Cookbookcrossing gamering
|
Cookbookcrossing gamering
Buy from one of these Booksellers:
|
||||||||||||||||||||||
17 journalers for this copy...
|
|
|
|
|
|
25/1/2009 BarTesera Συνάντηση Αθηναίων Bookcrossers Υλικά 1Kg κόκκινη φαρίνα (δε χρειάζεται να έχει σφυροδρέπανο ή το σήμα του Ολυμπιακού πάνω) 500 gr μαργαρίνη (δεν πειράζει να είναι και βούτυρο μην τρελλαίνεστε) 5 φλυτζάνια ζάχαρη (αυτό βολεύει για να μην αισθάνεστε τύψεις. Αν το θέλετε προς το άγλυκο ένα παλιό κλασσικό φλυτζάνι τσαγιού , εάν είστε προς πετιμέζι την κούπα - κουβά που πίνετε τον καφέ στη δουλειά) 8 αυγά (Προσοχή:Τα αγοράζουμε με τσόφλι αλλά θα τα χρησιμοποιήσουμε χωρίς αυτό) 2 φλυτζάνια γιαούρτι ολόπαχο (Μετά τα αυγά το γιαούρτι… Αλήθεια ο νόμος 4000 έχει καταργηθεί;) 4 βανίλιες (εννοώ τη συσκευασία συνθετικής βανιλλίνης, μην ψάχνετε στα φυτώρια για το φυτό) Μισό ποτηράκι κρασιού κονιάκ (ή βερμούτ ή άλλο λικέρ της αρεσκείας σας – πάντα ήθελα να το πω αυτό.) Ζάχαρη άχνη (υπάρχει έτοιμη στα σούπερ μάρκετ δεν αχνίζουμε την κανονική!) Σοκολάτα κουβερτούρα (αν τη βάλετε στο ντουλάπι, εξηγείστε στους άλλους ότι δεν τρώγεται σκέτη, υπάρχει η υγείας γι’ αυτό) Εκτέλεση Αγοράζουμε τα υλικά από το σούπερ μάρκετ την προηγούμενη απελευθερώνοντας ταυτόχρονα δύο βιβλία. Μην ξεχαστείτε με την απελευθέρωση και δεν πάρετε τα υλικά γιατί δεν είναι σαν τα βιβλία, δεν τα βρίσκεις όπου να’ναι. Αφήνουμε το βιβλίο που διαβάζουμε και βουτυρώνουμε ένα ταψί διαστάσεων όσο μια ανοιχτή εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος –Λαρούς- Μπριτάννικα. Μαλακώνουμε το βούτυρο και το χτυπάμε στο μίξερ μαζί με τη ζάχαρη να αφρατέψει. Προσθέτουμε ένα- ένα τα αυγά (χωρίς τα τσόφλια – ανοίξτε και κάνα βιβλίο συνταγών να ξεστραβωθείτε, όλο Προυστ και Μουρακάμι!), το γιαούρτι, τις βανίλιες, το κονιάκ και στο τέλος τη φαρίνα. (Αν είχατε ανοίξει το βιβλίο που λέγαμε προηγουμένως θα ξέρατε ότι η κόκκινη φαρίνα είναι αλεύρι με πρόσθετα που φουσκώνει μόνο του). Θα βγει ένα παχύρρευστο μίγμα το οποίο θα αδειάσετε στο εγκυκλοπαιδικών διαστάσεων ταψί. Προθερμάνετε για δέκα λεπτά το φούρνο στους 170 βαθμούς Κελσίου (ευκαιρία να τελειώσετε το κεφάλαιο που αφήσατε στη μέση). Ψήνουμε την πίτα για σαράντα λεπτά στην ίδια θερμoκρασία (προσέξτε είπα σαράντα λεπτά όχι σαράντα σελίδες του βιβλίου γιατί τότε δε θα φάτε πίτα). Για να είμαστε σίγουρη ότι είναι έτοιμη βυθίζουμε ένα καθαρό μαχαίρι στο κέικ και αν ξαναβγεί καθαρό από υπολείμματα ζύμης είναι έτοιμη. Αν όχι ελέγξτε α) αν το μαχαίρι ήταν καθαρό (γι’ αυτούς που διαβάζουν διαγώνια και απρόσεχτα) β) αν ο φούρνος είναι αναμμένος (και όχι το τρίτο μάτι της κουζίνας γι’ αυτό σας μύριζε κάτι καμμένο τόση ώρα), γ) αν πληρώσατε το λoγαριασμό της ΔΕΗ (παρόλα αυτά δεν είναι τώρα η ώρα να καυγαδίσετε με το σύντροφό σας αν το ξέχασε) ή τέλος πάντων συνεχίστε το ψήσιμο για άλλα πέντε λεπτά δε χάθηκε ο κόσμος (στο κάτω- κάτω το γλυκό θα ασπρίσει πάλι με τη ζάχαρη άχνη. ) Αφήστε την πίτα να κρυώσει χωρίς να τη σκεπάσετε (άλλο ένα κεφάλαιο τι χαρά!) Μετά προσοχή: Αν τη θέλετε για βασιλόπιτα πρέπει να τυλίξετε ένα κέρμα ή αν είστε πολύ καλός άνθρωπος μία χρυσή λίρα με αλουμινόχαρτο και να την τοποθετήσετε κάθετα σε όποιο μέρος του κέικ θέλετε ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΙΑΣΕΤΕ ΠΑΤΟ. (Σημείωση: το κρύψιμο του φλουριού δεν πιάνεται για release!) Μετά τοποθετήστε ένα μεγάλο δίσκο, ή ένα κομμάτι κόντρα πλακέ, ή ένα τεράστιο ξύλο κοπής ή τη Λαρούς ανοιχτή με το εξώφυλλο (για να δείτε τι τραβάω κάθε χρόνο για να μεταφέρω αυτήν την πίτα) πάνω στο ταψί και γυρίζετε προσεκτικά ανάποδα χτυπώντας λίγο τον πάτο του ταψιού (άστε κάτω το σφυρί δε χρειάζεται!) Αφήνετε κι άλλο να κρυώσει (τελικά πλάκα- πλάκα το τελειώνετε το βιβλίο….) και όταν κρυώσει εντελώς, κοσκινίζετε από πάνω μπόλικη ζάχαρη άχνη. Την πιέζετε ελαφρά με ένα κομμάτι λαδόκολλα (εδώ δε χρειάζεται άλλος τόμος της Λαρούς) για να γίνει λεία και επίπεδη και γαρνίρετε γράφοντας απάνω ότι θέλετε με κουβερτούρα που την έχετε λιώσει σε μπεν μαρί. (Μην ψάχνετε για πληκτρολόγιο αυτό πρέπει όντως να το γράψετε μόνοι μας και μάλιστα να το ζωγραφίσετε σχεδόν).Ο κλασσικός τρόπος (αν δεν έχετε αγοράσει και όλα τα εξαρτήματα μαζί με τη σειρά της κυρίας Βέφας) είναι να φτιάξετε ένα χωνί από λαδόκολλα, να κόψετε λίγο τη μύτη του (ναι-ναι για να κυλάει η σοκολάτα, έχετε μέλλον τελικά στη ζαχαροπλαστική!) και να το χρησιμοποιήσετε σαν μολύβι που στάζει λίγο παραπάνω (Όχι δεν έχει γόμα στο πάνω μέρος!) Μετά φέρτε την πίτα στο πρώτο meet-up και ελπίζω να κερδίσω εγώ το φλουρί. Αν είστε techno freaks (που είστε) και θέλετε να διακοσμήσετε την πίτα με διαφάνεια του ballycumber που τυπώσατε για ευκολία, μην ξεχάσετε να την αφαιρέσετε πριν την κόψετε. Απελευθερώστε τα κομμάτια και να είστε σίγουροι ότι θα γίνουν όλα catch! Ανάμνηση: Πως και γιατί έγινα bookcrosser. Όταν έμαθα πρώτη φορά για το bookcrossing ήμουν ήδη ένας επιτυχημένος σύζυγος (λέμε τώρα!), πατέρας (ξαναλέμε τώρα!), δικηγόρος (και λέω, λέω, λέω …. ) και συγγραφέας (μίλησε κανείς;). Κι επειδή το ψώνιο του κάθε συγγραφέα (για το συγγραφέας δε λέω αλλά για το ψώνιο δε σηκώνω κουβέντα) είναι να διαβαστεί το βιβλίο του από όλον τον κόσμο (και φυσικά να κερδίσει με αυτό κατευθείαν το νόμπελ λογοτεχνίας), ενθουσιάστηκα με την ιδέα ότι το βιβλίο μου θα πετούσε από χέρι σε χέρι, θα διαβαζότανε από χιλιάδες αναγνώστες, οι οποίοι ενθουσιασμένοι θα έγραφαν διθυράμβους στο journal entry του βιβλίου. Το απελευθέρωσα λοιπόν πρώτο-πρώτο και……… ακόμα περιμένω να μάθω νέα του. Κατάλαβα όμως πολλά. Πρώτον ότι ο ενθουσιασμός που με είχε καταλάβει ήταν για to release και το πιθανό catch του βιβλίου ασχέτως με το ποιο βιβλίο ήταν αυτό. Δεύτερον ότι οι bookcrossers περνάνε καλά γιατί κάνουν πράξη το μυστικό της καλής ζωής: να μοιράζεσαι!. Βιβλία, ιδέες, συναισθήματα, χρόνο και χώρο στο διαδίκτυο, χρόνο και χώρο στη ζωή των άλλων bookcrossers. Τρίτον ότι δε με ένοιαζε πια η γνώμη τους για το βιβλίο μου, γιατί τα βιβλία είναι πάντα καλά! Αν δεν είναι καλά όταν τα διαβάζεις, μπορεί να είναι καλά για να στηρίξεις ένα αγαπημένο σου αντικείμενο, να σταθεροποιήσεις το ρημάδι το τραπεζάκι που κουνιέται συνέχεια, ή απλώς για να τα απελευθερώσεις μαζί με την ενέργειά σου και να ενωθούν με την ενέργεια των άλλων ανθρώπων. Και διαπίστωσα ότι δεν είναι τελικά about crossing αλλά about sharing! Γι’ αυτό με αφορά… Καλή χρονιά bookcrossers! Ο γρίφος μου Αφού τ’ αποφασίσαμε, γλυκοβιβλίο ν’ αρχίσει, Αυτόν τον πρώτο γρίφο μου να δω ποιος θα τον λύσει. Τίτλο βιβλίου ψάχνουμε, μαζί και συγγραφέα Και τρία ακόμα έργα του για πιο καλή παρέα Πέντε είναι οι λέξεις μας μαζί , οι δύο είναι άρθρα Και όλοι το διαβάσαμε απ’ τα πολύ μικράτα Δεύτερη λέξη ψάχνετε «ζωή» να δείχνει ποία Που ‘γραψε κάποτε ο Ορχάν στην κοντινή Τουρκία. Η τρίτη μας δείχνει πολλά μα απ’ όλα μόνο ένα Της Ευγενίας το γραφτό εφτά απ’ το κανένα… Η τελευταία έφτασε για να υποκλιθούμε, Με Στέφανο σ’ άλλη λαλιά, σα θρίλερ θα το ζούμε. Ακόμα δεν το βρήκατε συνάδελφοι bookcrossers; Απάντηση στο mail μου προτού λαλήσουν κότες…. |
|
|
|
|
Released 3 yrs ago (1/22/2009 UTC) at Kallithea, Attica Greece CONTROLLED RELEASE NOTES:
|
|
|
|
|
(Στη φωτο είναι η anemily που τρώει τα αυτιά του λαγού της, από το κακό της που δεν μπορεί ακόμα να φάει το γλυκό που θα φτιάξω) |
|
|
|
|
Κάντε κλικ στη φωτογραφία για να δείτε καλύτερα. (Για την ιστορία, το κέϊκ της φωτογραφίας πήγε o anemos στο meetup Ιανουαρίου στην Αθήνα στο bar4 και οι bookcrossers που ήταν εκεί νωρίς το γεύτηκαν) ΥΛΙΚΑ (για 12 κομμάτια) 150 γρ. βούτυρο ή βιτάμ (που θα έχει μαλακώσει εκτός ψυγείου) 175 γρ. καστανή ζάχαρη ( ή λευκή αν δεν έχετε) 3 αυγά 200 γρ. φαρίνα (το αλεύρι που φουσκώνει μόνο του) 3 κουταλάκια γλυκού μπέϊκιν πάουντερ 1 κουταλάκι του γλυκού κανέλλα 4 κουταλιές σούπας γάλα 4 γεμάτες, φουσκωτές και τσουπωτές κουταλιές σούπας nutella (δεν κάνουμε διαφήμιση αλλά είναι η μάρκα μας) 50 γρ. φουντούκια κομμένα χοντρά (προσοχή μη γίνουν σκόνη στο μηχάνημα) ΕΚΤΕΛΕΣΗ (παίρνει 1 ½ ώρα) 1) Προθερμαίνεις το φούρνο στους 180 και αλείφεις με βιτάμ (λίγο) μια φόρμα για κέικ με διάμετρο 20 εκ. 2) Ρίχνεις όλα τα υλικά εκτός από τη nutella και τα φουντούκια σε μπωλ και τα χτυπάς στο μίξερ ή με χτυπητήρι μέχρι να γίνουν ένα αφράτο μείγμα (πάντα μου άρεσε αυτή η φράση). 3) Απλώνεις τα ¾ του μείγματος (ή και παραπάνω) στη φόρμα και ισιώνεις την επιφάνεια με μια σπάτουλα ή κουτάλι. Τότε (αυτό το σημείο είναι το αγαπημένο μου) ρίχνεις απαλά τη nutella με το κουτάλι σε τέσσερα σημεία, διάσπαρτα. Απλώνεις πολύ προσεκτικά τις κουταλιές για να μη βυθιστούν. Την έχω πατήσει πολλές φορές η nutella να μένει και να ψήνεται στον πάτο ή την επιφάνεια. Θέλει λοιπόν λίγη προσοχή εδώ. 4) Απλώνεις με προσοχή από πάνω το υπόλοιπο μείγμα της ζύμης. 5) Σκορπίζεις από πάνω τα φουντούκια. 6) Ψήνεις το κέικ για 1 ώρα – 1 ώρα και 10΄, μέχρι που να το δεις φουσκωμένο και χρυσοψημένο, να είναι σκληρό όταν το αγγίζεις και η επιφάνεια να επανέρχεται όταν την πιέζεις απαλά. Προσοχή: Αν αρχίσει να «παίρνει» πολύ γρήγορα από πάνω, κάλυψέ το με αλουμινόχαρτο. 7) Αφήνεις το κέικ να κρυώσει μέσα στη φόρμα για 10 λεπτά, μετά το βγάζεις, το κόβεις κομμάτια και το τρως με τους φίλους σου επί τόπου, πριν κρυώσει τελείως! (όχι πως δεν διατηρείται βέβαια περισσότερο). ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ Όταν ακόμα ο anemos έμενε στη Θεσσαλονίκη και εγώ στην Αθήνα, και το πήγαινε – έλα με τα τρένα μας είχε κάνεις τους καλούς πελάτες του ΟΣΕ, ήρθε στα χέρια μου ένα βιβλίο - bookring (δείτε εδώ) με συνταγές για γλυκά, το 101 CAKES AND BAKES από τη σειρά BBC GOOD FOOD. Λοιπόν, επειδή 1ον: ο έρωτας περνάει από το στομάχι και 2ον: επειδή ήξερα την αδυναμία του anemos για τη νουτέλλα, έφτιαξα το κέικ, το έβαλα σε αλουμινόχαρτο και ταπεράκι και στο σακίδιο και το πήρα μαζί μου στη Θεσσαλονίκη (αφού έφαγα 2-3 κομμάτια για να το δοκιμάσω πρώτα…) Φυσικά ενθουσιάστηκε από το αριστούργημα και στο επόμενο ταξίδι του στην Αθήνα μου έκανε δώρο το βιβλιαράκι. Από τότε κάθε φορά που συναντιόμαστε φτιάχναμε και από ένα κέικ (όλα είναι εξαιρετικά) μέχρι που τελικά ήρθε ο anemos στην Αθήνα*. Το κέικ αυτό το αποφεύγουμε γιατί παχαίνει αλλά γι’ αυτό είναι οι φίλοι bookcrossers, να τους κερνάμε! *Όπως καταλάβατε, για τα γλυκά μετακόμισε τελικά :-). |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
για 2 κιλά γλυκιά μυζήθρα(=αυτό το τυρί που στην Αθήνα λέτε ανθότυρο και το τρώτε για δίαιτα): 1ο ΣΤΑΔΙΟ: 1,5 νεροπότηρο ελαιόλαδο 3 φλιτζανάκια μικρά νερό ξέχειλα 3 φλιτζανάκια μικρά ρακί ξέχειλα 1 μπέικιν πάουντερ 2 κρόκους αυγών 1 κιλό αλεύρι Μύλοι Αγίου Γεωργίου Νούμερο 2 Με αυτά τα υλικά φτιάχνουμε τη ζύμη και την αφήνουμε να ξεκουραστεί. 2ο ΣΤΑΔΙΟ Έχω αγοράσει τη μυζήθρα από την προηγούμενη και τη βάζω σε μια πετσέτα για να τραβήξει τα υγρά. (ΠΡΟΣΟΧΗ! Η μυζήθρα πρέπει να είναι λίγο παχιά από κρητικό μαγαζί και όχι αυτός ο ανθότυρος που τρώτε για δίαιτα. Αν δεν βρείτε παχούτσικη προσθέστε βούτυρο) Την αλέθω και προσθέτω 1 κιλό ζάχαρη. και ανακατεύω. Προσθέτω 3 αυγά και τα 2 ασπράδια από την προηγούμενη διαδικασία και μια κοφτή κουταλιά αλεύρι. Προσθέτω ¼ του κουταλιού του γλυκού κανέλα. Ανακατεύω καλά. 3ο ΣΤΑΔΙΟ. Ανοίγω τη ζύμη σε φύλλο πολύ λεπτό πάχους όσο το πάχος του πακέτου τσιγάρων και κόβω στρογγυλά κομμάτια όσο τα πιο μεγάλα φλιτζάνια …και μικρότερα από Σιντί! Πώςςς;;;; Εφαρμόζω με τα χείλη κάτω ένα φαρδύ γυάλινο μπολάκι που βάζουμε παγωτό και περιστρέφοντάς το, κόβω. Παίρνω το κομμένο κομμάτι φύλλο πάνω σε λαδόκολλα στο χέρι μου και βάζω μέσα μια γεμάτη κουταλιά γέμιση μυζήθρας, την απλώνω και αφήνω περιθώριο 2 πόντους γύρω γύρω. Ανασηκώνω το φύλλο με τσιμπήματα. Τα βάζω σε ταψί και τα περνάω με πινέλο με χτυπημένο αυγό και μετά κανέλα από πάνω. Ψήνω στους 250 βαθμούς στη μέση του φούρνου.Όταν τα βγάζω από το φούρνο ρίχνω πάνω τους φρέσκα νερατζόφυλλα ψιλοκομμένα και προσθέτουν άρωμα.Καλοφράζεται. ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ Οι γυναίκες της οικογένειας μαζεύονταν και τα φτιάχνανε κάθε Μεγάλη Τρίτη και Μ. Τετάρτη στην Ιεράπετρα. Ακόμη το κάνουνε.Φανταστείτε τα παιδιά να νηστεύουν και να περιμένουν το βράδυ του Μ.Σαββάτου για να τα δοκιμάσουν.Το σπίτι να ευωδιάζει μέρες ολόκληρες. Αυτό το γλυκό μου θυμίζει Κρήτη και Πάσχα στην Ιεράπετρα. Αυτά είναι τα καλύτερα καλιτσούνια που υπάρχουν και όχι αυτές οι αηδίες που κυκλοφορούν στα μαγαζιά της Κρήτης και της Αθήνας. Είμαι απόλυτος σε αυτό! Μπορείτε να τα βρείτε στα ζαχαροπλαστεία μόνο της Ιεράπετρας. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Released 3 yrs ago (3/28/2009 UTC) at Athens, Attica Greece CONTROLLED RELEASE NOTES:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Ένα εύκολο και δροσερό γλυκό, που δεν χρειάζεται ψήσιμο. Τα εργαλεία που χρειάζονται είναι ένα μίξερ, τρία μπολ, και μία ή δύο φόρμες για ζελέ/κρέμα. Χρόνος παρασκευής μισή ώρα, σύν τουλάχιστον 1 ωρα στο ψυγείο για να δέσει το μους (ιδανικό να το αφήστε ένα βράδυ στο ψυγείο). -- 750 έως 900 γραμμάρια φρέσκες φράουλες 250 γραμμάρια έτοιμη σαντιγύ από το ζαχαροπλαστείο [ή φτιάχνετε την δικιά σας με 200 γραμμάρια κρέμα γάλακτος - με τουλάχιστον 32% λίπαρά - και 50 γραμμάρια (1/2 κούπα) άχνη ζάχαρη] 1 πακέτο (200 γραμμάρια) μπισκότα σαβαγιάρ (savoiardi) 1 φακελάκι (100 γραμμάρια) ζελέ φράουλας σε σκόνη 1 κούπα (250 millilitre) βραστό νερό 1. Πλένουμε τις φράουλες βάζοντας τες σε ένα μεγάλο μπολ ή μία λεκάνιτσα με δροσερό νερό, τις στραγγίζουμε και αφαιρούμε τα κοτσάνια. Βάζουμε τις φράουλες σε στρωμένη πετσέτα να στεγνώσουν καλά. Τις κόβουμε σε φέτες. 2. Βράζουμε το νερό και μετράμε 1 κούπα σε ένα γυάλινο μπολ. Ρίχνουμε την σκόνη ζελέ και ανακατεύουμε με μεταλλικό κουτάλι μέχρι να λείωσει το ζελέ. Εάν υπάρχουν ακόμα κόκκοι ζελέ που δεν έχουν λείωσει, βάζουμε το μπόλ μέσα σε ένα μεγαλύτερο μπολ με βραστό νερό ενδιάμεσα, ώστε το ζεστό νερό ανάμεσα από τα δύο μπολ να βοηθήσουν να λείωσει το ζελέ μέσα στο μικρό μπολ με την 1 κούπα νερό. Δέν προσθέτουμε επιπλέον νερό στο ζελέ. 3. 'Οταν λείωσει καλά η σκόνη ζελέ, βάζουμε το μπόλ στο ψυγείο για να αρχίσει να πήζει το μείγμα. 4. Εν τω μεταξύ, σε άλλο μπόλ χτυπάμε την κρέμα γάλακτος με την άχνη ζάχαρη για να γίνει σαντιγύ. 5. Κόβουμε το κάθε μπισκότο σαβαγιάρ σε 4 κομμάτια. 6. 'Οταν το ζελέ αρχίσει να πήζει, αλλά είναι ακόμα ρευστό - δηλαδή η υφή του να είναι ελάχιστα πιό πηχτή από ασπράδι αυγού - το βγάζουμε από το ψυγείο και το χτυπάμε με το μίξερ. 7. Σε ένα μεγάλο μπόλ, χρησιμοποιώντας σπάτουλα ή κουτάλα, ανακατεύουμε το ζελέ με την σαντιγύ, και όταν ανακατευτεί ομοιόμορφα, προσθέτουμε τις φράουλες. 8. Παίρνουμε δύο φόρμες για ζελέ/κρέμα (η κάθε μία χωρητικότητας τουλάχιστον 750 millilitre ) ή μία μεγάλη φόρμα (χωρητικότητας τουλάχιστον 1 1/2 λίτρου), και τις βρέχουμε εσωτερικά, μετά τις στραγγίζουμε - αλλά δεν τις σκουπίζουμε - ώστε να μείνει ίχνος νερού στο εσωτερικό. 9. Βάζουμε μία στρώση σαντιγύ-φράουλας, μετά μία στρώση κομμάτια μπισκότα σαβαγιάρ. Πιέζουμε καλά για να μήν υπάρχουν κενά αέρος. Ρίχνουμε το υπόλοιπο μείγμα φράουλας-σαντιγύ και τελειώνουμε με στρώση σαβαγιάρ. 10. Σκεπάζουμε τίς φόρμες με αλουμινόχαρτο και τις βάζουμε στο ψυγείο για να δέσει το μούς. Σε μία ώρα κανονικά είναι έτοιμο το μούς, αλλά όσο περάσει η ώρα, τόσο πιό σφιγτό θα γίνει. 11. Όταν είναι ώρα να σερβίρουμε, ξεφορμάρουμε το μούς σε ένα πιάτο ή μία πιατέλα. Εάν δεν ξεφορμάρει εύκολα, βάζουμε την φόρμα για λίγα δευτερόλεπτα σε ζεστό νερό.) Γαρνίρουμε με μερικές φέτες φράουλας, ή σπιτικό σιρόπι φράουλας. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Released 2 yrs ago (6/28/2009 UTC) at Athens, Attica Greece CONTROLLED RELEASE NOTES:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Υλικά: 1 κιλό ζάχαρη 1 κιλό(σχεδόν)λάδι 1 λίτρο νερό 200 γρ μέλι 500 γρ σιμιγδάλι χοντρό 500 γρ σιμιγδάλι ψιλό 1 σακουλάκι σουσάμι (όσο πάρει) 1 χούφτα αμύγδαλα ξεφλουδισμένα λίγο γαρύφαλλο τριμμένο λίγη κανέλα τριμμένη Εκτέλεση (μεγάλος κίνδυνος κυριολεξίας) Σε μια κατσαρόλα ρίχνω τη ζάχαρη και το λάδι και βράζω σε μέτρια φωτιά για 10 λεπτά. Ρίχνω το μέλι και ανακατεύω. Αλείφω το ταψί με λάδι και πασπαλίζω με σουσάμι. Προθερμαίνω το φούρνο στους 180 βαθμούς. Χαμηλώνω τη φωτιά και ρίχνω σιγά-σιγά το σιμιγδάλι το ψιλό και το χοντρό. Ανακατεύω συνέχεια 5 με 7 λεπτά. Βάζω μέσα σε μια βαθιά κουτάλα 1 κ.σ σιμιγδάλι ψιλό και βυθίζω σιγά στο μείγμα που βράζει και ανακατεύω για να “φύγει”. Όταν διαλυθεί, είναι έτοιμο. Αδειάζω το μείγμα στο ταψί γρήγορα και το ισιώνω με μια σπάτουλα γρήγορα (αλλιώς δε θα στρώνει ούτε με οδοστρωτήρα). Πασπαλίζω με σουσάμι και κόβω το μείγμα σε ρόμβους. Σε κάθε κομμάτι βάζω ένα αμύγδαλο. Στον προθερμασμένο φούρνο ψήνω για μια ώρα περίπου, μέχρι να δω ότι έχουν ανοίξει οι χαρακιές. Περιμένοντας, τρώω τα αμύγδαλα που περίσσεψαν. Αν το βγάλω στην ώρα του, θα έχει κιτρινοπράσινο χρώμα. Αν το αφήσω λίγο παραπάνω, θα γίνει πιο καφετί. Το ξαναχαρακώνω. Σε ένα μπολ ανακατεύω το γαρύφαλλο, την κανέλα και τη ζάχαρη και πασπαλίζω. Περιμένω να κρυώσει και κλειδώνω τις πόρτες. Αν δεν είναι καλό, φωνάζω τους γείτονες να τους τρατάρω ως ένδειξη καλής θέλησης. Γράφοντας τα παραπάνω, μου ήρθε η ιδέα να βάλω λίγο σαφράν για χρώμα. Όχι ότι δε μου αρέσει κι έτσι, αλλά ο φτασμένος ζαχαροπλάστης δεν επαναπαύεται ποτέ και πάντα πειραματίζεται. Δε βλέπετε όλους αυτούς με τους χρυσούς σκούφους; Πότε θα τους τους δώσω να τους φάνε, δεν ξέρω... Προσωπική ανάμνηση: Αυτό το γλυκό το φτιάχνουν στο χωριό μου με το πρώτο μέλι της σεζόν, και σε πολύ σπέσιαλ περιπτώσεις. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Για περίπου 12 κομμάτια Ζύμη 250 g αλεύρι ½ κουταλάκι αλάτι 2 κουταλιές της σούπας ζάχαρη 125 g μαργαρίνη ή βούτυρο 125 g κρέμα γάλακτος ¼ λεμόνι Γέμιση 150 g άσπρο τυρί χαμηλών λιπαρών όπως το ανθότυρο ή Ricotta (Ziger ή Magerquark στην αυθεντική συνταγή) 4 κουταλίες ζάχαρη ¼ κουταλάκι κανέλλα 100 g θρυμματισμένα αμύγδαλα 3 κουταλίες σταφίδα ½ – 1 κουταλιά χυμός λεμονιού Για την ζύμη Η κρέμα γάλακτος ανακατεύεται με το λεμόνι και στην συνέχεια την αφήνουμε να ξεκουρασθεί για κάποιες ώρες σε μέρος ζεστό (όπως σβηστός φούρνος). Η αλλιώς, αν υπάρχει, μπορεί να χρησιμοποιηθεί έτοιμη ξινή κρέμα γάλακτος. Το αλεύρι, η ζάχαρη και το αλάτι ανακατεύονται σε ένα μπωλ. Κόβουμε το βούτυρο σε κομμάτια και το προσθέτουμε στο μείγμα, όπου το ανακατεύουμε μέχρι η μάζα να ομογενοποιηθεί και να θρυμματίζεται. Προσθέτουμε την ξινή κρέμα γάλακτος και ανακατεύουμε ελαφρώς ώστε να απορροφηθεί από το μείγμα, αλλά χωρίς να ζυμωθεί. Στην συνέχεια η ζύμη σκεπάζεται και αφήνεται να ηρεμήσει για πέριπου μια ώρα. Για την γέμιση ανακατεύονται όλα τα υλικά. Στην συνέχεια η ζύμη ανοίγεται σε μέγεθος περίπου 30 x 40 cm και πάχους 1 ½ mm. Την κόβουμε σε τετράγωνα μήκους 10cm και τοποθετούμε γέμιση στην μέση αυτών. Οι άκρες βρέχονται με λίγο νερό και στην συνέχεια τυλίγονται σε τρίγωνα και πιέζουμε τις άκρες με ένα πιρούνι. Σε ένα τηγάνι ή στην φριτέζα τοποθετείται αρκετό λάδι ώστε να επιπλέουν και θερμένεται (θερμοκρασία περίπου 170 °C). Ρίχνουμε τους λουκουμάδες στο ζεστό λάδι 2 ή 3 την φορά και τηγανίζονται μέχρι να αποκτήσουν χρυσό χρώμα. Τους αφαιρούμε από το λάδι και τους αφήνουμε να στεγνώσουν. Όσο είναι ακόμα ζεστοί πασπαλίζονται με μείγμα ζάχαρης και κανέλλας. Σημειώσεις – Σχόλια Έμαθα πως το γλυκο-βιβλιαράκι θα φθάσει στα χέρια μου όσο ήμουν σε διακοπές στην Ελβετία. Σκέφθηκα λοιπόν τόσο η συνταγή μου όσο και ο «γρίφος» μου να είναι εμπνευσμένα από τις διακοπές μου. Η συνταγή είναι από ένα καντόνι πολύ κοντά στην πόλη που έμενα (καθώς δεν βρήκα κάτι από την ίδια την πόλη που έμενα). Το δοκίμασα μάλιστα την ίδια μέρα που αποφάσισα για την συνταγή αυτή, αν και όχι σπιτικά παρασκευασμένο. Ο δε γρίφος μου ήταν να αναφέρουν οι συμμετέχοντες (εντός και εκτός) συνταγές που δοκίμασαν κατά τις διακοπές τους και τι ήταν χαρακτηριστικό σε περίπτωση που αυτή η συνταγή είναι κοινή και σε άλλες περιοχές. |
|
|
|
|
Released 2 yrs ago (10/25/2009 UTC) at Athens, Attica Greece CONTROLLED RELEASE NOTES:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Μαρέγκα με φράουλες. Το απόλυτο γλυκό της άνοιξης! Για να είναι και οι φράουλες στην εποχή τους. Τι χρειαζόμαστε: Για την μαρέγκα: • 4 ασπράδια • 120 γρ. ζάχαρη • 120 γρ. ζάχαρη άχνη κοσκινισμένη Για την γέμιση: • 250 γρ. κρέμα γάλακτος • ξύσμα λεμονιού Για την sauce: • 400 γρ. φράουλες (προτιμήστε βιολογικές, έχουν περισσότερη γεύση και καθόλου ορμόνες) • 40 γρ. ζάχαρη Πως το κάνουμε: 1. Για να φτιάξω τις μαρέγκες, χτυπάω στην μεσαία ταχύτητα του μίξερ τα ασπράδια με την κρυσταλλική ζάχαρη, και όταν σφίξει η μαρέγκα, τότε ρίχνω την άχνη σιγά-σιγά σαν βροχή και ανακατεύω απαλά. 2. Με ένα κουτάλι σούπας φτιάχνω πάνω σε λαδόκολλα κυκλικά σχήματα διαμέτρου 10 εκατοστών και πάχους 4 εκατοστών περίπου. 3. Αφαιρώ από το κέντρο του κύκλου μερικές κουταλιές και τις τοποθετώ στην περιφέρειά του έτσι ώστε να σχηματιστεί "φωλιά". 4. Ψήνω για 60-90 λεπτά στους 90-100C θερμό αέρα σε προθερμασμένο φούρνο. 5. Φτιάχνω τη γέμιση, χτυπώντας την κρέμα γάλακτος σε σαντιγύ και προσθέτω το ξύσμα ανακατεύοντας με κουτάλι. 6. Τέλος, φτιάχνω τη sauce πολτοποιώντας στο multi τις φράουλες μαζί με την ζάχαρη. 7. Συναρμολογώ το γλυκό μου τοποθετώντας στο κέντρο της κάθε ψημένης μαρέγκας σαντιγύ, στολίζω με κομμένες στην μέση φράουλες και περιχύνω με την sauce. Λίγα μυστικά ακόμα Η συνταγή είναι του Στέλιου Παρλιάρου. Την sauce μπορούμε να την βάλουμε σε κατσαρολάκι να πάρει μία βράση, αλλά δεν θα είναι τόσο δροσιστική η γεύση της. Το γλυκό μπορούμε να το φτιάξουμε σαν τούρτα ψήνοντας μία μόνο μεγάλη μαρέγκα σαν βάση. |
|
|
|
|
Released 2 mos ago (3/25/2012 UTC) at Athens, Attica Greece CONTROLLED RELEASE NOTES:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ΥΛΙΚΑ: 1 μέτριο κοτόπουλο 1 φλιτζάνι του τσαγιού αρακά 1 φλιτζάνι του τσαγιού αμύγδαλα ασπρισμένα 1 μεγάλη κονσέρβα ανανά Μαγιονέζα ½ λεμόνι μεσαίο ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Βράζουμε και ξεκοκαλίζουμε το κοτόπουλο, κόβοντάς το σε μικρά κομμάτια. Ασπρίζουμε και κόβουμε σε χοντρά κομμάτια τα αμύγδαλα. Επίσης στραγγίζουμε τον ανανά και τον κόβουμε κι αυτόν σε κομμάτια (κρατάμε 2 ροδέλες για να γαρνίρουμε τη σαλάτα). Βάζουμε σε μια λεκάνη όλα τα υλικά μαζί και τα ενώνουμε. Μαγιονέζα βάζουμε τόση όση χρειάζεται ώστε να γίνει η σαλάτα αφράτη, όχι σφιχτή. Αφού ενωθούν όλα τα υλικά, τα βάζουμε σε μεγάλο μπολ (σαλατιέρα), τα στρώνουμε, τα καλύπτουμε με μαγιονέζα από πάνω και με τις φέτες του ανανά που έχουμε κρατήσει. |
|
|
|
|
|
|
|
|






















































