corner corner Μουσική στο προσκέφαλό μου

Medium

Μουσική στο προσκέφαλό μου
by Kürşat Başar | Literature & Fiction
Registered by aris1 of Nea Smirni, Attica Greece on Thursday, April 12, 2012
Average 7 star rating by BookCrossing Members 

status (set by blue_dot): to be read


10 journalers for this copy...

Journal Entry 1 by aris1 from Nea Smirni, Attica Greece on Tuesday, June 05, 2012

This book has not been rated.

[ένα από τα βιβλία που δόθηκαν στους BookCrossers του Βόλου, προς ενίσχυση του 7ου Συνεδρίου BookCrossing στην πόλη, μιας μάζωξης βιβλιοαπελευθερωτών από όλη την Ελλάδα, που κατέληξε σε τσιπουροκατάνυξη χωρίς τέλος] 


Journal Entry 2 by panost from Athens, Attica Greece on Tuesday, June 05, 2012

This book has not been rated.

"Αν μου ΄λεγαν να διαλέξω μια οποιαδήποτε στιγμή της ζωής μου και να παραμείνω εκεί ως την αιωνιότητα, θα ήθελα μόνο ένα από δύο πράγματα. Το ένα θα ΄ταν τότε που κάνω κούνια στον κήπο των παιδικών μου χρόνων, στην κούνια που κρέμεται από ένα κλαδί του δέντρου... Το άλλο, η πρώτη μέρα που φιλήθηκα με τον άντρα που αγάπησα περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο στη ζωή μου... Καθένας προσπαθεί να βρει την κοινή γλώσσα της ερωτικής κατάστασης και να γράψει γι΄ αυτήν. Στην ουσία, είναι πάρα πολύ απλό: αν φιλήσεις κάποιον και νιώσεις σαν να πηγαίνεις ψηλά με την κούνια, ε, τότε είσαι ερωτευμένη". Στο "Μουσική στο προσκέφαλό μου" ο Κιουρσάτ Μπασάρ, εμπνευσμένος από ένα πραγματικό γεγονός, αφηγείται την ιστορία ενός μεγάλου απαγορευμένου έρωτα: μια νέα κοπέλα βρίσκει το άλλο μισό της καρδιάς της σ΄ έναν μεγαλύτερο παντρεμένο άντρα κι εκείνος ανακαλύπτει ότι δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτήν. Ο άντρας είναι ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας κι η γυναίκα, που αφηγείται την ιστορία της, η νεαρή σύζυγος ενός λαμπρού Τούρκου διπλωμάτη. Βρισκόμαστε στην ταραγμένη δεκαετία του εξήντα... Μια ερμηνεία της ζωής με άξονα τον έρωτα, τα λόγια που δεν ξεστομίζονται και μένουν κλειδωμένα πίσω από τα χείλη, μέσα από μια μεγαλειώδη αφήγηση από έναν από τους πιο προικισμένους σύγχρονους Τούρκους συγγραφείς.
 


Journal Entry 3 by panost at Athens, Attica Greece on Tuesday, June 05, 2012

This book has not been rated.

Δωρο στην τσαντα του 7ου Συνεδριου Bookcrossing στο Βολο!!!!

RING

tiffany1972
taxidiarikopouli
feltre
elenaiah
mariakall
dreamy24
nebula7
montechristo (Θεσσαλονικη) 


Journal Entry 4 by panost at Athens, Attica Greece on Friday, June 22, 2012

9 out of 10

Από τις πιο ωραίες, άμεσες και ουσιαστικές ιστορίες αγάπης! Η Αλκυόνη Παπαδάκη μιλάει τουρκικά!

SPOILERS

Το βιβλίο είναι τόσο μα τόσο ωραίο, τρυφερό και καλογραμμένο που ό,τι γράψω από δω και κάτω θα ξενίσει οποιονδήποτε δεν το έχει διαβάσει. Οπότε εμπιστευτείτε με και διαβάστε το οπωσδήποτε.

Τι έχουμε εδώ; Μια κατά τα άλλα χιλιογραμμένη και χιλιοειπωμένη ιστορία αγάπης, όπου εκείνη παντρεύεται με δική της απόφαση από συνοικέσιο σε νεαρή ηλικία τον Τουργκούτ, έναν Τούρκο διπλωμάτη και τον ακολουθεί στα ταξίδια του. Όταν γνωρίζει όμως τον υπουργό εξωτερικών της Τουρκίας Φουάτ ερωτεύονται κεραυνοβόλα ο ένας τον άλλον! Είναι και οι δύο παντρεμένοι όμως κι ειδικά ο ένας είναι και γνωστό πρόσωπο της πολιτικής επικαιρότητας. Γνωρίζονται, ερωτεύονται, αγαπιούνται. Τελικά η αφηγήτρια (ποτέ δε μαθαίνουμε το όνομά της) χωρίζει και περιμένει τον αγαπημένο της. Ο Φουάτ κατορθώνει να κάνει κάποιες μικρές αλλαγές στην ιδιωτική και στη δημόσια ζωή του για να ξεκλέβει χρόνο να τον περνάνε μαζί. Ζούμε τη δύσκολη για την Τουρκία δεκαετία του 1950. Ώσπου στο πραξικόπημα του 1960, ένα βήμα πριν ο Φουάτ παραιτηθεί από τη δημόσια ζωή και πάρει διαζύγιο, ένα στρατιωτικό πραξικόπημα ανατρέπει τα πάντα και απαγχονίζει τους υπουργούς της προηγούμενης κυβέρνησης, που κρίθηκε παράνομη! Η αφηγήτρια μας περιγράφει τα γεγονότα, ξαπλωμένη σε ένα άδειο κρεβάτι, με τη μουσική του αγαπημένου τους τραγουδιού στο προσκέφαλό της.

Από τα ωραιότερα ερωτικά μυθιστορήματα, με έναν βαθύ πόνο και μια έντονη αυτογνωσία, με λέξεις κοφτές, ωμές και ρεαλιστικές, μαθαίνουμε για αυτήν την ιστορία αγάπης με αντικειμενικότητα και χωρίς εξάρσεις ή μελό σκηνές που θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να ξεπηδήσουν και να ρίξουν το επίπεδο του βιβλίου σε αυτό ενός άρλεκιν. Τι το σώζει από το να κυκλοφορήσει σε σχήμα τσέπης στα περίπτερα; Νομίζω η γραφή, τα κοσμητικά επίθετα, τα συναισθήματα της κοπέλας που είναι αληθινά και στέρεα δομημένα, ο εσωτερικός της κόσμος που παρουσιάζεται με πραγματικά ερωτήματα, αγωνίες και ελπίδες, αληθινά αισθήματα, οι συνεχείς ανατροπές στη σχέση της (δεν περίμενα ποτέ ότι όντως θα ζήταγε διαζύγιο, δεν περίμενα ποτέ ότι ο Φουάτ θα έφτιαχνε σπιτικό μαζί της έστω και για τα Σαββατοκύριακα, δεν περίμενα ποτέ ότι η γυναίκα του θα την επισκεπτόταν στο σπίτι της (τους) απλά για να δει πού ζει ο άντρας της και να φύγει χωρίς σκηνές και φασαρία). Και φυσικά λείπουν οι σαχλές και ανάλατες ερωτικές σκηνές (παραδόξως!). Μόνο η πρώτη τους φορά δίνεται με ρομαντικά χρώματα και σαχλαμαρίσματα αλλά κι αυτό σύντομα, σχεδόν περιληπτικά.

Επίσης το βιβλίο είναι γεμάτο με εικόνες μιας Πόλης που αλλάζει και μιας χώρας που αναζητά την ταυτότητά της σε δύσκολες πολιτικές συνθήκες, με αποκορύφωση το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1960. Η πρωταγωνίστρια μας μεταφέρει τα πάντα χωρίς να γίνεται φλύαρη και κουραστική: πώς μεγάλωσε, πώς ένιωσε όταν είδε τον σύζυγό της, πώς ένιωσε όταν είδε τον εραστή της, πώς ένιωθε μέσα στον γάμο της πριν και αφού ανατράπηκαν τα πάντα, ποιες οι σχέσεις της με τους γονείς της, τον αδερφό της, την καλύτερή της φίλη, πώς περνούσε τον χρόνο της ως σύζυγος διπλωμάτη σε Αμερική και Λονδίνο, πριν επιστρέψει στην Πόλη, στο σπίτι της γιαγιάς της. Βλέπουμε τον κουλουρά το πρωί, τα ταξί στους δρόμους, το καραβάκι που μεταφέρει στα Πριγκηπόννησα τον κόσμο, την ανατολή στον Βόσπορο, την καθημερινότητα των απλών ανθρώπων. Μόνη μου ένσταση είναι το γεγονός ότι η πρωταγωνίστρια δεν δουλεύει, τι στο καλό δέχτηκε η μάνα της να την πληρώνει και να την ταΐζει; ειδικά μετά το διαζύγιο; και δέχτηκε κάνα δυο χρόνια την όρη της να γυρίζει άεργη από δω κι από κει; τελικά έχουμε πολλά κοινά σα χώρες).

Όλα καλογραμμένα, άριστα δοσμένα, χωρίς υπερβολές και φανφάρες, όλα τα γεγονότα άρρηκτα δεμένα με τη ροή της αφήγησης, τίποτα περιττό, τίποτα ανούσιο και να σκεφτείτε ότι το έγραψε άντρας! Μπράβο του, χίλια μπράβο του. Ευτυχώς τις τελευταίες σελίδες τις διάβασα στο σπίτι μου κι όχι στο λεωφορείο, αλλιώς πάλι θα έχανα καμία στάση ή θα με κοίταζε παράξενα ο κόσμος. Το ένιωθα ότι η ιστορία αυτή δεν θα είχε αίσιο τέλος αλλά δεν περίμενα ότι ο Φουάτ θα ήταν το θύμα μιας στρατιωτικής παράνοιας κι ότι ο έρωτας αυτός θα τέλειωνε τόσο σύντομα (καλά, πέρασαν τρία χρόνια αλλά μπροστά στα όνειρα και στα σχέδια που κάνανε, δεν ήταν τίποτα) και τόσο άδικα.

Το βιβλίο ξεκινάει με μια από τις ωραιότερες εισαγωγές που έχω διαβάσει (απολαύστε αποσπάσματα ακολούθως) (κοφτές φράσεις, καίριες, μικρές παράγραφοι, καλοδουλεμένοι διάλογοι, σωστή έκφραση, ευτυχώς καλή μετάφραση):

"Παράξενη που είναι η μνήμη του ανθρώπου! Οι εικόνες θαρρείς ξαφνικά και ζωντανεύουν, τα χρώματα ξεχωρίζουν κι είναι σαν να βρίσκεσαι μέσα σε μια χαλασμένη μηχανή του χρόνου που σε τινάζει από δω κι από κει σε άλλες εποχές. Οι χρόνοι και οι εικόνες μπερδεύονται μεταξύ τους. Αδυνατείς να ξεχωρίσεις σε ποια μνήμη αντιστοιχεί, ας πούμε, μια μυρωδιά. Κι ίσως μόνο από αυτόματη αντίδραση να ξέρεις τι από όλα σου είναι πολύτιμο-καθώς τα πάντα εκσφενδονίζονται μέσα στην περίπλοκη τάξη της μνήμης σου, καθώς οι εικόνες διαδέχονται η μία την άλλη σαν να περνάνε με ταχύτητα από το παράθυρο ενός τρένου, κάποια από αυτές για μια απειροελάχιστη στιγμή λαμπυρίζει και τότε θα ήθελες όσο τίποτε άλλο στον κόσμο να επιστρέψεις στη στιγμή, στην εικόνα, στην αίσθηση εκείνη που ούτε καν είχες αντιληφθεί ενόσω τη ζούσες" (σελ. 9).

"Λένε ότι είναι ωραίο να θυμάσαι. Δεν είναι, όχι. Οι μνήμες μας κάνουν να χαμογελάμε για μια στιγμή και μετά, εκεί που πας να απλώσεις το χέρι να τις πιάσεις, σβήνουν και χάνονται κι όσο κι αν προσπαθήσουμε δεν αφήνουν μέσα μας παρά μόνο έναν σουβλερό πόνο" (σελ. 10).

"Είναι κουραστικό να θυμάσαι. Αλλά έτσι και το πετύχετε, αν δεν ξεχάσετε τίποτα, αν έχετε πάντα μαζί σας αυτούς που χάσατε, τις εικόνες, τις λεπτομέρειες, τα πρόσωπα, τις μυρωδιές, τις φωνές, τότε δε χρειάζεται να τα θυμάστε γιατί αυτά θα είναι πάντα μαζί σας. Και δε θα αποτελούν μιαν ανάμνηση, ούτε ξεθωριασμένα και παλιωμένα κομμάτια της ζωής σας που χάθηκε, ούτε θαμπές εικόνες σε φωτογραφίες που είναι αδύνατον να τις ξαναζήσεις ή να τις αλλάξεις, αλλά θα είναι η ίδια η ζωή που προχωράει μαζί σας σαν ένα παντοτινό παρόν. Μερικά πράγματα δεν ξεχνιούνται. Είναι όπως κάποιος που σας λείπει ακόμη κι όταν είναι δίπλα σας, που τον θυμάστε ακόμη και τότε..." (σελ. 13).

"Γιατί ποιος από μας άραγε είναι σε θέση να αντιληφθεί ότι μια αναπάντεχη σύμπτωση, που μας συμβαίνει κάποια των ημερών, είναι εκείνο το μαγικό σημαδάκι που φανερώνεται στη μικρή ηρωίδα μας και ξεκινάει την όλη περιπέτεια;" (σελ. 15).

"Και στ' αλήθεια τι άλλο μπορεί να είναι κάποιες συμπτώσεις παρά ένα πεπρωμένο, ένα αναπάντεχο δώρο που μας κάνει η ζωή; Δε θα μάθουμε και δε θα καταλάβουμε ποτέ γιατί τάχα να είναι αυτό το γραφτό μας, γιατί, ενώ θα μπορούσε να μας οδηγήσει σε κάτι τελείως διαφορετικό, ξαφνικά, με μια μικρή λεπτομέρεια που δεν την προσέχουμε καν, με μιαν απροσδόκτη έκπληξη, μ' ένα μικρό παιχνίδι της μοίρας, μας ρίχνει κάπου που δεν περιμέναμε καθόλου...Πως κάτι που κρατάει μερικά δευτερόλεπτα μπορεί να καθορίσει μιαν ολόκληρη ζωή. Τι αλλόκοτο παιχνίδι! Ο καθένας είναι υποχρεωμένος να το ξαναμάθει κάθε φορά από την αρχή, να ξανακάνει τα ίδια λάθη, να αυτοπροστατευτεί. Κανείς δεν μπορεί να πει ότι γνωρίζει πραγματικά αυτό το παιχνίδι κι ούτε να πει πώς θα το παίξει κάποιος άλλος. Ούτε σας δίνεται η ευκαιρία να καθίσετε σε μιαν άκρη και να παρακολουθείτε απλώς, ακόμη και σαν θεατής είστε μέσα στο παιχνίδι, δεν έχετε καμιάν άλλη επιλογή από το να αποτελείτε κάποιο κομμάτι του. Μήπως όμως θα μπορούσατε να σταθείτε τουλάχιστον σ' ένα σημείο και να αλλάξετε τον ρόλο που παίζετε;...Είμαστε αναγκασμένοι να ξεκινήσουμε χωρίς να ξέρουμε τίποτα και να μάθουμε όλους τους κανόνες μόνοι μας. Αν σκεφτόαμσταν ότι κάθε βήμα που κάνουμεμπορεί να είναι καθοριστικό για το απώτερο μέλλον, για τα χρόνια που θα 'ρθουν, δε θα μπορούσαμε να ζήσουμε. Μα δεν είανι άδικο; Να είστε υποχρεωμένοι να μεπίτε και μάλιστα χωρίς δεύτερη ευιακιρία, σ' ένα παιχνίδι όπου δεν μπορείτε να ορίσετε καν σε ποιους επιτρέπεται να πάρουν μέρος" (σελ. 17-18).

Και η ιστορία ξεκινά!

"Αν μου 'λεγαν να διαλέξω μια οποιαδήποτε στιγμή της ζωής μου και να παραμείνω εκεί ως την αιωνιότητα, θα ήθελα μόνο ένα από τα δύο πράγματα. Το ένα θα 'ταν τότε που κάνω κούνια στον κήπο των παιδικών μου χρόνων, στην κούνια που κρέμεται από ένα κλαδί του δέντρου... Το άλλο, η πρώτη μέρα που φιλήθηκα με τον άντρα που αγάπησα περισότερο από οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο στη ζωή μου" (σελ. 24).

"Όπως καταλαβαίνετε, το μυαλό μου είναι σκόρπιο, γι' αυτό και δεν μπορώ να σας τα διηγηθώ χωρίς να σας μπερδέψω...Είμαι σαστισμένη σαν το μικρό παιδί που βρέθηκε στη σοφίτα ενός στοιχειωμένου σπιτιού, η οποία είναι ξέχειλη από παλιά πράγματα, και θέλω να πιάσω ό,τι πέσει στο μάτι μου, να το ψαχουλέψω, να το κοιτάξω από μέσα, αλλά εκεί που παίζω με ένα πράγμα, το μάτι μου καρφώνεται σε κάτι άλλο..." (σελ. 25).

"Σ' αυτόν τον κόσμο δεν υπάρχει τίποτε σταθερό, κι ας το νομίζουμε έτσι-εκσφενδονιζόμαστε όλοι στην πανίσχυρη στρόφιγγα της ζωής, ώσπου μία των ημερών, πριν καλά καλά το αντιληφθούμε, θα μας πετάξει έξω. Αυτά σκεφτόμουν και παραιτήθηκα" (σελ. 57).

"Τούτα τα παιδιά με τα γελαστά πρόσωπα που στέκονταν μέσα στις φωτογραφίες σαν μέγας ήρωας το καθένα, με μετάλλια σε σχήμα μοβ καρδιάς που κρέμονταν πάνω από τις κορνίζες, κάποια μέρα είχαν αποχαιρετήσει τη μάνα και τον πατέρα τους, τα νιάτα τους που κυλούσαν κανονικά, ίσως το κορίτσι τους, την αρραβωνιαστικιά, τη σχολή τους, τις απλές συνήθειες της ζωής κι είχαν πάει σε μιαν άγνωστη χώρα για να πεθάνουν από τη σφαίρα κάποιου άλλου παιδιού που ούτε καν γνώριζαν αλλά που ακριβώς το ίδιο όπως κι αυτά είχε αφήσει στα μισά τη ζωή του, κάποια στιγμή αναπάντεχα, για να πάει να πολεμήσει. Τόσο μακριά από τον τόπο τους..." (σελ. 61).

"Για καιρό ατέλειωτο παλεύουμε όλοι με κείνον τον συρφετό που υπάρχει μέσα μας, εκείνο το άμορφο ζυμάρι, πασχίζοντας να φτιάξουμε από αυτό ένα σχήμα, ένα τέλειο σχέδιο, ένα σύνολο που θα αρέσει στους άλλους και θα το επικροτήσουν. Είναι σαν ένας εμφύλιος που δεν τελειώνει ποτέ. Σκοτώνουμε κι αφανίζουμε τα κομμάτια μας, τα αιχμαλωτίζουμε, τα στριμώχνουμε, τα αλλάζουμε και τελικά δημιουργούμε κάτι που το θεωρούμε ενιαίο σύνολο, έτσι περνάει η ζωή μας" (σελ. 104).

"Έτσι είναι, οι λέξεις έχουν δύναμη. Και πιστέψτε με, αν υπάρχει ένας δρόμος που οδηγεί στην καρδιά των γυναικών, αυτός περνάει μέσα από τις λέξεις. Ή μάλλον, είναι στρωμένος από λέξεις. Τίποτε άλλο δεν μπορεί να κλέψει το μυαλό μιας γυναίκας όσο μια σωστή σειρά λέξεων" (σελ. 133).

"Όταν βλέπω αυτά τα ετοιμόρροπα ξύλινα σπίτια που ακουμπούν το ένα στο άλλο σαν παλιές γειτόνισσες που βάζουν το κεφάλι τους η μια στον ώμο της άλλης, στο όνομα της καλής γειτονίας και μόνο με αυτόν τον τρόπο καταφέρνουν μετά από χρόνια να στέκονται ακόμα όρθια, τότε καταλαβαίνω ότι έχω έρθει στη χώρα μου" (σελ. 176).

"Τις πιο πολλές φορές αγαπάμε όποιους κάνουν αυτό που θέλουμε, όποιους φέρονται με τρόπο που μας ταιριάζει. Κοντά τους νιώθουμε ασφαλείς. Στην ουσία είναι εύκολο ν' αγαπάμε αυτούς που μας πάνε. Το δύσκολο είναι να μπορούμε ν' αγαπάμε αυτούς που δε μας μοιάζουν και που δεν κάνουν αυτό που θέλουμε. Είναι δύσκολο να μπορείς ν' αγαπάς κάποιον απλά και μόνο επεδή υπάρχει, επειδή είναι ο εαυτός του, όχι να τον αγαπάς επειδή σε κάνει ευτυχισμένη" (σελ. 224).

"Λένε ότι ο άνθρωπος μπορεί να ορίσει τη ζωή του, ότι κρατά τη μοίρα του στα χέρια του. Μην τυχόν και το πιστέψετε. Η ζωή βρίσκεται στα χέρια μιας μοίρας που διαγράφεται από συμπτώσεις που δε θα τις μάθουμε ποτέ" (σελ. 234).

"Πρώτη φορά μετά από χρόνια καταφέρνω να τα βάλω όλα αυτά στη θέση τους με τόση διαύγεια. Είναι σαν να κάνω μια μεγάλη φασίνα στο σπίτι. Πράγματα που θα πεταχτούν, άλλα που θα ξεχωριστούν για να δοθούν, κι άλλα που ήταν κάπου ξεχασμένα αλλά τώρα που τα είδατε ξανά καταλαβαίνετε πόσο σας είχαν λείψει, άντε, ας τους κάνουμε ένα ξεσκόνισμα και να τα βάλουμε πάλι σε μια περίοπτη γωνιά" (σελ. 332).


Εδώ το τραγούδι που ακούνε ο Φουάτ και η κοπέλα του (εκείνη μικρότερή του αρκετά χρόνια) για έναν πενηντάρη δάσκαλο που γνώρισε μια 18χρονη κοπέλα και αναρωτιόταν πού ήταν κρυμμένη τόσο καιρό: http://www.youtube.com/watch?v=SfHpRnILTDg (Σας συνάντησα μια βραδιά της άνοιξης / πετούσατε εδώ κι εκεί χαρούμενη / σας κοίταξα βαθιά στα μάτια / και χαμηλώσατε το βλέμμα, γιατί; / Ένας πόθος παλιός που ξύπνησε μέσα μου / είπε αυτό έψαχνες από χρόνια / μα τώρα σκύβω το κεφάλι και σας ρωτώ / πού ήσαστε ως τώρα;)

 


Journal Entry 5 by TIFFANY1972 at Athens, Attica Greece on Sunday, June 24, 2012

This book has not been rated.

Μου το έδωσε ο panost στη μηνιαία μας συνάντηση.
Εκφράστηκε γι' αυτό το βιβλίο με διθυραμβικά λόγια.
Θα το διαβάσω πολύ σύντομα & θα επανέλθω με σχόλια.

Ευχαριστώ πολύ για το νέο (άτυπο) δαχτυλίδι από τη γείτονα χώρα :-Ρ 


Journal Entry 6 by TIFFANY1972 at Athens, Attica Greece on Sunday, July 15, 2012

9 out of 10

Καλέ, τι ωραίο & τρυφερό βιβλίο!!!
Δε μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου!!!
Το τελείωσα μέσα σε 3 μέρες - διαβάζεται και σε μια μέρα, αλλά το άφηνα κυρίως για να πάω για χορό (σιγά μη και δεν πήγαινα για λάτιν, χιχιχι...)

Μου άρεσε πάρα πολύ και ο τρόπος γραφής του συγγραφέα και το γεγονός ότι μπήκε επακριβώς στην ψυχολογία της ηρωίδας του. Ταυτίστηκα κι εγώ μαζί της (δεν ήταν και τόσο δύσκολο, εξάλλου :-ΡΡΡ)
Από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό.

Ευχαριστώ πολύ τον καλό μου panost που με σκέφτηκε :-)))
Θα το δώσω σύντομα στην επόμενη της λίστας taxidiarikopoul) 


Journal Entry 7 by TIFFANY1972 at Athens, Attica Greece on Tuesday, July 17, 2012

This book has not been rated.

Released 2 yrs ago (7/17/2012 UTC) at Athens, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Στα χέρια της γλυκύτατης taxidiarikopoul.
Καλή ανάγνωση :-) 


Journal Entry 8 by feltre at Athens, Attica Greece on Wednesday, July 18, 2012

This book has not been rated.

Σε άλλα χέρια έφτασε... 


Journal Entry 9 by feltre at Athens, Attica Greece on Thursday, July 26, 2012

This book has not been rated.

Δε μπόρεσα να συντονιστώ καθόλου με αυτό το βιβλίο. Έχω μιά δυσκολία συγκέντρωσης αυτές τις μέρες με τη ζέστη, που έχει κάνει το μυαλό μου σούπα, θύμωσα και με το ζευγάρι, δε θέλει πολύ για να μην τα πάμε καλά.
Ο πιο συμπαθητικός για μένα είναι ο σύζυγος. Εντάξει, είναι λίγο μούχλας, αλλά καλός άνθρωπος, προσπαθεί να κάνει τη γυναίκα του ευτυχισμένη. Δε φταίει αυτός που δεν ξέρει τον τρόπο, ας του τον έδειχνε, τα νύχια του πρέπει να μυρίσει ο άνθρωπος; Εκτίμησα πολύ τον τρόπο που αποσύρθηκε μόλις κατάλαβε πως είναι ανεπιθύμητος, χωρίς σκηνές και κατηγορίες. Θέλει μεγαλείο ψυχής για να αφήσεις με αυτό τον τρόπο τον άνθρωπο που αγαπάς.
Τη συμπεριφορά του Φουάτ τη βρήκα εγωιστική. Πέρα απο τους παρορμητισμούς και τις κινήσεις εντυπωσιασμού, που δείχνουν άνθρωπο συνηθισμένο να θαμπώνει και να χειραγωγεί, δε ρισκάρει τίποτα. Το μόνο που θα μπορούσε να του συμβεί όπως τα κανόνισε, είναι να πουν πως έχει ερωμένη, που δεν θα ήταν και η πρώτη φορά. Επίσης, δε βρήκα καθόλου χαριτωμένες τις απειλές "αν δεν έρθεις εσύ, θα έρθω εγώ στο σπίτι σου". φανταστείτε τι θα γινόταν αν η κοπέλα δεν ήθελε βρε αδερφέ να πάει! Αυτό το θεωρώ έλλειψη σεβασμού, αναρωτιέμαι λοιπόν πως μπορεί να αγαπάει πραγματικά κάποια που δε σέβεται. Επιπροσθέτως, έχει το θράσος να ζηλέύει κιόλας!
Η κυρία περνά τη ζωή της διαβάζοντας περιοδικά και ψωνίζοντας ρούχα και παπούτσια. Αν δεν είχε κάνει σχέση με το Φουάτ, μπορεί να καθόταν ακόμα στην πολυθρόνα και να διάβαζε Cosmopolitan. Δεν αντιλαμβάνεται οτι η ζωή είναι αυτό που ζουμε ΤΩΡΑ και περνά τις μέρες τις με φαντασιώσεις και όνειρα για το μέλλον. Θλιβερό μεν, παθητικό δε. Μετά κυλάει ο τέντζερης... και βάζει τη ζωή της στην κατάψυξη, περιμένοντας πότε θα ευκαιρήσει ο Φουατ. Χωρίς το Φουάτ, το χάος, δεν κάνει τίποτα.
Πω πω, τι μ' έπιασε μεσημεριάτικα; Η ζέστη θα φταίει!!! 


Journal Entry 10 by feltre at Koukaki, Attica Greece on Saturday, July 28, 2012

This book has not been rated.

Released 1 yr ago (7/29/2012 UTC) at Koukaki, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Next! 


Journal Entry 11 by taxidiarikopoul at Kythira, Attica Greece on Sunday, August 26, 2012

This book has not been rated.

Πήρα το βιβλίο από την "οικογενειακή" συνάντηση του Αυγούστου. Η Αθήνα έβραζε από τη ζέστη και οι λίγοι τολμηροί που την αψηφήσαμε περάσαμε, όπως πάντα, ωραία! 


Journal Entry 12 by taxidiarikopoul at Koukaki, Attica Greece on Saturday, October 27, 2012

8 out of 10

Ομολογώ ότι ξεκίνησα το βιβλίο ολίγον προκατειλημμένη αρνητικά. Όπως πάντα, δεν διάβασα τι έγραψαν οι προηγούμενοι για να μην επηρεαστώ. Από την άλλη έχω ένα θέμα με τη γείτονα χώρα και ξεκίνησα το βιβλίο με το φρύδι σηκωμένο....
Από τις πρώτες σελίδες με συνεπήρε η μελωδικότητα που είχε αυτό το βιβλίο! Γύρισα στο εξώφυλλο να το κοιτάξω καλύτερα και έψαξα το βιογραφικό του συγγραφέα. Θα ορκιζόμουν ότι το έγραψε γυναίκα!
Παρότι διαβάζοντας μονολογείς ώρες ώρες μέσα σου "μα τι ζώον αυτή η κοπέλα" στην πορεία ο τρόπος της γραφής σε μαγνητίζει και είναι σα να μπαίνεις μέσα σε ένα ποτάμι του οποίου η κοίτη και η ροή σε παρασέρνει προς άγνωστες όχθες.
Το βιβλίο είναι γεμάτο σκέψεις, είναι σα να ακούς την κοπέλα να μονολογεί και να φιλοσοφεί με τις ώρες. Αλλά, παραδόξως, αυτό δεν με κούρασε. Αντίθετα, βρήκα ένα σωρό, άξια να θυμάμαι κομμάτια. Μάλιστα τα κατέγραψα κιόλας αλλά από μια ειρωνία της τύχης πάτησα φαίνεται ένα λάθος κουμπί και τα έχασα όλα!

Το βιβλίο το έχω διαβάσει πολύ καιρό πριν, σχεδόν μόλις το πήρα. Αλλά με την κακοτυχία του κουμπιού μουλάρωσα και το άφησα στην άκρη, ευελπιστώντας να ξαναθυμηθώ τα αποσπάσματα. Τελικά, θυμήθηκα μόνο ένα και είναι πια ο καιρός να αφήσω το βιβλίο ελεύθερο ...

σελ. 180
Το γαλάζιο του ουρανού ανοίγει και γίνεται άσπρο.Τελειώνει το καλοκαίρι. Ποιος να ξέρει άραγε ποιο καλοκαίρι της ζωής μου είναι αυτό που τελειώνει? Πάνω στον λευκό ουρανό ένα σμήνος πουλιών ξεκινάει για ένα μακρύ ταξίδι. Βραδιάζει. Τα βαπόρια έχουν ήδη ανάψει τις λάμπες τους. Η θάλασσα ασπρίζει στο βάθος με την ομίχλη κι ενώνεται με τον ουρανό. Είναι σα να αποδημούν όλα μαζί τα πουλιά του κόσμου. Τόσο πολλά είναι. Περνούν σα μια ζώνη που διαλύεται πάνω στο λευκό του ουρανού, που είναι τόπους τόπους γαλάζιο. Πηγαίνουν μακριά. Πολύ μακριά και μαζί. Πετούν πάνω από τον φάρο που αναβοσβήνει, τα κόκκινα κεραμίδια, τους μιναρέδες, τα μεγάλα βαπόρια, τις νοικοκυρές που ετοιμάζουν ένα βραδινό σαν όλα τ΄άλλα, τους ανθρώπους που επιστρέφουν με σκοτούρες από τη δουλειά, τα παιδιά που δεν καταλαβαίνουν τίποτε απ΄όλα αυτά, πετούν πάνω από τη συγκίνηση του ηλιοβασιλέματος, πάνω από τα βάσανα, τους τσακωμούς, τις συναντήσεις, τους χωρισμούς, τις μοναξιές. Πηγαίνουν σε μιαν άλλη χώρα, μιαν άλλη θάλασσα, σε πιο ζεστά, ναι, πιο ζεστά μέρη. Αυτά φεύγουν κι εμείς κρυώνουμε. 


Journal Entry 13 by taxidiarikopoul at Koukaki, Attica Greece on Saturday, October 27, 2012

This book has not been rated.

Released 1 yr ago (10/28/2012 UTC) at Koukaki, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Χέρι με χέρι στην elenaiah.
Καλή ανάγνωση :))) 


Journal Entry 14 by elenaiah at Kallithea, Attica Greece on Tuesday, October 30, 2012

This book has not been rated.

Από τη συνάντηση του Οκτώβρη! 


Journal Entry 15 by elenaiah at Thiseio, Attica Greece on Friday, December 21, 2012

This book has not been rated.

Released 1 yr ago (12/23/2012 UTC) at Thiseio, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Αν ποτέ μου θα έγραφα ένα βιβλίο,θα ήταν αυτό.Απίστευτο.Πολύ ωραίος τίτλος,αλλά μου φάνηκε άσχετος.Ο άνθρωπος έγραψε σαν γυναίκα και με έκανε να κλάψω τόσο πολύ που σίγουρα θα το θυμάμαι για πάντα αυτό το βιβλίο.Καταπληκτική ιστορία,άξια ανάγνωσης,αληθινή και γεμάτη πόνο και αγάπη.Πολύ αγάπη.Μάθημα αγάπης για την ακρίβεια,που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος γι'αυτήν.Τέλειο... 


Journal Entry 16 by MariaKall at Athens, Attica Greece on Thursday, March 21, 2013

6 out of 10

εγώ το έχω, εδώ και καιρό



23/4/2013
Το διάβασα πριν από λίγες ημέρες.
***************************Ακολουθούν spoilers***************************
Βρήκα την ιστορία πολύ ενδιαφέρουσα, αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι η βασική ηρωίδα είναι μία τουρκάλα που έζησε το 50 και το 60 η ιστορία είναι πάρα πολύ τολμηρή και προχωρημένη. Ίσως υπερβολικά προχωρημένη. Δεν είναι δυνατόν μία μάνα να μαθαίνει ότι η κόρη της χωρίζει τον διπλωμάτη σύζυγό της και γίνεται ερωμένη ενός πρωτοκλασάτου πολιτικού (που την σπιτώνει κιόλας) και δεν λέει τίποτα. Και αυτό στην Τουρκία του 60, που σήμερα να γινόταν στην Σουηδία, ένα εγκεφαλικό θα το πάθαινε η δόλια μάνα. Παρόλα αυτά στην αρχή μου άρεσε η ροή του βιβλίου (παρά τα μπρος πίσω και τα κάπως λυρικά κομμάτια) και παρακολουθούσα με ενδιαφέρον την ιστορία αυτού του φλερτ που έγινε παράνομος έρωτας. Από την μέση όμως του βιβλίου και μετά άρχισα να δυσανασχετώ με την ηρωίδα και τα συναισθηματικά της μπρος πίσω, μία θα ξεκόψει και την άλλη στιγμή του παραδίδεται αμαχητί, μία δεν θα του ξαναμιλήσει και την άλλη στιγμή πάει και μένει μαζί του στην Άγκυρα, μία τι θα πει ο κόσμος και την άλλη στιγμή αρχίζει τις βόλτες μαζί του…. Κατανοώ ότι προσπαθούσε ο συγγραφέας να μας μεταφέρει τις αγωνίες και την δύσκολη κατάσταση της ηρωίδα, αλλά από την μέση και μετά μου ήρθε δύο τρεις φορές να πω «άσε μας κουκλίτσα μου» 


Journal Entry 17 by MariaKall at Athens, Attica Greece on Sunday, April 28, 2013

This book has not been rated.

Released 1 yr ago (4/28/2013 UTC) at Athens, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Στην επόμενη την dreamy24 


Journal Entry 18 by dreamy24 at Athens, Attica Greece on Sunday, April 28, 2013

This book has not been rated.

το παρέλαβα στην συνάντηση μας στην Βύνη! 


Journal Entry 19 by dreamy24 at Athens, Attica Greece on Sunday, May 12, 2013

This book has not been rated.

το ξεκίνησα αλλά το άφησα δυστυχώς θα περάσει στον επόμενο δίχως να το διαβάσω.Στην Nebula7 λοιπόν! 


Journal Entry 20 by stassa at Pagkrati, Attica Greece on Thursday, August 22, 2013

This book has not been rated.

Μόλις το πήρα από την φίλη TIffany1972 κι ανυπομονώ να το διαβάσω;)  


Journal Entry 21 by TIFFANY1972 at Pagkrati, Attica Greece on Thursday, August 22, 2013

This book has not been rated.

Released 11 mos ago (8/22/2013 UTC) at Pagkrati, Attica Greece

CONTROLLED RELEASE NOTES:

Στην καλή μου φίλη stassa.

Καλή ανάγνωση :-))) 


Journal Entry 22 by stassa at Pagkrati, Attica Greece on Tuesday, September 10, 2013

7 out of 10

Συμφωνώ με τον panost
Όλα καλογραμμένα, άριστα δοσμένα, χωρίς υπερβολές και φανφάρες, όλα τα γεγονότα άρρηκτα δεμένα με τη ροή της αφήγησης, τίποτα περιττό, τίποτα ανούσιο και να σκεφτείτε ότι το έγραψε άντρας! Μπράβο του, χίλια μπράβο του!
Κι εγώ θα ορκιζόμουν ότι γράφτηκε από γυναίκα! Γύρναγα να δω τη φωτογραφία του συγγραφέα για να σιγουρευτώ;) Είχε πολλά ενδιαφέροντα κομμάτια και μια μελωδικότητα στην αφήγηση αλλά δεν μπόρεσα να ταυτιστώ με την ηρωίδα...ίσως γιατί μ' ενδιαφέρει το παρόν περισσότερο από τη νοσταλγία του παρελθόντος και την αγωνία του μέλλοντος.
Κι όπως έγραψε κι η MariaKall:
Από την μέση όμως του βιβλίου και μετά άρχισα να δυσανασχετώ με την ηρωίδα και τα συναισθηματικά μπρος πίσω της, μία θα ξεκόψει και την άλλη στιγμή του παραδίδεται αμαχητί, μία δεν θα του ξαναμιλήσει και την άλλη στιγμή πάει και μένει μαζί του στην Άγκυρα, μία τι θα πει ο κόσμος και την άλλη στιγμή αρχίζει τις βόλτες μαζί του…. Κατανοώ ότι προσπαθούσε ο συγγραφέας να μας μεταφέρει τις αγωνίες και την δύσκολη κατάσταση της ηρωίδα, αλλά από την μέση και μετά μου ήρθε δύο τρεις φορές να πω «άσε μας κουκλίτσα μου».
Θα το φέρω στις 29/9 στη Βύνη να συνεχίσει το ρομαντικό ταξίδι του!
 


Journal Entry 23 by stassa at Vyni - Μπυραρία "Βύνη" (Δράκου 10) in Koukaki, Attica Greece on Tuesday, September 10, 2013

This book has not been rated.

Released 10 mos ago (9/29/2013 UTC) at Vyni - Μπυραρία "Βύνη" (Δράκου 10) in Koukaki, Attica Greece

WILD RELEASE NOTES:

Καλό ταξίδι βιβλιαράκι! 


Journal Entry 24 by panost at Athens, Attica Greece on Tuesday, October 01, 2013

This book has not been rated.

Επέστρεψε στα χέρια μου. Το κρατώ στο προσκέφαλό μου. Ευχαριστώ πολύ όλους για τη συμμετοχή τους! :) 


Journal Entry 25 by blue_dot at Athens, Attica Greece on Wednesday, October 02, 2013

This book has not been rated.

Μου το έδωσε ο Panost σήμερα, γιατί με λυπήθηκε που δεν είχα αρκετά βιβλιαράκια για να διαβάσω.... ;ΡΡΡΡ 




Are you sure you want to delete this item? It cannot be undone.