβλίο παρά τη γκρίνια μου αποδείχτηκε καλό.
Ένσταση για τον τίτλο. Εντελώς ασύμβατος με το ύφος του βιβλίου. Το βιβλίο περιγράφει την ανατροπή της ζωής της ηρωίδας με αφορμή τη γέννηση του παιδιού της. Η ζωή της η προσωπική κλυδωνίζεται, η επαγγελματική περνάει περίπου στην ανυπαρξία και καλείται να αντιμετωπίσει τις συνθήκες μιας μετακόμισης περίπου στο πυρ το εξώτερον, τη μαμά της που εισβάλλει ως ταύρος σε υαλοπωλείο κραδαίνων κατεβατό με ατελείωτες συμβουλές και παρατηρήσεις, νέα πρόσωπα γεμάτα προβλήματα και τα ίδια ... Ως κερασάκι στην προβληματική τούρτα έρχεται να καθίσει η αιτία όλων αυτών : η γέννηση ενός ανίατα άρρωστου μωρού.
Η ηρωίδα ξεκινά μία πάλη με τον εαυτό της και τα ενοχικά συναισθήματα που την κατακλύζουν εξαιτίας της απόρριψης που νοιώθει για το μωρό της. Παλεύει όμως και με τις εποχές του χρόνου που κάνουν ακόμα δυσκολότερη τη ζωή της στο νέο της σπίτι, ένα αγρόκτημα στην άκρη του πουθενά. Το ετοιμόρροπο σπίτι θυμίζει και παραπέμπει στον εσωτερικό της κόσμο. Τα σχέδια της για μια καλύτερη ζωή, προσωπική και επαγγελματική διαψεύδονται και η ίδια αναλώνεται σε έναν άνισο αγώνα που τελικά την εξαντλεί.

Διάφορα ερωτήματα τίθενται στο βιβλίο. Οφείλει ένας γονιός να αφιερώσει - καταστρέψει όλη του τη ζωή, προσωπική και συζυγική για να φροντίσει ένα άρρωστο παιδί; Ή μήπως έχει παρέλθει ο καιρός της θυσίας και οφείλει στον εαυτό του να κοιτάξει μπροστά, ισορροπώντας συναισθηματικά και διοχετεύοντας τις δυνάμεις του στην εξέλιξη του και της σχέσης του με το σύντροφό του;

Η ηρωίδα μάχεται, καταρρέει, επανακάμπτει, απελπίζεται, τα παρατάει, επιστρέφει. Το μωρό της κατάφερε να το αγαπήσει και να συμφιλιωθεί με την κατάσταση και το μέλλον του που γίνεται άρρηκτα δεμένο με το δικό της και του άντρα της. Όχι από ανάγκη ή τύψεις αλλά από συνειδητή επιλογή.

Μέσα από άπειρες ψυχικές μεταπτώσεις επιλέγει το μωρό της, ξέροντας ότι θα υπάρχει ημερομηνία λήξης. Σε πείσμα των συνθηκών οργανώνει το σπίτι της και επενδύει στο όνειρό της. Αποφεύγει τη θυσία και μέσα από όλες τις διεργασίες που περνάει καταφέρνει να συνεχίσει να ονειρεύεται μια ζωή που θα περιλαμβάνει και το άρρωστο παιδί της μαζί με όλα αυτά που λαχταράει να δημιουργήσει.

Η ιστορία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Πολλές φορές οι περιγραφές σοκάρουν με την ωμότητα τους και εννοώ την απερίφραστη άρνηση των γονιών να ασχοληθούν με το παιδί τους. Αναρωτιέται ο αναγνώστης "μα είναι δυνατόν να λες νέτα σκέτα ότι θες να πεθάνει το παιδί σου μια ώρα αρχύτερα;". Και όμως είναι, όπως φαίνεται από το βιβλίο. Ίσως για μας τους νότιους είναι σοκαριστικό. Μπορεί να το σκέφτεσαι και να το παρακαλάς ενδόμυχα αλλά δεν το ξεστομίζεις έτσι εύκολα. Η έννοια της υποχρέωσης ίσως είναι περισσότερο αναπτυγμένη σε μας.
Πάντως είναι ένα βιβλίο γεμάτο με συναισθήματα που τονίζονται περισσότερο από τις περιγραφές των δύσκολων συνθηκών που βιώνει η ηρωίδα.

Journal Entry 12 by mauvesirene at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Monday, October 13, 2014
Και ενώ καθόμουν αμέριμνη στο τραπέζι μου και έπινα το - εξαιρετικό ομολογουμένως - ποτήρι το κρασί μου (ροζέ σαμπανιζέ) που ο κύριος Ψυχογιός μας είχε κεράσει για την παρουσίαση του βιβλίου "219 ημέρες βροχής" , περιμένοντας να αρχίσει η παρουσίαση, μία εντελώς άγνωστη σε μένα νεαρή κοπέλλα μου προτείνει το βιβλίο αυτό κι εξαφανίζεται μέσα στο πλήθος. Σημάδι αναλογίστηκα ..... Καποιο σημάδι μυστικό κρύβεται στο βιβλίο που έτσι έπεσε στα χέρια μου. Πρέπει να το διαβάσω οπωσδήποτε! Κι έτσι το πήρα σπίτι και το έβαλα πάνω πάνω στην στοίβα.

Journal Entry 13 by mauvesirene at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Thursday, October 30, 2014

Released 5 yrs ago (10/30/2014 UTC) at Athens - Αθήνα, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Είναι δύσκολο να ξεχωρίσω τα συναισθήματά μου για το βιβλίο από το ίδιο το θέμα του βιβλίου. Η συγγραφέας μιλάει για κάτι που έχει συμβεί στην ίδια, έχει η ίδια ένα παιδάκι με ιδιαιτερότητες στην ανάπτυξή του. Οι πρώτες σελίδες είναι σπαρακτικές. Το ζευγάρι περιμένει το πρώτο μωρό του. Νιώθουμε μια ασφάλεια στις μέρες μας με όλα αυτά τα υπερηχογραφήματα και τις πανάκριβες περίπλοκες εξετάσεις. Η αγωνία των παλαιότερων "γερό ναναι" νομίζουμε πως δεν μας αφορά, ότι τα σύγχρονα μωρά έρχονται με εγγύηση στον κόσμο. Σε όλο το βιβλίο ένιωθα θυμωμένη με τους γιατρούς που δεν μπόρεσαν να διαγνώσουν ότι ο εγκέφαλος του μωρού είναι τόσο δυσλειτουργικός, πριν την γέννηση για να απαλλάξουν τους γονείς από αυτόν τον εφιάλτη. Ολο το υπόλοιπο βιβλίο θεωρώ ότι γράφτηκε "ποιητική αδεία", για την μετακόμιση σ΄ ένα παμπάλαιο πολύ γραφικό σπίτι στην Νότια Γαλλία, σε μια προσπάθεια να συνεχίσουν τη ζωή τους παρ'όλα αυτά. Η μετακόμιση, τα καινούρια τοπία, η ιστορία του τόπου η μεγάλη προσπάθεια να γίνει βιώσιμο το σπίτι και αναπόφευκτα οι καινούριοι άνθρωποι που συναντούν, διασκεδάζουν τις εντυπώσεις και μετακινούν την εστίαση από το πρόβλημα του μωρού. Το βιβλίο διαβάζεται γρήγορα και αφήνει μια αισιόδοξη γεύση.

Journal Entry 14 by broken-m at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Sunday, November 30, 2014
μόλις το πήρα

Are you sure you want to delete this item? It cannot be undone.