Hμέρα της Γυναίκας

Forum » Greek - Ελληνικό | Refresh | Search

Sort Options 

Complete Thread
Γειά σας!

Eπειδή η αυριανή ημέρα, 8η Μαρτίου , έχει ανακηρυχθεί (δεν γνωρίζω από ποιόν) ως παγκόσμια ημέρα της γυναίκας , πέραν από την αφασική εμπορευματική της διάσταση , η επετειακή της υπενθύμιση στην πιο ώριμη , πιστεύω ,φάση της ιστορίας του γυναικείου κινήματος , μπορεί να έχει νόημα μόνο αν επισπεύσει την οριστική επιτυχία του κάτι που δεν θα σημάνει μονοσήμαντα την κοινωνική απελευθέρωση των γυναικών αλλά κυρίως τον ψυχολογικό απεγκλωβισμό των αντρών που υποφέρουν δυστυχώς ακόμη από διάφορα συμπλέγματα κι ένα σωρό κεκτημένους εθισμούς έναντί τους
Μ'άλλα λόγια για να λυτρωθούν οι άντρες από τα δεσμά των ψυχικών τους προβολών ώστε να πάψουν να δέχονται ως φυσική την προνομιακή τους θέση , χρειάζονται ηθικώς την πλήρη μετοχή των γυναικών σε κάθε επίπεδο της ζωής , πολύ περισσότερο από όσο την χρειάζονται οι ίδιες κοινωνικώς.

Κι επειδή αντί γράφεις με μαρκαδόρο στο στήθος σου και να φωνάζεις ότι είσαι ίση με κάποιον άλλο , είναι ίσως προτιμώτερο να γράψεις ένα γερό μυθιστόρημα ή μια διατριβή ολκής έτσι που να κάνεις τον "άλλο" ν'αναρωτιέται αν ο ίδιος είναι ίσος μ΄εσένα , σας προτείνω ανεπιφύλακτα τα παρακάτω βιβλία γυναικών που η ευρωστία της σκέψης τους σε συνδυασμό με το ταλέντο τους που ξεχειλίζει και την συναισθηματική υγεία που αποπνέουν με άφησαν άφωνο όταν τα πρωτοδιάβασα και συνεχίζω να τα θαυμάζω κάθε φορά που ανατρέχω σ'αυτά.

Μιας και υπάρχουν στο σπίτι μαζί με κάποια ακόμη των ίδιων συγγραφέων που δεν τα έχω διαβάσει και γι αυτό δεν τα πρότεινα , αν κανείς θέλει να δανειστεί κάποιο ή και περισσότερα , πολύ ευχαρίστως.

Σας χαιρετώ

Γαλλόφωνα
Françoise d'Eaubonne (L'Amazone Sombre , Écologie, féminisme: Révolution ou mutation? , Le Sexocide des Sorcières , Les Femmes Avant le Patriarcat , La Femme Russe)
Jacqueline de Romilly (Pourquoi la Grèce? , Laisse flotter les Rubans , La Tragédie Grecque , Le Trésor des Savoirs Oubliés , Une Certaine Idée de la Grèce , La Douceur dans la Pensée Grecque , Pour l'amour du Grec , Les Oeufs de Pâques).
Simone de Beauvoir (Le Deuxième Sexe , La Femme Rompue)
Annie Leclerc (Hommes et Femmes , Parole de Femme , Toi-Pénélope)
Éliane Viennot (La France, les Femmes et le Pouvoir , Marguerite de Valois-La Reine Margot)
Chantal Chawaf (Maternité , Ne Quitte pas les Vivants , Retable , Infra-Monde)
Élisabeth Badinter (XY: De l’identité Masculine , Le Pouvoir au Féminin)


Αγγλόφωνα
Mary Lefkowitz (Women's Life in Greece and Rome , Women in Greek Myth).
Juliet Mitchell (Mad Men and Medusas , Psychoanalysis and Feminism).
Germaine Greer (The Whole Woman , The Female Eunuch , The Obstacle Race).
Amy Richlin (Arguments with Silence: Writing the History of Roman Women , Pornography and Representation in Greece and Rome).
Doris Lessing (The Golden Notebook , Shikasta ,The Grass Is Singing).
Kate Millett (Sexual Politics , The Politics of Cruelty , Mother Millett).

 

Στις 8 Μάρτη του 1857 στη Νέα Υόρκη, οι εργάτριες στον τομέα της υφαντουργίας και του ιματισμού κατέβηκαν σε απεργία για τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους. Η αστυνομία επιτέθηκε και διέλυσε βίαια το πλήθος των λευκοντυμένων γυναικών. Δυο χρόνια αργότερα, οι ίδιες εργάτριες που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις, οργάνωσαν το πρώτο εργατικό σωματείο γυναικών και συνέχισαν τον αγώνα για τη χειραφέτηση τους. Το 1908 στους δρόμους της Νέας Υόρκης διαδήλωσαν 15.000 εργάτριες, ζητώντας λιγότερες ώρες εργασίας, καλύτερους μισθούς και δικαίωμα ψήφου. Υιοθέτησαν το σύνθημα «Ψωμί και τριαντάφυλλα», με το ψωμί να συμβολίζει την οικονομική ασφάλεια και τα τριαντάφυλλα την καλύτερη ποιότητα ζωής.

Όταν πρωτοθεσμοθετήθηκε η ημέρα αυτή, γυναίκες από διάφορα κράτη απαίτησαν να έχουν δικαίωμα ψήφου, το οποίο πρώτες οι γυναίκες της βρετανικής αποικίας της Νέας Ζηλανδίας απέκτησαν επισήμως το 1893.

Επομένως δεν γιορτάζουμε την "ημέρα της γυναίκας" αλλά τους αλλεπάλληλους αγώνες των γυναικών μέσα στους αιώνες.

 

Mπράβο Πενθεσίλεια , σ'ευχαριστώ !
Είσαι άριστα ενημερωμένη , ιστορικώς επαρκής και σε αγωνιστική ετοιμότητα!

 

Αν θέλετε να την γιορτάσετε με μια σχετική απελευθέρωση, υπενθυμίζω τα SSM's και συγκεκριμένα το link :
http://www.bookcrossing.com/---/549821

 

Αν θέλετε να την γιορτάσετε με μια σχετική απελευθέρωση, υπενθυμίζω τα SSM's και συγκεκριμένα το link :
http://www.bookcrossing.com/---/549821

ωραία, έχω έτοιμο βιβλίο γι αυτό το σκοπό!

 

Σε παραδέχομαι! Βρίσκεις πάντοτε το κατάλληλο νήμα.

 

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι
Μουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιές
Όλα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμόν Εσένα!
Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα
Κατά πού θ’ απλώσουμε τα χέρια μας
τώρα που δε μας λογαριάζει πια ο καιρός
Κατά πού θ’ αφήσουμε τα μάτια μας
τώρα που οι μακρυνές γραμμές ναυάγησαν στα σύννεφα
Κι είμαστε μόνοι ολομόναχοι
τριγυρισμένοι απ’ τις νεκρές εικόνες σου.
Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα


https://youtu.be/LnvUrbmCq1k

 

Απολύτως ταιριαστο το απόσπασμα του ποιήματος,σε συγχαίρω για την επιλογή σου!

 

Στις 8 Μαρτίου του 1857, οι εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας της Νέας Υόρκης εξεγείρονται σε μια ιστορική αιματοβαμμένη διαδήλωση, απαιτώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας και όσα αναφέρει πιο πάνω η Penthesilia.
Απλά αναφέρω ότι μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι έπεισε τον Λένιν να καθιερώσει την 8η Μαρτίου ως επίσημη αργία. Έτσι έφτασε ως τις μέρες μας και αυτό γιορτάζουμε σήμερα.

 

Σπουδαία η σημειώσή σου despapa.Μου κάνει εντύπωση πως η Δύση υιοθέτησε την επιλογή του σοβιέτ.

 

Πολύ ωραίο το αφιέρωμά σου Helix! Τα βιβλία μπορούν να αλλάξουν τον άνθρωπο αλλά και τον κόσμο, και συγκεκριμένα από όσα αναφέρεις, το Δέυτερο Φύλο της Μπωβουάρ το αγόρασα στην Β΄ Γυμνασίου (αρχές δεκαετίας '80) και όταν το διάβασα έπαθα μεγάλο σοκ, ζούσα σε μια οικογένεια όπου η μαμά, αν και μορφωμένη και ταλαντούχα, δεν εργαζόταν, μόνο πρόσεχε εμάς, τους παπούδες και το σπίτι και αυτό φαινόταν κανονικό, μετά το μοιραστήκαμε με την καλύτερή μου φίλη από το σχολείο και πρέπει να πω πως μας έχει καθορίσει πολλά στη ζωή και των δύο.

 

Πολύ ωραίο το αφιέρωμά σου Helix! Τα βιβλία μπορούν να αλλάξουν τον άνθρωπο αλλά και τον κόσμο, και συγκεκριμένα από όσα αναφέρεις, το Δέυτερο Φύλο της Μπωβουάρ το αγόρασα στην Β΄ Γυμνασίου (αρχές δεκαετίας '80) και όταν το διάβασα έπαθα μεγάλο σοκ, ζούσα σε μια οικογένεια όπου η μαμά, αν και μορφωμένη και ταλαντούχα, δεν εργαζόταν, μόνο πρόσεχε εμάς, τους παπούδες και το σπίτι και αυτό φαινόταν κανονικό, μετά το μοιραστήκαμε με την καλύτερή μου φίλη από το σχολείο και πρέπει να πω πως μας έχει καθορίσει πολλά στη ζωή και των δύο.

Σ'ευχαριστώ Strange Emily.Σου αφιερώνω το ποίημα του Σεφέρη πιο κάτω,

 

Τις πρώτες πρωϊνές ώρες της σήμερον,επιστρέφοντας στο σπίτι με τα πόδια,είδα μια ψηλή καλλονή που φορούσε ένα μαύρο κολλητό δερμάτινο παντελόνι και περπατούσε αγέρωχα με τα μακριά κατάμαυρα μαλλιά της να ανεμίζουν,στην ίδια κατεύθυνση μ'εμένα.Εντυπωσιάστηκα και υποκλίθηκα νοερώς στο παράστημά της,τον αέρα της και στην αρχοντιά που εξέπεμπε.Πανέμορφη!
Στο τέλος των τριών περίπου λεπτών που διήρκεσε η κοινή μας πορεία και ο θαυμασμός μου πολλαπλασιάστηκε, συνειδητοποίησα ότι ήταν τρανσέξουαλ.
Θυμήθηκα τότε ακαριαία ένα ποίημα του Γιώργου Σεφέρη το οποίο είχε απαγγείλει για πρώτη φορά ο αείμνηστος Α.Λ. το 1991 στην ταβέρνα του Καρβουνιάρη όπου βρισκόμασταν μια καλή παρέα σχεδόν κάθε Σάββατο μεσημέρι..
Λέγεται "Πραματευτής από τη Σιδώνα" και τι πιο ανακουφιστικό μέσα στον ορυμαγδό της κρίσης και την περιρέουσα ακαλαισθησία,από ένα σπουδαίο ποίημα.Δροσερό,ερωτικό,ανάλαφρο και γιατί όχι λυτρωτικό.

Ο Σεφέρης όπως πολλοί ποιητές συνηθίζουν προτάσσει ένα στίχο.
'Ενα στίχο από το μακροσκελές ποίημα της Παλατινής Ανθολογίας " Έκφρασις των Αγαλμάτων των εις το Δημόσιον Γυμνάσιον του επιλεγόμενου Ζευξίππου" το οποίο έγραψε ο Χριστοδώρος ο Κοπτίτης στις αρχές του 6ου αιώνος.Σ'αυτό,ο ποιητής περιγράφει τα ογδόντα αγάλματα που κοσμούσαν τις θέρμες στον Ζεύξιππο της Κωνσταντινουπόλεως.Είναι πραγματικό αριστούργημα και συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όσους τα πάνε καλά με τα αρχαία ελληνικά,να το διαβάσουν το δίχως άλλο.Αντιγράφω μόνο το εξάστιχο που αφορά στο άγαλμα του Ερμαφρόδιτου με μια πρόχειρη μετάφραση :

Ίστατο δ´ Ερμαφρόδιτος επήρατος, ουθ´όλος ανήρ
ουδέ γυνή· μικτόν γαρ έην βρέτας. ή τάχα κούρον
Κύπριδος ευκόλποιο και Ερμάωνος ενίψεις·
μαζούς μεν σφριγόωντας εδείκνυεν οια τε κούρη·
σχήμα δε πάσιν έφαινε φυτοσπόρον άρσενος αιδούς,
ξυνής αγλαΐης κεκερασμένα σήματα φαίνων.

Στεκόταν λοιπόν ο Ερμαφρόδιτος,ούτε ολόκληρος άντρας
ούτε όμως γυναίκα·το άγαλμα ήταν μικτής μορφής σαν νά'ταν το παιδί
της Αφροδίτης και του Ερμή ·με στήθος σφριγηλό όμοιο σαν κορίτσι
μα και τα αναπαραγωγικά μέλη του αρσενικού γένους
δείχνοντας τα υπέροχα χαρακτηριστικά μιας ανακατεμένης ομορφιάς.

O αρχαιοελληνικός μύθος του Ερμαφρόδιτου και της Σαλμακίδας είναι λίγο πολύ γνωστός : θεϊκός γόνος από την Αφροδίτη και τον Ερμή,αρρενωπός,πανέμορφος και καλλίγραμος,ο Ερμαφρόδιτος σ'ένα ταξίδι του σταμάτησε σε μια πηγή να δροσιστεί και να ξαποστάσει.Η νύμφη της πηγής,η Σαλμακίδα,μόλις τον είδε τον ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα,όρμηξε,τον αγκάλισε σφιχτά κι εκείνος μην μπορώντας να απεγκλωβιστεί παρακάλεσε τους θεούς να τον βοηθήσουν.Κι η Σαλμακίδα όμως επικαλέσθηκε τη βοήθειά τους για να μη χάσει ποτέ τον Ερμαφρόδιτο από κοντά της.
Οι θεοί φαίνεται πως άκουσαν περισσότερο τη θέληση της νύμφης,κι έτσι ένωσαν και τα δυο πλάσματα σε ένα κορμί που διέθετε τα χαρακτηριστικά αμφοτέρων.
Ως αντάλλαγμα, ο καημένος ο Ερμαφρόδιτος απέλαβε κι εκείνος μια χάρη από τους θεϊκούς γονείς του : όποιος στο εξής λουζόταν στη συγκεκριμένη πηγή,να έχανε τον ανδρισμό του.




ΠΡΑΜΑΤΕΥΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΙΔΩΝΑ

Ή τάχα Κούρον
Κυπρίδος ευκόλποιο και Ερμάωνος ενίψεις.
ΧΡΙΣΤΟΔΩΡΟΥ ΕΚΦΡΑΣΙΣ


Ο νέος πραματευτής ήρθε από τη Σιδώνα
χωρίς να φοβηθεί το θυμωμένο Ποσειδώνα.
Κοράκου χρώμα τα τσουλούφια του, ο χιτώνας του πορφύρα
και τον κρατάει στον ώμο του μια χρυσή πόρπη· μύρα
ανασαίνει και ψιμύθια κάθε πτυχή του σώματός του.
Μπήκε στην Κύπρο απ’ τη θαλασσινή πόρτα της Αμμοχώστου
και τώρα χαίρεται μες στα στενά της Λευκωσίας τη λιακάδα.
Μια τουρκοπούλα στην αυλή, και σείστηκε η περιπλοκάδα
που κορφολόγαε με τα σιντεφένια δάχτυλά της.
Εκείνος διάβηκε του ήλιου τον ποταμό σαν ένας θείος περάτης,
σαν όνειρο ψιθυριστά τραγουδώντας: «Ρόδα στο μαντίλι».
Λες γύρευαν του Δία τα πέδιλα τα βυσσινιά του χείλη.
Έτσι προχώρεσε και κάθισε πλάι σ’ ένα γοτθικό παραστάτη
όπου του Μάρκου το λιοντάρι κάρφωνε μ’ αλαφιασμένο μάτι
έναν κοιμάμενο βοσκό που μύριζε τραγί κι ιδρώτα.
Ακούμπησε, έβγαλε από τον κόρφο του και κοίταξε μια τερακότα·
ένα γυμνό που γλιστρούσε αβέβαιο στη σαλμακίδα κοίτη
ανάμεσα στον κοίλο Ερμή και την κυρτή Αφροδίτη.


 

Are you sure you want to delete this item? It cannot be undone.