Recent Book Activity

Het begon zo onschuldig. Een zijdelingse interesse voor een opvallende verschijning op mijn door-de-weekse fietsroute. Een groet, babbeltje, een klopje op de schnabel. Hij was mijn mascotte.

Nu neemt de sinistere zijde van de DreckSchnabel de overhand en ik begin te geloven dat mijn tot dwangneuroses gedegenereerde obsessie met dit beeld wellicht gerechtvaardigd zijn. Ik kan mijn huis niet meer uitsluipen zonder rekening te houden met de wensen en behoeften van deze Heerser van het Donker. De mascotte wordt de meester, de actuator wordt de slaaf. Groningen bij nacht is niet meer hetzelfde, voor niemand.