corner corner Αναγνωστικές Επαναλήψεις

Forum | << Greek - Ελληνικό | Refresh | Search

corner corner

Sort Options Toggle Stats Options


Profile Image

Αναγνωστικές Επαναλήψεις

Γειά χαρά!

Πάντoτε όταν επιθυμώ να αποστηθίσω κάτι που διάβασα και μου άρεσε,το απαγγέλω φωναχτά δυο-τρεις φορές πριν επαναλάβω νοερώς την ανάγνωση άλλες τόσες,και τανάπαλιν.
Το ίδιο κάνω με διάφορα λογοτεχνικά είδη που κινούν το ενδιαφέρον μου και το ένστικτό μου λέει ότι κρύβουν μέσα τους κάτι σπουδαιότερο από αυτό που αρχικά αντιλαμβάνομαι.

Έτσι,η εν λόγω μέθοδος πέραν της αποστηθίσεως λειτουργεί σαν αντικλείδι κάποιου πιθανού σφραγισμένου νοήματος πίσω απ'τίς λέξεις το οποίο δεν "πιάνω" εξ αρχής ή που προσπέρασα όταν ήμουν νεότερος,ανήμπορος να το αντιληφθώ στην πρώτη ανάγνωση.

Αυτή την μακροχρόνια ωρίμανσή μας,σχετική κυρίως με τα αθάνατα κλασικά κείμενα,την συνέλαβε ο Αντιφάνης ο Βεργαίος (4ος Π.Χ.αι.) σαν αλληγορία στην ιστορία με τις παγωμένες λέξεις,ιστορία που δυστυχώς δεν υπάρχει με τα δικά του λόγια αλλά διασώθηκε χάρις στον Πλούταρχο.
Λέει ο Αντιφάνης ότι σε μια μακρινή βόρεια χώρα (μάλλον τη Θούλη που ταυτίζεται με τη σημερινή Ισλανδία ή τις νήσους Φερόες) ,οι κουβέντες των ανθρώπων έμεναν παγωμένες στον αέρα μόλις έβγαιναν από το στόμα τους λόγω του χειμωνιάτικου κρύου κι έπρεπε να περιμένουν ως το καλοκαίρι για να ξεπαγώσουν ώστε να ακουστούν όσα ειπώθηκαν.

Πριν από λίγο λοιπόν,διαβάζοντας τις Ικέτιδες του Αισχύλου μετά από κάμποσα χρόνια,έμεινα εμβρόντητος αντιλαμβανόμενος κάτι που πέρασε και πέταξε την προηγούμενη φορά, εκείνο που ουσιαστικά πραγματεύεται ο αρχαίος ποιητής στην δεύτερη σωζώμενη τραγωδία της ανθρωπότητας: την ερωτική αυτοδιάθεση της γυναίκας. Το δικαίωμα δηλαδή να διαθέτει το σώμα της κατά βούληση!

Γι αυτό καταδιώκονται οι 50 κόρες του Δαναού από τους 50 Αιγύπτιους εξαδέλφους τους οι οποίοι απαιτούν να τους παντρευτούν με το ζόρι κι εκείνεις καταφεύγουν σαν πρόσφυγες(ναι τόσο επίκαιρο) ζητώντας άσυλο στο Άργος.Κι όταν οι βαθιά δημοκρατικοί Αργείοι παραχωρούν το πολυπόθητο άσυλο και την ανακούφιση στις Δαναϊδες κι οι γυναίκες της πόλης τις παίρνουν στα σπίτια τους προτρέποντάς τες να προσευχηθούν στους θεούς για τη σωτηρία τους,εκείνες συμφωνούν αλλά εξαιρούν την Αφροδίτη από την προσευχή τους.Τότε οι Αργείτισσες αντιδρούν λέγοντάς τους ότι δικαίως αρνήθηκαν τον εξαναγκασμό,δικαίως απέρριψαν τον δυνητικό βιασμό τους κι αυτό που λέμε "με το ζόρι παντρειά",αλλά δεν μπορούν να αρνηθούν τον έρωτα.Αυτό είναι έξω από τα όρια της φύσης,δεν μπορείτε είπαν να μην δεχτείτε τον έρωτα ως ουσία.

Καταπληκτικά πράγματα! Ειπωμένα πριν 2481 χρόνια στη δική μας γλώσσα! Το διανoείστε;.Σκεφτείτε τι λέγονταν τότε στα θέατρα!

Άραγε εσείς είχαε κάποια παρόμοια εμπειρία με ένα μυθιστόρημα,ένα ποιήμα,ένα θεατρικό έργο,ένα διήγημα;

Σας χαιρετώ








Complete Thread

Profile Image
Γειά χαρά!

Πάντoτε όταν επιθυμώ να αποστηθίσω κάτι που διάβασα και μου άρεσε,το απαγγέλω φωναχτά δυο-τρεις φορές πριν επαναλάβω νοερώς την ανάγνωση άλλες τόσες,και τανάπαλιν.
Το ίδιο κάνω με διάφορα λογοτεχνικά είδη που κινούν το ενδιαφέρον μου και το ένστικτό μου λέει ότι κρύβουν μέσα τους κάτι σπουδαιότερο από αυτό που αρχικά αντιλαμβάνομαι.

Έτσι,η εν λόγω μέθοδος πέραν της αποστηθίσεως λειτουργεί σαν αντικλείδι κάποιου πιθανού σφραγισμένου νοήματος πίσω απ'τίς λέξεις το οποίο δεν "πιάνω" εξ αρχής ή που προσπέρασα όταν ήμουν νεότερος,ανήμπορος να το αντιληφθώ στην πρώτη ανάγνωση.

Αυτή την μακροχρόνια ωρίμανσή μας,σχετική κυρίως με τα αθάνατα κλασικά κείμενα,την συνέλαβε ο Αντιφάνης ο Βεργαίος (4ος Π.Χ.αι.) σαν αλληγορία στην ιστορία με τις παγωμένες λέξεις,ιστορία που δυστυχώς δεν υπάρχει με τα δικά του λόγια αλλά διασώθηκε χάρις στον Πλούταρχο.
Λέει ο Αντιφάνης ότι σε μια μακρινή βόρεια χώρα (μάλλον τη Θούλη που ταυτίζεται με τη σημερινή Ισλανδία ή τις νήσους Φερόες) ,οι κουβέντες των ανθρώπων έμεναν παγωμένες στον αέρα μόλις έβγαιναν από το στόμα τους λόγω του χειμωνιάτικου κρύου κι έπρεπε να περιμένουν ως το καλοκαίρι για να ξεπαγώσουν ώστε να ακουστούν όσα ειπώθηκαν.

Πριν από λίγο λοιπόν,διαβάζοντας τις Ικέτιδες του Αισχύλου μετά από κάμποσα χρόνια,έμεινα εμβρόντητος αντιλαμβανόμενος κάτι που πέρασε και πέταξε την προηγούμενη φορά, εκείνο που ουσιαστικά πραγματεύεται ο αρχαίος ποιητής στην δεύτερη σωζώμενη τραγωδία της ανθρωπότητας: την ερωτική αυτοδιάθεση της γυναίκας. Το δικαίωμα δηλαδή να διαθέτει το σώμα της κατά βούληση!

Γι αυτό καταδιώκονται οι 50 κόρες του Δαναού από τους 50 Αιγύπτιους εξαδέλφους τους οι οποίοι απαιτούν να τους παντρευτούν με το ζόρι κι εκείνεις καταφεύγουν σαν πρόσφυγες(ναι τόσο επίκαιρο) ζητώντας άσυλο στο Άργος.Κι όταν οι βαθιά δημοκρατικοί Αργείοι παραχωρούν το πολυπόθητο άσυλο και την ανακούφιση στις Δαναϊδες κι οι γυναίκες της πόλης τις παίρνουν στα σπίτια τους προτρέποντάς τες να προσευχηθούν στους θεούς για τη σωτηρία τους,εκείνες συμφωνούν αλλά εξαιρούν την Αφροδίτη από την προσευχή τους.Τότε οι Αργείτισσες αντιδρούν λέγοντάς τους ότι δικαίως αρνήθηκαν τον εξαναγκασμό,δικαίως απέρριψαν τον δυνητικό βιασμό τους κι αυτό που λέμε "με το ζόρι παντρειά",αλλά δεν μπορούν να αρνηθούν τον έρωτα.Αυτό είναι έξω από τα όρια της φύσης,δεν μπορείτε είπαν να μην δεχτείτε τον έρωτα ως ουσία.

Καταπληκτικά πράγματα! Ειπωμένα πριν 2481 χρόνια στη δική μας γλώσσα! Το διανoείστε;.Σκεφτείτε τι λέγονταν τότε στα θέατρα!

Άραγε εσείς είχαε κάποια παρόμοια εμπειρία με ένα μυθιστόρημα,ένα ποιήμα,ένα θεατρικό έργο,ένα διήγημα;

Σας χαιρετώ








Are you sure you want to delete this item? It cannot be undone.