ΚΑΛΗΜΕΡΟΥΔΙΑ !!!....

Forum » Greek - Ελληνικό | Refresh | Search

Sort Options 

Complete Thread
....Αν και μου φαίνεται πως λείπουν όλοι, έέ??

 

περίπου. ξεραΐλα... Καλημέρα από την ερημιά του Greek Forum

 

Πρέπει να ξέρεις πολλά τραγούδια για να ήθελες να΄σουν ο Νικυ... Και να πίνεις πάρα πολύ εε??

 

Καλά, από χρόνους και συντακτικό το έσκισα.. Συγνώμη, μόλις πριν 15' ξύπνησα!!

 

Κυρίως κάπνισμα, όχι τόσο ποτό πια, και ατέλειωτο παραλήρημα εν μέσω τραγουδιών, ναι. Και εννοείται ότι ανάβω τσιγάρο ξεχνώντας ότι έχω αναμμένο κι άλλο στο τασάκι...

 

Αυτό το κάνω στο μπαρ όταν δουλεύω. Άπειρα αναμμένα τσιγάρα παντού!! Όταν γνώρισα τη Σώτη, την ρώτησα γιατί μέσα στο βιβλίο παίρνει τόσο χαλαρά τον θάνατο του Νίκυ και η απάντησή της μου προκάλεσε σοκ. "Όταν έγραφα το βιβλίο, ο Νίκυ δεν είχε πεθάνει ακόμη κι έτσι δεν είχα βιώσει τον θάνατο και την απώλειά του. Ο πραγματικός Νίκυ πέθανε λίγους μήνες μετά το τέλος του βιβλίου"!!!

 

Πω πω... Ξέρεις κάτι, όσοι γράφουν συνήθως δεν έχουν συναίσθηση του πόσο κοντά μπορεί να είναι στην πραγματικότητα οι φόβοι ή οι ελπίδες που περνάνε στο χαρτί, εγώ αυτό πιστεύω... Είναι σα να κάνουν ξόρκια παίζοντας, μόνο που μερικές φορές... πραγματοποιούνται...

 

Έτσι νομίζω και μάλλον καταλαβαίνω τώρα ποιος είναι ο λόγος που η Σώτη αποκήρυξε το "Σάββατο βράδυ.."

 

Δεν το ήξερα ότι το έχει αποκηρύξει... Μου φαίνεται πολύ σκληρό αλλά κατανοητό. θα ήταν πολύ τρομακτικό όταν συνέβη αυτό για το οποίο είχε γράψει...

 

Πολλά έχει αποκηρύξει κι απορώ γιατί πραγματικά το κάνει. Είναι σα να διώχνω το παιδί μου απ'το σπίτι..

 

Σαν να αποκηρύσσω τον ίδιο μου τον εαυτό δεν λέμε καλύτερα; Να απαρνιέμαι ό,τι ήμουν σε μια δεδομένη στιγμή...

 

Από την άλλη, βέβαια, όλοι όσοι γράφουν κάποια στιγμή σκίζουν παλιά κείμενα... Είναι περίπου το ίδιο.

 

Ποτέ δεν έσκισα τίποτα!! Ούτε στη χειρότερη σούρα μου, ούτε στη μεγαλύτερη απογοήτευσή μου..

 

Εγώ πάλι έχω σκίσει παλιότερα κείμενα, σε στιγμές απόγνωσης ή πραγματικής απαξίωσης του εαυτού μου (τί είπα τώρα ε;). Όσο μεγαλώνω, σκίζω λιγότερα... δεν είναι τυχαίο νομίζω

 

Καλύτερα να σκίσω τη καρδιά μου...Απόγνωση, απαξίωση, αδιέξοδα κι όλες εκείνες οι μισητές λεξούλες που αρχίζουν από "α"

 

...τα α του θανάτου ή, για κάποιους, α του αθανάτου. Δεν ξέρω... όσο πιο πολύ μαθαίνεις να σέβεσαι τον εαυτό σου, τόσο λιγότερο τον απαρνιέσαι. Τόσο απλό και τόσο πολύπλοκο.

 

Ναι, αν θεωρήσουμε ότι όλα είναι αυτοβιογραφικά, που λίγο πολύ είναι με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο..

 

Πωπω φιλοσοφίες... Καλέ να τους προσέχουμε ετούτους εδώ, μες στους προβλιματισμούς και την ανάλυση της κάθε φάσης που περνάει το ων άνθρωπος στα λίγα χρόνια της διαμονής του στον πλανητη Γη... Anyway, συνηθίζω κι εγώ να καταγράφω εμπειρίες για να καταφέρω να δω τα πράγματα και από μία άλλη οπτική γωνία, να αναλύσω την κατάσταση και με άλλο τρόπο στο μυαλό μου πέρα από αυτόν την στιγμή που βίωνα την κατάσταση... Αλλά δεν σκίζω.
Τα μόνα έγγραφά μου που έχουν περάσει στη λιθη(εν ολοίγοις εχουν φτάσει στη χωματερή!) είναι κάτι παιδικά χαζοπαραμυθάκια που έγραφα στο Δημοτικό... Φτάνει η ψυχανάλυση για σήμερα!!!

 

Are you sure you want to delete this item? It cannot be undone.