Journal Entry 1 by Salonica2010 from Thessaloniki, Thessaloniki Greece on Saturday, October 02, 2010

Ένα πρωί του Μάη του 2010, σε µια υπόγεια αίθουσα -αυτή του φωτογραφικού εργαστηρίου Stereosis- στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, µε τους τοίχους γεµάτους µε πολλές περισσότερες από 1000 φωτογραφίες, 55 bookcrossers από όλη την Ελλάδα συνάντησαν 12 συγγραφείς. Το αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης το κρατάτε τώρα στα χέρια σας.

Η αφορμή ήταν το 5ο Ελληνικό Συνέδριο BookCrossing που διοργανώθηκε από τις 21 µέχρι τις 24 του µήνα στην πόλη και έφερε κοντά γύρω στα 90 συνολικά µέλη της µεγάλης βιβλιοφιλικής κοινότητας και γέµισε την πόλη µε ελεύθερα βιβλία. Ο σκοπός; Η άµεση
επαφή των αναγνωστών µε τους ίδιους τους συγγραφείς καθώς και µια µικρή µατιά στη δηµιουργική πορεία της συγγραφής.

Οι bookcrossers χωρίστηκαν σε 12 οµάδες των 4-5 ατόµων και κάθε συγγραφέας ανέλαβε µια από αυτές. Κάθισαν στο χώρο τους και ένας φάκελος µε 2 φωτογραφίες δόθηκε τυχαία σε κάθε οµάδα. Η πρώτη, από το διαγωνισμό του συνεδρίου, µε θέµα "Βιβλίο στο
αστικό τοπίο", στον οποίο οι συµµετέχοντας φαντάστηκαν το βιβλίο σαν πρωταγωνιστή των εικόνων τους. Η δεύτερη, από τις νικήτριες φωτογραφίες του διαγωνισµού Photoday, διοργάνωση της Stereosis, µε θέµατα τίτλους λογοτεχνικών βιβλίων, οι οποίες βρισκόταν ήδη στους τοίχους. Κάθε οµάδα διάλεξε µια από τις 2 σαν εκκίνηση και έµπνευση για το διήγηµά της και µε µολύβια, χαρτιά και -σε κάποιες περιπτώσεις- laptop και µαγνητοφωνάκι, ξεκίνησε τη διαδικασία της συγγραφής. Η οποία, µε έκπληξη, είδαµε πως σήµαινε και κάτι διαφορετικό για την κάθε οµάδα. ∆ιαφορετικές διαδρομές ακολουθήθηκαν και διαφορετικές φόρµες, είδη και στυλ αναδύθηκαν και αποτυπώθηκαν στην ειδική έκδοση που όλοι οι συµµετέχοντες έχετε πια στα χέρια σας.

Χρησιµοποιώντας το BCID που θα βρείτε στην αρχή του βιβλίου, µπορείτε να γράψετε τα σχόλιά σας για τα διηγήµατα και την έκδοση αυτή. Για µας η εµπειρία της διοργάνωσης και της γνωριµίας µε όλους τους συγγραφείς ήταν ξεχωριστή. Ελπίζουµε πως το ίδιο ήταν και η συµµετοχή για εσάς. Σας ευχαριστούµε γι' αυτή και εις το επανιδείν...

Άννα, Γιάννης, Έφη, Θοδωρής, Μελίνα 

Journal Entry 2 by panost at Athens, Attica Greece on Monday, November 29, 2010

Οι αναμνησεις μας απο το συνεδριο της Θεσσαλονικης (2010). Και φωτο και βιντεο και...και....Ευχαριστω mafaldaq που εκανες τον κοπο να τα φερεις! :)

Τέλεια η ιδέα της έκδοσης, τέλεια η έκδοση, τέλεια η ιδέα! Λατεύ να το ξεφυλλίζω, το αμπαλαρω με το σελιδοδείκτη του και το ξεφυλλίζω συνέχεια. Διηγήματα πρωτότυπααι φρέσκα, υπέροχα και τέλεια, ταξιιάρικα και απαισιόδοξα. Και ναι το αγαπημένο μου είναι του Ζουργού. Όλα τα άλλα με μάγεψαν,, το καθένα με τον δικό του τρόπο. Αχ θέλω κι άλλο! 

Journal Entry 3 by ROBBERGIRL at Athens, Attica Greece on Monday, November 29, 2010

Πήρα το αντίτυπό μου την Κυριακή από το meet-up μας στο cafe Rooster's. 

Journal Entry 4 by karjim at Athens, Attica Greece on Tuesday, November 30, 2010

Την Κυριακή 28/11/2010 ήρθε στη συνάντηση των Αθηναίων ένας ξανθός άγγελος, η γνωστή σε όλους mafaldaq μέλος της θρυλικής συμμορίας των Salonica2010 και μας έφερε τα τελευταία δωράκια μας από ένα αξέχαστο συνέδριο. Ένα cd χιλιάδες - κυριολεκτικά- φωτογραφίες και το αντίτυπο από αυτό εδώ το "χειροποίητο" βιβλιαράκι, που συγγράψαμε όλοι οι σύνεδροι bookcrossers με τη βοήθεια και καθοδήγηση 12 εκλεκτών συγγραφέων.
Φυσικά μου ήταν αδύνατο να αντισταθώ και να μην το διαβάσω σε ότι μικρό κενό μπορούσα να βρω αυτές τις μέρες. Κι έτσι έχω και άποψη και συμπεράσματα:
- Ανεξαρτήτως του αποτελέσματος, η εμπειρία της συγγραφής των ιστοριών αυτών ήταν τόσο όμορφη, τόσο διαφορετική και τόσο ενδιαφέρουσα, που πραγματικά το αποτέλεσμα δεν έχει σημασία για μας που συμμετείχαμε. Ακόμα κι εγώ που έχω την εμπειρία του να δεις τυπωμένο κάτι που έχεις γράψει, ενθουσιάστηκα με τη συμμετοχή μου σε αυτό το βιβλίο.
- Έχοντας διαβάσει βιβλία των: Ζουργού, Παπαθεοδώρου, Δημοκίδη και Γκαλινίκη μπορώ να πω ότι στις αντίστοιχες ιστορίες που "καθοδήγησαν" μπορεί κανείς να αισθανθεί τη συμβολή τους. Οι ιστορίες ακόμα κι αν δεν της έγραψαν οι ίδιοι έχουν κάτι από τον τρόπο που γράφουν.
- Οι προσπάθειες σχεδόν όλων των ομάδων κρίνονται κατ' αρχήν ικανοποιητικές και όλες έχουν αφετηρία τη φωτογραφία που επέλεξαν (ίσως μάλιστα κάποιες έμειναν στη φωτογραφία περισσότερο απ' ότι έπρεπε).
- Το κορυφαίο για μένα διήγημα από όλα (σιγά μην έλειπε η κριτική μου γνώμη) είναι το Σημείο βρασμού, το οποίο θεωρώ ως μία εξαιρετική λογοτεχνική αποτύπωση ενός φωτογραφικού στιγμιότυπου. Μπράβο στα παιδιά και τη Στυλιάνα.
- Πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία (και πολύ ενδιαφέρουσα φωτογραφία) είναι και το Μια ήσυχη ζωή , όπου βέβαια δε θα μπορούσα να παραβλέψω τη συμβολή του chrissalatas στο χώρο που εκτυλίσσεται η ιστορία (ο ιστορικός Πτελεός).
- Στη δική μας ιστορία (Lost) την οποία δεν είχα διαβάσει μου έκανε τελικά εντύπωση το εξής: Εμείς περάσαμε περί τη μιάμισυ από τις δύο ώρες, συζητώντας τη δομή και το περιεχόμενο της ιστορίας μας. Το χωρίσαμε μετά σε ενότητες - παραγράφους και λόγω ελλείψεως χρόνου, κάθε ένας έγραψε από μία παράγραφο με συμφωνημένο περιεχόμενο ως προς την ιστορία. Άρα κανείς δεν είχε διαβάσει ολόκληρο το διήγημα και ξέραμε μόνο την υπόθεση. Περιέργως πως - και χωρίς ο Βασίλης ο Παπαθεοδώρου να επέμβει πάνω στα κείμενά μας, το διήγημα δεν παρουσιάζει τεράστιες υφολογικές διαφορές από παράγραφο σε παράγραφο. Έχει μία αρκετά καλή ομοιογένεια παρά τη σπονδυλωτή γραφή. Μπράβο μας και μας.
Μπράβο και στους υπόλοιπους, μπράβο και στους Salonica2010, μπράβο και στους καλεσμένους συγγραφείς , μπράβο σε όλους.
Ζήτω οι Bookcrossers!
 

Journal Entry 5 by mafaldaQ at Thessaloniki, Thessaloniki Greece on Tuesday, November 30, 2010

Λοιπόν εγώ δεν έγραψα διήγημα εκείνη την ημέρα. Περιφερόμουν στο χώρο και χαζολογούσα τις ομάδες όσο έκαναν ότι έκαναν. Και πέρασα τέλεια. Τώρα που ξέρω τι έκαναν μπορώ να σχολιάσω κιολας εεεε;

Μια ήσυχη ζωή



Κάπως αλλιώς το είχα καταλάβει από τα spoilers της planet-mom… Ανατριχιαστικό αν σκεφτεί κανείς τι ζημιά μπορεί να προκαλέσει με την απελευθέρωση ενός βιβλίου αλλά μου άρεσε. Το διήγημα. Όχι η συγκεκριμένη πιθανότητα!

Χρόνια μοναξιάς



Ακόμα μια περίπτωση που αλλιώς το είχα καταλάβει από τα spoilers της panigirtzou. Εεε ναι είμαι από εκείνους που δεν αντέχουν την αγωνία και ρωτάνε. Πολύ περίεργο τρίγωνο ανθρώπων. Τώρα που το σκέφτομαι ο γείτονας με κοιτάει κάπως περίεργα…

Lost



Υπάρχει ένας ιδιαίτερος λόγος που εγώ ταυτίζομαι με τα playmobil οπότε το μόνο που έχω να γράψω είναι «Ωωωωωω» a la deadendmind… Και ναι δεν μου έλεγαν spoilers.

Απαγορευμένος καρπός



Αυτή η ομάδα ζορίστηκε πολύ. Το θυμάμαι ακόμα. Ουφ και ουφ ήταν διαρκώς. Τελικά δεν τα πήγαν και άσχημα. Μια χαρά διήγημα. Είμαι σίγουρη ότι το βιβλίο ήταν κάποιο ξεχασμένο στα χρόνια release!

Εν θερμώ



Θυμάμαι την MariaKall να γράφει και να γράφει και να γράφει και να γράφει και να γράφει και σκεφτόμουν «Πωπω που θα χωρέσουν όλα αυτά; Θα προλάβουν;». Τελικά ωρε κοπελιά τι έγραφες; Μήπως μας δώσατε την μικρή εκδοχή; Σε κάθε περίπτωση νομίζω ότι θα ήθελα πολύ να διαβάσω κι άλλο.

Σημείο βρασμού



Αυτή την ομάδα τη θυμάμαι περισσότερο από όλες. Ήταν κοντά στο μπαράκι που σερβίραμε καφέδες και τους χαζολογούσα συχνά πυκνά. Πρέπει να πέρασαν καλά και αυτό φάνηκε και στο διήγημα. Λίγο ακόμα ίσως;

Handle with care



Τι περίεργο διήγημα. Έχει πολλές εικόνες (περίεργο; :) ) και έχει και την αρχική μέσα του. Άλλη μια ομάδα που μου έδωσε την αίσθηση ότι πέρασε καλά. Νομίζω ότι όλοι είχαν βγει στον ήλιο και αυτοί ακόμα εκεί να γράφουν!

Όλο το φως



Να και μια ομάδα που εξαφανίστηκε μέσα σε 10 λεπτά. Ψάχναμε, ψάχναμε και τους βρήκαμε να έχουν αράξει σε ένα παγκάκι μπροστά στη Stereosis. Ιδιαίτερο το διήγημα με πολύ έντονο το ύφος του συγγραφέα. Πολύ ενδιαφέρον εγχείρημα. Αλλά ένα πουλάκι μου είπε ότι ψήθηκαν και για άλλα είδη!

Χαμογέλα ρε! (ένα σενάριο)



Αυτοί μας ξέφυγαν. Σενάριο… Αλλά έπρεπε να το περιμένω με τη συγκεκριμένη σύνθεση. Άντε στο επόμενο περιμένουμε και την παρουσίαση της μικρού μήκους που εμπνεύστηκε από το σενάριο!

Γλυκό τριαντάφυλλο



Ο aris1 κάηκε πάρα πολύ σε αυτήν την ομάδα. Πρέπει να άκουσα την περίληψη πάνω από 4 φορές εκείνο το βράδυ. Εντάξει υπερβάλλω λίγο 3 σίγουρα! Καλό βγήκε τελικά και ας μη τους κάναμε τη χάρη να βάλουμε και τις 2 φωτογραφίες.

Ο σκοτεινός κόσμος


Αυτό που ήταν τεχνικά αδύνατο να μπει στο βιβλίο είναι το παρακάτω σκίτσο:



Η συγκεκριμένη ομάδα κατέβασε τα μολύβια και έπιασε τα σκίτσα αφού ο συγγραφέας είχε έρθει εξοπλισμένος με μαγνητοφωνάκι! Μεγάλο, χορταστικό αλλά εγώ δε θέλω να ζωντανέψει η Μονόπολη. Με κυνηγάει από τα παιδικά μου χρόνια το σκυλάκι-πιονι και με έχει στοιχειώσει…

Πάνω στο κρεβάτι



Αυτοί και αν περάσανε καλά… Να το γράψω εδώ… Το μεγαλύτερο μου άγχος ήταν μην μπει τυχαία ο πρωταγωνιστής της φωτογραφίας στην ομάδα που θα την χρησιμοποιούσε για έμπνευση… Όποιος δεν ξέρει ποιος είναι ας ρωτήσει την mtzam. Τέλος πάντων τους κάναμε και τη χάρη να αλλάξουμε τη σελίδα ειδικά για αυτούς αλλά εντάξει άξιζε!


Χαίρομαι που τυπώθηκε το βιβλίο, λαχταράω να μάθω εντυπώσεις όχι τόσο για την έντυπη μορφή όσο για την εμπειρία. Ευχαριστώ σε όλους και όλες και πάντα τέτοια! 

Journal Entry 6 by eirini1 at Kallithea, Attica Greece on Wednesday, December 01, 2010

Μια απίστευτη εμπειρία τυπωμένη!! Τόσο εμπειρία που τη ψώνισα, θέλω να γράψω και άλλο και άλλο!! Το βιβλίο φυσικά το διάβασα πριν καν πάω σπίτι!! Λένε ότι το ξένο ψωμί είναι πιο γλυκό αλλά σε αυτή την περίπτωση θα διαφωνήσω! :)
Μπορώ να σχολιάσω πολλά για αυτό το βιβλιαράκι αλλά θα αρκεστώ αυτή τη στιγμή στη σελιδα 68! Το παρατηρήσατε; Τί; Για παρατηρείστε!! Ουπς πρέπει να σταματήσω να γράφω αφού αυτά δε θα τυπωθούν!!! :p 

Journal Entry 7 by efou at Thessaloniki, Thessaloniki Greece on Tuesday, January 04, 2011

Επιτέλους καταπολεμώ την αναβλητικότητα που με διακρίνει και κάθομαι να γράψω αυτό το journal entry!

Βέβαια, δεν ξέρω από πού να πρωταρχίσω καθώς τα συναισθήματά μου για το βιβλιαράκι αυτό που κρατάτε στα χέρια σας είναι πολύ έντονα και δεν σας κρύβω ότι συγκινήθηκα πολύ όταν το πρωτοξεφύλλισα!

Ας περάσω όμως στην ουσία, που είναι μάλλον οι ιστορίες που εσείς γράψατε!
Αρχικά να πω ότι το πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι αυτό το εγχείρημα λειτούργησε και περάσατε όλοι καλά, αλλά και γνωρίσατε λίγο καλύτερα τους συγγραφείς μας, πράγμα που αποτελούσε και το βασικό μας στόχο! Προσωπικά είμαι πολύ ευχαριστημένη και από τα διηγήματα που προέκυψαν και θεωρώ ότι το καθένα έχει κάτι να πει!

Δε θα μπορούσα όμως να μην ξεχωρίσω κάποια που μου άρεσαν ιδιαίτερα:

Το "Εν θερμώ" το βρήκα πολύ λυρικό και όμορφο, μου άσκησε μια περίεργη γοητεία και θεωρώ ότι δένει απίθανα με τη φωτογραφία του!

Το "Σημείο Βρασμού" φέρει αρκετά το "στίγμα" της Στυλιάννας όπως λέει κι ο φίλτατος karjim, αλλά ταυτόχρονα είναι και κάτι διαφορετικό και πρωτότυπο και πολύ κοντά στο στυλ γραφής που μου αρέσει!

Το "Γλυκό Τριαντάφυλλο" επίσης έχει το αγαπημένο ύφος του Ζουργού και είναι ένα απολαυστικό διήγημα που θα μπορούσα άνετα να φανταστώ σε μια συλλογή που έχει εκδοθεί και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία!

Το "Πάνω στο κρεββάτι" ήταν πραγματικά έξυπνο και διασκεδαστικό κι ας μας παίδεψε λίγο με την ιδιαιτερότητά του!

Ο "Σκοτεινός Κόσμος" είναι μια πολύ αξιόλογη παιδική ιστορία που σε εκπλήσσει με τη φαντασία και τις πρωτότυπες ιδέες της!

Αλλά όπως είπα και στην αρχή όλα τα διηγήματα ήταν πραγματικά αξιόλογες προσπάθειες, συγχαρητήρια σε όλους για τις ιδέες και τη συμβολή σας, αλλά κυρίως για τη θετική σας διάθεση και τον ενθουσιασμό που δείξατε παρόλο που μπορεί να σας βάλαμε λίγο στα βαθιά! 

Journal Entry 8 by a1pha at Ilioupoli, Attica Greece on Sunday, January 30, 2011

Πρώτα-πρώτα ένα τεράστιο "ευχαριστώ" στην οργανωτική επιτροπή του Demek για την ιδέα αυτού του συγγραφικού παιχνιδιού στο χώρο της Stereosis! Ήταν ένα γεγονός που μου έχει μείνει αξέχαστο και οι στιγμές (και ώρες) που πέρασα με την ομάδα στην οποία βρέθηκα καθώς προσπαθούσαμε να φτιάξουμε μια ιστορία είναι από τις πιο ευτυχισμένες που έχω ζήσει ποτέ! Υπερβολές; Εντάξει, το έχω πει κι άλλοτε, είναι φορές που με χαρακτηρίζει μια υπερβολή· αλλά αυτή η φορά δεν είναι μια από αυτές.

Ένα δεύτερο "ευχαριστώ" για το απτό αποτέλεσμα αυτής της διοργάνωσης, το παρόν βιβλίο "Demek Stories" που παραλάβαμε όλοι όσοι συμμετείχαμε. Είναι πολύ ωραίο να κρατάς ένα βιβλίο που σου θυμίζει εκείνες τις στιγμές, αλλά και τις φωτογραφίες στις οποίες βασίστηκαν οι ιστορίες. Α, και ωραίος ο σελιδοδείκτης!

Ας γράψω όμως λίγες σκέψεις και για τις ίδιες τις ιστορίες, τονίζοντας το εξής: Πέρα από το πόσο μου άρεσαν, με ευχαρίστησε το γεγονός που ένιωσα πως η καθεμιά είχε το δικό της στυλ, μια συλλογή με δώδεκα ιστορίες διαφορετικού ύφους.

Μια ήσυχη ζωή (0neiros, chrissalatas, maria-gr, planet-mom, και ο συγγραφέας Απόστολος Λυκεσάς): Καλοδομημένη ιστορία. Διάβαζα Βόλος, διάβαζα Πτελεός, κι αναρωτιόμουν "ποιος να είναι στην ομάδα, ποιος να είναι στην ομάδα"! :-)

Χρόνια μοναξιάς (alaleon, cardilian, eirini1, markan, Panigirtzou, και ο συγγραφέας Σωτήρης Μπαμπατζιμόπουλος): Δεν είμαι σίγουρος ότι δεν μου έχει ξεφύγει κάτι από τον τρόπο που συνδέονται οι τρεις ενότητες, πάντως μου άρεσαν και οι ενότητες και το σύνολο.

Lost (denyblue, karjim, sofiathereader, Γιούλη, Ελένη, και ο συγγραφέας Βασίλης Παπαθεοδώρου): Μια ρομαντική βιβλιοφιλική ιστορία με ήρωες δυο Playmobil! Καρδούλες! :-)

Απαγορευμένος καρπός (aaouts, apapsa, maltrebus, mary-violet, paramithas, και ο συγγραφέας Κωνσταντίνος Γουσίδης): Χμ, μοιάζει με ιστορία που δεν πρόλαβε καν να ξεκινήσει. Ή μάλλον ξεκίνησε αλλά πρόλαβε να καταγραφεί μόνο η ιδέα; Τέλος πάντων, μου θύμισε ένα κόμικ που είχα συναντήσει κάποτε στη Βαβέλ, όπου σε μια κοινωνία που τα βιβλία και το διάβασμά τους απαγορεύεται, κάποιος επισκέπτεται μυστικά τους κατοίκους που του το ζητούν και τους διαβάζει βιβλία.

Εν θερμώ (gia-wk, MariaKall, roumpagiat61, Χαρά, και ο συγγραφέας Σίμος Οφλίδης): Τα πλαγιαστά γράμματα μοιάζουν να αφορούν μια δεύτερη ιστορία ανεξάρτητη από την πρώτη (αυτή που είναι γραμμένη με κανονικά γράμματα) - ή μήπως αυτή είναι η πρώτη; Τέλος πάντων, μοιάζει με δυο ιστορίες που δεν κατάφεραν να εναρμονιστούν. Ειδικά για το κείμενο που είναι γραμμένο με πλαγιαστά γράμματα φοβάμαι πως δεν κατάφερα να αντιληφθώ τις (ενδεχομένως υπάρχουσες) μεταφορές.

Σημείο βρασμού (darkroom, panost, panselin, RenaRo, StrangeEmily, και η συγγραφέας Στυλιάνα Γκαλινίκη): Σύντομο και πολύ συμπαθητικό. Επειδή πάντα υπάρχουν στιγμές (ή ζωές;) που βράζουμε μέσα μας.

Όλο το φως (mmjrules, pengman, sismografos, tasa, Ελπίδα, και ο συγγραφέας Κυριάκος Αθανασιάδης): Εντάξει. Είναι παραληρηματικό. Και ταιριάζει πάρα πολύ στη φωτογραφία από την οποία ξεκίνησε η έμπνευση. Και μου αρέσει πάρα πολύ. Είναι το αγαπημένο μου. Κι ας φοβάμαι πως μπορεί και να μην έχω καταλάβει.

Handle with care (deadendmind, okyrhoe, ROBBERGIRL, Ιόλη, και ο συγγραφέας Σπύρος Παλούκης): Είναι καλογραμμένο, αλλά δεν ένιωσα να με αγγίζει κάτι από την ουσία του. Σνιφ.

Χαμογέλα ρε! (ένα σενάριο) (anastasia-57001, cookie-monsterr, karry, Kermit60, Θόδωρος, και η συγγραφέας Λένα Οφλίδη): Ενδιαφέρον, αλλά νομίζω πως χάνω το όποιο νόημα. Αλλά δεν πειράζει, χαμογελώ (ρε!).

Γλυκό τριαντάφυλλο (aris1, CATHRINHEPBURN, mtzam, TIFFANY1972, και ο συγγραφέας Ισίδωρος Ζουργός): Μοιάζει σαν παραμύθι από τα παλιά, σαν παραμύθι από αυτά που διαδίδονταν από γενιά σε γενιά με προφορικές αφηγήσεις, για νεκρούς αδερφούς και για ψυχές που ησυχάζουν ή όχι, που συγχωρούν ή όχι. Α, και ωραίος τίτλος.

Ο σκοτεινός κόσμος (CASPER85, rirou, tzoutzou, Θανάσης, και ο συγγραφέας Άρης Δημοκίδης): Μου θύμισε απελπιστικά το Τζουμάντζι. Επίσης μου θύμισε εφηβικές σειρές: η καλή και ωραία και δημοφιλής στο σχολείο που όμως δεν παίζει επιτραπέζια, ενώ η άλλη είναι ατσίδα στη Μονόπολη αλλά δεν την καλούν στα πάρτυ. Μπερδεύτηκα όταν κάνουν αριστερά και περιμένω να πέσουν στα έγκατα της Γης, αλλά αυτές πετάγονται ψηλά και συνεχίζουν. Απίστευτες αναφορές στο Συνέδριο: μήνυμα "από το Μανιτού σου" στο Βόρειο Πόλο, ξενοδοχείο "Ντεμέκ" στη Λεωφόρο Αμαλίας! Απίστευτα εντυπωσιακός κακός χαρακτήρας: οι "ιπτάμενες πετσέτες"!!!! :-D Πρώτη φορά που είδα γραμμένη τη λέξη "γιάχμα". Μου φάνηκε όμως πολύ απότομο το γρήγορο χάπυ εντ.

Πάνω στο κρεβάτι (a1pha, anemos, areir, PinkManager, και ο συγγραφέας Γιάννης Παλαβός): Εδώ δεν μπορώ να κάνω κριτική, επειδή είναι η ιστορία στην οποία συμμετείχα. Αλλά θέλω να πω πως χάρηκα που η ιστορία ξεκινάει στη σελίδα 68, ενώ η προηγούμενη είναι η 45! :-) Μακάρι όμως και το αστεράκι πριν από την τελευταία παράγραφο να ήταν στο κέντρο της σελίδας και όχι τέρμα αριστερά. Σνιφ λίγο. Κι επίσης να πω πως το διασκέδασα πάρα πάρα πάρα πολύ όσο φτιάχναμε την ιστορία, επειδή ένιωθα πως η ομάδα είχε απίστευτο συντονισμό κι η αίσθηση ήταν... σούπερ!

Τι άλλο να πω; Ευχαριστώ!