Υ.Γ. Σ' αγαπώ

by Ahern Cecilia | Women's Fiction |
ISBN: Global Overview for this book
Registered by panost of Athens - Αθήνα, Attica Greece on 9/14/2012
Buy from one of these Booksellers:
Amazon.com | Amazon UK | Amazon CA | Amazon DE | Amazon FR | Amazon IT | Bol.com
8 journalers for this copy...
Journal Entry 1 by panost from Athens - Αθήνα, Attica Greece on Friday, September 14, 2012
Τρυφερό και συγκινητικό, ένα μοντέρνο ρομάντζο που εξετάζει με χιούμορ και αισιοδοξία την απώλεια ενός ανθρώπου και μιας μεγάλης αγάπης. Η Χόλι και ο Τζέρι είναι το τέλειο ζευγάρι. Απόλυτα ταιριαστοί και αγαπημένοι, πιστεύουν ότι έχουν όλη τη ζωή μπροστά τους. Ο Τζέρι πεθαίνει και η Χόλι είναι απαρηγόρητη... Ο Τζέρι όμως είχε υποσχεθεί πως θα βρίσκεται πάντα δίπλα της. Και ένα πακέτο με γράμματα που φτάνει στα χέρια της, το αποδεικνύει: Ο Τζέρι έχει αφήσει μια κληρονομιά αγάπης που η Χόλι θα εξαργυρώνει κάθε μήνα. Ο άνθρωπος που την γνώριζε και την αγαπούσε περισσότερο από κάθε άλλον στον κόσμο, βρίσκεται ακόμη πλάι της στο ταξίδι της ζωής.

RING

tiffany-1972
elenaiah
feltre
taxidiariko
nebula7
dreamy24

Journal Entry 2 by panost at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Friday, September 14, 2012
Υπέροχο. Ανθρώπινο. Άμεσο. Βαθύ. Ειλικρινές. Αληθινό. Αντικειμενικό. Διασκεδαστικό. Συγκινητικό. Τρυφερό. Και είναι μόνο το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως!

Η Χόλι μόλις χήρεψε. Νέα κοπέλα, στο Δουβλίνο του σήμερα. Ο άντρας της, ο Τζέρι, πέθανε από καρκίνο. Δέκα χρόνια παντρεμένοι και δεν πρόλαβαν να βαρεθεί ο ένας τον άλλον. Αλλά από ό,τι κατάλαβα μάλλον βρήκε ο καθένας το ταίρι του κι έτσι δε νομίζω να βαριούνταν. Ένα καθημερινό ζευγάρι: με τους καβγάδες τους, τα χάδια τους, τις ζηλίτσες τους, την καθημερινότητά τους, τον έρωτά τους, την αγάπη τους, τα αισθήματά τους, την ειλικρίνειά τους. Και τώρα τι;

Αλήθεια, πώς γίνεται μαι συγγραφέας να γράφει μια, ας μου επιτραπεί η έκφραση, χιλιοειπωμένη ιστορία (γυναίκα αγαπάει άντρα) (αν και δοσμένη με πρωτότυπο τρόπο), η οποία όμως θα διαρκέσει ένα χρόνο ώσπου η Χόλι να σταθεί στα πόδια της, ζώντας εμπειρίες είτε πρωτόγνωρες είτε ντροπιαστικές είτε γεμάτες θάρρος και ο αναγνώστης να μην βαριέται; Και μέσα από αυτές τις καθημερινές περιπέτειες, που είναι γραμμένες απλά κι όμως σε έλκουν, η ηρωίδα εξελίσσεται και επιβιώνει; Χωρίς καμία σκηνή να είναι περιττή (εντάξει ίσως η σκηνή του καραόκε και οι περιπέτειες των φιλενάδων στις διακοπές, αλλλά κι αυτές είναι μέρος της νοοτροπίας της Χόλι, είναι μέρος της Χόλι, οπότε και πάλι δεν τις λες περιττές)!

Όλοι οι χαρακτήρες είναι λες και σου κρατάνε το χέρι ή σε παίρνουν τηλέφωνο! Τους νιώθεις, τους αισθάνεσαι, είναι μέρος της ζωής σου. Ο Τζέρι είναι νεκρός αλλά όποτε εμφανίζεται κλέβει την παράσταση με τις γεμάτες ευγένεια και ρομαντισμό κινήσεις του για να προστατέψει τη Χόλι όταν ο θάνατος τους χωρίσει. Κάπου κάπου αιφνιδιάστηκα, πωπω υπάρχουν ακόμη άντρες με τόσο ευγενικά αισθήματα; Και να μην υπάρχουν είναι πολύ καλά δοσμένοι από την πένα της Άχερν! Μα να πεθαίνεις και η σκέψη σου να είναι η γυναίκα σου; Την οποία συμβουλεύεις να κάνει απλά καθημερινά πράγματα για να προχωρήσει μπροστά στη ζωή χωρίς εσένα (από το να αγοράσει ένα λαμπατέρ μέχρι να τη γεμίσει αισιοδοξία και να ξαναψάξει για δουλειά) και στο τελευταίο -αποχαιρετιστήριο- μήνυμά σου να της λες: "Μη φοβηθείς να ερωτευτείς ξανά. Άνοιξε την καρδιά σου και ακολούθησέ την όπου αυτή σε οδηγεί..."

ΟΚ γλυκανάλατο σας ακούγεται, ΟΚ ίσως και ανύπαρκτο ή αστήρικτο αλλά η συγγρφέας το πιστεύει και στο πασάρει ουχί πειθθαναγκαστικά αλλά χαλαρά, απλά, όμορφα, στρωτά. Και το κείμενο είναι γεμάτο ανατροπές, πουθενά μονοδιάστατο. Και στην αναζήτηση εργασίας και στα αοισθήματα που γεννιούνται ανάμεσα σε κείνη και σε έναν νέο άντρα που γνωρίζει (και πώς εξελίσσεται η σχέση τους), πουθενά δε βαριέσαι. Κι ευτυχώς λείπουν ερωτικές σκηνές, που πιστέψτε με, τίποτα δε θα προσθέτανε, αντίθετα ίσως και να εκβιάζανε και καλά τον αναγνώστη για να αγοράσει το βιβλίο ή για να τον κρατήσουν. Μου έκανε τεράστια εντύπωση το ταξίδι στη γυναικεία ψυχολογία χωρίς να καταντά χαζοβιόλικο ή ρηχό.

Επίσης, παρ' όλο που το κεντρικό θέμα είναι στενόχωρο, υπάρχει και μια νότα αισιοδοξίας και στο φινάλε και γενικά στο περιεχόμενο του βιβλίου. Η Χόλι δε διστάζει να μας αποκαλύψει ότι όντως ήθελε να μην βγει ποτέ ξανά έξω, δε δίστασε να μουντζωθεί και να αρνηθεί το γεγονός ότι ναι, η ζωή συνεχίζεται, παραδέξου ότι αγάπησες κι άλλον άντρα μετά τον Τζέρι. Πράξεις και κινήσεις απελπισμένης, νέας χήρας, που επαναλαμβάνω ποτέ και πουθενά δεν γελοιοποιούν και δεν αποτελούν καρικατούρα. Σίγουρα κάπου δίπλα μας θα υπάρχει μαι τέτοια νέα γυναίκα και όση βοήθεια κι αν έχει από οικογένεια και φίλους δεν θα τα καταφέρει να επιβιώσει αν δεν το αποφασίσει η ίδια.

Από τα αγαπημένα μου σημεία το τέταρτο γράμμα του Τζέρι:

"ΥΓ. Σ' αγαπώ, Χόλι, και ξέρω ότι και εσύ με αγαπάς. Δεν χρειάζεται να βλέπεις τα πράγματά μου για να με θυμάσαι, δεν χρειάζεται να τα κρατήσεις ως απόδειξη ότι υπήρξα ή ότι ακόμα υπάρχω μέσα στο μυαλό σου. Δεν χρειάζεται να φοράς το πουλόβερ μου για να με νιώθεις πάνω σου. Είμαι εδώ...πάντα, με τα χέρια μου τυλιγμένα γύρω σου" (σελ. 177).

Τα καυστικά σχόλια (ουχί μίσανδρα και γυναικουλίστικα αλλά έξυπνα, καίρια, καυστικά, πραγματικές ανησυχίες νέας κοπέλας) δεν λείπουν:

"Μα τι πάθαιναν οι άντρες με το μπάρμπεκιου; Ήταν ο μοναδικός τομέας της μαγειρικής τέχνης στον οποίο μπορούσαν να διαπρέψουν ή είχαν κρυφές τάσεις πυρομανίας;" (σελ. 200).

"Της είχε δοθεί ένα υπέροχο δώρο: η ίδια η ζωή. Είχε μάθει ότι η ζωή δεν είναι κάτι αυτονόητο για όλους και ότι ορισμένες φορές κάποιοι τη χάνουν βίαια πολύ νωρίς. Το σημαντικό, αυτό που μετρούσε τελικά, ήταν τι έκανε κάποιος με τη ζωή του και όχι η διάρκειά της" (σελ. 426).

Και φυσικά το τέλος, οι τελευταίες παράγραφοι που δείχνουν πως ό, τι κι αν έκανες μην διστάσεις να προχωρήσεις και να αφεθείς:

'Ήταν μια γυναίκα που έκανε λάθη, που έκλαιγε μερικά πρωινά Δευ΄τερας ή κάποια βράδια μόνη της στο κρεβάτι. Ήταν μια γυναίκα που συχνά βαριόταν τη ζωή της και δυσκολευόταν να σηκωθεί το πρωί για να πάει στη δουλειά της..Ήταν μια γυναίκα που μερικές φορές απλώς δεν μπορούσε να καταλάβει τη ζωή. Από την άλλη πλευρά, ήταν μια γυναίκα με εκατομμύρια ευτυχισμένες αναμνήσεις, η οποία είχε γνωρίσει την αληθινή αγάπη και ήταν έτοιμη να ζήσει πιο έντονα, να αγαπήσει πιο βαθιά και να αποκτήσει περισσότερες αναμνήσεις. Ανεξάρτητα αν αυτό θα συνέβαινε σε δέκα μήνες ή δέκα χρόνια, η Χόλι θα υπάκουε στο τελευταίο μήνυμα του Τζέρι. Ό,τι και να ήταν αυτό που την περίμενε, εκείνη ήξερε πως θα άνοιγε την καρδιά της και θα την ακολυοθούσε όπου κι αν πήγαινε. Στο μεταξύ απλλώς θα συνέχιζε να ζει" (σελ. 430).

ΥΓ Σπιρτούλη: το είδα δύο φορές και δεν μπορώ να το αγνοήσω: Ο στριπτιζέζ. Λυπάμαι αλλά αυτός που κάνει στριπτίζ είναι στρίπερ και όχι στριπτιζέζ, η κατάληξη -εζ είναι πάντα για το θηλυκό (π. χ. ντιζέζ).


Meet up!

Journal Entry 4 by TIFFANY1972 at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Wednesday, October 03, 2012
Από την Κυριακάτικη μηνιαία συνάντηση.
Ευχαριστώ πολύ!!!

8/1/2013: Το διάβασα μέσα σε 3 μέρες. Μόλις πριν λίγο το τελείωσα.
Συμφωνώ απόλυτα με τον καλό μου panost.
Το βιβλίο είναι γλυκύτατο, μέσα στην τρυφερότητα και την αισιοδοξία. Η ζωή συνεχίζεται, είτε το θέλουμε είτε όχι. Αυτά που μετρούν είναι οι ωραίες στιγμές με το έτερο ήμισυ, οι φίλοι που είναι δίπλα μας και μας στηρίζουν (το μότο μου: "μοιρασμένη χαρά, διπλή χαρά, μοιρασμένη λύπη, μισή λύπη") και (πάνω απ' όλα) η δύναμή μας να πάμε τη ζωή μας παρακάτω.

Η υψηλή βαθμολογία μπαίνει για όλα τα παραπάνω σχόλια (δικά μου και του panost).

Το κρατώ για την επόμενη του ring (elenaiah)

Journal Entry 5 by elenaiah at Kallithea - Καλλιθέα, Attica Greece on Sunday, January 27, 2013
Από την κοπή της πίτας.Θα το διαβάσω πρώτο από όλα τα rings που μου έδωσαν γιατί είδα την ταινία.μου άρεσε και όπως πάντα,τα βιβλία είναι πολύ καλύτερα στην απόδοσή τους.

Journal Entry 6 by elenaiah at Kallithea - Καλλιθέα, Attica Greece on Thursday, April 18, 2013

Released 7 yrs ago (4/18/2013 UTC) at Kallithea - Καλλιθέα, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

panost πέμπτο σου ρινγκ που τελειωνω σε δυο εβδομάδες.Αν και είχα δει την ταινία,χαίρομαι που υπήρχαν τεράστιες διαφορές.Χαίρομαι και για το νεαρό της ηλικίας της συγγραφέως,γιατί κατάφερε να γράψει κάτι που θα μπορούσε να γίνει πολύ βαρύ,αντίθετα ήταν δροσερό,αληθοφανές και πρόσθεσε μια δόση χιούμορ για να αποφύγει τις βαρυγδουπιές.Πραγματεύτηκε το θέμα της απώλειας του έτερον ήμισυ με σεβασμό και κατέληξε πολύ σωστά στο ότι ακόμα και αν πετάξεις όλα τα πράγματα ενός ανθρώπου που έχει φύγει από τη ζωή,ακόμα και αν αλλάξει η ζωή σου ριζικά,τίποτα δε θα σταματήσει τις αναμνήσεις να φωλιάζουν στην καρδιά σου και να σε κάνουν να θυμάσαι κάθε σημαντικό για σένα γεγονός.

Journal Entry 7 by feltre at Zografou - Ζωγράφου, Attica Greece on Sunday, April 28, 2013
Σήμερα μου δώσανε 2 τσουβάλια βιβλία!

Journal Entry 8 by feltre at Zografou - Ζωγράφου, Attica Greece on Saturday, May 11, 2013
Τρυφερή ιστορία. Ωραίος τύπος ο Τζέρι.

Journal Entry 9 by feltre at Koukaki - Κουκάκι, Attica Greece on Friday, May 24, 2013

Released 7 yrs ago (5/26/2013 UTC) at Koukaki - Κουκάκι, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Next!

Journal Entry 10 by taxidiarikopoul at Koukaki - Κουκάκι, Attica Greece on Sunday, May 26, 2013
Σήμερα ήμουν όπως τα θύματα των ταχυδακτυλουργών : ήμουν όρθια σε έναν τοίχο και ερχόντουσαν διάφοροι και πετούσαν μαχαίρια ... ε .... λάθος. Βιβλία ήθελα να πω .....

Journal Entry 11 by taxidiarikopoul at Koukaki - Κουκάκι, Attica Greece on Sunday, August 18, 2013

Released 6 yrs ago (8/25/2013 UTC) at Koukaki - Κουκάκι, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Είχα δει τυχαία την ταινία πριν από χρόνια ένα μεσημέρι Κυριακής βυθισμένη στο κρεβάτι μου και θυμάμαι ότι μου είχε φανεί τελείως ακατάλληλη η Χίλαρυ Σουάνκ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Η ιστορία και η ιδέα με τα μεταθανάτια μηνύματα ήταν πράγματι ευρηματική και αποτελούσε όλη τη γοητεία του βιβλίου. Τον τρόπο γραφής δεν τον θεώρησα πολύ πετυχημένο γιατί αρκετά σημεία στη συμπεριφορά της ηρωίδας μου φαίνονταν αντιφατικά. Σε μένα οι τόσες παλινδρομήσεις της δεν συμβάδιζαν με την πραγματικότητα. Αλλά, οφείλω να πω ότι εξεπλάγην όταν ανακάλυψα στο τέλος του βιβλίου, στη συνέντευξη, πόσο νέα ήταν η συγγραφέας! Αυτό από μόνο του συγχώρησε τα όποια ατοπήματα! Το βιβλίο, γραμμένο από ένα παιδί 21 ετών, ήταν πάρα πολύ καλό και χειριζόταν επιδέξια, για το νεαρό της ηλικίας, το θέμα του πένθους.
Το πλέον αστείο στην όλη ιστορία της συνέντευξης ήταν η ερώτηση του αν βάρυνε στην έκδοση του βιβλίου και στη μετέπειτα επιτυχή πορεία του το ότι η συγγραφέας (έτυχε να) είναι κόρη του πρωθυπουργού της χώρας και η απάντηση "μπα, καθόλου".

Journal Entry 12 by valia32 at Ilioupoli - Ηλιούπολη, Attica Greece on Monday, August 26, 2013
Mου το εδωσε η TIFFANY1972 στη συναντηση πηρα την θεση της NEBULA7 που δεν ηθελε να το διαβασει Πανο θα σου το επιστρεψω εγω αφου δεν υπαρχει αλλος στο ρινγκ

Journal Entry 13 by valia32 at Ilioupoli - Ηλιούπολη, Attica Greece on Thursday, September 26, 2013
Ευκολοδιαβαστο ,τρυφερο, συγκινητικο με δοσεις χιουμορ(βλ.ντοκιμαντερ για τη νυχτερινη ζωη του Δουβλινου!!!) μου αρεσε πολυ.Επιστροφη στον Πανο ευχαριστω πολυ !!!!

Journal Entry 14 by natassAki at Petroupoli - Πετρούπολη, Attica Greece on Sunday, September 29, 2013
Το πήρα από τον panost στην συνάντηση του Σεπτεμβρίου στη Βύνη.

Το διάβασα κι εγώ πολύ γρήγορα. Όντως μου άρεσε η ιδέα με τα σημειώματα, αλλά κατά τα άλλα... Η γραφή μου φάνηκε σχεδόν απλοϊκή, πράγμα βέβαια που δικαιολογείται από την ηλικία της C. Ahern. Οι περιγραφές του Δουβλίνου ήταν ενδιαφέρουσες, η ιστορία είχε κάμποσα κενά όμως. Γενικά δεν ενθουσιάστηκα, θα ψάξω όμως και την ταινία, από περιέργεια :-)

Θα το επιστρέψω στον panost, στην πρώτη ευκαιρία.

Journal Entry 15 by panost at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Saturday, December 14, 2013
Πισω στα χερια μου ευχαριστω ολους για τη συμμετοχη τους!!!

Journal Entry 16 by blue_dot at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Friday, March 21, 2014
Το πήρα προχτές από Panost, μαζί με άλλα rings που μου είχε φυλαγμένα όσο έλειπα :):):)

Journal Entry 17 by panost at Athens - Αθήνα, Attica Greece on Friday, September 25, 2015
Μάλλον θα το κρατήσω.

Are you sure you want to delete this item? It cannot be undone.