Journal Entry 1 by Beatrici from Athens, Attica Greece on Tuesday, June 21, 2011

«Δεκαεννιά από τα πιο συγκλονιστικά διηγήματα του Στέφεν Κινγκ – παράξενες ιστορίες ζοφερών πλασμάτων και ακατονόμαστων πράξεων από τη ζώνη του λυκόφωτος, όπου η φρίκη και η τρέλα παίρνουν αλλόκοτες, απόκοσμες μορφές… όπου ένας θόρυβος πίσω από τον τοίχο ή μια σκιά δίπλα στο κρεβάτι σημαίνει πάντοτε ότι κάτι αποτρόπαιο έχει βγει για κυνήγι.
Οι χώροι είναι οικείοι και φαινομενικά ακίνδυνοι – ένα Γυμνάσιο, ένα εργοστάσιο, ένα βενζινάδικο, ένα στεγνοκαθαριστήριο, ένα καλαμποκοχώραφο στη Νεβάδα. Αλλά στον κόσμο του Στέφεν Κινγκ οποιοδήποτε μέρος μπορεί να αποτελέσει πεδίο δράσης του Διαβόλου… αν η ώρα της νύχτας είναι ευνοϊκή, οι δυνάμεις του σκότους δυνατές και τα θύματα απρόσεκτα…» (από το οπισθόφυλλο).
Καλές, αυτοτελείς ιστορίες τρόμου, όχι και αριστουργήματα, αλλά σε κάνουν πριν κοιμηθείς, να κοιτάξεις και κάτω από το κρεβάτι μήπως είναι τίποτε κρυμμένο, έτσι για παν ενδεχόμενο… 

Journal Entry 2 by Beatrici at Thiseio, Attica Greece on Tuesday, June 21, 2011

Released 11 mos ago (6/21/2011 UTC) at Thiseio, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Journal Entry 3 by a1pha at Ilioupoli, Attica Greece on Monday, August 01, 2011

Το πήρα από τη μηνιαία αθηναϊκή συνάντηση που έγινε στις 31/07/2011 στο ανανεωμένο Rooster's. Η Beatrici λέει πως είναι καλό βιβλίο, για να δούμε! 

Journal Entry 4 by a1pha at Ilioupoli, Attica Greece on Sunday, September 18, 2011

- - - ΠΡΟΣΟΧΗ: Ίσως ακολουθούν αποκαλύψεις - - -



Τα διηγήματα που περιλαμβάνονται στο βιβλίο:
- Τζερούσαλεμς Λοτ: Αχα! Μέχρι τώρα το είχα συναντήσει από σπόντα στο Μαύρο Πύργο, ευκαιρία να το γνωρίσω καλύτερα! Μπρρρ...
- Η βάρδια του νεκροταφείου: Μιλάμε για πολλούς αρουραίους όμως! Είναι όταν έχεις φτάσει στο σημείο που απλώς θέλεις να καταστρέψεις τον άλλο, χωρίς να πολυνοιάζεσαι για το αν θα καταστραφείς κι εσύ. Πάντως, καλύτερα να άφηναν κλειστή την καταπακτή.
- Νυχτερινό κύμα: Αλλάζουμε περιβάλλον, αφήνουμε τα εξωπραγματικά τρομακτικά, και έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια γρίπη. Μόνο; Μόνο. Έλα όμως που έχει αφανίσει την ανθρωπότητα. Ποιο το νόημα να ζήσεις;
- Εγώ είμαι η Πύλη: Ουάου! Πώς λέμε "καλώς τα μάτια μου τα δυο"; Καμία σχέση. Σχεδόν.
- Το μάγκανο: Εδώ λοιπόν συναντούμε καθαρό τρόμο. Συναντούμε τρόμο με ένα απλό ταπεινό καθημερινό αντικείμενο. Από τα καλύτερα της συλλογής.
- Ο Μπαμπούλας: Θα σου πω την αλήθεια. Δεν υπάρχει Μπαμπούλας. Αλλά καλού κακού, κλείνε τις ντουλάπες όταν κοιμάσαι. Τώρα εγώ φταίω που θυμήθηκα τα αστακοτέρατα από το Μαύρο Πύργο;
- Η γκρίζα ουσία: Γλιτς γλιτς γλιτς, μπουρπ! Και μπουρπ! Και γλιτς γλιτς γλιτς... Καλώς ήρθες ξανά, σιχαμερό απροσδιόριστο ον, αυτή τη φορά δεν κρατάς μπαλόνια όπως στο Αυτό, αλλά το πλεκτό δεν βλέπω να το αποχωρίζεσαι.
- Πεδίο μάχης: Μην πιστεύετε αυτά που λένε, το μέγεθος κάνει τη διαφορά. Όχι όμως πάντοτε όπως νομίζουμε. Από τα πολύ αγαπημένα μου.
- Οι νταλίκες: Καθαρός τρόμος Νο 2, ειδικά για τους λάτρεις της Κριστίν! Καταπληκτική ατμόσφαιρα. Άραγε ποιος θα χρειάζεται ανθρώπους όταν τελειώσουν τα καύσιμα;
- Μερικές φορές επιστρέφουν: Μπορεί και να ήταν όνειρο. Αυτό όμως δεν σημαίνει και ότι δεν ήταν πραγματικότητα.
- Η Άνοιξη της φράουλας: Όταν η γυναίκα σου κλαίει επειδή νομίζει ότι χθες ήσουν με άλλη γυναίκα, κι όταν εσύ φοβάσαι πως μάλλον έχει δίκιο, τότε τα πράγματα είναι δύσκολα, ειδικά όταν πέφτει η ομίχλη.
- Η μαρκίζα: Τι είπατε; Συμπαθείτε τα περιστέρια; Σε τι ύψος, παρακαλώ; Μερικά στοιχήματα μπαίνουν για να κερδίζονται.
- Ο κηπουρός: Εντυπωσιακότατο! Εδώ πέρα η φαντασία ξέφυγε για τα καλά, και σκέφτομαι πόσο τυχεροί είναι όσοι δεν έχουν γρασίδι στον κήπο τους. Εδώ που τα λέμε όμως, αν θες να διατηρήσεις τον κήπο σου ζωντανό, πρέπει να κάνεις μερικές θυσίες.
- Αντικαπνιστική Α.Ε.: Το κόβεις στα σίγουρα. Μερικές φορές όχι μόνο το κάπνισμα. Νομίζω πως κάποτε πριν από άπειρα χρόνια το είχα δει κατά τύχη στην τηλεόραση, σε κάποια σειρά.
- Ξέρω τι χρειάζεσαι: Άσε με να φτιάξω τη ζωή σου, είπε, κι άρχισε τα βουντού.
- Τα παιδιά του καλαμποκιού: Από τα καλύτερα, και μάλλον από τα τρομακτικότερα λόγω του ότι ο τρόμος προκαλείται από τα παιδιά με απόλυτη συνειδητοποίηση. Το θέμα μού θύμισε τον Άνθρωπο-Καλαμπόκι του Δημήτρη Σωτάκη.
- Το τελευταίο σκαλοπάτι: Γι' αυτό ποτέ μην αναβάλλεις την επικοινωνία με αυτούς που σκέφτεσαι. Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα βρεθούν στο τελευταίο σκαλοπάτι.
- Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα λουλούδια: Εντάξει, ήταν προφανές ποιος ήταν ο κύριος χαρακτήρας, κρίμα τα λουλούδια.
- Ένα για το δρόμο: Να πάλι μπροστά μας το Τζερούσαλεμς Λοτ. Αλλά αυτά παθαίνεις όταν χάνεις το δρόμο σου.
- Η γυναίκα στο δωμάτιο: Νομίζω πως ήταν το πιο αταίριαστο από τα υπόλοιπα. Σίγουρα το πιο συγκινητικό και το πιο ανθρώπινο (εννοώντας και "χωρίς βρικόλακες"!). Αλλά και πολύ ζόρικο.

Συνολικά μια πολύ καλή συλλογή, μια χορταστική δόση από Στήβεν Κινγκ.
Πολλά διηγήματα μοιάζουν πειράματα για χαρακτήρες, αντικείμενα, όντα, καταστάσεις, που αργότερα ενσωματώθηκαν σε μυθιστορήματα.
Καθώς διάβαζα το βιβλίο σκεφτόμουν πως ίσως δεν υπάρχει κάτι τρομακτικό/σιχαμένο με το οποίο να μην έχει ασχοληθεί ο συγγραφέας! 

Journal Entry 5 by a1pha at Βρυσάκι (Χώρος τέχνης και δράσης) in Plaka, Attica Greece on Monday, November 14, 2011

Released 6 mos ago (11/13/2011 UTC) at Βρυσάκι (Χώρος τέχνης και δράσης) in Plaka, Attica Greece

WILD RELEASE NOTES: