corner corner Μέσα στα μισοτελειωμένα φραπεδοπότηρα

Forum | << Greek - Ελληνικό | Refresh | Search

corner corner

Sort Options Toggle Stats Options


Profile Image

Μέσα στα μισοτελειωμένα φραπεδοπότηρα

Aγαπητοί βιβλιόφιλοι γειά σας!

Αν κοιτάξει κάποιος τη δραστηριότητά μου εν κόλποις bookcrossing,θα διαπιστώσει ότι ο αριθμός των βιβλίων που καταχώρησα,είναι πολύ μικρός αναλογικά του χρόνου συμμετοχής μου στην σπουδαία αυτή αφιλοκερδή παγκόσμια προσπάθεια.
Από την άλλη,τα βιβλία που άφησα στις καθιερωμένες μηνιαίες συναντήσεις των εν Αθήναις bookcrosser και οπουδήποτε αλλού δίχως να πιστοποιώ την ταυτότητά τους παρά μόνο γράφοντας "bookcrossing.com" και την ηλεκτρονική μου διεύθυνση,υπήρξαν πολλά περισσότερα.Ουδέποτε πάλι παρακολούθησα τις λεγόμενες "άγριες" απελευθερώσεις και καμία φορά δεν γύρισα καν το κεφάλι μου μέσα στο μετρό,τα λεωφορεία,σε καφέ,παγκάκια και παντός είδους δημόσιους χώρους,για να δω αν κανείς πήρε ό,τι άφησα.
Μέχρι σήμερα.
Βρήκα σ'ένα συρτάρι στο μέρος όπου εργάζομαι ένα βιβλίο που είχα λησμονήσει ότι ήταν εκεί.Μάλλον δεν θυμόμουν το συγκεκριμένο διότι υπάρχει ήδη στο σπίτι μου από άλλον εκδοτικό οίκο και σε άλλη μορφή.Ήταν μια ποιητική ανθολογία του Νικηφόρου Βρεττάκου,"δώρο" από κυριακάτικη εφημερίδα.
Κι όπως ανοίγουμε συνήθως τα βιβλία στην τύχη σε μια σελίδα,έπεσα πάνω στον "Αγρό των Λέξεων".Τον γνωρίζετε.Είναι το σπουδαίο ποιήμα που λέει :

Όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο
λουλούδι, όμοια κ’ εγώ. Τριγυρίζω
διαρκώς γύρω απ’ τη λέξη.

Ευχαριστώ τις μακριές σειρές
των προγόνων, που δούλεψαν τη φωνή,
την τεμαχίσαν σε κρίκους, την κάμαν
νοήματα, τη σφυρηλάτησαν όπως
το χρυσάφι οι μεταλλουργοί κ’ έγινε
Όμηροι, Αισχύλοι, Ευαγγέλια
κι άλλα κοσμήματα.
Με το νήμα
των λέξεων, αυτόν το χρυσό
του χρυσού, που βγαίνει απ’ τα βάθη
της καρδιάς μου, συνδέομαι συμμετέχω
στον κόσμο.
Σκεφτείτε:
Είπα και έγραψα «Αγαπώ».

Αυτή την ανθολογία πήρα μαζί μου όταν έφυγα απ΄τή δουλειά και την άφησα πάνω σ'έναν χαμηλό τοίχο περιμένοντας μια φίλη η οποία εργάζεται κοντά και κατοικεί πλησιέστερα,να περάσει για να συνεχίσουμε παρέα ως τα σπίτια μας.
Και να! Ένας τριαντάρης καλοβαλμένος που κρατούσε μια δερμάτινη μεγάλη τσάντα και περπατούσε υψίσυχνα μα συγχρόνως πολύ σταθερά,άπλωσε το χέρι του,πήρε το βιβλίο,το κοίταξε για να το πετάξει μέσα σ'ένα καλάθι αχρήστων παρόλο που λίγα μέτρα πιο κει υπήρχε κάδος ανακύκλωσης.Αν μη τι άλλο.

Βιβλιόφιλοι,οι λεγόμενες "άγριες απελευθερώσεις" υπήρξαν από την αρχή μια πολύ σοβαρή αιτία να διαμαρτύρεται η λογική μου,παρότι ενέδωσα.
Δεν θα το ξανακάνω όμως,ακόμη κι αν γνώριζα εκ των προτέρων ότι θα είχα 90% επιτυχία.
Ειλικρινά δεν θα ήθελα να ξαναδώ στα σκουπίδια ένα βιβλίο,οποιοδήποτε.

Σας χαιρετώ.

Complete Thread

Profile Image
Aγαπητοί βιβλιόφιλοι γειά σας!

Αν κοιτάξει κάποιος τη δραστηριότητά μου εν κόλποις bookcrossing,θα διαπιστώσει ότι ο αριθμός των βιβλίων που καταχώρησα,είναι πολύ μικρός αναλογικά του χρόνου συμμετοχής μου στην σπουδαία αυτή αφιλοκερδή παγκόσμια προσπάθεια.
Από την άλλη,τα βιβλία που άφησα στις καθιερωμένες μηνιαίες συναντήσεις των εν Αθήναις bookcrosser και οπουδήποτε αλλού δίχως να πιστοποιώ την ταυτότητά τους παρά μόνο γράφοντας "bookcrossing.com" και την ηλεκτρονική μου διεύθυνση,υπήρξαν πολλά περισσότερα.Ουδέποτε πάλι παρακολούθησα τις λεγόμενες "άγριες" απελευθερώσεις και καμία φορά δεν γύρισα καν το κεφάλι μου μέσα στο μετρό,τα λεωφορεία,σε καφέ,παγκάκια και παντός είδους δημόσιους χώρους,για να δω αν κανείς πήρε ό,τι άφησα.
Μέχρι σήμερα.
Βρήκα σ'ένα συρτάρι στο μέρος όπου εργάζομαι ένα βιβλίο που είχα λησμονήσει ότι ήταν εκεί.Μάλλον δεν θυμόμουν το συγκεκριμένο διότι υπάρχει ήδη στο σπίτι μου από άλλον εκδοτικό οίκο και σε άλλη μορφή.Ήταν μια ποιητική ανθολογία του Νικηφόρου Βρεττάκου,"δώρο" από κυριακάτικη εφημερίδα.
Κι όπως ανοίγουμε συνήθως τα βιβλία στην τύχη σε μια σελίδα,έπεσα πάνω στον "Αγρό των Λέξεων".Τον γνωρίζετε.Είναι το σπουδαίο ποιήμα που λέει :

Όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο
λουλούδι, όμοια κ’ εγώ. Τριγυρίζω
διαρκώς γύρω απ’ τη λέξη.

Ευχαριστώ τις μακριές σειρές
των προγόνων, που δούλεψαν τη φωνή,
την τεμαχίσαν σε κρίκους, την κάμαν
νοήματα, τη σφυρηλάτησαν όπως
το χρυσάφι οι μεταλλουργοί κ’ έγινε
Όμηροι, Αισχύλοι, Ευαγγέλια
κι άλλα κοσμήματα.
Με το νήμα
των λέξεων, αυτόν το χρυσό
του χρυσού, που βγαίνει απ’ τα βάθη
της καρδιάς μου, συνδέομαι συμμετέχω
στον κόσμο.
Σκεφτείτε:
Είπα και έγραψα «Αγαπώ».

Αυτή την ανθολογία πήρα μαζί μου όταν έφυγα απ΄τή δουλειά και την άφησα πάνω σ'έναν χαμηλό τοίχο περιμένοντας μια φίλη η οποία εργάζεται κοντά και κατοικεί πλησιέστερα,να περάσει για να συνεχίσουμε παρέα ως τα σπίτια μας.
Και να! Ένας τριαντάρης καλοβαλμένος που κρατούσε μια δερμάτινη μεγάλη τσάντα και περπατούσε υψίσυχνα μα συγχρόνως πολύ σταθερά,άπλωσε το χέρι του,πήρε το βιβλίο,το κοίταξε για να το πετάξει μέσα σ'ένα καλάθι αχρήστων παρόλο που λίγα μέτρα πιο κει υπήρχε κάδος ανακύκλωσης.Αν μη τι άλλο.

Βιβλιόφιλοι,οι λεγόμενες "άγριες απελευθερώσεις" υπήρξαν από την αρχή μια πολύ σοβαρή αιτία να διαμαρτύρεται η λογική μου,παρότι ενέδωσα.
Δεν θα το ξανακάνω όμως,ακόμη κι αν γνώριζα εκ των προτέρων ότι θα είχα 90% επιτυχία.
Ειλικρινά δεν θα ήθελα να ξαναδώ στα σκουπίδια ένα βιβλίο,οποιοδήποτε.

Σας χαιρετώ.
Profile Image
Aγαπητοί βιβλιόφιλοι γειά σας!

Αν κοιτάξει κάποιος τη δραστηριότητά μου εν κόλποις bookcrossing,θα διαπιστώσει ότι ο αριθμός των βιβλίων που καταχώρησα,είναι πολύ μικρός αναλογικά του χρόνου συμμετοχής μου στην σπουδαία αυτή αφιλοκερδή παγκόσμια προσπάθεια.
Από την άλλη,τα βιβλία που άφησα στις καθιερωμένες μηνιαίες συναντήσεις των εν Αθήναις bookcrosser και οπουδήποτε αλλού δίχως να πιστοποιώ την ταυτότητά τους παρά μόνο γράφοντας "bookcrossing.com" και την ηλεκτρονική μου διεύθυνση,υπήρξαν πολλά περισσότερα.Ουδέποτε πάλι παρακολούθησα τις λεγόμενες "άγριες" απελευθερώσεις και καμία φορά δεν γύρισα καν το κεφάλι μου μέσα στο μετρό,τα λεωφορεία,σε καφέ,παγκάκια και παντός είδους δημόσιους χώρους,για να δω αν κανείς πήρε ό,τι άφησα.
Μέχρι σήμερα.
Βρήκα σ'ένα συρτάρι στο μέρος όπου εργάζομαι ένα βιβλίο που είχα λησμονήσει ότι ήταν εκεί.Μάλλον δεν θυμόμουν το συγκεκριμένο διότι υπάρχει ήδη στο σπίτι μου από άλλον εκδοτικό οίκο και σε άλλη μορφή.Ήταν μια ποιητική ανθολογία του Νικηφόρου Βρεττάκου,"δώρο" από κυριακάτικη εφημερίδα.
Κι όπως ανοίγουμε συνήθως τα βιβλία στην τύχη σε μια σελίδα,έπεσα πάνω στον "Αγρό των Λέξεων".Τον γνωρίζετε.Είναι το σπουδαίο ποιήμα που λέει :

Όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο
λουλούδι, όμοια κ’ εγώ. Τριγυρίζω
διαρκώς γύρω απ’ τη λέξη.

Ευχαριστώ τις μακριές σειρές
των προγόνων, που δούλεψαν τη φωνή,
την τεμαχίσαν σε κρίκους, την κάμαν
νοήματα, τη σφυρηλάτησαν όπως
το χρυσάφι οι μεταλλουργοί κ’ έγινε
Όμηροι, Αισχύλοι, Ευαγγέλια
κι άλλα κοσμήματα.
Με το νήμα
των λέξεων, αυτόν το χρυσό
του χρυσού, που βγαίνει απ’ τα βάθη
της καρδιάς μου, συνδέομαι συμμετέχω
στον κόσμο.
Σκεφτείτε:
Είπα και έγραψα «Αγαπώ».

Αυτή την ανθολογία πήρα μαζί μου όταν έφυγα απ΄τή δουλειά και την άφησα πάνω σ'έναν χαμηλό τοίχο περιμένοντας μια φίλη η οποία εργάζεται κοντά και κατοικεί πλησιέστερα,να περάσει για να συνεχίσουμε παρέα ως τα σπίτια μας.
Και να! Ένας τριαντάρης καλοβαλμένος που κρατούσε μια δερμάτινη μεγάλη τσάντα και περπατούσε υψίσυχνα μα συγχρόνως πολύ σταθερά,άπλωσε το χέρι του,πήρε το βιβλίο,το κοίταξε για να το πετάξει μέσα σ'ένα καλάθι αχρήστων παρόλο που λίγα μέτρα πιο κει υπήρχε κάδος ανακύκλωσης.Αν μη τι άλλο.

Βιβλιόφιλοι,οι λεγόμενες "άγριες απελευθερώσεις" υπήρξαν από την αρχή μια πολύ σοβαρή αιτία να διαμαρτύρεται η λογική μου,παρότι ενέδωσα.
Δεν θα το ξανακάνω όμως,ακόμη κι αν γνώριζα εκ των προτέρων ότι θα είχα 90% επιτυχία.
Ειλικρινά δεν θα ήθελα να ξαναδώ στα σκουπίδια ένα βιβλίο,οποιοδήποτε.

Σας χαιρετώ.



Αν είχε όμως την ετικέττα στο εξώφυλλο "ΠΑΡΕ ΜΕ ΝΑ ΜΕ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ" η "ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ " καθώς και το φυλλάδιο με τις οδηγίες για τον επόμενο αναγνώστη και τις πληροφορίες για το bookcrossing πιθανόν να μην το πετούσε ...... και ίσως να το έπαιρνε ....
Profile Image
Γειά χαρά GLAROS!
Ο ίδιος πάντως πριν λίγες ημέρες βρήκα δύο πορτοκάλια πάνω σε ένα παγκάκι,στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου και τα ζούπηξα στο στόμα μου έχοντας ολοκληρώσει μια ώρα προπόνησης δίχως να παρατηρήσω εάν ο προκάτοχός τους είχε γράψει στη χαρτοσακούλα που τα περιείχε : ΠΑΡΕ ΜΕ ΚΑΙ ΣΤΥΨΕ ΜΕ ή ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΥΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ.
Kι αν δεν διψούσα,θα τα άφηνα να τα πάρει κανένας άλλος.
Profile Image
Αυτός είναι και ο λόγος που πλέον δεν αφήνω βιβλία σε παγκάκια κτλ. Μόνο σε ραφάκια καφετεριών.

Are you sure you want to delete this item? It cannot be undone.