corner corner Αναγνωστική μονογαμία.

Forum | << Greek - Ελληνικό | Refresh | Search

corner corner

Sort Options Toggle Stats Options


Profile Image

Αναγνωστική μονογαμία.

Γειά χαρά σε όλους.

H έμπνευση της Pentesilia για την θεματική ενότητα με τα βιβλία που μας συγκλόνισαν στην πρώιμη αναγνωστική μας διαδρομή,απετέλεσε την αιτία για την δική μου παραλλαγή :

Έχω την αίσθηση ότι όλοι μας κατά καιρούς αφοσιωνόμαστε σ'εναν μόνο συγγραφέα,πολλές φορές σ'ένα μόνο βιβλίο,σαν την λαχτάρα μιας εγκυμονούσας για μια συγκεκριμένη τροφή ή σαν λατρεία ενός παιδιού για το καινούριο του παιχνίδι,το οποίο παίρνει μαζί του το βράδυ στο μαξιλάρι.
Σχετικά μ'αυτό,δημοσιεύτηκε στην παλιά εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ κάτι πολύ χαριτωμένο με πρωταγωνιστή τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον νεαρό οδηγό του.
Ένα πρωί ο πολιτικός ξεκίνησε για το γραφείο του κρατώντας στο χέρι του τα ΡΟΔΙΝΑ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙΑ του Παπαδιαμάντη,όπως συνήθιζε και τότε ο οδηγός του τον ρώτησε :
- Kύριε πρόεδρε,εσύ που κατέχεις τόσα γράμματα γιατί διαβάζεις πάντα το ίδιο βιβλίο;
- Μανούσο τα συλληπητήριά μου για την ερωτική σου απειρία
- Ερωτική απειρία κυρ-Λευτέρη,τι έχει να κάμει τούτο με το διάβασμα;
- Πως δεν έχει.Αν ερωτευτείς αληθινά,θα δεις ότι δεν βαρεθείς ποτέ να κάνεις έρωτα με το ίδιο πρόσωπο.Έτσι είναι και με τα βιβλία.

Λοιπόν,θα αποκαλύψετε την καψούρα σας;

Ξεκινώ ο ίδιος : Oι Ικέτιδες του Αισχύλου και το 7ο βιβλίο του Θουκυδίδη.

Complete Thread

Profile Image
Γειά χαρά σε όλους.

H έμπνευση της Pentesilia για την θεματική ενότητα με τα βιβλία που μας συγκλόνισαν στην πρώιμη αναγνωστική μας διαδρομή,απετέλεσε την αιτία για την δική μου παραλλαγή :

Έχω την αίσθηση ότι όλοι μας κατά καιρούς αφοσιωνόμαστε σ'εναν μόνο συγγραφέα,πολλές φορές σ'ένα μόνο βιβλίο,σαν την λαχτάρα μιας εγκυμονούσας για μια συγκεκριμένη τροφή ή σαν λατρεία ενός παιδιού για το καινούριο του παιχνίδι,το οποίο παίρνει μαζί του το βράδυ στο μαξιλάρι.
Σχετικά μ'αυτό,δημοσιεύτηκε στην παλιά εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ κάτι πολύ χαριτωμένο με πρωταγωνιστή τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον νεαρό οδηγό του.
Ένα πρωί ο πολιτικός ξεκίνησε για το γραφείο του κρατώντας στο χέρι του τα ΡΟΔΙΝΑ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙΑ του Παπαδιαμάντη,όπως συνήθιζε και τότε ο οδηγός του τον ρώτησε :
- Kύριε πρόεδρε,εσύ που κατέχεις τόσα γράμματα γιατί διαβάζεις πάντα το ίδιο βιβλίο;
- Μανούσο τα συλληπητήριά μου για την ερωτική σου απειρία
- Ερωτική απειρία κυρ-Λευτέρη,τι έχει να κάμει τούτο με το διάβασμα;
- Πως δεν έχει.Αν ερωτευτείς αληθινά,θα δεις ότι δεν βαρεθείς ποτέ να κάνεις έρωτα με το ίδιο πρόσωπο.Έτσι είναι και με τα βιβλία.

Λοιπόν,θα αποκαλύψετε την καψούρα σας;

Ξεκινώ ο ίδιος : Oι Ικέτιδες του Αισχύλου και το 7ο βιβλίο του Θουκυδίδη.
Profile Image
Πέρασε το μυαλό μου από κάποια αγαπημένα βιβλία και συγγραφείς, για να είμαι όμως ειλικρινής ποτέ δεν έμεινα για καιρό σε κάποιο βιβλίο. Σίγουρα υπήρξαν φορές στις οποίες επέστρεψα σε κάποιο από τα αγαπημένα μου, αλλά η θέλησή μου να βρω κάτι καινούργιο με νικούσε.

Βέβαια έχω κι εγώ μία <<καψούρα>>, ωστόσο δεν ξέρω αν ταιριάζει ως απάντηση σε αυτό το νήμα. Είναι οι ποιητικές συλλογές του Καββαδία Πούσι, Μαραμπού και Τραβέρσο, που δεν απολαμβάνω μόνο σε γραπτή μορφή, αλλά (κυρίως) ακούγοντας μελοποιημένα από το Θ. Μικρούτσικο 11 από τα ποιήματα των παραπάνω συλλογών στο δίσκο "Ο Σταυρός του Νότου".
Profile Image
Βιβλιόφιλε και πατριώτη Rockystef γειά σου!
Συμφωνώ μαζί σου με το γεγονός ότι η μελοποιημένη ποίηση του Καββαδία από τον Μικρούτσικο,πιθανώς να αποτελεί την πιο επιτυχημένη σχετική καλλιτεχνική δημιουργία όλων των εποχών στην Ελλάδα μαζί ίσως με το Canto General του Θεοδωράκη.
Profile Image
Πριν πολλά χρόνια, στο λύκειο ακόμα, με είχε πιάσει μια μανία να διαβάσω μεμίας όλα τα βιβλία της σειράς Rougon-Macquart του Εμίλ Ζολά με την χρονολογική σειρά τούς, 20 διαφορετικά μυθιστορήματα στο σύνολο που έχω ακόμα στη μόνιμη βιβλιοθήκη μου. Δεν θυμάμαι άλλο παραστατικό, συνήθως απλώς διαβάζω βουλιμικά ό,τι βρέθει μπροστά μου.
Profile Image
Γειά χαρά Lubiette!
Μια από τα ίδια συνέβη στα νιάτα μου με το Α LA RECHERCHE DU TEMPS PERDU.
Profile Image
Πολύ ωραίο θέμα, και για να είμαι ειλικρινής με παίδεψε λίγο να αποφασίσω. Αρχικά σκέφτηκα την Τρικυμία του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, την οποία φρεσκάρω τουλάχιστον μια φορά το χρόνο. Ωστόσο για να είμαι απολύτως ειλικρινής, κυρίως με τον εαυτό μου, το βιβλίο το οποίο διαβάζω και ξαναδιαβάζω, τουλάχιστον μια δεκαετία τώρα κάθε βράδυ είναι ο Μικρός Νικόλας. Ναι, το παραδέχομαι! Δεκαπέντε χρόνια μετά ξεκαρδίζομαι στα γέλια με τις ίδιες ιστορίες. Μάλλον έχω "κολλήσει" στην ηλικία των 10 ετών! :)
Profile Image
Mια θεία μου καθηγήτρια ψυχιατρικής στη Γαλλία,μου έχει πει ότι μετά τη λήξη του Α' Παγκοσμίου πολέμου,πολλοί στρατιώτες που επέστρεψαν σώοι στο σπίτι τους,ήθελαν να διαβάζουν πριν την κατάκλιση,ξανά και ξανά,κάποιο βιβλίο των παιδικών τους χρόνων καταναλώνοντας συγχρόνως αρκετό γάλα.
Κι ίσως να είναι αυτή ακριβώς η ανάμνηση της ανεμελιάς και της ξεγνοιασιάς της νεότητάς μας που οδηγεί το υποσυνείδητό μας σε επιλογές όπως Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΣ για εσένα ή αποσπασμάτων από ΤΑ ΨΗΛΑ ΒΟΥΝΑ για εμένα,λίγο πριν κοιμηθούμε.
Και τι μου θύμισες με την ΤΡΙΚΥΜΙΑ του Σαίξπηρ! Έναν χοντρό τεράστιο μαυρόασπρο γάτο που είχε στο γηροκομείο μια ηλικιωμένη συγγενής της μητέρας μου και τον έλεγε Κάλιμπαν.Με εντυπωσίαζε όχι μόνο από το μέγεθός του αλλά και από τη βουλιμία του που ήταν τόση ώστε έτρωγε ακόμη και φυστίκια Αιγίνης.
Σ'ευχαριστώ για την απάντηση.
Profile Image
Λοιπόν θα ξεκινήσω από παλιά.. Όταν πρωτοξεκίνησα να διαβάζω "σοβαρά" βιβλία, εννοώντας όχι παιδικά και εφηβικά, είχα πάθει εμμονή με τον Stephen King.. Είναι ένας συγγραφέας που ακόμη διαβάζω και εκτιμώ, με τη διαφορά ότι τώρα μπορώ να διακρίνω ένα καλό του βιβλίο από ένα μέτριο ή ακόμα και κακό. Είχα διανύσει μία περίοδο όπου μοναδικός γνώμονας για να επιλέξω το επόμενο βιβλίο ήταν να αναγράφεται στο εξώφυλλο το όνομα του πολυαγαπημένου μου συγγραφέως.
Για να είμαι όμως απόλυτα ειλικρινής το βιβλίο που με είχε στιγματίσει πιο πολύ και το διάβαζα ξανά και ξανά για καιρό ήταν ένα βιβλίο από τη σειρά του "μοναχικού λύκου", το μόνο μάλιστα από τη σειρά που κατόρθωσα να βρω μέχρι τώρα.. Κι αυτό μάλιστα τυχαία. Ήταν ένα βιβλίο-παιχνίδι, όπου εσύ ο ίδιος γίνεσαι ο πρωταγωνιστής, επιλέγεις τις ιδιαίτερες δυνάμεις σου, τα όπλα σου και τα αντικείμενα που θα έχεις μαζί στο σακίδιο σου. Ανάλογα με τις επιλογές σου είτε θα καταφέρεις να νικήσεις τον τρομερό μάγο, είτε θα τον χάσεις μέσα από τα χέρια σου, είτε θα πέσεις νεκρός από τις κακουχίες και τις μάχες.. Για να μην μακρηγορώ, αυτό το βιβλίο το διαβάζω συχνά ακόμη και σήμερα "με κομμένη την ανάσα" μήπως πέσω νεκρή από τα τέρατα των πάγων.. Εντάξει, ίσως έχω ξεπεράσει το όριο ηλικίας του βιβλίου.. Αλλά θα παραθέσω κάτι που έχει πει ο C.S. Lewis: "Some day you will be old enough to start reading fairy tales again". Δεν έχω ξαναβρεί κάτι παρεμφερές παρότι προσπάθησα πολύ να εντοπίσω τα υπόλοιπα βιβλία της σειράς, τουλάχιστον στα ελληνικά διότι έτσι κι αλλιώς στα αγγλικά κυκλοφορούν ως e-books (τα οποία e-books αντιπαθώ ιδιαίτερα). Παρόλα αυτά εγώ ξεκίνησα να το διαβάζω στα ελληνικά οπότε στα ελληνικά θα ήθελα να βρω και τα υπόλοιπα βιβλία. Θερμή παράκληση! Αν έχει ακούσει κανείς κάτι για το μοναχικό λύκο ας στείλει ένα μήνυμα και σε εμάς τους ταπεινούς πολεμιστές που διψάμε για περιπέτεια!
Profile Image
Πώς μπόρεσα να ξεχάσω τον μοναχικό λύκο;; Σαν παιδιά (είμαστε αδέρφια με την Πενθεσίλια) κάναμε ολόκληρη μάχη για το ποιος θα το διαβάσει κάθε φορά. Και τελικά καταλήγαμε να το διαβάζουμε μαζί και να τσακωνόμαστε για το όπλα και τις δυνάμεις που θα χρησιμοποιούσαμε κάθε φορά! Οπότε, ναι, κι εγω είμαι ταγμένη υποστηρικτής του μοναχικού λύκου και θα πέθαινα για να βρούμε έστω ένα ακόμη βιβλίο! :)
Profile Image

S.King

Pentesilia θαυμάζω το γράψιμό σου!
Συνδυάζει ακρίβεια στα σημαινόμενα,ζωηρό ύφος και μπόλικο συναίσθημα,έχεις ταλέντο.Απολύτως ευεργετικό για τον λόγο μας το διάβασμα κι είναι αλήθεια πως και τις δυο φορές που βρέθηκα σε μηνιαίες συναντήσεις της ομάδας θαύμασα την ευκολία στη μιλιά και την εκφραστική υπερεπάρκεια των παρόντων.
Δεν έχω διαβάσει κάποιο μεταφρασμένο βιβλίο τα τελευταία πέντε-έξι χρόνια ούτε είμαι φίλος ομολογώ της σύγχρονης λογοτεχνίας.Έχω ωστόσο ακούσει πολλά για τον S.King και δεν θα έλεγα όχι να διαβάσω κάτι που θα μου πρότεινε η εμπειρία σου μαζί του.
Όσο για τον ΜΟΝΑΧΙΚΟ ΛΥΚΟ,πως γινόταν τεχνικά-πρακτικά αυτό το διαδραστικό τρόπον τινα παιγνίδι;
Σε χαιρετώ.
Profile Image
Σ'ευχαριστώ πολύ! Θεωρώ ότι δύσκολα θα βρεις κάποιον ανάμεσα μας με κακό λόγο! Καταρχάς, σχετικά με τον Stephen King θα σου πρότεινα να διαβάσεις ως πρώτο βιβλίο "Το αυτό".. Σίγουρα το έχεις ακουστά, πιθανότατα να έχεις δει και την άθλια ταινία του (ελπίζουμε σε ένα σπουδαίο remake οσονούπω). Η πλοκή του είναι ευφυής, οι χαρακτήρες του ιδιαίτεροι και νομίζω ότι θα εκτιμήσεις το συγγραφικό ταλέντο του King.
Αναφορικά με τον πολυαγαπημένο μου μοναχικό λύκο, ανοίγοντας την πρώτη σελίδα θα δεις έναν αναλυτικό χάρτη με τα μέρη του κόσμου που ίσως κάποια στιγμή επισκεφθείς. Στη συνέχεια ακολουθεί το ημερολόγιο δράσης σου. Εκεί καταγράφεις τις 5 καστριωτικές τέχνες τις οποίες γνωρίζεις (μπορείς να επιλέξεις όποιες επιθυμείς, όπως λόγου χάριν επικοινωνία με τα ζώα και τηλεκίνηση). Στο ημερολόγιο αυτό θα πρέπει ακόμη να αναφέρεις τον εξοπλισμό σου, τα αντικείμενα που κουβαλάς και τα χρήματα που έχεις στο πουγκί σου. Στην αρχή του παιχνιδιού ορίζεται τυχαία η μαχητικότητα και η αντοχή σου. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να σημαδέψεις με τη μύτη του μολυβιού σου με κλειστά μάτια ένα σημείο πάνω στον πίνακα της τύχης όπου βρίσκεται στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου(εδώ είναι η κατάλληλη στιγμή να ομολογήσω ότι ελάχιστες φορές άφησα τα πράγματα στην τύχη τους, συνήθως είχα μία τάση να παρεμβαίνω στις αποφάσεις της "Θεάς Τύχης" όταν τα αποτελέσματα δεν με ικανοποιούσαν). Η μαχητικότητα περιγράφει το πόσο σκληρά μάχεσαι και το πόσο ικανός πολεμιστής είσαι ενώ όπως καταλαβαίνεις όταν πέσει η αντοχή στο μηδέν...μάλλον θα έχεις γίνει το επόμενο γεύμα του αντιπάλου σου! Σε κάθε μάχη στην ουσία βρίσκεσαι αντιμέτωπος με έναν ακόμη πίνακα τύχης που ανάλογα με τη μαχητικότητά σου και τους αριθμούς που θα σημαδέψεις τυχαία κάθε φορά καθορίζει το αν θα συνεχίσεις την περιπέτειά σου. Το πως λειτουργεί το βιβλίο είναι απλό.. Ξεκινάς διαβάζοντας τις πρώτες σελίδες μέχρι που σε κάποιο σημείο σου δίνονται δύο επιλογές.
Για παράδειγμα: "Διακρίνεις δυο άντρες με κουρελιασμένα ρούχα να κάθονται δίπλα σε μια φωτιά που φαίνεται να βγαίνει από μια μικρή μεταλλική χύτρα. Πάνω από τις φλόγες, περασμένο σε μία σούβλα, αργοψήνεται το κορμί ενός μέτριου ζώου. Οι άντρες είναι γέροι και ξεδοντιάρηδες και στα σχιστά μάτια τους διακρίνεις μια λάμψη τρέλας.
Αν θέλεις να τους πλησιάσεις και να τους ζητήσεις λίγο φαγητό, πήγαινε στο 295.
Αν θέλεις να τους επιτεθείς, πήγαινε στο 14.
Αν προτιμάς να τους αγνοήσεις και να συνεχίσεις τον δρόμο σου, πήγαινε στο 132"
Ανάλογα λοιπόν με την επιλογή σου, θα πας σε κάποια άλλη σελίδα και θα συνεχίσεις την ανάγνωσή σου από εκεί. Θυμίζει κάπως το "μαγαζάκι της Αγωνίας", αν το έχεις διαβάσει ή (ίσως ένα πιο απτό παράδειγμα) τα 88 ντολμαδάκια του Ευγένιου Τριβιζά (θα αναφέρω περήφανα ότι αυτό το βιβλίο δεν το διαβάζω πλέον, καθώς δεν απευθύνεται στην ηλικία μου! Θα παρακάμψω, βέβαια, το γεγονός ότι σταμάτησα να το διαβάζω επειδή απλώς το έδωσα σε άλλον..). Πάλι κατάφερα να γίνω φορτική με τις ενδελεχείς περιγραφές μου! Ελπίζω να σε έπεισα για το μοναχικό λύκο και να γίνεις ένας από εμάς! Αν τα έχω καταφέρει, σε λίγο καιρό οι ιαχές μας θα εξαπλώνονται σε όλη την υφήλιο!
Profile Image
Πενθεσίλεια για μιαν ακόμη φορά υποκλίνομαι στο ταλέντο σου,αποκαλύπτομαι εμπρός στη δεξιότητά σου να περιγράφεις ακριβώς αυτό που θέλεις να πεις θαυμάζοντας όχι μόνον την αρτιότητα της επεξηγηματικής σου αφήγησης αλλά και το χειμαρρώδες κρεσέντο του επιλόγου σου.
Επείσθην!
Από της σήμερον αναζητώ ΤΟ ΑΥΤΟ και ΤΟΝ ΜΟΝΑΧΙΚΟ ΛΥΚΟ
Χαίρε!
Profile Image

@Penthesilia

Αναρωτιέμαι αν ήρθαν στην κατοχή σου τα γαλλικά βιβλία που έδωσα στην αδερφή σου;;;;;;;;
Profile Image
Ναι φυσικά ήρθαν και σ'ευχαριστώ πάρα πολύ!! Δυστυχώς (επειδή δεν έχεις δει catch ακόμη) δεν έχω προφτάσει ακόμα να τα διαβάσω! Όντας κάπως σκουριασμένη στα γαλλικά χρειάζομαι το χρόνο μου! :D
Profile Image
Μπορείς να τα κάνεις catch κι όταν με το καλό τα διαβάσεις, κάνε ένα journal entry με το σχόλιό σου.
Profile Image
Μπορείς να τα κάνεις catch κι όταν με το καλό τα διαβάσεις, κάνε ένα journal entry με το σχόλιό σου.


Thanks!!!!
Ακριβώς αυτό θα της απαντούσα κι εγώ!
Profile Image
Δεν θα το έλεγα ακριβώς "καψούρα" αλλά είναι ένα βιβλίο που διαβαζω και ξαναδιαβάζω κατά καιρούς με την ίδια ευχαρίστηση . Πρόκειται για το "Νάντια " του André Breton .
Και , ίσως φανεί παράξενο αλλά είναι αληθινό, εδώ και χρόνια διαβάζω και δεν θέλω να το τελειώσω (!!!) τον "Ανθρωπο χωρίς ιδιότητες " του Ρόμπερτ Μούζιλ . Τόσο πολύ το απολαμβάνω !!!!
Και με τα δυο αυτά βιβλία αισθάνομαι , πώς να το πω , μια οικειότητα .
Profile Image
Γειά χαρά φίλε!
Η ΝΑΝΤΙΑ του Μπρετόν είναι ένα σπουδαίο βιβλίο,δεν απορώ για την επιλογή σου.Μουζίλ πάλι δεν έχω διβάσει προς το παρόν.
Πολύ εύστοχη η λέξη που χρησιμοποίησες για να εκφράσεις την αγάπη σου γι αυτά τα βιβλία,η "οικειότητα".
Αυτή ακριβώς η λέξη μου έφερε στο νου κάτι που είχε πει ο Σεφέρης για τα βιβλία : "Τα βιβλία είναι αποθήκες ζωής.Θα μπορούσε να τα παραβάλλει κανείς με ηλεκτρικές στήλες.Αλλά για να παραχθεί ο σπινθήρας,χρειάζεται ν'αντιδράσει συγχρόνως και η ζωή που περιέχει ο αναγνώστης".
Οπότε αν εμείς πούμε ότι η σπίθα γεννιέται στον καθένα μας μόνο με ορισμένα βιβλία,μάλλον δεν κάνουμε λάθος.
Σ'ευχαριστώ για την απάντησή σου.
Profile Image
Να πάρει, είχα γράψει ένα κατεβατό και σβήστηκε. Έλεγα ότι τα αγαπημένα μου βιβλία είναι πάρα πολλά, δεν ανατρέχω όμως κάθε λίγο να τα διαβάσω. Κάποια βιβλία που τα τσακίζω ξανά και ξανά όπου τα πετύχω είναι οι Έμποροι των εθνών του Παπαδιαμάντη, το Σπίτι των πνευμάτων της Αλιέντε, ο Θησαυρός της Βαγίας της Ζωρζ Σαρή, τα ποιήματα του Καββαδία (γραπτά ή μελοποιημένα) τη Μυθολογία του Τσιφόρου. Ευτυχώς δεν είμαι η μόνη με αυτό το "κουσούρι" και πολύ χαίρομαι γι'αυτο.
Profile Image
Φίλε Σεισμογράφε γειά σου!
Εκνευριστικότατη εμπειρία,γεννήτρια επιφωνημάτων αγανάκτησης,ενίοτε και ύβρεων,η απώλεια κειμένων. Κι εκείνος ο Μέρφυ πόσο δίκιο είχε όταν έλεγε πως η κακοτυχία συμβαίνει συνήθως όταν τα κείμενα είναι μακροσκελή και κοντεύουν να τελειώσουν,σε νοιώθω.
Χαίρομαι που μέσα σε όλα επέλεξες τους ΕΜΠΟΡΟΥΣ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ.Σ'αυτό το μυθιστόρημα γράφει κάτι που έχω αποστηθίσει εδώ και χρόνια,κάτι σχετικό με τους πολιτικούς που απεργάζονται τις τύχες των λαών,τραγικά ταιριαστό με τα ευρωπαϊκά "ιερατεία" των Βερολίνων και τις εν Ελλάδι παλλακίδες τους.
Σε χαιρετώ

"Πάντοτε αμετάβλητοι οι σχοινοβάται ούτοι οι Αθίγγανοι, οι γελωτοποιοί ούτοι πίθηκοι (καλώ δε ούτω τους λεγομένους πολιτικούς). Μαύροι χαλκείς κατασκευάζοντες δεσμά δια τους λαούς εν τη βαθυζόφω σκοτία του αιωνίου εργαστηρίου των".

Are you sure you want to delete this item? It cannot be undone.