<< back to articles

corner corner Nooit een journal entry, maar wel gevangen

Over losgelaten boeken die wel degelijk hun doel bereiken: gelezen worden!

by Anyrock
May 6, 2008

Regelmatig lees ik op het forum over newbies die teleurgesteld zijn dat het zo lang duurt voor een losgelaten boek gemeld wordt. Veel boeken worden nooit gemeld. En niet alleen newbies hebben deze ervaring; iedere bookcrosser kent het gevoel dat je bekruipt als je niets hoort van losgelaten boeken: Weggegooid? Opgeruimd?

Al deze mensen wil ik een hart onder de riem steken met het volgende: Mijn zoontje moest naar de kno-arts. Samen hadden we zes boeken uitgezocht, netjes geregistreerd en beplakt om los te laten in de wachtkamer. Meegenomen, op de tafel gelegd en nu maar afwachten. Helaas, nooit meer iets gehoord.
Twee maanden later moest mijn zoontje opnieuw naar de kno-arts. We betreden de wachtkamer en zien de zes boeken op verschillende plaatsen terug. Nee, nooit gemeld. Maar wel gelezen! Een vrouw heeft haar peuter op schoot en leest voor uit een van de boekjes. Een basisschoolkind zit voorovergebogen in de speelhoek en leest een ander boek. De andere vier boekjes vertonen duidelijk sporen van gebruik.
Mijn mondhoeken krullen vanzelf op. Deze boeken hebben hun bestemming bereikt. Ze worden gelezen.





Never Journalled, But Caught ...



About released books that do reach their destination; they get read!



by Anyrock




Sometimes I read in the forum of disappointed Newbies complaining that it takes forever for a book to be journalled by a finder. And many books are never journalled at all. This is not a Newbie thing; every Bookcrosser knows the feeling. "What happened to my books?" "Were they thrown away?"

Don't lose heart. Read what happened to some of the books I released a while ago. I went with my son to the ENT specialist. Together we chose some books, labeled them and put them on the table in the waiting room. And then we waited for the journal entries to arrive. We are still waiting.

Two months went by, and my son had to see the ENT specialist again. We entered the waiting room and this is what we saw. There was a mother with a toddler on her lap reading aloud from one of the books we had left. On the floor a schoolchild was reading another one. And the other four books are still there; each and every one of them looks like they've been read quite a few times.

I can't help myself smiling. These books reached their destination. They are read. A little library in the waiting room.

Links to the children's books we left are:

Leesfeest voor jonge lezers

101 Dalmatiërs

Johnny Mooiweer

De zwarte elfen

Lotta uit de Kabaalstraat

Het geheim van Mories Besjoer


Are you sure you want to delete this item? It cannot be undone.